Category: Θέματα

Αγορά Σωμάτων

Αγορά Σωμάτων

Της Μαριάντζελα Μιανίτι Στην ευτυχή αφήγηση της απόκτησης γονικής ιδιότητας μέσω παρένθετης κύησης δεν έχουν γίνει παρά ελάχιστες νύξεις σε ένα σημαντικό κομμάτι του ζητήματος, εκείνο του σταδίου που προηγείται της εμφύτευσης του εμβρύου. Το στάδιο αυτό δεν είναι διόλου ασήμαντο γιατί αφορά την επιλογή και την αγορά του γενετικού υλικού, που χρησιμεύει στη δημιουργία της νέας ζωής, δηλαδή του […]

Read more ›
Καμένη γενιά, γενιά μου*

Καμένη γενιά, γενιά μου*

Του Θωμά Τσαλαπάτη Και πόσες νύχτες έρημος σε στάσεις λεωφορείων Και πόσες πόλεις έρημος τις νύχτες στις γωνίες Και ποια παράθυρα κλειστά μες τη βροχή να τρέμω Ποια μάτια ξένες γυναίκες μακρινές το γάλα τ’ αγωγιάτη Ποια στύση στο καυλί τον πόνο της εσπέρας Ποια χέρια στα γόνατα αγκαλιάζοντας Στο στήθος ποιου εαυτού σκιά μου; (Ζήσης Αιναλής, Η σιωπή της […]

Read more ›
Αυτός ο στόχος δεν αναβάλλεται

Αυτός ο στόχος δεν αναβάλλεται

“Να δράσουμε για τα παιδιά οργανωμένα, με παιδαγωγική επάρκεια και υπό την αιγίδα του υπουργείου Παιδείας” επισημαίνει ο γγ του υπουργείου Παιδείας Γ. Παντής Την περασμένη Κυριακή, από αυτήν εδώ τη σελίδα, τονίζαμε την τεράστια ευθύνη που συνιστά το γεγονός της υπάρξης μεγάλου ποσοστού παιδιών σε αυτές τις προσφυγικές ροές που υποδέχθηκε η χώρα μας. Περίπου το 40% των προσφύγων […]

Read more ›
Κρόιφ, για πάντα, Κρόιφ

Κρόιφ, για πάντα, Κρόιφ

Εραστές της μπάλας όλου του κόσμου, παραμερίστε. Περνά η Μεγάλη Κυρία των γηπέδων (αυτή η πραγματική Κυρία κι όχι οι ψιμυθιωμένες εταίρες των πολυεθνικών) περνά, ο μεγάλος Άγιαξ! Oσοι αγαπήσαμε με τη φλόγα του έφηβου ερωτευμένου αυτή την υπεργήινη Bella Dona δεν μπορούμε πια να την ξεχάσουμε. Δεν κράτησε πολύ η αστραποβολή της. Γιατί όλα τα καταυγαστικά όνειρα δεν κρατούν […]

Read more ›
Τέσσερα χρόνια χωρίς τον αξέχαστο συντρόφο Γιάννη Μπανιά

Τέσσερα χρόνια χωρίς τον αξέχαστο συντρόφο Γιάννη Μπανιά

  Του Κώστα Βογιατζή* Τέσσερα χρόνια, τόσο πυκνά σε εξελίξεις και γεγονότα όσο ποτέ μετά τη Μεταπολίτευση. Και, όμως, μας φαίνεται σαν χτες η μέρα εκείνη που τον αποχαιρετίσαμε στο Α΄ Νεκροταφείο της Αθήνας. Ήταν μια συνέλευση, ειπώθηκε τότε, εκείνος ο αποχαιρετισμός. Και επειδή ο Γιάννης, μέσα σε όλα τα άλλα, σήμαινε και πολιτικές διαδικασίες, εκείνη τη μέρα συνέπεσε να […]

Read more ›

Πριν από το πρωινό

Του Θωμά Τσαλαπάτη Η μέρα έφτασε ως εδώ σπασμένη, αποσπασματική. Συχνά περισσότερο εντύπωση παρά εμπειρία, περισσότερο θέαση παρά βίωμα. Στιγμές που ξεκινούν χωρίς να πηγαίνουν πουθενά, άλλες που συνεχίζουν χωρίς να γνωρίζουμε που ξεκίνησαν, άλλες ακέφαλες και χωρίς άκρα, τυχαία σώματα τυχαίας διάρκειας. Εικόνες χωρίς επεξήγηση, χωρίς ερμηνεία, χωρίς ρόλο οργανικό. Συμβάντα που συμβαίνουν. Αποσπασματική, σε θρύψαλα, η εμπειρία της […]

Read more ›
Δεν είναι αυτό που νομίζεις

Δεν είναι αυτό που νομίζεις

Του Νίκου Σερβετά Καλοκαίρι του 1992. Το «Μακεδονικό» είναι στο φόρτε του. Πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας είναι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Οι Δανοί με δημοψήφισμα αρνούνται να επικυρώσουν τη Συμφωνία του Μάαστριχτ. Διπλωματικός πανικός! Βρίσκεται κάποια τυπική αφορμή και οργανώνεται στο Όσλο συνάντηση κορυφής του ΝΑΤΟ. Ο Μητσοτάκης δεν πάει, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα η οποία έχει […]

Read more ›
8 Μαρ­τίου, Πα­γκό­σμια Ημέ­ρα της Γυ­ναί­κας

8 Μαρ­τίου, Πα­γκό­σμια Ημέ­ρα της Γυ­ναί­κας

Της Ρέ­νας Δού­ρου Η κρι­τι­κή εί­ναι γνω­στή. Μία μό­νο η­μέ­ρα α­φιε­ρω­μέ­νη στη Γυ­ναί­κα, ε­νώ τα ζη­τή­μα­τα που έ­χουν να κά­νουν με την ι­σό­τη­τα των φύ­λων α­φο­ρούν και τις υ­πό­λοι­πες 364 η­μέ­ρες του χρό­νου. Ελά­χι­στος φό­ρος τι­μής σε έ­να θέ­μα, που συ­νι­στά κα­θη­με­ρι­νό ση­μείο α­να­φο­ράς. Ση­μείο α­να­φο­ράς σε­ξι­στι­κών δια­κρί­σεων, που ξε­κι­νούν α­πό το ντύ­σι­μο και φθά­νουν σε ση­μα­ντι­κές δια­κρί­σεις στις α­πο­δο­χές […]

Read more ›
Η νέα κολεξιόν του μετρ Άουσβιτς

Η νέα κολεξιόν του μετρ Άουσβιτς

(για το εξώφυλλο του “Downtown”)   Του Θωμά Τσαλαπάτη Το εξώφυλλο του «Downtown» προφανώς δεν θα πέρναγε ασχολίαστο. Είναι κι αυτό κομμάτι του συγκολλημένου μας παρόντος, κομμάτι μιας εποχής που δεν καταφέρνει να ξεφορτωθεί το κουφάρι του παλιού εαυτού της και δεν έχει το θάρρος να κοιτάξει κατάματα το μέλλον της –το οποίο έχει γίνει ήδη παρόν. Στο εξώφυλλο μια […]

Read more ›
Για την Ευθυμία Κιάου

Για την Ευθυμία Κιάου

Να λέω καλά τ’ όνομά σου… Στους λαβύρινθους της θύμησης που τώρα πια θα σε συναντώ, πώς να σε λέω; Όταν θα σε βλέπω να περνάς το δρόμο απέναντι, πηγαίνοντας στα εγγόνια σου, την Μαργαρίτα και τον Θωμά, ή να διασχίζεις λοξά την Καλλιδρομίου γυρίζοντας βιαστικά από το σπίτι των παιδιών σου, του Νίκου και της Φρόσως, για να προλάβεις […]

Read more ›