Λιγότερα μηνύματα και πιο πολλή δουλειά

epoxi-logo

Με φανερή ικανοποίηση, αλλά χωρίς πανηγυρικούς τόνους, υποδέχτηκε η κυβέρνηση την απόφαση του Eurogroup στις 15 Ιουνίου. Με μήνυμα που μεταδόθηκε τηλεοπτικά, ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε τη συμφωνία που επιτεύχθηκε «συμφωνία διεξόδου», που δικαιώνει την επιλογή της κυβέρνησης να μην δεχθεί ό,τι της έδιναν πριν τρεις εβδομάδες.
Η ικανοποίηση δικαιολογείται, όπως διευκρίνισε ο υπουργός Οικονομικών ήδη από το βράδυ της Πέμπτης, γιατί προσδιορίζεται τώρα με μεγαλύτερη σαφήνεια το περιεχόμενο των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος, υιοθετείται, αν και μένει να προσδιοριστεί, μηχανισμός σύνδεσης της αποπληρωμής του χρέους με το ρυθμό ανάπτυξης, ενώ για πρώτη φορά γίνεται λόγος για οριστικό τέλος των μνημονίων και, επιπλέον, για δέσμευση των θεσμών να βοηθήσουν με συγκεκριμένα μέτρα τη χώρα να βγει στις αγορές και να σταθεί χρηματοδοτικά στα πόδια της. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, για να προσδιορίσει το βαθμό σχετικής ικανοποίησης της κυβέρνησης, χρησιμοποίησε τη γνωστή ρήση για την επιδίωξη του τέλειου, που καταλήγει να γίνει εχθρός του καλού.
Από την άλλη μεριά, ο Αλ. Τσίπρας τόνισε ότι αυτή η ώρα δεν είναι ώρα εφησυχασμού για το θετικό αποτέλεσμα, αλλά ώρα αποφασιστικότητας, ρίχνοντας το βάρος στην αξιοποίηση του μομέντουμ ανάκαμψης που διαμορφώνεται, με στόχο να τεθούν τα θεμέλια ενός διαφορετικού μοντέλου παραγωγής και διανομής, απαλλαγμένου από τα δεσμά της ανισότητας, της διαφθοράς και των πελατειακών σχέσεων.
Παρά το γεγονός ότι ακόμη και αυτά τα, μάλλον, προσγειωμένα ακούγονται πολλά για τις δεδομένες συνθήκες και τις μέχρι σήμερα εμπειρίες, αλλά και τις δυσκολίες που είναι βέβαιο ότι δεν τελειώνουν εδώ, η αλήθεια είναι ότι για πρώτη φορά από την επιβολή του πρώτου μνημονίου και της συνέχειας που ακολούθησε με τα επόμενα, η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται να νιώθει τα πόδια της σε σχετικά σταθερό έδαφος. Γεγονός που της επιτρέπει, χωρίς ανεδαφική υπεραισιοδοξία, να ρίξει το βάρος στην ένταση των δικών της παραγωγικών προσπαθειών και όχι στην απόκρουση του χειρότερου κάθε φορά σεναρίου.