Φαμπιέν Ρουσέλ: Να μετατρέψουμε την οργή σε ελπίδα

Με νέα στρατηγική, νέο γραμματέα και ηγεσία και νέο λογότυπο έληξαν οι εργασίες του Γαλλικού ΚΚ στο Παρίσι, στο τέλος της περασμένης Κυριακής. Οι 736 αντιπρόσωποι μετά από τρεις ημέρες συζητήσεων, ορισμένες φορές αρκετά έντονες και αντιπαραθετικές, κατέληξαν με σχετικά μεγάλη πλειοψηφία, 442 υπέρ στο σύνολο 569 παρόντων, να εγκρίνουν το βελτιωμένο κείμενο «Για τον κομμουνισμό του 21ου αιώνα», που είχε συγκεντρώσει την πλειοψηφία στις συνελεύσεις των μελών του κόμματος.
Στο νέο κείμενο-απόφαση έχουν ενσωματωθεί αρκετές κριτικές παρατηρήσεις και έχουν αποσαφηνιστεί οι θέσεις για κρίσιμα ζητήματα, όπως η πολιτική των συμμαχιών, οι εκτιμήσεις για ορισμένες εκλογικές συνεργασίες, οι θέσεις για την ΕΕ, η οργανωτική πολιτική του κόμματος κ.λπ. Το κείμενο που ψηφίστηκε θα αποτελέσει το νέο «οδικό χάρτη», την πολιτική του κόμματος για τα προσεχή χρόνια. Μια πολιτική που καλείται να υπηρετήσει ο νέος γραμματέας, που εκλέχθηκε με το 77,6% των συνέδρων.
Η εκλογή του προκάλεσε και τα περισσότερα δημοσιεύματα, όχι επικριτικά, περισσότερο διερευνητικά, να ερμηνεύσουν τη θετική εξέλιξη ενός δύσκολου συνεδρίου, με πολλά προβλήματα ανοικτά, καθώς και την εκλογή ενός νέου γραμματέα που αναδείχθηκε στην προσυνεδριακή διαδικασία, χωρίς καμία προηγούμενη σχετική προετοιμασία, όπως συνηθιζόταν. Όλη αυτή η εξέλιξη και η ομαλή κατάληξη του συνεδρίου οφείλεται, όπως σχολιάστηκε, στην ωριμότητα και την απόφαση των Γάλλων κομμουνιστών όχι μόνο να συνεχίσουν, αλλά και να βελτιώσουν τη θέση του κόμματος τους στον πολιτικό σκηνικό και τη γαλλική κοινωνία.
Με το πνεύμα αυτό μίλησε, ανοίγοντας τις εργασίες του συνεδρίου, ο Πιερ Λωράν, για δέκα χρόνια περίπου εθνικός γραμματέας, ο οποίος αρχικά αναφέρθηκε στη σημερινή κατάσταση του κόσμου λέγοντας χαρακτηριστικά «ο πλανήτης καίγεται, οι λαοί υποφέρουν, οι πολυεθνικές απορροφούν όλο και περισσότερα κέρδη. Οι Gafam (Google, Apple, Facebook, Amazon που ελέγχουν τις καταναλωτικές κοινωνίες και τις προσωπικές συνήθειες) θέλουν να διευθύνουν τον κόσμο. Η ειρήνη αμφισβητείται και είναι το ζητούμενο. Σε αυτά να προσθέσω πως ο ρατσισμός, ο αντισημιτισμός, η ομοφοβία και ο αποκλεισμός είναι και πάλι ένα καθημερινό φαινόμενο». Για να τονίσει πως ένας άλλος δρόμος είναι δυνατός με μια εναλλακτική πολιτική σε αυτή του Μακρόν. Τέλος, φανερά φορτισμένος –και με τις έντονες επιδοκιμασίες των συνέδρων- είπε: «ήμουν πάντα ανοικτός στο διάλογο ακόμα και τη σύγκρουση ιδεών. Με σεβασμό όμως, στον άλλο. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που βρέθηκα στο στόχαστρο των μίντια (…) που επιθυμούσαν να μας χειραγωγήσουν. Άλλωστε, ορισμένοι έχουν σαν αποστολή τους να χειραγωγήσουν την πολιτική ζωή (…). Πιστεύω στην αξιοπρέπεια της πολιτικής και όχι στην πολιτική σαν θέαμα. Και αυτό ήταν για ορισμένους το ελάττωμα μου (…). Αύριο όμως θα βρεθώ στο πλευρό του Φαμπιέν (του νέου γραμματέα) και με εσάς όλους, για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις, τον κόσμο των ισχυρών. Αυτή (η αλληλεγγύη) είναι η δύναμή μας. Δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ».

