Κινηματογράφος

«ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΑΜΟΥ»
Σκηνές από έναν γάμο

Του Στράτου Κερσανίδη

Το διαζύγιο είναι συνήθως μια επώδυνη διαδικασία. Γίνεται ακόμη πιο επώδυνη όταν οι άνθρωποι που χωρίζουν συνειδητοποιούν πως υπήρξαν πολύ ερωτευμένοι και ποτέ δεν πίστεψαν πως αυτό μπορεί να συμβεί σε αυτούς. Βέβαια, ας μην δραματοποιούμε τα πράγματα, στην εποχή μας το διαζύγιο είναι κάτι πολύ συνηθισμένο που συμβαίνει σε πολλά ζευγάρια. Τείνει μάλιστα να γίνει ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Παρόλα αυτά, όταν φτάνει η στιγμή του χωρισμού και οι άνθρωποι κάνουν το επόμενο βήμα, κουβαλούν πάντα μέσα τους θραύσματα από το σπασμένο έρωτά τους.
Η ταινία «Ιστορία γάμου» (Marriage story) του Νόα Μπάουμπαχ αφηγείται την ιστορία ενός τέτοιου γάμου ο οποίος μετά από 10 χρόνια, οδηγείται στο διαζύγιο. Γιατί ο Τσάρλι και η Νικόλ δεν μπορούν πλέον να είναι μαζί. Αγαπηθήκαν πολύ, έκαναν όνειρα, μαζί, έκαναν θυσίες ο ένας για τον άλλον, αλλά έφτασαν, χωρίς καλά – καλά να το καταλάβουν, στην απόφαση να χωρίσουν. Πρωτοποριακός σκηνοθέτης αυτός, ηθοποιός εκείνη ακολούθησαν μια κοινή πορεία, απόκτησαν και ένα παιδί, τον Χένρι, τον οποίο υπεραγαπούν. Τώρα όμως που το γυαλί ράγισε πρέπει να βρουν τρόπους να διαχειριστούν τη δύσκολη κατάσταση. Μάλιστα έχουν καταφύγει και στη βοήθεια ειδικού συμβούλου.
Η ταινία είναι δύο παράλληλοι μονόλογοι. Ο Τσάρλι μιλά για τη Νικόλ και η Νικόλ μιλά για τον Τσάρλι. Και οι δυο μαζί μιλούν για την κοινή τους ζωή. Η Νικόλ υποστηρίζει πως θυσίασε τη ζωή της και την καριέρα της για χάρη του. Ο Τσάρλι πως εκείνη σταμάτησε να τον αγαπά. Πως την απάτησε επειδή εξαιτίας της οδηγήθηκε σχεδόν σε αυτόν το δρόμο. Δύσκολες καταστάσεις, συναισθητικά φορτισμένες.
Η κάμερα καταγράφει τα διάφορα στάδια της σχέσης τους σαν κρυφός εισβολέας. Πλησιάζει τους δύο πρωταγωνιστές διακριτικά και όχι εκβιαστικά. Γιατί αυτό που φαίνεται να κυριαρχεί ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές του δράματος είναι η τρυφερότητα και η κοινή επιθυμία να χωρίσουν χωρίς να φτάσουν στα δικαστήρια. Γιατί κάτι τέτοιο δεν είναι αντάξιο της κοινής ζωής που έζησαν και αυτήν ακριβώς τη ζωή δεν θέλουν να προδώσουν.
Η «Ιστορία γάμου» είναι μια ταινία συγκινητική, τρυφερή κι ανθρώπινη. Είναι η ιστορία μιας οικογένειας η οποία αρχίζει να καταρρέει, να διαλύεται. Ο γάμος τους έχει φτάσει σε αδιέξοδο και ούτε ο μικρός Χένρι μπορεί να αποτελέσει σημείο επανασύνδεσης. Κι επειδή τον υπεραγαπούν προτιμούν τις χωριστές διαδρομές παρά την υποχρεωτική συμβίωση, με ανυπολόγιστες συνέπειες στο παιδί.
Η Σκάρλετ Γιόχανσον και ο Άνταμ Ντράιβερ ενσαρκώνουν με εξαιρετική επιτυχία τους δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους. Η ταινία διαθέτει αρκετό χιούμορ αλλά και έντονο το δραματικό στοιχείο καθώς κλιμακώνεται η ένταση ανάμεσα στην Νικόλ και τον Τσάρλι και χάνονται μέσα στο λαβύρινθο. Το αισθηματικό δράμα του Νόα Μπόουμπαχ βλέπεται ευχάριστα, σε γεμίζει, το πρωταγωνιστικό ζεύγος είναι απολαυστικό. Ο σκηνοθέτης δίνει πνοή και ρυθμό στην ταινία, παρόλα αυτά, όλα όσα βλέπουμε μοιάζουν σαν να τα έχουμε ξαναδεί. Τελικά ο Μπόουμπαχ δεν μπορεί να κάνει μια ταινία την οποία θα θυμόμαστε και μετά από μια εβδομάδα. Μια ταινία την οποία θα ανακαλέσουμε στη μνήμη μας επειδή κατάφερε να μας συνταράξει. Όχι, η «Ιστορία γάμου» δεν καταφέρνει να απογειωθεί ενώ και το σενάριο δεν καταφέρνει να μας εκπλήξει.

strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com

 

«ΦΑΝΤΑΣΙΑ»
Μια ανέμελη εποχή

«Το τείχος του Βερολίνου έχει πέσει, το ΠΑΣΟΚ έχει κερδίσει τις εκλογές τον Οκτώβριο του 1993. Το 1994 έχουμε το Τσάο ΑΝΤ1 που μεσουρανεί, έχουμε το θάνατο της Mελίνας Mερκούρη, το θάνατο του Μάνου Χατζιδάκι. Άλλαξε η εποχή, τότε δεν το καταλαβαίναμε, αλλά τώρα μοιάζει ότι το 1994 ήταν μια πολύ κρίσιμη χρονιά που έφερε αλλαγές, οι οποίες αρκετά χρόνια αργότερα καθόρισαν τον τρόπο ζωής μας» επισημαίνει ο Αλέξης Καρδαράς, σκηνοθέτης της ταινίας «Φαντασία», ενός φόρου τιμής στον κόσμο του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.
Μια νεαρή τραγουδίστρια, η Φωτεινή, με μοναδική φωνή καταφθάνει στην Αθήνα από την επαρχία για να τραγουδήσει στο μαγαζί του βετεράνου μπουζουξή Βλάση Χρηστάκη, τις «Χάντρες». Ένας λαϊκό-ποπ τραγουδιστής, ο Νίκος Κόκκινος, θα συναντήσει και θα ερωτευτεί παράφορα την Φωτεινή. Η συνάντηση αυτή θα αλλάξει τις ζωές των τριών για πάντα.
«Ο λόγος για τον οποίο τοποθετήθηκε η πλοκή στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ήταν γιατί την εποχή εκείνη συνυπήρξαν για ένα διάστημα τόσο οι εκπρόσωποι της λεγόμενης χρυσής εποχής του λαϊκού τραγουδιού όσο και οι νεότεροι που τότε ξεκίναγαν και μετέπειτα θα μεσουρανούσαν στις πίστες. Έχουμε στην ουσία μια εποχή που η Μοσχολιού, ο Μπιθικώτσης, ο Καζαντζίδης συνυπάρχουν με την Άννα Βίσση, την Καίτη Γαρμπή, τον Νίκο Καρβέλα», εξηγεί ο Καρδαράς.
Πέντε λέξεις χαρακτηρίζουν εκείνη την εποχή, λέξεις όπως τσιγάρα, ποτά, ξενύχτια, αγάπες και λουλούδια. Σε αυτήν την ατμόσφαιρα κινείται το ερωτικό τρίγωνο στην κορυφή του οποίου βρίσκεται η νεαρή τραγουδίστρια, Φωτεινή, και στις άλλες δύο γωνίες ο μέντοράς της, Βλάσης, και ο Νίκος, ο τραγουδιστής που την έχει ερωτευτεί. Ενώ ο παθιασμένος έρωτας του Νίκου με την Φωτεινή βρίσκεται στο επίκεντρο, ο παράφορος έρωτας του Χρηστάκη για την Φωτεινή, παραμένει ανεκπλήρωτος.
Μια πολύ ενδιαφέρουσα μουσική ταινία, γεμάτη έρωτες και πάθη.

Σ. Κ.

