Ανεξάρτητες αρχές δίχως τέλος

Η κυβέρνηση οφείλει να είναι προσεκτική. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται να αντιμετωπίσει ανθρώπους και καταστάσεις, που μπορεί να φαίνονται εύκολες, πλην όμως μόνο απλές δεν είναι.
Από τη στιγμή που δεν γίνεται να αλλάξει με απλή κυβερνητική απόφαση η γενική γραμματέας Δημοσίων Εσόδων, τα εναντίον της βέλη δεν χρειάζεται να εκκινούν από κυβερνητικά και μάλιστα υψηλά ιστάμενα τόξα, ούτε να είναι… άσφαιρα. Η κ. Σαββαΐδου είναι προφανές ότι θα αμυνθεί μέχρις εσχάτων προβάλλοντας την άμυνά της σαν υπεράσπιση της ανεξαρτησίας της υπηρεσίας και της θέσης της. Αν, λοιπόν, έχει νόημα να επιχειρήσει κάποιος την αποδόμηση των θέσεών της, πρέπει να το κάνει αποκαλύπτοντας πόσο αδύναμα είναι αυτά τα επιχειρήματά της.
Και, δυστυχώς, αυτού του είδους η κριτική ασκήθηκε, μέχρι στιγμής, κυρίως από άλλες πλευρές και όχι από την κυβερνητική. Ο Π. Μανδραβέλης, για παράδειγμα, από τις στήλες της «Καθημερινής» υπενθυμίζει στην κ. Σαββαΐδου ότι αντικατέστησε με πολιτική-κομματική επιλογή τής ΝΔ τον κ. Χάρη Θεοχάρη, ο οποίος καθαιρέθηκε (δι’ εξαναγκασμού σε παραίτηση) με πολιτική απόφαση της ηγεσίας της ΝΔ. Γι’ αυτό και ο ως άνω σχολιαστής καταλήγει: «Και η επιλογή της κ. Σαββαΐδου κομματική ήταν».
Ας αφήσουμε τα περί ανεξάρτητης αρχής, λοιπόν, κι ας συζητήσουμε επί της ουσίας: μήπως οι αρχές αυτές δεν χρειάζεται να παριστάνουν δήθεν τις αμερόληπτες, αλλά να αποδεικνύουν καθημερινά ότι συντάσσονται μεροληπτικότατα με τις ανάγκες των πολλών, αυτών που έχουν ανάγκη από την υποστήριξη όλων των αρχών, «ανεξάρτητων» και μη;

Χ.Γ.