Category: Μικρά σχόλια για βιβλία που διάβασα

Όταν οι δρόμοι πλάθουν αυτούς που τους περνούν…

Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο ΙΙ «’68» (μτφ. Κρίτων Ηλιόπουλος, εκδ. Άγρα, 2018) Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο ΙΙ «Αρχάγγελοι» (μτφ. Δήμητρα Σταυρίδου, εκδ. Έρμα, 2017) Ο Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο ΙΙ μπορεί να είναι γνωστός στο αναγνωστικό κοινό κυρίως για τα αστυνομικά μυθιστορήματά του, αλλά εξίσου σημαντικά είναι και τα βιβλία που έχει γράψει και τα οποία ανήκουν σε άλλα είδη – δοκίμια, μελέτες, […]

Read more ›

Παιδιά της Αφρικής

Το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα με­τα­φρά­στη­καν στα ελ­λη­νι­κά τρία βι­βλία στα ο­ποία πρω­τα­γω­νι­στούν παι­διά, ε­φή­βοι και νέ­οι α­πό την Αφρι­κή. Παι­διά και έ­φη­βοι που με­γα­λώ­νουν ε­κεί, υ­πο­χρεω­μέ­να να δια­χει­ρί­ζο­νται κά­θε εί­δους δυ­σκο­λίες, έρ­χο­νται α­ντι­μέ­τω­πα με τη βία και κά­πο­τε ο­δη­γού­νται στην α­πό­φα­ση να πά­ρουν α­κό­μα και τον δρό­μο της προ­σφυ­γιάς. Το προ­φίλ των τριών συγ­γρα­φέων εί­ναι δια­φο­ρε­τι­κό: ο συγ­γρα­φέ­ας και μου­σι­κός Γκαέλ […]

Read more ›

Αστυ­νο­μι­κή λο­γο­τε­χνία, πά­ντα!

Ζορ­ζ Σι­με­νόν «Ο Μαι­γκρέ και ο νε­κρός του» (μτφ. Αργυ­ρώ Μα­κά­ρω­φ, εκδ. Άγρα, 2018) Στο νέο μυ­θι­στό­ρη­μα του Ζορζ Σι­με­νόν, που μας προ­σφέ­ρει με­τα­φρα­σμέ­νο η Άγρα, ο Μαι­γκρέ μπλέ­κε­ται σε μια πα­ρά­ξε­νη, σκλη­ρή ι­στο­ρία, κα­θώς κά­ποια στιγ­μή αρ­χί­ζει να δέ­χε­ται ξαφ­νι­κά στο γρα­φείο του συ­νε­χείς α­γω­νιώ­δεις τη­λε­φω­νι­κές κλή­σεις α­πό κά­ποιον ά­γνω­στο άν­δρα («με πα­ρα­κο­λου­θούν α­πό χθες το βρά­δυ… προ­σπα­θούν να […]

Read more ›

Δύο παράθυρα στη βουλγαρική λογοτεχνία

Μίροσλαβ Πένκοφ «Το βουνό των πελαργών» (μτφ. Άκης Παπαντώνης, εκδ. αντίποδες, 2018)   Γκεόργκι Γκοσποντίνοφ «Περί φυσικής  μελαγχολίας» (μτφ. Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, εκδ. Ίκαρος, 2018) Ο γνωστός στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό συγγραφέας Μίροσλαβ Πένκοφ –γνωστός από τη συλλογή διηγημάτων του Ανατολικά της Δύσης (μτφ. Άκης Παπαντώνης, εκδ. Αντίποδες, 2016)– μας μεταφέρει με το μυθιστόρημά του Το βουνό των πελαργών στο φανταστικό […]

Read more ›

Χαμένα όνειρα, ελπίδες που επιζούν, κάπου στην Αφρική

  Φιστόν Μουαντζά Μουζιλά «Τραμ 83» (μτφ. Ρίτα Κολαϊτη, εκδ. Καστανιώτη, 2018)   Σε μια ανώνυμη πόλη της Αφρικής που θα μπορούσε ίσως να είναι το Λουμπουμπάσι της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, η πόλη στην οποία γεννήθηκε το 1981, τοποθετεί την ιστορία του ο συγγραφέας Φιστόν Μουαντζά Μουζιλά. Το μυθιστόρημα μάς μεταφέρει σε ένα σχεδόν δαντικό σκηνικό, σε μια Πόλη-Χώρα […]

