Αλήθειες και ψέμματα για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς

zoynis

 

Εχει καθιερωθεί να γιορτάζουμε την πρώτη του Ιανουαρίου ως αρχή κάθε χρονιάς. Στην πράξη όμως παλαιόθεν, επί της ουσίας, αρχή του χρόνου ήταν και είναι ο Σεπτέμβριος. Μετά τη ραστώνη του καλοκαιριού γίνεται το νέο ξεκίνημα. Μεταξύ των άλλων αρχίζουν και τα σχολεία και ότι έχει να κάνει με τα παιδιά. Βρεφονηπιακοί σταθμοί, νηπιαγωγεία, δημοτικά, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση. Κάθε χρόνο αυτή την περίοδο έρχονται στην επιφάνεια κενά, αδυναμίες και προβλήματα λειτουργίας του συστήματος και κάθε χρόνο υπάρχει διασταύρωση πυρών μεταξύ της εκάστοτε κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης.
Θεμιτά όλα αυτά στο πλαίσιο λειτουργίας της δημοκρατίας, ακόμα και αν ακουστεί κάποια υπερβολή ένθεν και ένθεν. Όταν όμως η κριτική, αντί να στηρίζεται στην πραγματικότητα, να επιδιώκει την ανάδειξη των προβλημάτων ή ακόμα καλύτερα να προτείνει και λύσεις, επιδιώκει δια της στρέβλωσης της πραγματικότητας να μηδενίσει την όποια προσπάθεια και έργο γίνεται, τότε μπαίνουμε σε διαδικασίες μετωπικών συγκρούσεων που δεν έχουν στόχο τη βελτίωση του κοινωνικού γίγνεσθαι, αλλά τη διεκδίκηση της νομής της εξουσίας χωρίς φραγμούς, χωρίς αρχές, χωρίς αξίες, και, κυρίως, προϊδεάζουν γι΄ αυτό που θα επακολουθήσει όταν κατακτηθεί το αντικείμενο του πόθου. Κάπως έτσι δεν φτάσαμε στη χρεοκοπία της χώρας; Κάπως έτσι δεν φτάσαμε από τα «δωράκια» του Τόμπρα στην καταλήστευση του δημόσιου πλούτου από οργανωμένα συμφέροντα και μηχανισμούς της «κανονικότητας»; Ας κλείσω όμως τη μεγάλη παρένθεση και ας μπω στο σημερινό θέμα που αφορά το πρόβλημα που συζητείται αυτές τις μέρες και έχει να κάνει με την κάλυψη των αναγκών που υπάρχουν σε βρεφονηπιακούς σταθμούς στη χώρα. Τι συμβαίνει στο χώρο αυτό, ποιο το πρόβλημα και προς τι οι αψιμαχίες που γίνονται κάθε χρόνο.

Ενίσχυση της χρηματοδότησης

Πίνακας 1: Αιτήσεις ανά χρόνο, έγκυρες (δικαιούχοι), κάλυψη μέσω voucher, κάλυψη ανά κατανομή

                                    2014                   2015             2016                       2017
Αιτήσεις παιδιών    112.28                  121.683          132.862                   147.786
Έγκυρες αιτήσεις    97.629                106.885             21.611                   133.410
voucher                      80.326                 81.270            101.619                   118.353
VOUCHER
Α΄– Β΄κατανομή   74.912–5.414    81.003-267    84.800-16.819     92.231-26.122

Πίνακας 2: Χρηματοδότηση ανά έτος και προέλευση

                       ΕΣΠΑ          Εθνικοί πόροι    Σύνολο
2014 – 15    160.000.000    12.000.000       172.000.000
2015–16      137.894.444      45.105.556        184.000.000
2016–17       99.810.128       89.705.556        189.516.046
2017–18      50.000.000     173.000.000      223.000.000

 