 

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

«luventa» του Μισέλ Σενκ: Μια ομάδα νέων μέσα από μία εκστρατεία κράουντ-φαντινγκ (χρηματοδότησης από τον κόσμο), αγόρασε ένα σκάφος με σκοπό να κάνει επιχειρήσεις διάσωσης προσφύγων και μεταναστών στη Μεσόγειο. Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2016 και από τότε περίπου 14.000 άνθρωποι έχουν διασωθεί. Όμως οι ιταλικές αρχές κατέσχεσαν το σκάφος και ξεκίνησαν έρευνα για την ΜΚΟ. Στην ταινία καταγράφεται η δράση του πληρώματος και του σκάφους, του «luventa», το τεράστιο έργο που προσέφεραν μέχρι και τη στιγμή που ήρθαν αντιμέτωποι με την πραγματικότητα.

Η αφήγηση της ταινίας ξεκινά από την πρώτη αποστολή του luventa: από την αναχώρηση από το λιμάνι της Μάλτας, μέχρι την επιστροφή του πλοίου στο λιμάνι της Βαλέτας μετά από 15 ημέρες στη θάλασσα, στην οποία σώθηκαν πάνω από 2.000 άνθρωποι.

«Η Ανιές με τα λόγια της Βαρντά» (Varda par Agnes) των Ανιές Βαρντά και Ντιντιέ Ρουγκέ: Η τελευταία ταινία της Ανιές Βαρντά, την οποία γύρισε λίγο πριν το θάνατό της, ως αποχαιρετισμό στους φίλους του κινηματογράφου. Η Βαρντά αυτοσκηνοθετείται και μιλά για το έργο της. Η ταινία είναι χωρισμένη σε δύο μέρη. Στο πρώτο αναφέρεται στην «αναλογική περίοδο» από το 1954 έως το 2000, και η σκηνοθέτιδα βρίσκεται σε πρώτο πλάνο. Ήταν μια νέα γυναίκα που ήθελε να επαναπροσδιορίσει το σινεμά, ένας άνθρωπος που ήταν πάντα ανοιχτόμυαλος, που σε κάθε της ταινία άλλαζε την αφήγηση. Στο δεύτερο μέρος, η Βαρντά εστιάζει στη χρονική περίοδο από το 2000 έως το 2018 και μας δείχνει πώς χρησιμοποιεί την ψηφιακή τεχνολογία για να περιγράψει τον κόσμο με το μοναδικό της τρόπο.

«Οι σκιές του Μπρούκλιν» (Motherless Brooklyn) του Έντουαρντ Νόρτον: Ο ντετέκτιβ Λάιονελ Έσρογκ, ο οποίος πάσχει από σύνδρομο Τουρέτ (διαταραχή που περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενες κινήσεις ή ανεπιθύμητους ήχους -τικ- που δεν μπορούν να ελεγχθούν εύκολα από το άτομο). Βρισκόμαστε στη Νέα Υόρκη το 1957 και ο Έσρογκ αναλαμβάνει να διαλευκάνει το φόνο του αγαπημένου του φίλου, Φρανκ Μίνα. Η έρευνά του, μέσα σε τζαζ κλαμπ στο Χάρλεμ, στις φτωχογειτονιές του Μπρούκλιν και στα σαλόνια της εξουσίας, θα τον φέρει μπροστά σε κρυμμένα μυστικά και θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον πιο επικίνδυνο άνδρα της πόλης.

«Φως στο σκοτάδι» (Light of my life) του Κέισι Άφλεκ: Μια πανδημία η οποία ξέσπασε στην ανθρωπότητα εξαφάνισε περίπου το μισό πληθυσμό ης Γης. Μέσα σε ένα τοπίο καταστροφής ένας πατέρας προσπαθεί να επιβιώσει και να σώσει τη ζωή του γιου του, ενώ η σχέση τους δοκιμάζεται. Ταινία επιβίωσης στην οποία ο Κέισι Άφλεκ σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί.

«Ψυχρά κι ανάποδα 2» (Frozen 2) των Κρις Μπακ και Τζένιφερ Λι: Η Άννα, η Έλσα, ο Κριστόφ και ο Ολάφ πηγαίνουν μακριά στο δάσος για να μάθουν την αλήθεια για ένα αρχαίο μυστήριο της βασιλείας τους.

Σινεφίλ