Category: Βιβλίο

Το περιοδικό της Θεσσαλονίκης

Το περιοδικό της Θεσσαλονίκης

Μία από τις έντεκα φωτογραφίες του Γιώργου Δεπόλλα, στο ένθετο Camera Obscura. Τα λογοτεχνικά περιοδικά οφείλουν να είναι προσωποπαγή. Με δημοκρατικές διαδικασίες δεν βγαίνουν περιοδικά. Εγώ ήμουν δικτατορικός.” Αυτά έλεγε ο Μανόλης Αναγνωστάκης σε συνέντευξή του, αναφερόμενος και στα προπολεμικά περιοδικά, που “ήταν περιοδικά παρέας,περιοδικά ιδεών”. Και συμπλήρωνε: “Σήμερα τα περιοδικά δεν συγκρούονται μεταξύ τους. Οι ίδιοι συνεργάτες μπορεί να […]

Read more ›

Παρελκόμενα χορτοφαγίας

Γιάν­νης Μα­κρι­δά­κης «Αντί Στε­φά­νου» Εκδό­σεις  Εστίας Φε­βρ. 2015 Τα τε­λευ­ταία χρό­νια πα­ρου­σιά­ζο­νται συ­χνό­τε­ρα νέ­οι Έλλη­νες συγ­γρα­φείς ερ­χό­με­νοι α­πό την Αγγλία ή και τις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τείες πα­ρά κά­τοι­κοι της ελ­λη­νι­κής ε­παρ­χίας, της Θεσ­σα­λο­νί­κης συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης. Σή­με­ρα, ο πρω­το­εμ­φα­νι­ζό­με­νος συγ­γρα­φέ­ας που προ­βάλ­λε­ται στον Τύ­πο εί­ναι κα­τά κα­νό­να Αθη­ναίος. Από αυ­τήν την ά­πο­ψη, ο Γιάν­νης Μα­κρι­δά­κης, που γεν­νή­θη­κε στη Χίο και ε­ξα­κο­λου­θεί να κα­τοι­κεί […]

Read more ›

Πά­λι Ανα­γνω­στά­κης

Οσο και να φαί­νε­ται πα­ρά­δο­ξο, το έρ­γο του Μα­νό­λη Ανα­γνω­στά­κη δεν έ­χει τύ­χει συ­στη­μα­τι­κής φι­λο­λο­γι­κής φρο­ντί­δας. Δεν υ­πάρ­χει, για πα­ρά­δειγ­μα, μία πλή­ρης χρο­νο­γρα­φία. Τα κα­τά και­ρούς συ­ντα­χθέ­ντα χρο­νο­λό­για, με α­φορ­μή κά­ποια α­φιε­ρώ­μα­τα, εί­ναι πε­ρισ­σό­τε­ρο βιο­ερ­γο­γρα­φι­κά σχε­διά­σμα­τα, με πλέ­ον ο­λο­κλη­ρω­μέ­νο το με­τα­θα­νά­τιο, Δεκ. 2005, στο πε­ριο­δι­κό «Εντευ­κτή­ριο». Ού­τε, ό­μως, για αυ­τά τα α­φιε­ρώ­μα­τα σε πε­ριο­δι­κά και ε­φη­με­ρί­δες υ­πάρ­χει κα­τα­γρα­φή. Ού­τε καν […]

Read more ›

Μ. Ανα­γνω­στά­κης: Ενε­νή­ντα πα­ρά Δέ­κα

8 Μαρ­τίου, η η­μέ­ρα της Γυ­ναί­κας. Για ε­κεί­νες, η­μέ­ρα γιορ­τής. Για ε­κεί­νους, ε­πέ­τειος ε­ορ­τα­στι­κή ή η­μέ­ρα ήτ­τας; Με­γά­λο ή μι­κρό κα­κό να έ­χεις γυ­ναί­κα χει­ρα­φε­τη­μέ­νη στο κε­φά­λι σου; Κα­λός ή κα­κός οιω­νός να γεν­νη­θείς την η­μέ­ρα της Γυ­ναί­κας; Θα γί­νεις με­γά­λος ε­ρα­στής ή πι­στός σύ­ζυ­γος; Με­τέω­ρα ε­ρω­τή­μα­τα για ό­σους ρέ­πουν προς την α­στρο­λο­γία και προσ­δί­δουν με­τα­φυ­σι­κές δια­στά­σεις σε α­ριθ­μη­τι­κές και […]

Read more ›

Πε­ρί ψευ­δω­νυ­μίας

Ενα ψευ­δώ­νυ­μο α­νέ­κα­θεν ά­φη­νε να δια­φα­νεί μέ­ρος της προ­σω­πι­κό­τη­τας ε­κεί­νου που το εί­χε υιο­θε­τή­σει, το βα­θύ­τε­ρο εί­ναι του αλ­λά και η ε­πο­χή του. Πα­λαιό­τε­ρα, στο χώ­ρο του βι­βλίου, πε­ρισ­σό­τε­ρο στα λο­γο­τε­χνι­κά πε­ριο­δι­κά, η ψευ­δω­νυ­μία α­πο­τε­λού­σε προ­σφι­λή συ­νή­θεια. Πριν έ­ναν αιώ­να, ο Ξε­νό­που­λος την εί­χε α­να­γά­γει σε α­πα­ραί­τη­τη προϋπό­θε­ση για τη συμ­με­το­χή των συν­δρο­μη­τών στην κί­νη­ση του πε­ριο­δι­κού του, τη γνω­στή […]

