Ο εξαίρετος κύριος Αντώνης Ρεπάνης!

Παλιότερα, όταν κατεβαίναμε συχνά στην Αθήνα για πολιτικά γεγονότα και κομματικές συναντήσεις, μια νυχτερινή βόλτα σε λαϊκά μαγαζιά ήταν αναγκαία για την απαραίτητη αποσυμπίεση από την πολιτικολογία της ημέρας. Το αποτέλεσμα, βέβαια, αυτής της «κακής» συνήθειας ήταν να μην είμαστε τόσο νηφάλιοι κι αποδοτικοί την επόμενη μέρα και να μας βγει και το «κακό όνομα». Ένα από τα μαγαζιά που ήταν στις πρώτες θέσεις των προτιμήσεών μας ήταν η «Αστροφεγγιά», όπου τραγουδά εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια ο Αντώνης Ρεπάνης. Έτσι και φέτος, ο δρόμος μας έφερε στα γνωστά λημέρια όπου συναντήσαμε τον κυρ-Αντώνη στις επάλξεις, παρά τα ογδόντα και πλέον χρόνια του. Μαζί του, ο σημαντικός λαϊκός ερμηνευτής Γιάννης Ντουνιάς που έκλεψε την παράσταση τραγουδώντας χωρίς μικρόφωνο και με χαμηλωμένα φώτα, με μια φωνή ακμαία και καθαρή, ένα υπέροχο τραγούδι που είχε την τύχη να ερμηνεύσει σε πρώτη εκτέλεση, τη «Νύχτα ονειρομάνα» του μεγάλου Γιώργου Ζαμπέτα.

Ήταν ιδιαίτερα συγκινητικό να βλέπεις έναν μεγάλο λαϊκό δημιουργό, παρά τα προβλήματα της μεγάλης του ηλικίας, να κρατά την καλλιτεχνική του σπίθα άσβεστη και να μας προσφέρει ζωντανά τα αξέχαστα τραγούδια του. Είναι εκπληκτικό πόσες μεγάλες επιτυχίες γνωστών τραγουδιστών είναι συνθέσεις του Αντώνη Ρεπάνη. Τον ακούγαμε να τραγουδάει κι αναρωτιόμασταν συνεχώς: «μα κι αυτό είναι δικό του;». Τι κι αν, λόγω ηλικίας, δεν θυμάται καλά κάποιους στίχους; Η τραγουδίστρια, δίπλα του, τους θυμίζει κι ο κυρ-Αντώνης απογειώνεται!

Ο Αντώνης Ρεπάνης έχει ερμηνεύσει σε πρώτη εκτέλεση τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη (όπως η «Αρχόντισσα», που θεωρείται η καλύτερη εκτέλεση), του Γιάννη Παπαϊωάννου («Βαδίζω και παραμιλώ»), του Απόστολου Καλδάρα («Ανεβαίνω σκαλοπάτια», «Γιατί γλυκιά μου κλαις»), του Βασίλη Βασιλειάδη («Το σταυροδρόμι»), του Μάρκου Βαμβακάρη («Σου ‘δωσα διαζύγιο»). Το όνομά του εκτινάχτηκε στα ύψη στις αρχές της δεκαετίας του ’70, όταν τραγούδησε σε μουσική δική του το τραγούδι «Η διπρόσωπη», σε μοναδικούς στίχους της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου. Στην ίδια δεκαετία ο Αντώνης Ρεπάνης καταξιώθηκε ως συνθέτης, με τραγούδια όπως: «Γιατί κοντά μου κάθεσαι ακόμα», «Δυο γυναίκες, δυο αγάπες», «Είναι η σκέψη μου τρελή», «Πού να γυρνάς, πού να γυρνάς», «Ποια είσαι εσύ». Έγραψε τεράστιες επιτυχίες για τη φωνή του Στράτου Διονυσίου («Παλιατζής», «Αγάπη μου επικίνδυνη», «Χτες το βράδυ στην ταβέρνα», «Ένας αετός γκρεμίστηκε», «Άσ’ τε με απόψε μοναχό») και του Πάνου Γαβαλά («Πού να γυρνάς»). Επίσης, τραγούδια του ερμήνευσαν πολλοί σημαντικοί τραγουδιστές και τραγουδίστριες όπως η Πόλυ Πάνου, η Βίκυ Μοσχολιού, ο Αντώνης Καλογιάννης, ο Μανώλης Αγγελόπουλος, η Ρίτα Σακελλαρίου, ο Χρηστάκης, ο Γιώργος Μαργαρίτης και η Πίτσα Παπαδοπούλου, που ερμήνευσε εκπληκτικά το τραγούδι του «Θυσιάστηκα». Αξίζει να αναφέρουμε ότι το τραγούδι του Αντώνη Ρεπάνη «Μα τι λέω», με ερμηνευτή τον Γιώργο Μαργαρίτη, διδάσκεται στο φημισμένο για το Μουσικό του τομέα Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ, για την πρωτοτυπία της μουσικής του!

Βγαίνοντας από την «Αστροφεγγιά», όλη η οδός Πατησίων ήταν γεμάτη με αφίσες του Αλέξη Τσίπρα που θα μιλούσε στο γήπεδο του τάι κβον ντο για τον ένα χρόνο «κυβέρνησης της αριστεράς». Κι εγώ, αντί να μείνω με την ωραία διάθεση των τραγουδιών του Ρεπάνη σκεφτόμουν την εποχή της αθωότητας του πρώιμου ΣΥΡΙΖΑ, όταν μιλούσαμε για συλλογική έκφραση κι όχι προσωποποιημένες αφίσες και καμπάνιες. Τότε που φεύγαμε πάλι χαράματα από τον Ρεπάνη, αλλά πιστεύαμε στο ενωτικό εγχείρημα, στη μεγάλη ελπίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα, τι μας έχει μείνει να πιστέψουμε;

 

Ο δικηγόρος του διαβόλου