ΑΥΣΤΡΙΑ: Σε δοκιμασία η ακροδεξιά – δεξιά κυβερνητική συμμαχία

ververis

Του Γ. Βερβέρη*

Εντός των ευρωπαϊκών προδιαγραφών  «100% βρίσκεται η νέα αυστριακή κυβέρνηση», δήλωσε ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνγκερ, ενώ λίγες ημέρες νωρίτερα ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, είχε φροντίσει να αλλάξει πολιτικά τις προδιαγραφές, για να είναι σε θέση να την περιλάβει στην Ευρώπη των ανθρωπιστικών αξιών. Δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ η αποτυχία του σχεδίου μετεγκατάστασης των προσφύγων από τις χώρες εισόδου στις υπόλοιπες, που δεν εφαρμόστηκε είτε από ολιγωρία είτε από αντίθεση, δικαιώνει τις ακροδεξιές επιλογές στο μεταναστευτικό της νέας κυβέρνησης. Δικαιολογημένα η κα Αρβελέρ στην ομιλία της στο ΕΒΕΘ επισήμανε την τεράστια πολιτική απόσταση που χωρίζει την Ευρώπη του σήμερα από την Ευρώπη πριν από 18 χρόνια. Τότε η παρόμοια αυστριακή κυβέρνηση με την στήριξη του Γεργκ Χάιντερ είχε απομονωθεί πολιτικά από το διπλωματικό εμπάργκο που επέβαλλε ο Σιράκ στη Βιέννη, ενώ σήμερα ούτε λόγος γίνεται για παρόμοια μέτρα.
Την ώρα δε της κρίσης είναι χαρακτηριστικό ότι η ισχυρότερη οικονομία της ΕΕ, η Γερμανία, αδυνατεί να σχηματίσει κυβέρνηση με σημαντικές οικονομικές και πολιτικές συνέπειες.

Ακροδεξιές προσδοκίες

Ωστόσο, επιτυχία των ακροδεξιών ανά την Ευρώπη θεωρείται η συμμετοχή τους στην αυστριακή κυβέρνηση, στην οποία κατέχουν με το FPO τα 6 από τα 14 υπουργεία της χώρας. Μάλιστα, στον έλεγχό τους βρίσκονται τα κρίσιμα υπουργεία Εσωτερικών, Εξωτερικών και Άμυνας. Αντιλαμβανόμαστε πλέον τις αποφάσεις που θα λαμβάνονται για την διεθνή βοήθεια, για τη στάση των τοπικών αρχών απέναντι στους ξένους, καθώς και για τις αξίες και αρχές, με τις οποίες θα διαπαιδαγωγούνται οι νέοι αξιωματικοί. Τα υπόλοιπα 8 υπουργεία ελέγχονται από το δεξιό OVP, που, με επικεφαλής της κυβέρνησης το νεαρό Σεμπάστιαν Κούρτς, στρίβει το πολιτικό τιμόνι του κόμματος και της Αυστρίας όλο και δεξιότερα. Μια στροφή που γίνεται αποδεκτή από μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Το OVP έσπασε, νωρίτερα από το τέλος της θητείας της, την κυβερνητική συμμαχία που είχε με τους Σοσιαλδημοκράτες του SPO, οδήγησε την χώρα σε εκλογές και στη συνέχεια οδήγησε στο σχηματισμό κυβέρνησης δεξιάς – ακροδεξιάς, με πολιτικό πρόταγμα την ξενοφοβία και τη συντηρητική αναδιάρθρωση. Υπάρχει βεβαίως και εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, η οποία ακολουθεί τον ίδιο συντηρητικό και αντιλαϊκό προσανατολισμό.
Και ενώ ακόμη η κυβέρνηση δεν πρόλαβε να συμπληρώσει τον πρώτο μήνα της θητείας της, το πράσινο κοινοβουλευτικό κόμμα «Λίστα Πιλτς» την κατηγόρησε ότι πέταξε στα αζήτητα τη δέσμευσή της για μεταρρύθμιση της CETA και αποδοχή της μόνον εάν οι διαφωνίες οδηγούνται στην αρμοδιότητα της δικαιοσύνης στις Κάτω Χώρες, και ότι τώρα την αποδέχεται σιωπηρά στο σύνολό της.