Read more ›

Μια χαρτογράφηση της κρίσης στην Ισπανία

Αλμουδένα Γκράντες «Όταν φιλούσαμε το ψωμί» (μτφ. Χριστίνα Θεοδωροπούλου, εκδ. Πατάκη, 2018) Η κρίση δεν ήταν και δεν είναι μόνο ελληνική – αυτό είναι πια γνωστό. Εξίσου διεθνής είναι και η συζήτηση σχετικά με τη λογοτεχνική αποτύπωση της κρίσης – πότε, πώς, γιατί, πρέπει ή δεν πρέπει, μήπως η λογοτεχνία γίνεται δημοσιογραφία κ.λπ., κ.λπ. Χωρισμένο σε τρία κεφάλαια –«Πριν» (9 […]

Read more ›

Μια απειλητική ενηλικίωση, ένα άλμα στο σκοτάδι

Ρομπέρτο Μπολάνιο «Λούμπεν μυθιστορηματάκι» (μτφ. Κρίτων Ηλιόπουλος, εκδ. Άγρα, 2018) Ενόσω εξελίσσεται η συζήτηση για την αστείρευτη, απ’ ό,τι φαίνεται, μεταθανάτια έκδοση βιβλίων του Ρομπέρτο Μπολάνιο, μια επιλογή οικείων, ατζέντηδων και εκδοτών που ανοίγει ένα θέμα με πράγματι πολλές πλευρές, ευτυχώς συνεχίζεται ταυτόχρονα και η μετάφραση σε άλλες γλώσσες, μεταξύ των οποίων και στα ελληνικά, των βιβλίων που ο Χιλιανός […]

Read more ›
Μια ανατομία του μίσους

Μια ανατομία του μίσους

Γουίλιαμ Μπόυλ «Gravesend» (μτφ. Άλκηστις Τριμπέρη, εκδ. Πόλις, 2018) Το Γκρέιβσεντ βρίσκεται στο Μπρούκλιν. Είναι μια γειτονιά φτωχή, με «κινέζικους και ρώσικους φούρνους», με «εστιατόρια με βιετναμέζικες σούπες», με ορατά τα σημάδια της μοναξιάς και της θλίψης, της ήττας και του αδιέξοδου, όπου δεν είναι παράξενο κάποιος κάτοικός της να εύχεται «να είχε γεννηθεί κάπου αλλού». Μια γειτονιά όπου κάποιοι […]

Read more ›

Όταν η ηθική είναι πολιτική πράξη

Χοσέ Πάμπλο Φέινμαν «Η κριτική των όπλων» (μτφ. Κρίτων Ηλιόπουλος, εκδ. Αλεξάνδρεια, 2018) Οκτώβριος 2002, Ημέρα της Μητέρας, Αργεντινή. Ο Πάμπλο Επστέιν επισκέπτεται τη μητέρα του στο γηροκομείο «Ορίζοντας» (!..) αποφασισμένος να περάσει ολόκληρη τη μέρα μαζί της και κατόπιν –δεν είναι spoiler, υπάρχει και στο οπισθόφυλλο, αλλά και στην πρώτη παράγραφο του βιβλίου– να την σκοτώσει. Εκεί, καθώς η […]

Read more ›

Όταν η αφήγηση γίνεται κινούμενη άμμος

Ίταλο Σβέβο «Η συνείδηση του Ζήνωνα» (μτφ. Έφη Καλλιφατίδη), εκδ. Αντίποδες, 2018 Στα περισσότερα κείμενα που αναφέρονται στον Ίταλο Σβέβο επαναλαμβάνεται, κατά κανόνα, η ιστορία της σχέσης του συγγραφέα με τον Τζέιμς Τζόις: η σχετική αφάνεια του Σβέβο, η γνωριμία του με τον Τζόις, που αναλαμβάνει να κάνει μαθήματα αγγλικών στον Σβέβο, η ανάγνωση των κειμένων του Σβέβο από τον […]

Read more ›