Όσο προχωρά η δίκη, τα κομμάτια του παζλ ενώνονται

xrisi-avgi

Με τις καταθέσεις των προστατευόμενων μαρτύρων συνεχίζεται η ακροαματική διαδικασία της δίκης της Χρυσής Αυγής, με την ισχνή παρουσία του αντιφασιστικού κινήματος εντός της αίθουσας και την αδικαιολόγητη απουσία των ΜΜΕ, με φωτεινές εξαιρέσεις τις δημοσιογράφους του «Κόκκινου», της «Αυγής», του «Ριζοσπάστη» και του «Αθήνα 9,84». Η Πολιτική Αγωγή έχει δηλώσει πως δεν συμμετέχει στην εξέταση των ανώνυμων μαρτύρων, για να μην νομιμοποιήσουν τον «τρομονόμο», που προβλέπει πως μπορεί κάποιος να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας, χωρίς να είναι γνωστή –και επομένως να μπορεί να βεβαιωθεί- η ταυτότητά του. Έτσι, συνεχίζουν με συνέπεια τον πολύχρονο αγώνα ενάντια στον απαράδεκτο «τρομονόμο», παρότι στη δίκη αυτή θα ήταν προς το συμφέρον της Πολιτικής Αγωγής να συμμετέχει στην εξέταση μαρτύρων. Από την άλλη, οι συνήγοροι Υπεράσπισης, συμμετέχουν στη διαδικασία, προσπαθώντας συνεχώς να αποκαλύπτουν την ταυτότητα των προστατευόμενων μαρτύρων και να αφήσουν υπόνοιες πως οι μαρτυρίες ενδέχεται να είναι προϊόν σκευωρίας.