Στην ηγεσία του σχηματισμού Βίζεγκραντ

Τα προβλήματα, όμως, δεν σταμάτησαν εδώ. Οι διακηρύξεις του Κουρτς τονίζουν πως η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να περιοριστεί στα μεγάλα ζητήματα, όπως η φύλαξη των εξωτερικών συνόρων και οι χρηματοδοτήσεις, ενώ τα άλλα, τα μικρότερα θέματα, να ανατεθούν στα εθνικά κράτη και τις περιφέρειες. Η καταπολέμηση, βέβαια, της παράτυπης μετανάστευσης, καθώς και η δραστική προστασία των εξωτερικών συνόρων πρέπει να θεωρηθεί, όπως διατείνεται, προϋπόθεση για την Ευρώπη χωρίς εσωτερικά σύνορα. Όσο για την πολιτική ανακατανομής των προσφύγων που έχουν εισέλθει; Στο σημείο αυτό είναι υπέρ της σκληρής γραμμής. Μια που απέτυχε η αναδιανομή ως τώρα, όπως υποστήριξε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Τουσκ, να μην υπάρχει πολιτική δέσμευση και υποχρέωση των κρατών μελών για ποσοστό μεταναστών και προσφύγων που θα δεχτούν και θα συνδράμουν. Όλα αυτά βεβαίως τη στιγμή που η Αυστρία θα αναλάβει το β΄ εξάμηνο του 2018 την ευρωπαϊκή προεδρία και έχει διακηρυγμένο τον πολιτικό της στόχο για ακροδεξιά στροφή της πολιτικής πορείας της ΕΕ.
Στην πορεία αυτή δεν είναι μόνη. Ηγείται των χωρών του Βίζεγκραντ (Ουγγαρία, Τσεχία, Σλοβακία, Πολωνία) χωρίς να συμμετέχει οργανωτικά σ’ αυτές. Στο σημείο αυτό υπάρχει και η σχετική διαφοροποίηση. Οι ακροδεξιοί επιδιώκουν τη συμμετοχή, ενώ οι δεξιοί επιθυμούν να ηγούνται του σχηματισμού χωρίς να ενταχθούν. Χαρακτηριστικό των χωρών αυτών είναι ότι έχουν υλοποιήσει, σε διαφορετικό βαθμό η κάθε μια, την ξενοφοβική, αντιμεταναστευτική και πολλές φορές ρατσιστική πολιτική, ενώ βρίσκονται στα εδάφη της παλιάς Αυστροουγγαρίας. Και για να κλείσει η οποιαδήποτε δίοδος προς την Ευρώπη προσφύγων και μεταναστών από την πλευρά του Βαλκανικού Διαδρόμου, προσπαθούν να προσελκύσουν στη γραμμή τους την Κροατία και τη Σλοβενία. Η ίδια δε η Αυστρία στο πρόσφατο παρελθόν απείλησε με παρουσία στρατού και ελαφρών τεθωρακισμένων τη δίοδο από την Ιταλία μέσω του Μπρένερο.
Και δεν είναι μόνο αυτά. Στο στόχαστρο της μαυρο-μπλε συμμαχίας για μείωση, μπήκε τόσο το επίδομα ανεργίας όσο και το επίδομα ασύλου, παρότι οι αιτούντες άσυλο μειώθηκαν στο μισό, από 40.000 το 2016, σε 22.000 το 2017. Με οδηγό, δηλαδή, την αντιμεταναστευτική πολιτική της, η νέα κυβέρνηση περιορίζει το εισόδημα 400.000 περίπου αυστριακών πολιτών.
Στο εσωτερικό της χώρας οι πολίτες αισθάνονται ότι θα πλήξει όλους η φορομπηχτική αντικαπνιστική εκστρατεία της ακροδεξιάς. Ως γνωστό οι Έλληνες κατέχουν την πρώτη θέση μεταξύ των ευρωπαίων καπνιστών με 27% του πληθυσμού, ενώ τη δεύτερη θέση κατέχουν οι αυστριακοί με 24%. Στόχος της νέας υγιεινής κυβέρνησης είναι η επιβάρυνση των προϊόντων καπνού, καθώς και των επιχειρήσεων εστίασης που ακόμη επιτρέπουν το κάπνισμα.

*Συντονιστής Ευρωπαϊκής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ.