Συνέντευξη με τον Χρήστο Μαντά, κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο ΣΥΡΙΖΑ

Δυνατότητα για μια αισιοδοξία του ρεαλισμού

mantas-1

Τη συνέντευξη πήρε η Ιωάννα Δρόσου

Τι συμπεράσματα προκύπτουν από τη νέα συμφωνία στο Eurogroup της περασμένης Πέμπτης;
Ήταν ένα αποφασιστικό βήμα για να ανοίξει μπροστά μας ένας πολύ πιο καθαρός οδικός χάρτης, για την έξοδο της χώρας από τον ασφυκτικό κλοιό των προγραμμάτων. Επιπλέον, είναι ένα θετικό σήμα προς τις αγορές, την ΕΚΤ, την ελληνική κοινωνία, ακόμα και την Ευρώπη. Πρώτον, κλείνει η δεύτερη αξιολόγηση και εκταμιεύονται 8,6 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 1,6 θα διατεθούν για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων χρεών του δημοσίου προς ιδιώτες. Δεύτερον, η συμφωνία προβλέπει μια σειρά μέτρων για το χρέος, τα οποία θα αποτυπωθούν το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, μετά την 27η Ιουλίου που θα έχουμε και την τελική απόφαση του ΔΝΤ. Να υπενθυμίσω ότι ήδη λειτουργούν και θα επιταχυνθούν τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, που ομαλοποιούν σε βάθος μεγάλου χρονικού διαστήματος τα τοκοχρεολύσια στο ύψος των 9 δισ. ευρώ περίπου. Τρίτο κλειδί για να κρίνει κανείς τη συμφωνία είναι η απόφαση να αποτυπωθεί ένας μηχανισμός για την απομείωση του χρέους που κεντρικό του συστατικό θα είναι η ρήτρα ανάπτυξης. Πρόκειται για μια πρόταση που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει θέσει στο τραπέζι εδώ και πολύ καιρό και, ενδεχομένως, γεφύρωσε σε ένα βαθμό τις διαφορές που υπήρχαν στις προβλέψεις για την ανάπτυξη ανάμεσα στο ΔΝΤ και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Ένα τελευταίο στοιχείο, που πρέπει να αποτιμήσουμε θετικά, είναι η δέσμευση των θεσμών για ενεργοποίηση και επιτάχυνση και άλλων χρηματοδοτικών εργαλείων για την ανάπτυξη, καθώς και η απόφαση για ίδρυση Αναπτυξιακής Τράπεζας.
Όλα αυτά συνιστούν ένα ισχυρό θετικό σήμα, αλλά προφανώς δεν είναι η τέλεια συμφωνία. Δεν θα μπορούσε, άλλωστε, να υπάρξει. Είναι ένας προωθητικός συμβιβασμός, που μας δίνει τη δυνατότητα να εργαστούμε με πολύ πιο γρήγορους ρυθμούς και με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και για το δικό μας πρόγραμμα.

Κρίσιμο προχώρημα

Ο κ. Σοίμπλε δήλωσε πως η συμφωνία είχε επιτευχθεί πριν τρεις βδομάδες, αλλά καθυστέρησε η επικύρωσή της με ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης. Υπάρχουν διαφορές από το προηγούμενο Eurogroup;
Νομίζω ότι έχει γίνει σαφές και από τις δηλώσεις πολλών αξιωματούχων της ευρωζώνης, και του κ. Σόιμπλε συμπεριλαμβανομένου, ότι το προηγούμενο Eurogroup δεν αποτύπωνε αυτό τον οδικό χάρτη. Είναι απολύτως σαφές πια ότι η απόρριψη από την ελληνική πλευρά στο προηγούμενο Eurogroup ήταν διότι υπήρχε ρητή δήλωση του Ταμείου ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Τώρα υπάρχει μια καταρχήν αποδοχή της συμφωνίας από το ΔΝΤ και -στη βάση της απόφασης του Μαΐου 2016- αποσαφηνίζονται περαιτέρω διάφορα βήματα, ανάμεσα στα οποία, είναι η περίοδος χάριτος και οι ωριμάνσεις σε βάθος δεκαπενταετίας, όπως και τα πρωτογενή πλεονάσματα στο ύψος του 2%, που είναι μια θετική εξαίρεση για τη χώρα, αν λάβει κανείς υπόψη ότι με το Σύμφωνο Σταθερότητας οι χώρες υποχρεούνται σε πρωτογενή πλεονάσματα 2,6%. Να υπενθυμίσω ότι ισχύει η προηγούμενη απόφαση ότι το ταβάνι για τις χρηματοδοτικές ανάγκες δεν θα υπερβαίνει το 15% του ΑΕΠ. Όλα αυτά συνιστούν ένα κρίσιμο προχώρημα, σε σχέση με ό,τι υπήρχε στο τραπέζι την 22α Μαΐου και απογυμνώνουν όλους τους ισχυρισμούς που λένε ότι δεν πήραμε τίποτα παραπάνω.

