Θεατρικά νέα

«Περιμένοντας τον Γκοντό» του Σ. Μπέκετ

Νέα θεατρική πρόταση από την ομάδα Σημείο Μηδέν και τον σκηνοθέτη Σάββα Στρούμπο. Μετά τα «Θραύσματα Κάφκα» («Εποχή», 25.02.2018), παρουσιάζουν το εμβληματικό έργο του Σάμουελ Μπέκετ «Περιμένοντας τον Γκοντό». Για το έργο και την προσέγγισή του σημειώνει ο σκηνοθέτης Σ. Στρούμπος: «Η παράστασή μας παίζεται πάνω στα ερείπια του κόσμου, σ’ ένα μέλλον λιγότερο ή περισσότερο κοντινό σε μας, όπου διατηρούνται ανοιχτά όλα τα τραύματα απ’ το παρόν και το παρελθόν της ανθρωπότητας… Αλλά και οι προσδοκίες… Σ’ αυτό το οριακό σημείο ύπαρξης του ανθρώπου, ποιες είναι οι ελάχιστες δυνατές προϋποθέσεις επανεκκίνησης της ζωής, μιας ζωής που ν’ αξίζει να τη ζήσει κανείς; Στο «Περιμένοντας τον Γκοντό» βρήκαμε δύο πιθανές απαντήσεις κι εκεί στηρίξαμε τη δουλειά μας: Η προσπάθεια επικοινωνίας και συνύπαρξης με τον Άλλο, μ’ αυτόν που έχουμε απέναντί μας, παρά τα όποια εμπόδια, ακόμα κι όταν αυτά φαίνονται αξεπέραστα! Αλλά και η προσπάθεια επικοινωνίας με τον Άλλον μέσα μας, μ’ αυτή την άγνωστη και σκοτεινή περιοχή των απωθημένων επιθυμιών και φόβων, των ξεχασμένων αισθήσεων κι ενστίκτων, την περιοχή του ζωώδους και του θεϊκού, εκεί όπου γεννιέται η τρέλα και το όνειρο, το παραλήρημα και ο εφιάλτης.
Αυτό το ταξίδι προσπαθήσαμε να κάνουμε, προς τον Άλλον μέσα μας και προς τον Άλλον έξω, απέναντί μας, μακριά από μας… Αυτό το ταξίδι προσπαθούμε να κάνουμε καθημερινά. Περιμένοντας τι; Τη Λύτρωση της ζωής από τα δεσμά του θανάτου; Τη συνάντηση με το Ανθρώπινο, ως τέλος κάθε εξευτελισμού ανθρώπου από άνθρωπο; Το Τίποτα ή το Περιμένοντας, όπως λέει περιπαικτικά ο Μπέκετ;
Υπάρχει, όμως, άλλος τρόπος να ονειρευτούμε τον χειραφετημένο άνθρωπο, χωρίς να γκρεμίσουμε τα τείχη που χωρίζουν αυτό το «μέσα» από αυτό το «έξω»;»
Πολυαναμενόμενη παράσταση, για την οποία θα μιλήσουμε σε επόμενο σημείωμα. Το έργο παρουσιάζεται σε μετάφραση του Θωμά Συμεωνίδη, οι φωτισμοί είναι όπως πάντα του Κώστα Μπεθάνη. Παίζουν οι ηθοποιοί: Δαυίδ Μαλτέζε, Έλλη Ιγγλίζ, Έβελυν Ασουάντ και Κωνσταντίνος Γώγουλος.
Παραστάσεις: Μέχρι τις 29 Απριλίου, κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 9μμ και Κυριακή στις 7μμ, στο Θέατρο Άττις – Νέος Χώρος (Λεωνίδου 12, πληροφορίες – κρατήσεις θέσεων στο τηλ. 210 3225207).