Ποιες συμμαχίες;

Ο νέος γραμματέας Φαμπιέν Ρουσέλ, ένας νέος άνθρωπος: «με ένα νέο στιλ πολύ διαφορετικό», όπως έγραψε η εφημερίδα «La Croix», «που υποστήριζε την άποψη για ένα κόμμα πιο οργανωμένο, με σταθερή παρουσία στην κοινωνία και τα δρώμενα», αναφερόμενος στη σημερινή κατάσταση στη χώρα είπε «πως θα πρέπει να μετατρέψουμε την οργή του γαλλικού λαού σε ελπίδα». Και αυτό βέβαια δεν μπορεί να το καταφέρουν μόνο οι κομμουνιστές. Είναι απαραίτητες οι συμμαχίες, ποιες συμμαχίες όμως; Το ερώτημα αυτό βρέθηκε στο κέντρο των συζητήσεων του συνεδρίου, γιατί αποτελεί βασική προϋπόθεση της στρατηγικής του κόμματος. Μετά, όμως, την αποτυχία του Μετώπου της Αριστεράς, λόγω της στάσης και της αποχώρησης του Ζαν-Λικ Μελανσόν και την πολυδιάσπαση των δυνάμεων της ευρύτερης αριστεράς, το συνέδριο του Γαλλικού ΚΚ υιοθέτησε τη θέση για μια: «λαϊκή ενότητα λειτουργική», που θα στηρίζεται στα «μέτωπα των αγώνων σε διάφορα επίπεδα και τομείς. Μέτωπα που θέτουν προοδευτικούς στόχους, κοινωνικούς, οικολογικούς και δημοκρατικούς». Ο Φαμπιέν Ρουσέλ στην παρέμβασή του ανέφερε πως σε ένα τέτοιο μέτωπο θα μπορούσαν στη σημερινή συγκυρία να μετέχουν όλες οι δυνάμεις της αριστεράς, πολιτικές και κοινωνικές, ζητώντας από τον πρόεδρο Μακρόν να προχωρήσει σε μια κοινή σύσκεψη για μια «Γκρενέλ για τους μισθούς» (σημείωση: κατά το πρότυπο της συμφωνίας μεταξύ κυβέρνησης-συνδικάτων, πολιτικών δυνάμεων κ.λπ. που συγκροτήθηκε στο τέλος Μαΐου του 1968, με τη λήξη της τεράστιας κινητοποίησης της νεολαίας και των εργαζομένων). Η σύσκεψη αυτή θα μπορούσε να δώσει μια διέξοδο στις κινητοποιήσεις.
Για τις πολιτικές συμμαχίες δεν είχε να προσθέσει πολλά πράγματα. Αντίθετα, τόνισε πως το κόμμα θα είναι παρόν σ΄ όλες τις εκλογικές διαδικασίες και αυτή την πολιτική θα εφαρμόσει άμεσα στις ευρωεκλογές τον Μάιο του 2019. Πιο συγκεκριμένα ανέφερε: «οι κομμουνιστές μετά από μια επίμονη συζήτηση αποφάσισαν να είναι ανοικτοί στις δυνάμεις της αριστεράς για να συγκροτηθούν οι πιο πλατιές δημοκρατικές λίστες».

Το ΚΚ στις ευρωεκλογές

Ο Ίαν Μπροσάτ ως επικεφαλής της ευρωλίστας κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Ορισμένοι, όπως ο εκπρόσωπος του Μπενουά Αμόν, θεώρησαν θετική την απόφαση αυτή… Ενώ άλλοι θεώρησαν ότι με τη θέση αυτή το ΚΚ γυρίζει την πλάτη στον Μελανσόν, άποψη που ακούστηκε και στο συνέδριο και η οποία θεωρήθηκε πως σηματοδοτεί μια αναδίπλωση του ΚΚ και επιστροφή του στο παρελθόν, «στην πολιτική ενότητα της αριστεράς και τις συμμαχίες της με άλλες δυνάμεις της αριστεράς και τις συμμαχίες της μεταβλητής γεωμετρίας», όπως υποστήριξε ο Φριντερίκ Ζενεβέ που εκφράζει το 12%. Η τάση αυτή από τη μια, και από την άλλη, αυτή που πήρε το 8% των ορθοδόξων, δεν φαίνεται να ικανοποιήθηκαν από την πολιτική απόφαση.
Ο Φαμπιέν Ρουσέλ θέλησε να δώσει το στίγμα της νέας πορείας, αναφέρθηκε στις μεγάλες στιγμές του κόμματος, το 1936 με το Λαϊκό Μέτωπο, το 1940 με την αντίσταση, το 1945 μετέχοντας στην κυβέρνηση του στρατηγού Ντε Γκολ για να ανοικοδομηθεί η Γαλλία που αιμορραγούσε το 1968 με τα συνδικάτα και τους φοιτητές, το 1981 με ενότητα της αριστεράς (το κοινό πρόγραμμα ΚΚ-ΣΚ και την ανατροπή της δεξιάς που κυβέρνησε για δυο σχεδόν δεκαετίες) και το 2005, (συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός πλατιού μετώπου για να κερδηθεί το δημοψήφισμα το «όχι» στην ευρωπαϊκή συνταγματική συνθήκη).

Ναι στις κινητοποιήσεις

Ο Φαμπιέν Ρουσέλ εν τω μεταξύ είχε πάρει σαφή θέση υπέρ των κινητοποιήσεων των συνδικάτων, της CGT, των Πράσινων Γιλέκων και αριστερών δυνάμεων, που πραγματοποίησαν χθες μεγάλες κινητοποιήσεις σ΄ όλη τη χώρα με διάφορα αιτήματα: αύξηση των μισθών, κατάργηση του φόρου για τα καύσιμα, βελτίωση των κοινωνικών υπηρεσιών.

Μ. Κοβάνης