Η διατήρηση των υψηλών πλεονασμάτων έως το 2022 (3,5%), όπως και η συνέχιση των υφεσιακών μέτρων, πώς θα καταφέρουν μια αρχική αντιστροφή της παρούσας κατάστασης;
Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή, ότι βγαίνουμε από τη λιτότητα. Πηγαίνουμε, ωστόσο, σε μια πιο κανονική κατάσταση. Θυμίζω ότι με προγράμματα λιτότητας λειτουργεί σχεδόν το σύνολο της ευρωζώνης, έστω και αν δείχνει σημάδια ανάκαμψης, γεγονός που το παραδέχτηκε και η κ. Λαγκάρντ. Έχουμε ένα νέο πεδίο, όπου εμφανίζεται η δυνατότητα –παρότι αναμφισβήτητα τα πλεονάσματα είναι υψηλά και δυσκολεύουν την έξοδο της χώρας σε μια κανονικότητα- για μια αισιοδοξία του ρεαλισμού. Παρόλα αυτά μένουν πολλά ακόμα να γίνουν και πάντα πρέπει να έχουμε υπόψη ότι πολλά θα εξαρτηθούν από την πορεία της οικονομίας, όπως και από το πώς θα λειτουργήσει η κυβέρνηση και το κόμμα, κυρίως στο επίπεδο να ισχυροποιήσει παρεμβάσεις σε πολλά επίπεδα για να βοηθηθεί η κοινωνική πλειοψηφία και ο κόσμος της εργασίας.

Πράγματι δεν είναι ώρα για πανηγυρισμούς, παρότι υπάρχει αυτή η αισιοδοξία του ρεαλισμού. Η αξιωματική αντιπολίτευση, πάντως, εκτίμησε τη νέα συμφωνία σε ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Ποια η γνώμη σου για τη στάση της ΝΔ;
Το μόνο που δεν έκανε η Νέα Δημοκρατία στην ανακοίνωσή της για το Eurogroup ήταν να επαναλάβει το αίτημά της για εκλογές. Είναι προφανές ότι η Νέα Δημοκρατία αυτοεγκλωβίστηκε και επένδυσε σε μια δυσμενή εξέλιξη, πασπαλισμένη με ισχυρές δόσεις καταστροφολογίας σε όλα τα επίπεδα. Αυτό δεν της βγήκε. Κατέληξε σε μια μίζερη αποτίμηση των αποτελεσμάτων του Eurogroup, ότι πήραμε ό,τι μας έδωσαν. Λέει τη μισή αλήθεια, καθώς όλοι θυμούνται ότι τον Δεκέμβριο είχαμε μονομερή μέτρα 4 δισ. ευρώ, που απαιτούσε το ΔΝΤ και σήμερα, έστω με καθυστέρηση, βρισκόμαστε στο κλείσιμο της αξιολόγησης, στην εκταμίευση μιας μεγαλύτερης δόσης, στην αποσαφήνιση των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος. Και φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως για τη διετία 2019-2020 έχει συμφωνηθεί ένα πακέτο αντίμετρων ουσιαστικά ισοδύναμων με τα μέτρα, το οποίο οικοδομεί σε στέρεες βάσεις ένα κοινωνικό κράτος σε πολλά πεδία και δίνει αναπτυξιακή προοπτική.

Πολλή δουλειά, αποφασιστικότητα και έμπνευση

Τώρα που υπάρχει πια συμφωνία, πώς θα πρέπει να κινηθεί η κυβέρνηση, αλλά και το κόμμα;
Η κάθε μέρα, από εδώ και πέρα, για την κυβέρνηση και για το κόμμα πρέπει να αξιοποιηθεί. Είναι ένα πολύ σημαντικό χρονικό διάστημα, μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, οπότε είναι το τέλος του προγράμματος, στο οποίο πρέπει να δουλέψουμε σε πολλές κατευθύνσεις, με συλλογικότητα και αποφασιστικότητα. Θυμίζω τις μεταρρυθμίσεις στην υγεία, την παιδεία και σε άλλα πεδία που πρέπει να προχωρήσουν και να εμβαθύνουν. Βεβαίως και στο πεδίο του κοινωνικού κράτους έχουμε εξαιρετικά πράγματα μπροστά μας να κάνουμε, όπως και στον τομέα της κοινωνικής αλληλεγγύης. Επίσης, πολύ βασικό και ίσως το πιο κρίσιμο είναι να κάνουμε πολύ απτό και υλοποιήσιμο το πρόγραμμά μας για παραγωγική ανασυγκρότηση για δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη. Αν τα κάνουμε αυτά, τότε θα αρχίσει ο πολίτης να αισθάνεται τις αλλαγές στην καθημερινότητά του. Παράλληλα, πρέπει να ρίξουμε τις δυνάμεις μας στον τομέα της απασχόλησης, για να μειωθεί το ποσοστό ανεργίας, που παρά τα σημαντικά βήματα για την απομείωσή της, παραμένει εξαιρετικά υψηλό. Αυτά θέλουν πολλή δουλειά, συλλογική προσπάθεια και δημοκρατική λειτουργία σε όλα τα επίπεδα της κυβέρνησης, του κόμματος, της κοινοβουλευτικής ομάδας, αποφασιστικότητα, έμπνευση και πάθος, για να μπορέσουμε να πετύχουμε τους στόχους μας, για τους οποίους μας εμπιστεύτηκε η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.