Είναι η πρώτη και ακολουθούν εκατομμύρια νέοι

Η Γκρέτα Τούνμπεργκ ριζοσπαστικοποίησε τη νεολαία ανά τον κόσμο. Γι’ αυτό και δέχεται επίθεση.

Η Γκρέτα Τούνμπεργκ είναι αδιαμφισβήτητα το πρόσωπο της χρονιάς. Εκπροσωπεί τους φόβους, τις ανησυχίες, την ανασφάλεια που νιώθουν οι σημερινοί έφηβοι, που βλέπουν το μέλλον τους να προβλέπεται δυσοίωνο, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής. Έχει γίνει πρώτο θέμα στις ειδήσεις, εξώφυλλο σε διεθνή περιοδικά, κεντρική ομιλήτρια σε διεθνή φόρα και συνεδριάσεις παγκόσμιων οργανισμών. Είναι ένα 16χρονο κορίτσι που συμβολίζει τον αγώνα για τη διάσωση του πλανήτη.
Θυμίζει, ένα άλλο κορίτσι, την πακιστανή έφηβη Μαλάλα Γιουσαφζάι, η οποία έδωσε έναν ηρωικό αγώνα για να διεκδικήσει το δικαίωμά της στην παιδεία και αποτέλεσε σύμβολο του αγώνα για ισότιμη πρόσβαση στην παιδεία. Πρόκειται για δύο παιδιά που τράβηξαν τα βλέμματα όλου του κόσμου και ακούστηκε η φωνή τους. Η Μαλάλα Γιουσαφζάι συγκίνησε την παγκόσμια κοινότητα όταν πυροβολήθηκε από Ταλιμπάν για να σιωπήσει, να πάψει να διεκδικεί τη μόρφωσή της. Η Γκρέτα Τούνμπεργκ κινητοποίησε την παγκόσμια κοινότητα, κυρίως τη νεολαία, όταν σταμάτησε κάθε Παρασκευή να πηγαίνει σχολείο, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την αδιαφορία των πολιτικών ηγετών για την κλιματική αλλαγή.

Η «κοπανατζού» που ενοχλεί

Και είναι αυτή η επιλογή της, να σταματήσει το σχολείο, που στάθηκε αφορμή για τους αρνητές της κλιματικής αλλαγής, την ακροδεξιά, πολιτικά και οικονομικά λόμπι, αλλά και σειρά δημοσιογράφων ή αρθρογράφων να προσπαθήσουν να την απαξιώσουν. Στα μάτια τους είναι μια «κοπανατζού», που ενοχλεί. Στην «Καθημερινή» την περασμένη εβδομάδα δημοσιεύτηκαν τρία άρθρα που υπηρετούν αυτό το σκοπό: «Η κόρη που δεν θα ‘θελα να έχω» του Τάκη Θεοδωρόπουλου, «Αντί σοβαρού διαλόγου» του επιχειρηματία Φάνη Ουγγρίνη και «Γιατί θαλασσοδέρνεται το κοριτσάκι;» του Στέφανου Κασιμάτη. Ανάλογου ύφους άρθρα γράφτηκαν και σε άλλες εφημερίδες ή ιστότοπους, όπως αυτό του διευθυντή του σάιτ του Ελεύθερου Τύπου, Γιώργου Μιχαηλίδη με τον τίτλο «Γκρέτα Τούνμπεργκ: Θύμα, αστοιχείωτη και φανατισμένη. Ψέματα, εγκατάλειψη του σχολείου και μίσος». Αποσπάσματα δεν επιχειρούμε να βάλουμε, αφού οι τίτλοι είναι αρκούντως ενδεικτικοί. Και ύστερα δημοσιεύτηκαν και άλλα άρθρα, με αποκαλυπτικά στοιχεία ρεπορτάζ μεν, που όμως υπηρετούν τον ίδιο σκοπό· τον εκμηδενισμό της προσπάθειας της Γκρέτας Τούνμπεργκ, αφού πίσω από αυτή βρίσκονται επιχειρηματικά συμφέροντα, και επομένως την απαξίωση του κινήματος [χαρακτηριστικό είναι το άρθρο της Μαρίας Δεναξά με τον τίτλο «Άρτος, θεάματα και κατασκευάσματα.. Το παραμύθι «Γκρέτα Τούνμπεργκ»].
Μπορώ να δεχτώ το ρεπορτάζ που λέει πως πίσω από την Γκρέτα Τούνμπεργκ έχει στηθεί μια επιχείρηση εκμετάλλευσης του παιδιού [ένας επικοινωνιολόγος, που είχε έτοιμη την αυτοβιογραφία της πριν ξεκινήσει την καθιστική διαμαρτυρία, μεγαλοεπενδυτές κρύβονται πίσω από start up εταιρεία “We don’t have time”, όπου συμμετέχει και η Γκρ. Τούνμπεργκ, οι γονείς της είναι διάσημοι καλλιτέχνες και είχαν διασυνδέσεις με το χώρο των μίντια, κ.λπ.]. Όμως δεν μπορώ να δεχτώ πως το κίνητρό της και το όραμά της είναι ένα προϊόν. Διότι η Γκρέτα Τούνμπεργκ δεν είναι ένας youtuber που έπεισε συνομήλικούς της να ρίξουν έναν κουβά πάγο πάνω από το κεφάλι τους ή να δοκιμάσουν να φάνε αηδιαστικά φαγητά, ούτε παρακινεί όσους τους ακολουθούν σε βία εναντίον άλλων ανθρώπων ή ζώων ή εναντίον του εαυτού τους. Η Γκρέτα Τούνμπεργκ είναι μια νέα ακτιβίστρια που έπεισε τους συνομηλίκους της να γίνουν επίσης ακτιβιστές. Να ακολουθήσουν το παράδειγμά της: να διαβάσουν για την κλιματική αλλαγή, να αλλάξουν την καθημερινότητά τους και τον τρόπο ζωής τους, για να είναι πιο φιλικός προς το περιβάλλον, να πείσουν τον περίγυρό τους να κάνουν το ίδιο και, πιο σημαντικό, να οργανωθούν στον κοινωνικό τους χώρο, στο σχολείο τους, ώστε να αναλάβουν δράσεις συλλογικά.

