Αλγερία: Ο λαός εξεγείρεται, ο Μπουτεφλίκα απομονώνεται 

Μαζικές διαδηλώσεις νέων, αλλά και βετεράνων, ενάντια στην πέμπτη υποψηφιότητα του Μπουτεφλίκα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Από τις 22 Φεβρουαρίου ο κόσμος στο Αλγέρι και τις άλλες μεγάλες πόλεις της Αλγερίας διαμαρτύρεται για έναν πολύ απλό λόγο. Δεν ανέχεται να βλέπει τον Αμντεντελαζίζ Μπουτεφλίκα, ο οποίος διανύει ήδη το 82ο έτος της ηλικίας του, να διεκδικεί ακόμη μία προεδρική θητεία, την 5η συναπτή.
Από το 1999, όταν ο νυν πρόεδρος εκλέχθηκε για πρώτη φορά στο αξίωμα, δεν έχει εγκαταλείψει στιγμή την εξουσία. Παρά το γεγονός ότι η υγεία του έχει κλονιστεί, παρά τη μεγάλη ηλικία του, παρά τους περιορισμούς που προέβλεπε το προηγούμενο Σύνταγμα (και τους οποίους ο Μπουτεφλίκα βρήκε τον τρόπο να υπερκεράσει), δεν τα παράτησε ποτέ.

Η υπομονή τελείωσε

Όμως τα όρια ξεπεράστηκαν και η υπομονή τελείωσε. Και αν οι γηραιότεροι Αλγερινοί, που έζησαν στο πετσί τους τον εμφύλιο πόλεμο της δεκαετίας του ’90 μπορεί να είναι πιο ανεκτικοί σε μεθόδους καταστολής, δεν ισχύει το ίδιο για τη νέα γενιά που περιμένει με υπομονή να βγει στο προσκήνιο, να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του μέλλοντος και να αδράξει την ευκαιρία για πολιτική αλλαγή η οποία θα έχει αντίκτυπο στη ζωή της.
Όμως δεν είναι τυχαίο ότι στις διαδηλώσεις, που χαρακτηρίζονται για τη δυναμικότητα και τη μαζικότητά τους, δεν μετέχουν μονάχα νέοι. Μπορούσε να διακρίνει κανείς τις προηγούμενες ημέρες βετεράνους του πολέμου, ακόμη και μέλη του κυβερνώντος κόμματος τα οποία προφανώς δεν μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα μπροστά στον γηραιό πρόεδρο αλλά πιθανόν να έχουν κρίνει ότι έχει φτάσει η στιγμή της ρήξης.
Ο Μπουτεφλίκα ξέρει πολύ καλά ότι έχει στρέψει σχεδόν τους πάντες εναντίον του. Χωρίς να έχει ακούσει κανείς τη φωνή του από το 2013 και μετά, όταν και υπέστη σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο, ουδείς μπορεί να γνωρίζει τι σκέπτεται και τι σχεδιάζει. Είναι φανερό πάντως ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει και να ασκήσει επαρκώς τα  καθήκοντά του παραμένοντας τις περισσότερες ημέρες του χρόνου στο εξωτερικό.

