Επτά άμεσες διορθωτικές κινήσεις

Του Νίκου Φίλη

Η τοποθέτηση του πρωθυπουργού και προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα ότι στις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις μπορούμε κερδίσουμε και να πετύχουμε τη μεγάλη ανατροπή με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Το κλίμα αλλάζει και ο δικός μας κόσμος, χάρη στις προσπάθειές μας αλλά και με αυθόρμητο τρόπο, αφυπνίζεται. Το είδα στην πράξη, στην προετοιμασία της συγκέντρωσης στην Αλκυονίδα των οργανώσεών του ΣΥΡΙΖΑ της 6ης Δημοτικής Κοινότητας του Δήμου της Αθήνας, γυρνώντας στις περιοχές της Κυψέλης και της πλατείας Βικτωρίας, στις λαϊκές αγορές, στα καφενεία, στις πλατείες. Υπάρχει πολύς δρόμος ακόμη, ο αντίπαλος είναι ισχυρός και δίπλα στην πολιτική αντιπαράθεση έχει προστεθεί ο παράγοντας της κοινωνικής καθήλωσης, που εκφράζεται με την αδιαφορία, με τη βουβή αίσθηση ότι είναι μάταιη η συμμετοχή στα κοινά. Αυτό που διατυπώνεται με τον δηλητηριώδη αφορισμό «όλοι ίδιοι είναι». Πρέπει με όλες μας τις δυνάμεις, με τις επιλογές μας, κυρίως, όμως, με το παράδειγμά μας, το ύφος και το ήθος της διακυβέρνησης, να αντιπαλέψουμε αυτό τον παράγοντα.

Αντιμέτωποι με την ακροδεξιά

Συμφωνώ, επίσης, με τον τρόπο που ο πρόεδρος τοποθετήθηκε απέναντι στο φαινόμενο των «μακεδονικών καταλήψεων». Για την κρίσιμη διάκριση απέναντι σε όσους τις σχεδίασαν και τις ενθάρρυναν και στα 16χρονα παιδιά που συμμετέχουν. Να προσέξουμε! Δεν λέμε στα παιδιά με πατερναλιστικό ύφος και κουνώντας το δάχτυλο ότι «παρασύρονται», είναι το χειρότερο που μπορείς να πεις σε έναν έφηβο. Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία θέλουν να αισθάνονται κύριοι των επιλογών τους. Ναι, δεν θα χαρίσουμε κανένα παιδί στην ακροδεξιά και στο φασισμό που καραδοκεί. Πρέπει να πάρουμε κάθε πρωτοβουλία με πρώτους τους εκπαιδευτικούς, με διάλογο, με εκδηλώσεις μνήμης, με την επιτάχυνση της αλλαγής στο μάθημα της ιστορίας και να ενώσουμε τη νεολαία σε ένα πλατύ δημοκρατικό-αντιφασιστικό μέτωπο. Η θεματική εβδομάδα που εμείς θεσπίσαμε στα σχολεία, πρέπει φέτος να αφιερωθεί στη Δημοκρατία και στην καλλιέργεια των αντιφασιστικών ιδεών. Η Τέχνη, σε όλες της τις μορφές πρέπει να αξιοποιηθεί. Σκέφτομαι ταινίες που δείχνουν πώς εξαπλώνεται η βία και ο καθημερινός φασισμός, όπως, το «Κουρδιστό Πορτικάλι» του Κιούμπρικ ή η συγκλονιστική γερμανική ταινία «Το Κύμα».
Στο θέμα της Ευρώπης, χρειαζόμαστε, σαφή απολογισμό τής δράσης μας στο ευρωκοινοβούλιο, δυναμικό ευρωψηφοδέλτιο, που να λειτουργεί ελκυστικά, κι όχι ψηφοδέλτιο τακτοποιήσεων, και δέκα κεντρικούς προγραμματικούς στόχους που θα παλέψουμε στις ευρωεκλογές. Πρέπει να αφυπνίσουμε το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς και πολύ γρήγορα να υπάρξει επικεφαλής ένα πρόσωπο με πανευρωπαϊκή εμβέλεια. Με την ακροδεξιά να επελαύνει, αλλά και το νεοφιλελευθερισμό να κυριαρχεί και να τροφοδοτεί τον αντιευρωπαϊκό ακροδεξιό λαϊκισμό, μαζί με την αντιμεταναστευτική υστερία, η συνεργασία και η συνάντησή μας σε κοινούς στόχους με τους αριστερούς σοσιαλδημοκράτες, τους Πράσινους και τα κοινωνικά κινήματα, είναι μια σωστή επιλογή.
Χωρίς όμως αυταπάτες, σαν αυτές που υπήρξαν για τον Μακρόν, που βλέπουμε σε τι κοινωνική απομόνωση έχει περιέλθει, ως ο πρόεδρος των πλουσίων. Το Παρίσι φλέγεται από οργή και αμφισβήτηση από αυτό το νέο κίνημα των «κίτρινων γιλέκων» που καλά-καλά δεν το ξέρουμε και πρέπει να δούμε τι ακριβώς εκφράζει. Και, βέβαια, είναι κάπως αντιφατικό σήμερα να λέμε στο καταρρέον SPD να απεγκλωβιστεί από τη συμμαχία με τη Δεξιά, όταν πριν μερικούς μήνες το συμβουλεύαμε να συγκυβερνήσει με την Μέρκελ, δηλαδή, την επιλογή που το οδηγεί στην κατάρρευση.