Read more ›

Πε­ρί ψευ­δω­νυ­μίας

Ενα ψευ­δώ­νυ­μο α­νέ­κα­θεν ά­φη­νε να δια­φα­νεί μέ­ρος της προ­σω­πι­κό­τη­τας ε­κεί­νου που το εί­χε υιο­θε­τή­σει, το βα­θύ­τε­ρο εί­ναι του αλ­λά και η ε­πο­χή του. Πα­λαιό­τε­ρα, στο χώ­ρο του βι­βλίου, πε­ρισ­σό­τε­ρο στα λο­γο­τε­χνι­κά πε­ριο­δι­κά, η ψευ­δω­νυ­μία α­πο­τε­λού­σε προ­σφι­λή συ­νή­θεια. Πριν έ­ναν αιώ­να, ο Ξε­νό­που­λος την εί­χε α­να­γά­γει σε α­πα­ραί­τη­τη προϋπό­θε­ση για τη συμ­με­το­χή των συν­δρο­μη­τών στην κί­νη­ση του πε­ριο­δι­κού του, τη γνω­στή […]

Read more ›

Κρίση ταυτότητας

Χρί­στος Κυ­θρεώ­της «Μια χα­ρά» Εκδό­σεις Πα­τά­κη Μάρ­τιος 2014 Απα­ρά­βα­τος κα­νό­νας για να γρα­φεί πα­ρου­σία­ση ε­νός βι­βλίου, ε­κτός α­πό το να δια­βα­στεί αυ­τό κα­νο­νι­κά και ό­χι δια­γω­νίως, εί­ναι να μην δια­βα­στούν ού­τε καν δια­γω­νίως, σχε­τι­κές πα­ρου­σιά­σεις και κρι­τι­κές. Πε­ρισ­σό­τε­ρο ε­πι­τα­κτι­κός α­πο­βαί­νει αυ­τός ο κα­νό­νας, τα τε­λευ­ταία χρό­νια, που, με πρό­σχη­μα την κρί­ση, έ­χει ε­πι­κρα­τή­σει στις α­ξιο­λο­γή­σεις το λε­γό­με­νο “positive thinking”. Στα […]

Read more ›

Ο Άλλος Άγρας

Τέλλος Άγρας «Τα Ποιήματα» Τόμος Α Φιλ. Επιμέλεια Έλλη Φιλοκύπρου Μ.Ι.Ε.Τ. Σεπ. 2014 Καλή η αισιοδοξία, ωραία τα μεγάλα λόγια, αλλά να μην υπερβάλλουμε κιόλας, πως οι “χαμηλές φωνές ποιητών του μεσοπολέμου” εξακολουθούν να ακούγονται! Και μάλιστα “επίμονα”, γιατί μας αρέσει η ιδέα πως τάχατες συμμεριζόμαστε τις εμπειρίες που εκείνοι καταγράφουν, όπως “περιθωριοποίηση ανθρώπων, ισοπέδωση αξιών, μοναξιά”. Φράσεις που μπορεί […]

Read more ›

Τα ορφανά του Τσαουσέσκου

Άκης Παπαντώνης «Καρυότυπος» Εκδόσεις Κίχλη Νοέ. 2014 Εδώ και μια πενταετία, ίσως και παραπάνω, όταν οι μεν φωνάζουν στις πορείες το σύνθημα “Είμαστε όλοι μετανάστες” ή το γράφουν στους τοίχους, οι άλλοι τους αποκαλούν “τα ορφανά του Τσαουσέσκου”, ξεθάβοντας τον χαρακτηρισμό από το χρονοντούλαπο της Ιστορίας, όπως λέγανε παλαιότερα. Αν και το 2014, με τη συμπλήρωση 25 χρόνων, Ευρωπαίοι και […]

Read more ›

Όταν γελάνε οι άδαρτοι

Σω­τή­ρης Δη­μη­τρίου «Κο­ντά στην κοι­λιά» Εκδό­σεις Πα­τά­κη Δε­κέμ­βριος 2014 Τε­λι­κά, η πρό­τα­ση που κά­να­με τον Σε­πτέμ­βριο του 2012, με α­φορ­μή το τρί­το “α­φή­γη­μα” του Σω­τή­ρη Δη­μη­τρίου, «Η σιω­πή του ξε­ρό­χορ­του», πως πρό­κει­ται για μία ά­τυ­πη α­φη­γη­μα­τι­κή τρι­λο­γία, στην ο­ποία και δί­να­με τον τίτ­λο, «Ύμνος στην α­με­ρι­μνη­σία», α­πο­δει­κνύε­ται λαν­θα­σμέ­νη. Τέ­λη Δε­κεμ­βρίου 2014, κυ­κλο­φό­ρη­σε τέ­ταρ­το “α­φή­γη­μα”. Η έκ­δο­ση εί­χε α­να­κοι­νω­θεί για τις […]

Read more ›