Δένει η υπόθεση

Από τους τέσσερις μάρτυρες που έχουν ήδη καταθέσει οι περιγραφές είναι ανατριχιαστικά λεπτομερείς για τον τρόπο που λειτουργούσε η Χρυσή Αυγή, ως τρομοκρατική οργάνωση, με σαφή ιδεολογία, με πειθαρχία και ιεράρχηση, με διαβαθμισμένη ηγεσία. Οι μαρτυρίες αυτές αποτελούν ισχυρή απόδειξη των εγκλημάτων που διέπραξε η Χρυσή Αυγή, αφού προέρχονται μέσα από τους κόλπους της οργάνωσης.
Ο μάρτυρας Α, υπήρξε μέλος της Χρυσής Αυγής Πειραιά, από το 2012 έως το 2013. Η επαφή του με την οργάνωση έγινε με το πρόσχημα ότι θα του προσφέρουν οικονομική βοήθεια και εργασία. Ο ίδιος εκπαιδεύτηκε στη Μαλακάσα, πίσω από το στρατόπεδο, μαζί με 30-35 άτομα και εκπαιδευτές τον Ρουπακιά, τον Κασιδιάρη και έναν απόστρατο αξιωματικό. Η εκπαίδευση ήταν «αντοχής και πόνου», ενώ τόνισε πως «τρώγαμε κάτι ψιλές, για να αντέχουμε τον πόνο». Όπως δήλωσε, συμμετείχε σε μηχανοκίνητο τάγμα εφόδου στου Ρέντη το 2012, όπου χτυπήθηκε ένας Πακιστανός. Η επίθεση οργανώθηκε μέσω μηνυμάτων και έγινε υπό την καθοδήγηση ενός υπεύθυνου, του Περικλή Μουλιανάκη, που έλεγε «θα κάνουμε ντου». Ακόμα συμμετείχε και σε επίθεση στην πλατεία Ιπποδαμείας στον Πειραιά, ενώ κλήθηκε να συμμετέχει στο τάγμα εφόδου που δολοφόνησε τον Παύλο Φύσσα, αλλά δήλωσε ασθένεια (!) Ακόμα, αναφέρθηκε στον τρόπο που λειτουργούσαν οι οργανώσεις, όπως και στην κάλυψη της αστυνομίας, σε περίπτωση επιθέσεων.
Η μάρτυρας Β ήρθε σε επαφή με τη Χρυσή Αυγή το 2012, όταν υπήρξε κάλεσμα στο facebook για να εμποδίσουν «προγραμματισμένη πορεία Πακιστανών, οι οποίοι θα έσπαγαν τα γραφεία της Χ.Α.». Τότε εκείνη αποφάσισε να γίνει μέλος και αφού επέδειξε την ελληνική της ταυτότητα, κατέβαλε 20 ευρώ και έλαβε την κάρτα της τοπικής της Νίκαιας. Η ίδια κατέθεσε πως παρέμεινε επί ένα χρόνο μέλος του ανοιχτού πυρήνα της τοπικής, της οποίας το πενταμελές συμβούλιο απαρτιζόταν από «τον Πατέλη και τη γυναίκα του Νίτσα, τον Ρουπακιά και έναν Βασίλη, ενώ ήταν και ο Τσακανίκας, αλλά επειδή ήταν Αιγύπτιος και δεν ήθελε να φαίνεται, είχε βάλει την κοπέλα του». Ο Τσακανίκας, μια φορά, τους περιέγραψε ένα περιστατικό επίθεσης σε Πακιστανό, τον οποίο κλωτσούσε στο κεφάλι «λες και βαρούσε πέναλτι». Συμμετείχε στις Θερμοπύλες, τον Μελιγαλά και στα εγκαίνια των γραφείων στη Σαλαμίνα, σε διανομές τροφίμων και σε πορείες στα στενά της Νίκαιας για εκφοβισμό των Πακιστανών. Η ίδια είχε συμμετάσχει σε ξυλοδαρμό Πακιστανού στη λαϊκή της Νίκαιας, χωρίς όμως να εκτελεί εντολές (!) Περιέγραψε ακόμα ένα περιστατικό όπου ο Πατέλης την έβαλε να κάνει κάμψεις και την κλωτσούσε στα πλευρά, επειδή αντιμίλησε για ένα σχόλιό του για τους Πόντιους, ενώ παραδέχτηκε πως οπλοφορούσε, όπως κάνουν όλα τα μέλη της οργάνωσης. Αναφέρθηκε, ακόμα, και σε ξυλοδαρμούς άλλων μελών της οργάνωσης, που αποχώρησαν. Κατονόμασε ως μέλη της ηγεσίας τον Λαγό και τον Πατέλη, οι οποίοι χτυπούσαν και Αλβανούς, «προκειμένου να αναλάβουν την προστασία συγκεκριμένων μαγαζιών στον Κορυδαλλό».

