Περιήγηση σε μαγευτικά τοπία και χωριά

ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΗΣ «ΕΠΟΧΗΣ» ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΚΟΡΙΝΘΙΑ

ekdromi-epohis

Στις 4 περίπου το απόγευμα της Παρασκευής, 3 Νοέμβρη, εμείς η γνωστή ομάδα των εκδρομέων της «Εποχής» ξεκινήσαμε για το τριήμερο ταξίδι μας στην ορεινή Κορινθία, μια περιοχή που δεν είχαμε μέχρι τώρα επισκεφτεί. Ως εκ τούτου, η έκπληξη ήταν μεγάλη από κάθε άποψη. Το τοπίο ήταν εξαιρετικό γιατί, ταξιδεύοντας και τις δύο μέρες από χωρίου εις χωρίον, βρισκόμασταν ανάμεσα σε βουνοκορφές της Ζήρειας που άφηναν, για παράδειγμα, ένα πέρασμα των ακτίνων του φωτός να χρυσίζει τον απέναντι οικισμό –μοναδικό θέαμα– ή ένα σύννεφο ομίχλης να κατεβαίνει μέχρι τη βάση της άλλης βουνοκορφής, καθώς και άλλα φαινόμενα φωτός, ομίχλης, βροχής, κρύου, λιακάδας που εναλλάσσονταν, αποκαλύπτοντας ένα σύνολο μικρών χωριών κυρίως πετρόχτιστων, που όλα μαζί βοηθούσαν στο να χαλαρώσουμε έστω και για λίγο εμείς οι Αθηναίοι τουρίστες.
Έτσι αναλυτικά, έχοντας ως βάση το ξενοδοχείο «Καρυάτις» στην Καρυά, με άψογες υπηρεσίες, περιηγηθήκαμε κάτω από τις παραπάνω καιρικές συνθήκες τα χωριά του Φενεού, δηλαδή το Στενό –το πούλμαν ακουμπούσε στα ακόμα διατηρημένα μπαλκόνια των σπιτιών του– την Γκούρα, με την μοναδική -σχεδόν πηλιορείτικη- πλατεία του φορτισμένη οικιστικά από μνημεία του ‘21, το Μεσινό με το λουκούλειο γεύμα του Σαββάτου, την τεχνητή εκ προθέσεως λίμνη Δόξα, αλλά τώρα τουριστικό αξιοθέατο, για να καταλήξουμε το μεσημέρι της Κυριακής στη λίμνη της Στυμφαλίας, μια άλλη λίμνη εμβληματική από τον έκτο άθλο του Ηρακλή –Στυμφαλίδες Όρνιθες– και τέλος επισκεπτόμενοι το Μουσείο Περιβάλλοντος της Στυμφαλίας, ένα θεματικό τεχνολογικό Μουσείο του ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς, που σκοπό έχει να καταδείξει την αλληλοεπίδραση ανθρώπου και φύσης, καθώς και την αρμονική τους συνύπαρξη στην λεκάνη της Στυμφαλίας. Η Στυμφαλία θεωρείται η μεγαλύτερη ορεινή υδατική λεκάνη της Πελοποννήσου και ο νοτιότερος ορεινός υγροβιότοπος των Βαλκανίων. Για όλους αυτούς τους λόγους η περιοχή εντάχτηκε στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Περιοχών Natura 2000.Υπήρξαμε άτυχοι γιατί, λόγω εποχής, δεν είδαμε τη λίμνη με νερό, αλλά παρόλα αυτά, το τοπίο με τις καλαμιές ήταν μοναδικό. Στη συνέχεια είχαμε και πάλι ένα λουκούλλειο γεύμα μετά το χωριό Στυμφαλία και κατόπιν πήραμε το δρόμο της επιστροφής μέσω Κιάτου.
Κλείνοντας, πρέπει να αναφέρουμε τη συμβολή στην οργάνωση της εκδρομής –πέραν των ακούραστων υπαρχηγών Χριστίνας Παπαοικονόμου και Γιώργου Γκινοσάτη– της βουλεύτριας φίλης μας Ελένης Σταματάκη, αλλά και της Μαρίας Μελιρρύτη, βουλεύτριας του νομού Κορινθίας, που με τη φυσική της παρουσία και τις γνώσεις της για το περιβάλλον αναβαθμίστηκε η εκδρομή. Επίσης πρέπει να αναφερθούμε και στο βουλευτή Κώστα Ψυχογιό που μας συντρόφευσε το βράδυ του Σαββάτου, μετά από τη γεμάτη εντυπώσεις μέρα μας.

Α.Γ.