Θαυμασμός και ελπίδα

Η Γκρέτα Τούνμπεργκ ριζοσπαστικοποίησε μια ολόκληρη γενιά. Εκτιμάται ότι στην πρώτη παγκόσμια σχολική απεργία, τον Μάρτιο του 2019, συμμετείχαν 1,2 εκατομμύρια νέοι, σε όλο τον κόσμο, αριθμός που αυξήθηκε προοδευτικά στα ραντεβού που ακολούθησαν. Η Γκρέτα Τούνμπεργκ μπορεί να έχει τη δυνατότητα πια να συναντιέται με παγκόσμιους πολιτικούς ηγέτες, να κουνάει το δάχτυλο στον ΟΗΕ, το ευρωκοινοβούλιο, τον Τραμπ. Όμως, εκατομμύρια έφηβοι είδαν στο πρόσωπό της, όχι πολιτική ιδιοτέλεια, αλλά την αγωνία της για το μέλλον της. Και έτσι –με τη δύναμη και του διαδικτύου- μπόρεσαν και εκείνοι να κουνήσουν το δάχτυλο στους μεγαλύτερους, που καταστρέφουν τον πλανήτη σαν να υπάρχει και ένας επόμενος για να μετοικήσουμε, σαν να μην τους ενδιαφέρει το μέλλον, αλλά μόνο το παρόν, ένα παρόν ευμάρειας και απληστίας. Έτσι θα μπορέσουν να διεκδικήσουν εκτός από τη διάσωση του πλανήτη και τα δικαιώματά τους, γιατί τώρα έμαθαν πώς γίνεται, πώς θα διεκδικήσουν το δημόσιο αγαθό της παιδείας, τα εργασιακά τους δικαιώματα, την εξάλειψη του σεξισμού, της βίας, του κοινωνικού αποκλεισμού. Ξέρουν πώς να οργανωθούν, για να αλλάξουν τον κόσμο. Και αυτό είναι που τρομάζει. Γι’ αυτό απαξιώνεται η Γκρέτα Τούνμπεργκ. Και γι’ αυτό εμένα μου γεννά θαυμασμό και ελπίδα. Ελπίδα ότι οι νέες γενιές έμαθαν να διεκδικούν και να αγωνίζονται. Και το κάνουν ήδη.

Ιωάννα Δρόσου