Επιστολή με… ψεύτικες υποσχέσεις

Eπικοινωνιακά πάντως, το επιτελείο που βρίσκεται πίσω από τον πρόεδρο, επιχείρησε μία ρελάνς. Από τη δημόσια τηλεόραση διαβάστηκε επιστολή που υποτίθεται ότι έχει γράψει ο Μπουτεφλίκα με την οποία υποσχόταν αλλαγές στο Σύνταγμα, στην οικονομική αλλά και την κοινωνική πολιτική χωρίς όμως να αποσύρει την υποψηφιότητά του από τις προσεχείς εκλογές της 18ης Απριλίου. Αντ’ αυτού τόνισε ότι θα προωθήσει ριζικές μεταρρυθμίσεις έτσι ώστε να υπάρξει νέο εκλογικό σύστημα αλλά και νέες προεδρικές εκλογές σε χρόνο που θα όριζε «ένας ανεξάρτητος μηχανισμός» όπως αρμοδίως τονίστηκε.
Ουδείς τον πίστεψε γιατί κατά το παρελθόν ο Μπουτεφλίκα κάθε άλλο παρά υπεύθυνος και συνετός ηγέτης αποδείχθηκε. Τουναντίον, υπήρξε καταπιεστικός, εξουσιομανής και πολέμιος του κράτους δικαίου. Το 2008 προχώρησε σε συνταγματική αλλαγή γιατί το τότε Σύναγμα δεν προέβλεπε τρίτη θητεία για τον Πρόεδρο. Εκείνος όχι μόνο το πέτυχε, αλλά βρίσκεται στο τέλος της τέταρτης διεκδικώντας και μία πέμπτη.
Κάπως έτσι, και ενώ μία κλειστή κάστα εξακολουθεί να τον στηρίζει ακόμα, ο νυν πρόεδρος έχασε την υποστήριξη ακόμα και των βετεράνων του πολέμου της ανεξαρτησίας από τη Γαλλία (1954-1962). «Είναι καθήκον της αλγερινής κοινωνίας να βγαίνει και να αγωνίζεται στους δρόμους» τόνισε ο Εθνικός Οργανισμός Βετεράνων. Επίσημα, με ανακοίνωση.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά ο αλγερινός λαός αναθαρρεί και συνεχίζει την πάλη του. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις της χώρας προσανατολίζονται σε απεργία διαρκείας σε μία προσπάθεια να πιέσουν ακόμη περισσότερο τον αμετανόητο πρόεδρο ενώ οι δικηγορικοί σύλλογοι ζητούν την αναβολή των εκλογών και το σχηματισμό μεταβατικής κυβέρνησης.
Οι διαδηλώσεις είναι οι μεγαλύτερες που γνωρίζει η χώρα από την Αραβική Άνοιξη του 2011 και μετά, γεγονός που αν μην τι άλλο έχει τη σημασία του.

Η Γαλλία κρατά την ανάσα της

Την ίδια ώρα η Γαλλία, που έχει πάντα ζωτικά συμφέροντα στην Αλγερία, παρακολουθεί την υπόθεση με ενδιαφέρον. Ο γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ζαν Υβές Λε Ντριά αφού τόνισε το προφανές (και political correct) ότι ο αλγερινός λαός «θα αποφασίσει μόνος του για το μέλλον του» συμπλήρωσε ότι «λόγω ιστορικών δεσμών», η Γαλλία «παρατηρεί με ιδιαίτερη προσοχή τα γεγονότα που εκτυλίσσονται». Κατέληξε δε ότι «η σταθερότητα, η ασφάλεια και η ανάπτυξη της Αλγερίας είναι πράγματα απολύτως απαραίτητα».
Γαλλικές διπλωματικές πηγές που μίλησαν στo Reuters επεσήμαναν πάντως ότι η Γαλλία θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική στο τι λέει, γιατί με μία τόσο εκρηκτική κατάσταση το παραμικρό θα μπορούσε να ανάψει τη φλόγα γενικευμένης εξέγερσης με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα γαλλικά συμφέροντα.
Για να έχει, πάντως, το κεφάλι του ήσυχο (αλλά και για να δείξει ότι πράγματι ανησυχεί) ο γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν κάλεσε την προηγούμενη εβδομάδα στο Παρίσι τον γάλλο πρεσβευτή στο Αλγέρι και ζήτησε αναλυτική ενημέρωση για το τι συμβαίνει στη χώρα.
Δεν πρέπει, τέλος, κανείς να ξεχνάει ότι σήμερα στη Γαλλία ζουν περίπου τέσσερα εκατομμύρια πολίτες αλγερινής καταγωγής και ότι μία γενικευμένη αστάθεια στη χώρα της βόρειας Αφρικής μπορεί να “περάσει” κάλλιστα τη Μεσόγειο και να επηρεάσει άμεσα τη Γαλλία είτε με τη μορφή της αύξησης προσφυγικών ροών είτε με “μετάδοση” της αστάθειας και εντός του γαλλικού εδάφους. Σε μία χώρα που δοκιμάστηκε ιδιαίτερα το τελευταίο τρίμηνο από την κινηματική δραστηριότητα των “Κίτρινων Γιλέκων”, ξεσηκωμός του αλγερινού προσφυγικού στοιχείου θα ωθούσε το σύστημα στα όρια της αντοχής του.

Νίκος Γιαννόπουλος