Σκληρή εκπαίδευση και φανατισμός

Ο μάρτυρας Γ ήρθε πρώτη φορά σε επαφή με τη Χρυσή Αυγή όταν ήταν 16 ετών. Αρχικά συμμετείχε σε «ιδεολογικά μαθήματα» που έκαναν ο Μιχαλολιάκος, ο Κασιδιάρης, ο Δεβελέκος και άλλοι, που αφορούσαν σε κείμενα του Χίτλερ, ενώ γίνονταν ενημερώσεις για ενέργειες αλλοδαπών εις βάρος Ελλήνων, με σκοπό τη γαλούχηση ότι οι αλλοδαποί είναι επικίνδυνοι. Μέλος της οργάνωσης έγινε με την ενηλικίωσή του, οπότε και ξεκίνησε να συμμετέχει σε επιθέσεις: «Είχαμε φύγει ένα βράδυ εγώ, ο Πλαπούτας, ο Κασιδιάρης, ο Ζέρβας, ο Κίμωνας και πήγαμε στο Μεταξουργείο. Στα στενά βρήκαμε έναν Πακιστανό, πήγαμε δίπλα του και τον χτύπησα με σιδηρογροθιά στο πρόσωπο. Ήταν η πρώτη μου φορά. Γέλαγαν οι άλλοι. Μου είπαν μπράβο ρε πιτσιρίκο, ψήνεσαι…» Ύστερα ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του με τον Γερμενή και ιδεολογικό καθοδηγητή τον Κασιδιάρη. Το 2011, έκανε νέα εκπαίδευση, «όμοιες με αυτές των ΜΑΤ», με τους Γερμενή, Πατέλη, Ζέρβα, Δεβελέκο και Κασιδιάρη, ενώ όπως δήλωσε για τις επιθέσεις «τίποτα δεν γινόταν εν αγνοία του Λαγού».
Ο μάρτυρας Δ ήταν μέλος της Χ.Α. Κορίνθου από το 2011 και αποχώρησε μετά τις εκλογές του Μαΐου του 2012, οπότε ο Μπούκουρας έγινε αυταρχικός και προσέβαλε την τοπική κοινωνία. Όπως κατήγγειλε ο Μπούκουρας επινοούσε ιστορίες με επιθέσεις Πακιστανών εις βάρος Ελλήνων, με αποτέλεσμα κάποια παιδιά στη συνέχεια να επιτεθούν σε Πακιστανούς. Μάλιστα, ο ίδιος συμμετείχε μαζί με τον Μπούκουρα σε επεισόδιο που πέταξαν στο λιμάνι κάποιους Πακιστανούς. Στα γραφεία υπήρχαν βιβλία του Μιχαλολιάκου, του Κασιδιάρη και του Χίτλερ, ενώ όλοι φορούσαν την ίδια στρατιωτικού τύπου στολή όταν συναντιόντουσαν. Και αυτός αναφέρθηκε στον οπλισμό των μελών και στελεχών της Χρυσής Αυγής, όπως επίσης και στις σχέσεις μεταξύ Χ.Α. και αστυνομίας.

Και πάλι «δυνατή»

Οι καταθέσεις των μαρτύρων επιβεβαίωσαν στο ακέραιο όσα κατέθεσαν τους προηγούμενους μήνες τα θύματα της Χρυσής Αυγής. Πως πρόκειται για μια φασιστική και ρατσιστική εγκληματική οργάνωση, που οργάνωνε επιθέσεις εναντίον όποιων θεωρούσε «εχθρό». Οι χρυσαυγίτες περνούν από στρατιωτική εκπαίδευση, οπλοφορούν και δέχονται εντολές άνωθεν. Η ηγεσία είναι αυστηρά ιεραρχική, ενώ τα μέλη είναι υποχρεωμένα να εκτελούν κάθε σχέδιο αυτής. Η αμφισβήτηση της ηγεσίας ή της ιδεολογίας σημαίνει βίαιη αποπομπή από το κόμμα, που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή εκείνου που αποφασίζει να αποχωρήσει. Επόμενος κρίκος που θα δέσει τις μαρτυρίες των θυτών και των θυμάτων θα είναι τα αναγνωστέα έγγραφα, όπου θα προβληθούν βίντεο και ηχητικά ντοκουμέντα, όπως και αρχεία από τους υπολογιστές των κατηγορουμένων.
Όσο προχωρά η δίκη τα κομμάτια του παζλ ενώνονται. Όμως, η Χρυσή Αυγή νιώθει και πάλι «δυνατή», με τα τάγματα εφόδου να εμφανίζονται και πάλι στις γειτονιές και να χτυπούν μετανάστες. Φυσικά δεν είναι τα δικαστήρια αυτά που θα αντιμετωπίσουν το φασισμό, αλλά είναι ένα χρήσιμο εργαλείο αποδυνάμωσής του. Γι’ αυτό δεν πρέπει να νιώθει ποτέ η Χρυσή Αυγή, όπως και κάθε φασιστικό μόρφωμα, ότι έχει χώρο να δράσει. Γιατί τότε είναι που θα χτυπήσει…

Ιωάννα Δρόσου