Λιτότητα, για να παίξει η Γαλλία το ρόλο της στην Ευρώπη

kovanis

Μετά την εκλογή στην προεδρία του Εμανουέλ Μακρόν και την τεράστια πλειοψηφία που κατέκτησε στη βουλή το κόμμα του και οι σύμμαχοί του, ήρθε η ώρα «της μεγάλης μεταρρύθμισης στη λειτουργία της δημοκρατίας της χώρας», έγραφε σε άρθρο της η «Λε Μοντ».
Στις γενικές κατευθύνσεις αυτής της μεταρρύθμισης αναφέρθηκε ο πρόεδρος Μακρόν, μιλώντας στο Κογκρέσο που συγκλήθηκε στις Βερσαλλίες, στις 3 Ιουλίου. Μια σύγκληση που προκάλεσε αντιδράσεις στις δυνάμεις της αριστεράς και όχι μόνο. Ο Μακρόν στην ομιλία του αναφέρθηκε στα «ταραγμένα χρόνια, τα χρόνια της ακινησίας», τα οποία προκάλεσαν απογοητεύσεις ή και εκρήξεις των Γάλλων. Δεν πρόκειται μόνο για τα χρόνια της προεδρίας του Νικολά Σαρκοζί και του Φρανσουά Ολάντ, αλλά και για τα χρόνια του Σιράκ. Στα χρόνια αυτά πάρθηκαν, βέβαια, αποφάσεις που, όμως, δεν εφαρμόστηκαν. Αυτή την κατάσταση ήρθε να αλλάξει η προεδρία Μακρόν και η κυβέρνηση του Εντουάρντ Φιλίπ, που είναι αποφασισμένη να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις. Μια από αυτές είναι η μείωση του αριθμού των βουλευτών στους 400 από 577, γιατί παρατηρείται το φαινόμενο της πληθώρας των νομοθετημάτων. Στους τετρακόσιους έφθασαν οι νόμοι που ψηφίστηκαν στην προηγούμενη βουλή. Νόμοι, όμως, που  υπαγορεύθηκαν από τα οικονομικά, χρηματοπιστωτικά  και εργοδοτικά συμφέροντα, όπως αναφέρθηκε από βουλευτές της αριστεράς. Μερικά κρίσιμα νομοθετήματα, όπως ο περίφημος νόμος Μακρόν, επικυρώθηκαν, στο άρθρο 49-3, παρακάμπτοντας το κοινοβούλιο με προσφυγή.

Μάθημα ηθικής

Ο Μακρόν με την ομιλία του στο Κογκρέσο έδωσε φαινομενικά ένα μάθημα ηθικής, που θυμίζει το τραγούδι, πολύ δημοφιλές στη Γαλλία, «Μην το κάνεις έτσι, μην κάνεις αυτό!», αναφέρει το περιοδικό «Politis». Και συνεχίζει: «Με το χάρισμα ενός κήρυκα ο Εμ. Μακρόν εξαπέλυσε βίαια επίθεση κατά συλλογικών αξιών». Χρησιμοποιώντας εκφράσεις πολύ σκληρές, όπως, «βοηθάμε να μετατραπούν οι αδύνατοι σε μικρούς και ανήμπορους». Με αυτή του την ομιλία ο Μακρόν στο Κογκρέσο «δικαίωσε το μποϊκοτάζ της Ανυπότακτης Γαλλίας, του Γαλλικού ΚΚ και των Οικολόγων, που αρνήθηκαν να ανταποκριθούν στην πρόσκληση».
Μετά την ομιλία του προέδρου -«θεωρητική τοποθέτηση», όπως χαρακτηρίστηκε-, την επομένη τη σκυτάλη πήρε ο πρωθυπουργός Εντουάρντ Φιλίπ, στη βουλή αυτή τη φορά, όπου παρουσίασε τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης. Ο πρωθυπουργός, μιλώντας πάνω από μια ώρα, αναφέρθηκε στις μεθόδους και τις πολιτικές που θα εφαρμόσει στη διάρκεια της πενταετίας. Από την ομιλία αυτή εξαφανίστηκαν οι προεκλογικές αναφορές «σε μέτρα που δεν είναι ούτε αριστερά ούτε και δεξιά». Αυτά, όμως, που εξαγγέλθηκαν, είναι εντελώς δεξιά. Με τις μεταρρυθμίσεις που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός «η κυβέρνηση επιβάλλει άμεσα μια λιτότητα, ενώ οι φορολογικές ελαφρύνσεις που υποσχέθηκε ο Εμ. Μακρόν θα εφαρμοστούν αργότερα», γράφει η «Journal du Dimance».

