Συμφωνία με αναπτυξιακή παράμετρο;

 

Λιγότερο θολό είναι το τοπίο, σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα, λίγες μόνο μέρες πριν το κρίσιμο Eurogroup της 15ης Ιουνίου. Λιγότερο θολό, αλλά πάντως θολό. Μια σειρά, ωστόσο, ενδείξεις και δηλώσεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι, το πιο πιθανόν, την Πέμπτη θα υπάρξει συμφωνία. Εν τω μεταξύ με την ψήφιση των τελευταίων, όχι και τόσο εύκολων, προαπαιτούμενων την Παρασκευή έκλεισε ο κύκλος αυτός, δηλαδή της εκκαθάρισης του εδάφους για τη συζήτηση στο Eurogroup.
Όμως, αν όλα δείχνουν ότι η συμφωνία θα ολοκληρωθεί, την Πέμπτη ποιο μπορεί να είναι το περιεχόμενό της; Θα επιστρέψει στο τραπέζι η πρόταση Σόιμπλε, όπως κατατέθηκε στις 22 Μαΐου, ή θα είναι κάπως βελτιωμένη, ύστερα από τόσες διαβουλεύσεις και παρασκήνιο; Ένα νέο και κρίσιμο στοιχείο που ήρθε τελευταία στο τραπέζι είναι το αναπτυξιακό ή σωστότερα η ενίσχυση της προοπτικής ανάπτυξης της χώρας ως έμμεσο μέτρο ελάφρυνσης του βάρους του χρέους. Η έλευση αύριο στην Αθήνα του γάλλου υπουργού Οικονομικών, κ. Λεμέρ, συνδέεται σίγουρα μ’ αυτό, καθώς οι Γάλλοι έφεραν την ανάπτυξη, ως επίδικο, στο τραπέζι. Όμως, ας παρακολουθήσουμε αναλυτικότερα όσα συμβαίνουν ή λέγονται.

Συγκλίνουσες δηλώσεις

Η δηλωμένη παρουσία της κ. Λαγκάρντ στη συνεδρίαση του Eurogroup, ασφαλώς, προϊδεάζει ότι η προσέγγισή της με τη γερμανική πλευρά έχει προχωρήσει. Μια δήλωση του προέδρου του ESM, και συνήθως συντηρητικού στις τοποθετήσεις του, κ. Βίζερ, είναι χαρακτηριστική. Εμφανίστηκε αισιόδοξος δηλώνοντας: «θα συμφωνήσουμε στις 15 Ιουνίου με την πιθανότητα να φθάνει στο 95%». Ως προς το ποια θα είναι η λύση είπε το εξής: «το ΔΝΤ θα συμφωνήσει να παραμείνει στο πρόγραμμα, αλλά θα πει ότι δεν θα κάνει καμία πληρωμή μέχρι να υπάρξει συμφωνία σε μια κοινή έκθεση βιωσιμότητας του χρέους. Το ΔΝΤ θα παραμείνει, όχι όμως με χρήματα».
Στο ίδιο κλίμα ήταν οι δηλώσεις και του αντιπροέδρου της Κομισιόν, κ. Ντομπρόβσκι: «είναι σημαντικό να κλείσουμε τη δεύτερη αξιολόγηση και να προχωρήσουμε με την εκταμίευση της δόσης, για να δείξουμε ότι το ελληνικό πρόγραμμα είναι σε τροχιά και ότι η ελληνική οικονομία ανακάμπτει», ανέφερε. Ο κ. Μοσκοβισί υπήρξε πιο δηλωτικός, και επικριτικός επανέλαβε ότι «πρέπει να βρούμε λύση στην επόμενη συνεδρίαση του Eurogroup. Κανείς δεν θα καταλάβαινε γιατί δημιουργήσαμε από το τίποτα ένα πρόβλημα. Δεν μπορούμε να προτείνουμε στην Ελλάδα ακριβώς την ίδια πρόταση με εκείνη της περασμένης συνεδρίασης και να της πούμε ή τη δέχεσαι ή πεθαίνεις».

Η πλευρά Σόιμπλε

Όμως, το πιο ενδιαφέρον είναι οι δηλώσεις αυτών που χειρίζονται στ’ αλήθεια την υπόθεση και είναι συγχρόνως οι πιο στενοί συνεργάτες του κ. Σόϊμπλε. Ο κ. Ντάισελμπλουμ, όπως δήλωσε, αναμένει «συμφωνία για την πλήρη ολοκλήρωση της β’ αξιολόγησης» στη συνεδρίαση του Eurogroup, που θα λάβει χώρα την επόμενη εβδομάδα, όπως ανέφερε ο εκπρόσωπός του στο Ρόιτερς. Ο κ. Ρέγκλινγκ πρόεδρος του ESM εξέφρασε την ελπίδα για μια συμφωνία με την Ελλάδα σύντομα, προκειμένου να καταβληθεί η επόμενη δόση του τρέχοντος προγράμματος διάσωσης. «Οι περαιτέρω καθυστερήσεις θα ήταν πολύ άσχημες για την Ελλάδα και την ευρωζώνη», ανέφερε. Και πρόσθεσε: «εάν η Ελλάδα παραμείνει στο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, ίσως αυτή τη χρονιά ή έστω το 2018 να αρχίσει να εκδίδει κρατικά ομόλογα», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Ρέγκλινγκ, λίγες μόλις μέρες πριν το Eurogroup της Πέμπτης. «Είναι σημαντικό να κλείσουμε τη δεύτερη αξιολόγηση και να προχωρήσουμε με την εκταμίευση της επόμενης δόσης για να δείξουμε ότι το ελληνικό πρόγραμμα είναι σε τροχιά και ότι η ελληνική οικονομία ανακάμπτει», ανέφερε τέλος ο Β. Ντομπρόβσκις.
Πώς προσέρχεται η ελληνική πλευρά στο Eurogroup; Ασφαλώς περισσότερο σοφή και επομένως πιο «μαζεμένη».

