ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Κυβέρνηση περιορισμένης ευθύνης 

smyrnaios

Του Δημήτρη Σμυρναίου

Το SPD ετοιμάζεται δειλά για το συνέδριό του, οι Χριστιανοκοινωνιστές συνεχίζουν να προκαλούν με δηλώσεις, η Ανγκέλα Μέρκελ προσπαθεί να συμμαζέψει κάποιους ανατολικογερμανούς «συντρόφους» που αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με την Εναλλακτική για τη Γερμανία και αναζητεί τρόπο να βοηθήσει τους «συμμάχους» σε περίπτωση πολεμικής εμπλοκής στη Συρία, χωρίς να χρειαστεί να «βραχεί».

Η νεολαία των γάλλων Σοσιαλδημοκρατών αποφάσισε να αποστασιοποιηθεί από το γερασμένο «πατρικό» κόμμα και να τραβήξει το δικό της δρόμο. Η νεολαία του SPD αυτές τις ημέρες ετοιμάζεται για το συνέδριο του κόμματος την ερχόμενη Κυριακή, ζητώντας μια αλλαγή πορείας από ένα κόμμα, που έχει ασπαστεί το νεοφιλελευθερισμό και δεν λέει να τον αποχωριστεί. Και το παράδειγμα των Γάλλων ήταν ένα από τα θέματα συζήτησης και για ορισμένους και παράδειγμα προς μίμηση. Αυτό που διαφαίνεται πάντως από τις σχετικές προσυνεδριακές εκδηλώσεις είναι η έλλειψη πολιτικού θάρρους της ηγεσίας του SPD, αντίστοιχου με εκείνο που έδειξε ο Τζέρεμυ Κόρμπιν στη Βρετανία, επαναπροσδιορίζοντας ένα κόμμα του οποίου ο μηχανισμός ήταν απέναντί του.
Οσο και αν οι νεολαίοι γύρω από τον Κέβιν Κύνερτ επιμένουν ότι θα παλέψουν μέχρι τέλους για μια άλλη πορεία, η καθημερινότητα ενός κόμματος που έγινε κυβερνητικό συμπλήρωμα της Χριστιανοδημοκρατίας δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Ο ίδιος ο Κύνερτ κάνει λόγο για εγκλωβισμό σε μια λογική κυβερνητισμού και ζητά από την ηγεσία να μην χάνει την ευκαιρία να δείχνει ότι βρίσκεται σε αυτή την κυβέρνηση με σφιγμένα δόντια κάθε φορά που ένας υπουργός της δεξιάς προκαλεί με τις δηλώσεις του.

Συντηρητική ηγεμονία

Αυτή τη στιγμή η συντηρητική πτέρυγα του «μεγάλου συνασπισμού» είναι που καθορίζει τόσο την πολιτική ατζέντα όσο και τα θέματα συζήτησης. Οι σοσιαλδημοκράτες το μόνο που έχουν να υποσχεθούν είναι να περιοριστούν οι αδικίες για αυτούς, που επιβιώνουν με επιδόματα. Οι στατιστικές πάντως έδειξαν ότι πέρσι (το 2017) ήταν η χρονιά που περισσότεροι Γερμανοί από ποτέ άλλοτε έχασαν το δικαίωμα σε αυτό το επίδομα, που έχει παγιωθεί να λέγεται «Χαρτς 4», για τους ανέργους, που αναζητούν εργασία και αποκτούν την τύχη να ζουν με το συγκλονιστικό ποσό των 409 ευρώ το μήνα. Στο μεταξύ οι συντηρητικές εφημερίδες με περηφάνεια ανακοίνωναν ότι ο αποχωρών διευθύνων σύμβουλος της Volkswagen θα λαμβάνει σύνταξη 2.900 ευρώ την… ημέρα.
Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο που κάποιοι μιλούν για ένα απειλητικό και συχνά εκδικητικό κράτος, που μόνο κατ’ όνομα μπορεί να αποκαλείται κοινωνικό. Αυτό είναι το έδαφος στο οποίο ανθίζουν τα «ακροδεξιά λουλούδια». Αυτές τις ημέρες πάντως ένας Χριστιανοδημοκράτης πολιτικός έσπασε ένα ακόμα ταμπού. Ο επικεφαλής του κόμματος στο κρατίδιο του Βραδεμβούργου άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο για μια μετεκλογική συνεργασία με την ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία μετά τις εκεί τοπικές εκλογές. Η βερολινέζικη ηγεσία του κόμματος προσπάθησε να συμμαζέψει το πράγμα, αλλά πολλοί θεωρούν ότι άνοιξε μια συζήτηση που δεν θα τελειώσει εδώ. Θυμίζει ως ένα βαθμό εκείνους που κάποτε είχαν εισάγει εδώ στην Ελλάδα τον όρο «σοβαρή Χρυσή Αυγή».

Και η Μέρκελ παρατηρεί

Η Ανγκέλα Μέρκελ συνεχίζει να ικανοποιείται με το ρόλο του παρατηρητή όλων αυτών εξελίξεων την ώρα που οι νεοσυντηρητικοί του κόμματός της δεν χάνουν ευκαιρία να προκαλούν. Είναι και αυτή η «συντηρητική επανάσταση» και η απαγκίστρωση από την ιδεολογική κυριαρχία της γενιάς του 68, που απαιτούν οι Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας, που φαίνεται ότι αναζητούν καινούριους υπηρέτες.
Σε ρόλο παρατηρητή ή αλλιώς αμέτοχου μεν αρωγού δε δείχνει να προσανατολίζεται η γερμανίδα καγκελάριος και στην υπόθεση της Συρίας. Στηρίζει μεν μια πολυεθνική συμμαχία της Δύσης, αλλά δεν θέλει να έχει καμιά πρακτική ανάμιξη σε αυτή. Αλλωστε, υπάρχουν και πολλά κοινά συμφέροντα για το Βερολίνο με αμφότερες Ρωσία και Τουρκία και με άλλους παίκτες στην περιοχή, και ο αμέτοχος παρατηρητής βγαίνει πάντα κερδισμένος. Ισως αυτή τη φορά το σχέδιο να λειτουργήσει καλύτερα, και μια κατεστραμμένη Συρία να χρειαστεί σύντομα γερμανούς εργολάβους, που θα αναλάβουν την «ανοικοδόμησή» της.