Τα δημόσια ελλείμματα

Η κυβέρνηση θέλει έτσι να δείξει ότι είναι και πραγματιστική και αποτελεσματική. Την αποφασιστικότητα αυτή θα δείξει και στο κρίσιμο ζήτημα της αντιμετώπισης του δημόσιου ελλείμματος. Για να μην κάνει το ίδιο λάθος με τον Φρ. Ολάντ, ο οποίος μετά την εκλογή του διαπίστωσε ότι ήταν αδύνατο να μειώσει τα δημόσια ελλείμματα κάτω από το όριο του 3% μέχρι το 2013. Ένα λάθος που οφείλεται στο ότι δεν είχε εκτιμήσει την οικονομική κατάσταση μετά την κρίση του 2008-2009. Έτσι, ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είχε κατορθώσει να πραγματοποιήσει την υπόσχεσή του, ζητώντας συνεχώς από τις Βρυξέλλες να μεταθέσουν αργότερα το στόχο αυτό.
Θα επαναλάβει το ίδιο λάθος ο Εμ. Μακρόν, ο οποίος στη διάρκεια της προεκλογικής καμπάνιας είχε ταχθεί με πάθος υπέρ τη δημοσιονομικής πειθαρχίας, αναρωτιούνται φιλικά στην κυβέρνηση έντυπα. Δεν πρόκειται για ένα ζήτημα που μπορεί να αντιμετωπιστεί αργότερα. Είναι σημαντικό, γιατί η Γαλλία βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο και δεν μπορεί να μιλάει ισότιμα με τη Γερμανία. Η βλάβη αυτή θα πρέπει να διορθωθεί, ώστε η Γαλλία να αποκτήσει την αξιοπιστία της για να παίζει το ρόλο της στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, όπως υποστηρίζεται από τους εργοδοτικούς κύκλους. Ο πρωθυπουργός στην ομιλία του επέμενε στην ανάγκη εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών. Η κατάσταση είναι ακόμα πιο κρίσιμη, αν συνυπολογιστεί το απρόσμενο, τάχα, χρέος των 8 δισ. ευρώ, που αποκάλυψε το Ελεγκτικό Συνέδριο, ύστερα από έλεγχο που ζήτησε ο Εμ. Μακρόν. Χρέος που άφησε η προηγούμενη κυβέρνηση για δαπάνες μη χρηματοδοτούμενες. Έτσι η δημοσιονομική κατάσταση γίνεται ακόμα πιο δραματική. «Χορεύουμε πάνω σε ηφαίστειο που βράζει όλο και πιο δυνατά», τόνισε ο πρωθυπουργός. «Το φάρμακο για την αντιμετώπιση της κατάστασης είναι η περικοπή των δημοσίων δαπανών». Μπορεί, όμως να αντιμετωπιστεί έτσι ένα δημόσιο χρέος που φτάνει στα 2,147 τρισ. ευρώ; Για την εξυπηρέτηση του (πληρωμές τόκων) η Γαλλία δαπανά 42 δισ. ευρώ κάθε χρόνο. Από πού θα αντληθεί το τεράστιο αυτό ποσό;