Η χώρα μας μαστίζεται από υπογεννητικότητα. Κάθε χρόνο δηλαδή μειώνονται οι γεννήσεις, άρα και οι ανάγκες σε υποδομές για τα παιδιά. Αν μιλήσω με όρους αντιπολίτευσης θα έλεγα πως την περίοδο της «κανονικότητας», που τα παιδιά ήταν περισσότερα, λογικά έπρεπε να είχαμε περισσότερους σταθμούς, περισσότερα έξοδα και ανάγκες. Σήμερα λογικά έπρεπε να έχουμε λιγότερα παιδιά, λιγότερα έξοδα και ανάγκες. Έλα όμως που από το 2015 χάλασε η «κανονικότητα», ήρθε ο τρισκατάρατος ΣΥΡΙΖΑ και έφερε τα πάνω-κάτω. Τρελά πράγματα σας λέω. Αρχηγός αυτού του έργου η «ακανόνιστη» Θεανώ Φωτίου που της σούρνει τα εξ αμάξης ο «κανονικός» Τάκης Θεοδωρόπουλος στη «Καθημερινή» της περασμένης Τρίτης για μια δήλωση που δεν έκανε ποτέ. Στην ίδια εφημερίδα ο επίσης «κανονικός» Μπάμπης Παπαδημητρίου την κατηγορεί για τη χρήση voucher που είναι τεχνογνωσία της «κανονικότητας».
Διαβάστε τι κατάφερε η «ακανόνιστη» μέσα σε τρία χρόνια και κάνετε τη σύγκριση με την προηγούμενη περίοδο. Το 2014 επί «κανονικότητας» έκαναν αίτηση 112.282 παιδιά. Έγκυρες ήταν οι 97.629, έλαβαν voucher με την Α΄ κατανομή 74.912 και με την Β΄ κατανομή 5.414, σύνολο 80.326. Μετά από τρία χρόνια, το 2017, έκαναν αίτηση 147.786, έγκυρες ήταν οι 133.410, έλαβαν voucher στην Α΄ κατανομή 92.231 και στη Β΄ κατανομή 26.122, σύνολο 118.353.
Το 2014-15 η χρηματοδότηση ήταν 160 εκατ. ευρώ από ΕΣΠΑ και 12 εκατ. ευρώ από εθνικούς πόρους, σύνολο 172 εκατ. Το 2017-18, 50 εκατ. από ΕΣΠΑ και 173 εκατ. από εθνικούς πόρους, σύνολο 223 εκατ. Επί Φωτίου 38.027 παιδιά παραπάνω πήραν voucher, ενώ διατέθηκαν 51 εκατ. επιπλέον. Οι «κανονικοί», το 2014 που μας έβγαζαν από τα μνημόνια, διέθεσαν 12 εκατ. από εθνικούς πόρους, ενώ η «ακανόνιστη», το 2017 που είχε «διαλυθεί» η χώρα, διέθεσε 173 εκατ. Αυτά μαζί με άλλα πολλά, που θα σας εκθέσω παρακάτω αναλυτικά, ανακάλυψα, κάνοντας το σημερινό ρεπορτάζ για το τι γίνεται με τους βρεφονηπιακούς σταθμούς και θυμήθηκα τον Νίκο Καλογερόπουλο στο έργο «Μάθε παιδί μου γράμματα» που, όταν ο λυκειάρχης πατέρας του, που τον μάθαινε να λέει την αλήθεια, άρχισε να τη διαστρεβλώνει και να μασάει τα λόγια του, φώναξε «Την αλήθεια ρεεεε…». Αυτή την αλήθεια θα προσπαθήσω να περιγράψω παρακάτω.

Διεύρυνση των δικαιούχων

Όλος ο καυγάς σήμερα γίνεται για την εφαρμογή του προγράμματος «Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής». Πρόκειται για ένα συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα από το ΕΣΠΑ και από εθνικούς πόρους. Αφορούσε παιδιά εργαζομένων μητέρων στον ιδιωτικό τομέα. Επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ προστέθηκαν οι άνεργες και φτωχές. Αυτός είναι ο λόγος που αντί να υπάρχει μείωση ενδιαφέροντος υπάρχει αύξηση των αιτήσεων: γιατί υπήρξε διεύρυνση των δικαιούχων. Το πρόβλημα που υπάρχει είναι ότι οι βρεφονηπιακοί σταθμοί που υπάρχουν δεν καλύπτουν το σύνολο των δικαιούχων. Αποτέλεσμα αυτού είναι πολλοί δικαιούχοι να μην μπορούν να βρουν θέση και να αξιοποιήσουν την επιχορήγηση. Φέτος στο πρόγραμμα αυτό εντάχθηκαν και τα παιδιά των πυρόπληκτων οικογενειών, σύνολο περίπου 1.700, τα οποία θα επιχορηγηθούν όλα.
Όπως κάθε χρόνο, οι επιχορηγήσεις γίνονται σε δύο κατανομές. Μία τον Ιούλιο, το μεγάλο ποσοστό, και μια το Σεπτέμβριο, που γίνονται ανακατανομές voucher με βάση την εύρεση ή όχι θέσης σε σταθμό. Τα voucher μπορούν να ενεργοποιηθούν όλο τον χρόνο, όποτε βρεθεί σταθμός. Υπάρχουν παιδιά που μένουν εκτός επιχορήγησης; Ναι, αν εξαντληθούν τα διαθέσιμα χρήματα. Το 2014 έμειναν εκτός 17.303. Το 2017 σε σχέση με το 2014 είχαμε πλήρη κάλυψη 38.027 επιπλέον παιδιών και έμειναν εκτός 15.057.
Στους αναλυτικούς πίνακες φαίνεται ότι οι επιχορηγούμενοι βαίνουν αυξανόμενοι. Στον πίνακα των χρηματοδοτήσεων τα ποσά του ΕΣΠΑ δόθηκαν εμπροσθοβαρώς και βαίνουν μειούμενα, ενώ των εθνικών πόρων βαίνουν αυξανόμενα, όπως επίσης και τα συνολικά ποσά. Όλα αυτά όταν η οικονομία καταστρεφόταν κατά τα λεγόμενα της αντιπολίτευσης.

