AΡΓΕΝΤΙΝΗ : Επτά λιγότερες….

dousia2

Σε προηγούμενο φύλλο της εποχής (23-10-2016) γράφαμε για τις μαζικές διαδηλώσεις και τη στάση εργασίας των γυναικών κατά της δολοφονικής έμφυλης βίας που πραγματοποιήθηκαν, με επίκεντρο την Αργεντινή, σε όλες σχεδόν τις χώρες της Λατινικής Αμερικής και το Μαϊάμι (19/10). Κεντρικό σύνθημα των κινητοποιήσεων για τους βιασμούς – δολοφονίες γυναικών από το 2015 είναι: «Ούτε μια λιγότερη, Μας θέλουμε ζωντανές». Την επόμενη κιόλας μέρα των διαδηλώσεων ένας άντρας σκότωσε την αδελφή του με κατσαβίδι στη Μεντόζα και ένας άλλος έκαψε τη σύζυγό του, αφού την είχε περιλούσει με οινόπνευμα στο Τουκουμάν. Μέσα σε 6 ημέρες, «7 γυναίκες λιγότερες και επτά φέρετρα περισσότερα», όπως γράφει η αργεντίνα δημοσιογράφος – συγγραφέας Λ. Γκεριέρο στο εκτενές απόσπασμα του άρθρου που ακολουθεί (El Pais, 26-10-2016).

Ενώ καθόμουν στο σπίτι μου και έβλεπα στην τηλεόραση μια οδηγό να μιλά με συγκίνηση για την πρόσφατη, δολοφονική έμφυλη βία κατά των γυναικών, αμέσως μετά ακολούθησαν διαφημίσεις: μια ενός σαπουνιού με το οποίο μια γυναίκα έπλενε τα ρούχα των άτακτων παιδιών της (αγοριών) και αμέσως μετά μια άλλη, όπου ένας άντρας οδηγούσε ένα αυτοκίνητο σε τοπία που ανέδιδαν ελευθερία, ακολουθούμενη από ακόμα μια, στην μια γυναίκα μάθαινε την κόρη της να μαγειρεύει κοτόπουλο στο φούρνο. Στην Κολομβία μας εκτοξεύουν χημικά οξέα, στη Χιλή μας ξεριζώνουν τα αυτιά, στη χώρα μου μας καίνε. Καθένας εκτρέφει τα κτήνη του. Οι άντρες μας σκοτώνουν. Μας σκοτώνουν, όμως, και άλλα πράγματα.
Μας σκοτώνει το «δηλητηριώδες γάλα» που μας ποτίζουν καθημερινά και κάνει όλους να θεωρούν φυσιολογικό, στις διαφημίσεις και στη ζωή, οι γυναίκες να πλένουν τα ρούχα και οι άντρες να βγαίνουν έξω να γνωρίσουν τον κόσμο. Γιατί κανείς δε βρίσκει ίχνη υποταγής στην επαναλαμβανόμενη (από άντρες και γυναίκες) φράση « τo πιο θαυμάσιο που μπορεί να συμβεί στη ζωή μιας γυναίκας είναι να κάνει ένα παιδί». Γιατί οι δημοσιογράφοι συνεχίζουμε να υιοθετούμε άρθρα, όπως «η πρώτη γυναίκα οδηγός μετρό», σαν να λες «Κοιτάτε! Δεν είναι ανόητες, μπορούν να χειρίζονται μοχλούς». Γιατί όταν δυο γυναίκες ταξιδεύουν μαζί, λένε ότι αυτές ταξιδεύουν «μόνες». Μας σκοτώνει αυτό το «δηλητηριώδες γάλα» που μοιάζει μ’ ένα επιθανάτιο τραγούδι ή μια προφητεία χωρίς παράθυρο διαφυγής. (Στην Αργεντινή κάθε μέρα ένας άντρας σκοτώνει μια γυναίκα και από την ημέρα των διαδηλώσεων μέχρι σήμερα στη χώρα μου υπάρχουν επτά γυναίκες λιγότερες και επτά φέρετρα περισσότερα).