Να μειωθεί το δημόσιο

Μια λύση κατά τον Εντουάρντ Φιλίπ είναι «να σταματήσει ο πληθωρισμός της μάζας των μισθωτών στο δημόσιο τομέα που απορροφά το ένα τέταρτο των δημοσίων δαπανών». Αλλά και στον ιδιωτικό τομέα «θα πρέπει να παρθούν μέτρα, για να μειωθεί το μισθολογικό κόστος, περικόπτοντας τις επιβαρύνσεις που ανεβάζουν το κόστος εργασίας». Έτσι, δεν είναι καθόλου τυχαίο που η κυβέρνηση ετοιμάζεται να καταθέσει άμεσα το δεύτερο μέρος του νόμου για τα εργασιακά. Ενός νόμου που σχεδιάζει να περάσει, παρακάμπτοντας τη βουλή, με διάταγμα.
Οι προγραμματικές δηλώσεις συγκέντρωσαν, βέβαια, τη μεγάλη πλειοψηφία, με 370 στους 577 συνολικά βουλευτές. Καταψήφισαν 67 και 129 ήταν απόντες. Ωστόσο, τόσο η ομιλία του Μακρόν στο Κογκρέσο τη Δευτέρα, όσο και οι προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού την Τρίτη, ικανοποίησαν σύμφωνα με δημοσκόπηση μόνο το 26% ο πρώτος, και 27% ο δεύτερος, ενώ δεν έπεισαν αντίστοιχα το 32% και το 42%. Το 32% σταθερά αρνήθηκε να εκφράσει γνώμη.
Τα κόμματα της αριστεράς άσκησαν έντονη κριτική στην κυβέρνηση για την πολιτική λιτότητας που προγραμματίζει να εφαρμόσει και δήλωσαν πως θα βρεθούν απέναντι. Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν έχει ήδη καλέσει σε κινητοποιήσεις για τις 12 του μήνα. Ο Πιερ Λοράν της κοινοβουλευτικής ομάδας της αριστεράς τόνισε πως οι προγραμματικές δηλώσεις δεν φέρνουν τίποτα το καινούργιο. Είναι μια σύνθεση Σαρκοζί-Ολάντ ή Ολάντ -Σαρκοζί. Το νέο θα μπορούσε να σηματοδοτήσει την εγκατάλειψη της πολιτικής τής λιτότητας και την αναγνώριση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Η πολιτική αυτή ασφαλώς δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από τα συνδικάτα, που έχουν ήδη δηλώσει ότι θα βρεθούν στους δρόμους σύντομα.

Μ. Κοβάνης

 

 

Έρευνα για το έδρανο του Ζαν Ζορές

Ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της «Ανυπότακτης Γαλλίας», βουλευτής Μασσαλίας Ζαν-Λικ Μελανσόν, μόλις εκλέχτηκε, ζήτησε να καταλάβει το έδρανο που ήταν η θέση του Ζαν Ζορές στο Παλαί Μπουρμπόν. Η επιθυμία του αυτή, όμως, κατέληξε σε μια μικρή περιπέτεια, γιατί τα αρχεία της βουλής έχουν πολλές ελλείψεις και είναι αδύνατο να καθοριστεί ακριβώς ποιο ήταν το έδρανο του Ζαν Ζορές, του ιστορικού ηγέτη του σοσιαλιστικού και κοινωνικού κινήματος από το τέλος του 19ου αιώνα και εκδότη-διευθυντή της εφημερίδας «Ουμανιτέ», από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι τη δολοφονία του, στις 31 Ιουλίου του 1914, τις παραμονές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.  Από αφορμή το ζήτημα αυτό ο δημοσιογράφος του «Νουβέλ Ομπσερβατέρ» έκανε έρευνα, από την οποία προέκυψε ότι δεν ήταν ένα το έδρανο του σοσιαλιστή ηγέτη, αλλά πολλά. Στην έρευνα αυτή πήραν μέρος φωτογράφοι και σκιτσογράφοι. Κατέληξαν στο συμπέρασμα πως η θέση του Ζορές ήταν συνήθως στο βήμα. Ο βουλευτής της «Ανυπότακτης Γαλλίας» Αλέξις Κορμπιέ, ιστορικός, δεξί χέρι του Μελανσόν, σε επαφή που είχε με το περιοδικό δήλωσε πως δεν απογοητεύτηκε που δεν βρέθηκε το έδρανο του Ζορές. Το αναζητούσαν για να καταθέσουν μια πλακέτα στη μνήμη του.