Υστέρηση της αυτοδιοίκησης

Για φέτος οι προβλέψεις είναι να μειωθεί και άλλο η ψαλίδα. Με βάση απόφαση του υπουργού Εσωτερικών κ. Παναγιώτη Σκουρλέτη, της αναπληρώτριας υπουργού Εργασίας Θεανώς Φωτίου και του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών, Γεωργίου Χουλιαράκη, που δημοσιεύτηκε στις 25 Απριλίου του 2018 στην εφημερίδα της κυβερνήσεως καθορίστηκε πρόγραμμα χρηματοδότησης των δήμων και των νομικών τους προσώπων ύψους 15 εκατ. ευρώ που εξοικονομήθηκαν από τα υπουργεία με σκοπό την ίδρυση νέων τμημάτων βρεφικής, παιδικής και βρεφονηπιακής φροντίδας δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα εκεί που υπάρχει μεγάλη απόκλιση θέσεων και ζήτησης. Με το πρόγραμμα αυτό δημιουργούνται 10.000 θέσεις, αλλά δυστυχώς έχουν γίνει αιτήσεις από τους δήμους για 2.500. Η αλήθεια είναι πως υπάρχει υστέρηση στην ανταπόκριση της αυτοδιοίκησης. Από τα 400 τμήματα που έχουν προκηρυχθεί ανταποκρίθηκαν μόνο για τα 136. Υπάρχουν δήμοι με διπλάσια ζήτηση από τις θέσεις που έχουν οι σταθμοί τους, οι οποίοι αγνόησαν τελείως την απόφαση. Τα κόμματα των δημάρχων όμως είναι λαλίστατα. Έχει ενδιαφέρον να μελετήσει κάποιος τις αιτήσεις που έχουν γίνει, για να τους βγάλει στη σέντρα στις επερχόμενες εκλογές.

Τελεσίδικη λύση

Πάντως, ο σχεδιασμός για τα δυο επόμενα χρόνια είναι να λυθεί τελεσίδικα το όλον πρόβλημα. Λέω δε το όλον πρόβλημα γιατί μέχρι στιγμής μιλούσα για την ορατή μεριά του «Φεγγαριού». Υπάρχει και η αθέατη που είναι ίσως πολύ σημαντικότερη, με την οποία η «κανονικότητα» δεν ασχολείται τώρα γιατί έχει τη φωλιά της λερωμένη. Στο παραπάνω πρόγραμμα όπως προείπα συμμετέχουν παιδιά εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, ανέργων και φτωχών και φέτος των πυρόπληκτων. Εκτός αυτών όμως υπάρχουν και άλλα παιδιά όπως των δημοσίων υπαλλήλων, των ανθρώπων που ζουν στην περιφέρεια, σε Δήμους που δεν έχουν βρεφονηπιακούς σταθμούς και άρα δεν συμμετέχουν καν με αίτηση γιατί θα ήταν άνευ αντικειμένου. Από τους 325 δήμους της χώρας οι 161 δεν διαθέτουν ούτε δημόσιο ούτε ιδιωτικό βρεφικό σταθμό. Τα παιδιά αυτά ανήκουν σε άλλο Θεό. Φρόντισε γι΄ αυτό η «κανονικότητα» που με αφορμή την υπογεννητικότητα, τα λίγα παιδιά, έκλεινε έναν-έναν του σταθμούς και τα σχολεία, πυροδοτώντας έτσι ακόμα περαιτέρω την αστυφιλία. Αναρωτιέμαι αυτό το κόστος ποιος θα το αναλάβει. Η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν επενδύει στα αστικά κέντρα εκεί που υπάρχει σίγουρη πελατεία πόσο μάλλον στην επαρχία. Προφανώς το δημόσιο με αναδιανομή πλούτου κάτι που για την «κανονικότητα» είναι όπως το λιβάνι στο διάβολο.

Πέτρος Ζούνης