Προσοχή στις αυτοδιοικητικές εκλογές

Για τη μάχη των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών, νομίζω, ότι κι εδώ αποτυπώνονται σημαντικές δυνατότητες για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και καθυστερήσεις και ασυμμετρίες. Σημειώνω την πολύ καλή αποδοχή και δυναμική τής υποψηφιότητας Μπελαβίλα στον Πειραιά. Στην Αθήνα και στις υπόλοιπες περιοχές πρέπει να καταλήξουμε γρήγορα και συντεταγμένα, αξιοποιώντας την εμπειρία και τη γνώμη των δημοτικών παρατάξεών, μας για να ριχτούν όλο το κόμμα και οι παρατάξεις μας σε αυτή την κρίσιμη μάχη.
Να ακούσουμε, επίσης, την κριτική που γίνεται για τη μη συμπερίληψη στην πρότασή μας για τη συνταγματική αναθεώρηση της τοπικής αυτοδιοίκησης και να καλύψουμε αυτή την έλλειψη
Με τα μέτρα κοινωνικής ανακούφισης που ψηφίζουμε, με τη μη περικοπή των συντάξεων, βρισκόμαστε σε φάση συνολικής αντεπίθεσης στο κοινωνικό πεδίο, η οποία εξελίσσεται πολύ καλά και έχει αποτελέσματα. Δεν πρέπει, λοιπόν, με λάθη ή παραλείψεις να επιτρέψουμε στην αντιπολίτευση να κατασκευάσει κοινωνικές αμφισβητήσεις και «ισοδύναμα» δυσαρέσκειας, που θα αποδυναμώνουν τις δικές μας προσπάθειες. Προτείνω, επτά άμεσες διορθωτικές κινήσεις στην πολιτική μας. Δεν περιλαμβάνω σε αυτές τις προτάσεις τις σκέψεις μου για το κρίσιμο ζήτημα των «κόκκινων δανείων» και τις τράπεζες, γιατί πιστεύω ότι σύντομα η κυβέρνηση θα παρουσιάσει τις απόψεις της στα κρίσιμα αυτά θέματα και θα έχουμε την ευκαιρία να τις συζητήσουμε. Πρόκειται, για επτά προτάσεις που ενδυναμώνουν την αξιοπιστία μας, την κοινωνική ατζέντα μας, αίρουν αδικίες και λάθη και αποτρέπουν τριβές και αντιπαλότητες με σημαντικές πληθυσμιακές ομάδες που μπορεί να αξιοποιήσει η αντιπολίτευση.

