Συνέντευξη με τον συγγραφέα Βασίλη Κατσικονούρη

«Δουλειά του συγγραφέα είναι να τους ξυπνάει όλους»

basilis-katsikonouris-enas-pitsirikas-simera-den-prolabainei-oute-na-melagxolisei

Τη συνέντευξη πήρε
η Μαρώ Τριανταφύλλου

Ήδη παίζεται το Καλιφόρνια ντρίμιν και ετοιμάζεται να ανέβει και νέο έργο σας στη σκηνή. Δεν είναι συνηθισμένο για Έλληνα συγγραφέα να βλέπει να παίζονται πάνω από ένα έργα του ταυτόχρονα. Πώς αισθάνεστε γι’ αυτό;
Χαίρομαι όταν ξαναπαίζεται ένα παλιό μου έργο, πιο πολύ ίσως κι από την πρώτη φορά όταν ανεβαίνει. Ό,τι γράφεις μένει, λένε, αλλά για να μείνει πρέπει να διαβάζεται ή να ακούγεται ξανά. Κάποια έργα μου, όπως το Καλιφόρνια ντρίμιν, έχουν την τύχη αυτή, να παίζονται τακτικά. Το συγκεκριμένο, ειδικά εφέτος, είναι ακόμα πιο τυχερό στο ανέβασμά του στο Επί Κολωνώ από την ομάδα Αχ.

Τι είναι αυτό που κάνει αγαπητό αυτό το έργο σας, ειδικά σε νεανικούς θιάσους; Ζούμε ακόμη στην Ελλάδα το αμερικάνικο όνειρο;
Αυτό που κάνει αγαπητό το Καλιφόρνια ντρίμιν στους νέους είναι το «ντρίμιν». Βέβαια για να ονειρεύεται κανείς πρέπει να κοιμάται. Απ’ την άλλη, δουλειά του συγγραφέα είναι να κάνει φασαρία και να τους ξυπνάει όλους. Κι ακόμα πιο λεπτοδουλειά, να κρατάει «στα τσίνορα απάνω το φουρφούρισμα απ’ το όνειρο που πέταξε».
Οι πηγές έμπνευσής σας φαίνεται να είναι τα κοινωνικά και πολιτικά φαινόμενα της νεοελληνικής κυρίως επικαιρότητας. Ποια είναι τα σημεία που επιλέγετε και τονίζετε; Τι σας οδηγεί στην επιλογή αυτή; Πόσο μπορεί να εμπνεύσει η σύγχρονη πολιτική και κοινωνική κατάσταση της χώρας ένα δημιουργό;
Οι πολιτικοκοινωνικές καταστάσεις είναι εκφάνσεις και επιφαινόμενα της μόνιμης, αναπότρεπτης και ακατανόητης ανθρώπινης συνθήκης. Προς τα εκεί έχω την τάση να σκαλίζω. Τα ευρήματα ανακοινώνονται με τη μορφή θεατρικών έργων.

Θα ήθελα να σχολιάσουμε λίγο τους χαρακτήρες των έργων σας. Έχουν, νομίζω, κάτι «φευγάτο», σαν να ψάχνουν μια ταυτότητα… Και δράττομαι της ευκαιρίας να προσθέσω, παρότι εκπαιδευτικός με μακροχρόνια θητεία στη δημόσια εκπαίδευση, πώς δεν σας απασχόλησε η παιδεία/ εκπαίδευση/ σχολείο ως θέμα σε κάποιο έργο σας;
Είναι πρόσωπα που αγωνιούν για την ιδιοπροσωπία τους. Και γι’ αυτό μοναχικά και ανυπεράσπιστα. Κάποιος πρέπει να κάνει το δράμα τους παράσταση. Έτσι, για συμπαράσταση.
Όσον αφορά τη θητεία μου στα σχολεία, αυτή αντανακλάται σε κάποια έργα. Τα παιδιά στο Καλιφόρνια ντρίμιν είναι παιδιά που έχω δει σε υποβαθμισμένα σχολεία να προετοιμάζονται για να είναι οι αυριανοί losers, ο Λευτέρης στο Γάλα πηγαίνει σε ένα νυχτερινό σχολείο – χωματερή προβληματικών μαθητών, και στο τελευταίο μου έργο, το Καγκουρό, ο πατέρας, ο Δημήτρης, είναι ένας δάσκαλος καρπαζοεισπράκτορας, που παρόλα αυτά, συνεχίζει να παλεύει για να εκπληρώνει μια παράλογη αίσθηση χρέους προς τους μαθητές του. Όσον αφορά τη συμπεριφορά των προϊσταμένων μου προς το πρόσωπό μου, αισθάνομαι μια ταύτιση με το ρόλο αυτό.

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από το «Γάλα». Ξανακοιτώντας το προσφυγικό, τι έχετε να σχολιάσετε;
Μια ευκαιρία για επαγγελματίες ανθρωπιστές να εφαρμόσουν στην πράξη τις διακηρύξεις τους. Ανθρωπισμό ακούω, επαγγελματισμό δεν βλέπω.

Ακολουθείτε κάποιες προδιαγραφές στο γράψιμό σας; Υπάρχει μια φιλοσοφία, μια αισθητική την οποία υπηρετείτε;
Συνήθως ξεκινάω το γράψιμο ως ένα κομψό κουαρτέτο εγχόρδων για μουσική δωματίου και καταλήγω μια μπάντα ροκ εν ρολ που έχει χάσει τον έλεγχο.

Η ελληνική πολιτεία αδιαφορεί για την εγχώρια δραματουργία. Αν συμφωνείτε, θα θέλατε να κάνετε κάποιες προτάσεις τόσο για την καλύτερη προβολή του ελληνικού έργου όσο και για τη θέσπιση κινήτρων συγγραφής;
Βεβαίως και συμφωνώ και θέλω. Κι έχω μάλιστα κάποιες συγκεκριμένες και ενδιαφέρουσες, πιστεύω, προτάσεις να θέσω υπ’ όψιν της αρμόδιας υπηρεσίας του ΥΠ.ΠΟ. για την προβολή και την προώθηση της ελληνικής δραματουργίας. Τι; Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο ούτε κάτι άλλο αντίστοιχο; Δεν το πιστεύω!

«Καλιφόρνια ντρίμιν», ομάδα Αχ, σε σκηνοθεσία Θ. Χαλκιά, παίζουν: Γ. Ιωάννου, Αγγ. Κλαυδιανού, Γ. Σύρμας, στο θ. Επί Κολωνώ (Ναυπλίου 12 και Λένορμαν 94, Κολωνός, τηλ.: 210 5138067), παραστάσεις: Δευτέρα και Τρίτη στις 9μμ
«Καμ μπακ», σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη, παίζουν: Μίνα Αδαμάκη, Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, Ιωάννη Παπαζήση και Χάρη Τζωρτζάκη, στο Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη (Πειραιώς 206, Ταύρος, τηλ.: 210 341 8550), παραστάσεις: Παρασκευή και Σάββατο στις 9μμ και Κυριακή στις 8μμ
«Το μπουφάν της Χάρλεϋ», σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Σταύρου, με την Άννα Αδριανού, στο θέατρο Αλκμήνη (Αλκμήνης 12, Πετράλωνα, τηλ.: 210 3428650), παραστάσεις: Δευτέρα και Τρίτη, στις 9.30 μμ.