Σοφή και συγκρατημένη

Έχοντας προφυλάξει από την προηγούμενη συνεδρίαση αρκετά στοιχεία της πρότασης Σόϊμπλε, τώρα συγκεντρώνει την προσπάθειά της για μια βελτίωση, η οποία, όμως, δεν συμπεριλαμβάνει ευθέως το χρέος άρα και την έκθεση βιωσιμότητας που θα ανοίγει την πόρτα για ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση της ΕΚ. Τουλάχιστον αυτή τη στιγμή είναι πολύ δύσκολο, όχι απίθανο. Μια κάποια αισιοδοξία δεν λείπει ούτε από το Μαξίμου ούτε από την Πλατεία Συντάγματος. Ο στόχος εξάλλου είναι, πάντα, πως θα προσεγγίσει η χώρα σε βαθμό υπερχρέωσης χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ιταλία. Και αυτό αν όχι τώρα, να σκιαγραφηθεί για το τέλος του προγράμματος.
Αυτό παλεύει η ελληνική πλευρά. Αυτό εικάζεται ότι μπορεί να το δεχθεί και η Γερμανία, ιδίως που είναι πρόταση της Γαλλίας. Δίνει, όμως, και στο ΔΝΤ το έδαφος για να πει «τώρα δεν μπαίνω με χρηματοδότηση αλλά με ενθαρρύνουν τα αναπτυξιακά μέτρα που σχεδιάζετε εσείς ή αποφασίσατε άρα μπορώ κι εγώ, στο τέλος του προγράμματος, ή ενωρίτερα να ξαναδώ τους ρυθμούς ανάπτυξης, άρα να μην έχω τόσο απαισιόδοξες προβλέψεις για τα επόμενα… 60 χρόνια».

Όλα καθαρά

Όλα, λοιπόν, ήθελε και θέλει η κυβέρνηση να είναι καθαρά ως την Πέμπτη. Η τοποθέτηση του Ευκλείδη Τσακαλώτου στη βουλή ήταν χαρακτηριστική. «Ο λόγος που θέλουμε να ψηφίσουμε τόσο γρήγορα τα προαπαιτούμενα είναι ένας και μοναδικός. Γιατί πολλοί αντίπαλοί μας θέλουν να μετατρέψουν τη συζήτηση της Πέμπτης, από μια συζήτηση για το αναπτυξιακό σχέδιο, για τα μέτρα για το χρέος, για τη διατύπωση για τη βιωσιμότητα που θα ανοίξει το δρόμο για το QE και την πρόσβαση των αγορών, σε μια συζήτηση για προαπαιτούμενα».
Ο υπουργός έκανε κι άλλους ενδιαφέροντες συλλογισμούς γνωρίζοντας, επιπλέον, και τα ζητήματα και τις ανησυχίες που διατρέχουν ολόκληρο τον ΣΥΡΙΖΑ αυτή την περίοδο. Υπάρχουν και πόσα περιθώρια, υπό συνθήκες επιτροπείας, όπως προέκυψε και από την τελευταία αξιολόγηση, μια κυβέρνηση με κορμό την αριστερά να κάνει και έργο με το δικό της αριστερό αποτύπωμα;
«Η βασική μας στρατηγική, όλο αυτόν τον καιρό, ήταν να φύγουμε από την επιτροπεία. Πάνω σε αυτό έχουμε δουλέψει και αυτή είναι η βασική μας στρατηγική. Βεβαίως, η επιτροπεία ποτέ δεν θα είναι διπολική, δηλαδή, μια μέρα θα την έχουμε και μια μέρα δεν θα την έχουμε», είπε ο υπουργός, σημειώνοντας: «Αυτό, άλλωστε, είναι στη φύση του καπιταλισμού, δηλαδή, ακόμη και οι αγορές είναι μια μορφή επιτροπείας. Και αν κάνεις πολιτικές που δεν αρέσουν στις αγορές, μπορούν να πωλούν τα ομόλογά σου, να πέφτουν οι τιμές των ομολόγων και να αυξάνεται το επιτόκιο και να γίνεται πιο δύσκολο να δανείζεσαι. Συνεχής προσπάθειά μας είναι αυτό να το αμβλύνουμε».

Όταν η ΕΛΣΤΑΤ ενοχλεί

pavlos2
Παύλος Κλαυδιανός