Διορθωτικές κινήσεις

1. Να μείνει στο 15% ο φόρος στα μερίσματα των μετόχων, δηλαδή, στα χρήματα από τα κέρδη των επιχειρήσεων που πηγαίνουν απευθείας στις τσέπες των επιχειρηματιών. Ήταν παλαιότερα 25% και τον κατέβασε στο 10% η κυβέρνηση Σαμαρά το 2013, μεταφέροντας, έτσι, κέρδη που σε σημαντικό ποσοστό προήλθαν από τη μείωση των μισθών των εργαζομένων στους ιδιοκτήτες και στους μετόχους κερδοφόρων εταιριών. Εμείς, τον ανεβάσαμε στο 15% και τώρα λέμε ότι θα τον πάμε εκεί που το είχε ο Σαμαράς στο 10% και, μάλιστα, με την ίδια επιχειρηματολογία το ονομάζουμε αυτό αναπτυξιακό μέτρο! Πρόκειται, για αντιαναπτυξιακό και βαθιά μεροληπτικό μέτρο, όχι υπέρ της εργασίας αλλά υπέρ του κεφαλαίου. Να μη γίνει πράξη.
2. Το ζήτημα των φιλοξενουμένων, γονέων ή τέκνων που χάνουν το κοινωνικό μέρισμα. Μέρισμα που θα ελάμβαναν αν έμεναν μόνοι, αλλά, λόγω της κρίσης αδυνατούν. Μεγάλη αδικία. Πρέπει να διορθωθεί.
3. Να μην κοπούν τα 35 ευρώ το μήνα που έχει απομείνει από το ΕΚΑΣ σε χιλιάδες εξοντωμένους χαμηλοσυνταξιούχους ή να βρεθεί ισοδύναμο μέτρο. Θα ψηφίσουμε σε λίγες μέρες τη μη περικοπή των συντάξεων, το σημαντικότερο επίτευγμα της κυβέρνησής μας αυτή την περίοδο. Δεν είναι άκρως αντιφατικό την ίδια ώρα να κοπούν τα 35 ευρώ από τους χαμηλοσυνταξιούχους των 320-350 ευρώ, δηλαδή, μια μηνιαία σύνταξη το χρόνο;
4. Υπό το φως της πρόσφατης δραματικής έκκλησης του ΟΗΕ για το κλίμα, να επανεξετάσουμε την επιλογή μας για έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων, τουλάχιστον, στην Ήπειρο και στο Ιόνιο. Να πάρουμε υπόψη μας τις αντιδράσεις του συνόλου των περιβαλλοντικών οργανώσεων, αλλά και των τοπικών κινημάτων και πρωτοβουλιών.
5. Με βάση τα αποτελέσματα του δημόσιου διαλόγου για τη συμφωνία του πρωθυπουργού με τον αρχιεπίσκοπο να μην επιμείνουμε στη λάθος θέση ότι το Κράτος χρωστάει στην Εκκλησία και γι` αυτό παραιτείται από τις διεκδικήσεις του ή αποδέχεται τις διεκδικήσεις της Εκκλησίας. Να πούμε ότι αυτό είναι ζήτημα μελέτης και συγκεκριμένης οικονομικής εκτίμησης με βάση έγκυρα και τεκμηριωμένα στοιχεία. Αυτά θα δείξουν ποιος χρωστάει σε ποιον.
6. Να ζητηθεί από τη νέα διοίκηση της ΕΡΤ να παρουσιάσει συγκεκριμένο σχέδιο και χρονοδιάγραμμα για την αναβάθμιση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.
7. Να ληφθεί νομοθετική πρωτοβουλία και να ακυρωθεί η ρύθμιση που πέρασε το Υπουργείο Παιδείας στις 31 Ιουλίου, με την οποία ρυθμίζονται —στην ουσία, χαρίζονται— εκατομμύρια ευρώ που χρωστούσαν στους Ειδικούς Λογαριασμούς των ΑΕΙ μεγαλοκαθηγητές των ΑΕΙ, κυρίως, γιατροί, μηχανικοί και νομικοί.

*Το άρθρο βασίζεται στην ομιλία του Νίκου Φίλη στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ (Κυριακή, 2/12/2018)