“Medeamaterial” του Χ. Μίλερ

Ο πολύ σπουδαίος συγγραφέας, από τις πιο εμβληματικές πένες του 20ού αιώνα, Χάινερ Μίλερ, έγραψε το θεατρικό τρίπτυχο «Ερημωμένη όχθη», «Μήδειας Υλικό», «Τοπίο με Αργοναύτες» μεταξύ 1974-1982. Σ’ αυτό το θραυσματικό και πυκνό «re-making» του μύθου της Μήδειας (όπως αποτυπώνεται στον Ευριπίδη και τον Σενέκα), στόχος δεν είναι μια καινούργια μετάφραση του ελληνικού μύθου, αλλά μάλλον η διερεύνηση του σύγχρονου κόσμου μέσα από το ιστορικό υλικό. Η επιλογή της Μήδειας αναπαριστά διάφορα ποικιλόμορφα τμήματα του περιθωρίου της κοινωνίας, ως προς το φύλο, το γένος, την ανατροφή, την προέλευση -ο Άλλος, ο αλλοδαπός, ο ξένος. Η Μήδεια είναι αυτή που παλεύει και αγωνίζεται ενάντια στην επικρατούσα τάση, στην κανονιστική αντίληψη της λειτουργίας της δικαιοσύνης, αντιλήψεις που σφετερίζονται ο Ιάσων και η Κόρινθος. Παρόλο που ο Μίλερ περιγράφει έναν κόσμο γεμάτο βία και έλλειψη επικοινωνίας παράλληλα είναι έντονη η δυναμική της αλλαγής. Ο Μίλερ μιλάει για έναν κόσμο σε απεγνωσμένη αναζήτηση για μια πολιτισμική επανάσταση πού αδυνατεί να αποδεχτεί την καταστροφή που θα φέρει αυτή η αλλαγή. Μια αλλαγή που συνομιλεί με τους νεκρούς έτσι ώστε να ξεπροβάλλει το μέλλον.
Όπως επισημαίνει η σκηνοθέτης Ευφροσύνη Μαστρόκαλου: «Στόχος της παράστασης είναι να συνδέσει τα πρόσωπα με τη βαθύτερη αρχετυπική μνήμη, όχι μόνο με τη μνήμη των προγόνων, αλλά με τη συνειδητοποίηση ότι υπάρχει ένας κύκλος ζωής, μία κυκλική διαδρομή, ένα ποτάμι ενέργειας που ονομάζεται ψυχή πού έρχεται από το παρελθόν, φτάνει στο τώρα και ανοίγει το μέλλον. Στην παράσταση η αφήγηση αυτής της κυκλικής διαδρομής είναι βιωματική και επιθυμεί δυνητικά να δημιουργήσει ένα διάλογο ανάμεσα στο προσωπικό και το συλλογικό. Με άλλα λόγια ένα ενδιάμεσο χώρο, που είναι η φαντασία και η παράδοξη σκέψη».
Το έργο, που δεν ανεβαίνει συχνά στις σκηνές μας, μετέφρασε ο Νίκος Φλέσσας, τα σκηνικά επιμελήθηκε ο Δημήτρης Ταμπάκης, τα κοστούμια η Βασιλεία Ροζάνα και τους φωτισμούς ο Τάσος Παλαιορούτας. Παίζουν οι ηθοποιοί: Ελεάνα Γεωργούλη και Βασίλης Καραμπούλας.
Παραστάσεις: κάθε Τετάρτη και Πέμπτη, στις 9μμ, στο BIOS – Black Box (Πειραιώς 84, τηλ.: 210 3425335).

Συνάντηση με τον Μιχαήλ Μαρμαρινό

Το New York University in Athens διορ­γα­νώ­νει μια ε­λεύ­θε­ρη συ­νά­ντη­ση – συ­ζή­τη­ση με το σκη­νο­θέ­τη Μι­χαήλ Μαρ­μα­ρι­νό με θέ­μα «Ένα έρ­γο της α­με­ρι­κα­νι­κής μυ­θο­λο­γίας σε μια ελ­λη­νι­κή πό­λη του μύ­θου: Ένα Τραμ με το Όνο­μα Πό­θος του Τε­νε­σί Ουί­λια­μς», την Τρί­τη, 3 Απρι­λίου, στις 7.30μμ. Ο Μι­χαήλ Μαρ­μα­ρι­νός με α­φορ­μή την πα­ρά­στα­ση «Ένα τραμ με το ό­νο­μα Πό­θος (A Streetcar Named Desire) θα μας α­πο­κα­λύ­ψει πώς ο ί­διος δια­βά­ζει τον Τε­νε­σί Ουί­λια­μς, έ­ναν λυ­ρι­κό αλ­λά ταυ­τό­χρο­να ρε­α­λι­στή συγ­γρα­φέα. Στην Ελλά­δα, ο Τε­νε­σί Ουί­λια­μς εί­ναι έ­νας α­πό τους δη­μο­φι­λέ­στε­ρους και πιο α­γα­πη­τούς α­με­ρι­κα­νούς θε­α­τρι­κούς συγ­γρα­φείς. Το έρ­γο, που έ­χει α­νέ­βει στη χώ­ρα μας α­πό πολ­λούς Έλλη­νες σκη­νο­θέ­τες, πα­ρα­μέ­νει πα­ντο­τι­νά μια πρό­κλη­ση για κά­θε δη­μιουρ­γό.