Γιατί σήμερα ανοίγουν και λύνονται χρονίζοντα θέματα;

Του Νίκου Χατζηγιαννάκη

Μετά 100 χρόνια, επεκτείνεται η εθνική κυριαρχία της χώρας στη θάλασσα (αιγιαλίτιδα ζώνη Δ.Ελλάδας).
Μετά 45 χρόνια, ανοίγει ο φάκελος της προδοσίας της Κύπρου , ως οφειλή στην ιστορία, για να φωτιστεί μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες του ελληνισμού, που κρατήθηκε στο σκοτάδι λόγω πολιτικών σκοπιμοτήτων.
Μετά 30 χρόνια, προωθείται εθνικά ωφέλιμη λύση στο «Μακεδονικό», που ταλανίζει δεκαετίες την εξωτερική πολιτική της χώρας και σπαταλά διπλωματικό κεφάλαιο.
Μετά 80 χρόνια, αποδίδεται η πρέπουσα τιμή στους πεσόντες του αλβανικού έπους του 40, με την αναζήτηση και ενταφιασμό των οστών τους, ύστερα από συμφωνία με το αλβανικό κράτος.
Μετά 70 χρόνια, εκδόθηκε από επιτροπή της Βουλής αναλυτικό πόρισμα διεκδίκησης γερμανικών αποζημιώσεων ύψους 200 δισ., για τις καταστροφές που υπέστη η χώρα μας από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής.
Μετά 80 χρόνια, επιδιώκεται εξορθολογισμός των σχέσεων πολιτείας-εκκλησίας και αξιοποίηση της εκατέρωθεν αμφισβητούμενης περιουσίας. Μέσα σε κλίμα αμοιβαίου σεβασμού και κατανόησης κάνουν και οι δυο πλευρές ένα βήμα πίσω για να προχωρήσουν πολλά βήματα μπροστά.
Μετά 30 χρόνια, τερματίστηκε ένα πρωτοφανές καθεστώς αδιαφάνειας και διαπλοκής, με αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών που αποφέρει στο Δημόσιο έσοδα εκατοντάδες εκατομμυρίων.
Μετά 80 χρόνια, ψηφίστηκε το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, που διασφαλίζει ισοτιμία της ψήφου και εμπεδώνει ήρεμο πολιτικό κλίμα και κουλτούρα συνεννόησης και συνεργασίας των πολιτικών δυνάμεων, απαράβατη προϋπόθεση για την ανόρθωση της χώρας.
Μετά 18 χρόνια, εκκινεί η διαδικασία εκτεταμένης αναθεώρησης του Συντάγματος για να θωρακιστεί η Δημοκρατία, να σταματήσει το αίσχος του ακαταδίωκτου των υπουργών και να εκλογικευτεί το καθεστώς ασυλίας βουλευτών.
Μετά 30 χρόνια, αναδιατάσσεται η επιχειρηματική τάξη, τίθενται κανόνες και αποβάλλεται μια κακομαθημένη κρατικοδίαιτη ελίτ, που ασύδοτα απομυζούσε εθνικούς πόρους, επέβαλλε πολιτικές και πολιτικούς και συνέβαλε στη χρεοκοπία της χώρας.
Για πρώτη φορά στην ιστορία, συγχωνεύονται σε ένα όλα τα ασφαλιστικά ταμεία για να περισταλούν οι σπατάλες και οι ανορθολογικές παροχές, πρωτίστως όμως για να διασωθεί το ασφαλιστικό σύστημα.
Για πρώτη φορά στην ιστορία, ολοκληρώνεται το κτηματολόγιο και χαράζονται δασικοί χάρτες για την καταγραφή δημόσιων και ιδιωτικών εκτάσεων, την κατοχύρωση του δημοσίου συμφέροντος και την απαλλαγή της κοινωνίας από μια δύσοσμη εστία συναλλαγής, διαφθοράς και κερδοσκοπίας.
Για πρώτη φορά στην ιστορία, επιχειρείται με ταχείς ρυθμούς αποκομματικοποίηση του κράτους και ψηφιακή διακυβέρνηση για εκσυγχρονισμό της Δημόσιας Διοίκησης και παροχή ποιοτικών υπηρεσιών.
Για πρώτη φορά στην ιστορία, εν μέσω κρίσης, εφαρμόζεται και θα ολοκληρωθεί εντός τριετίας η υποχρεωτική παροχή δωρεάν προνηπιακής εκπαίδευσης, ενώ παράλληλα έχει επεκταθεί η λειτουργία ολοήμερου σχολείου σ’ όλη την επικράτεια για στήριξη της οικογένειας.
Γιατί μόλις σε τρία χρόνια ανοίγονται και οδηγούνται σε λύσεις χρονίζοντα επί δεκαετίες φλέγοντα εθνικά, οικονομικά και κοινωνικά θέματα και διευθετούνται ιστορικές εκκρεμότητες; Γιατί η σημερινή κυβέρνηση:
• Διαθέτει καθαρό πολιτικό μητρώο και δεν χρωστά σε κανέναν εντός ή εκτός της χώρας.
• Δεν ακολουθεί πρακτική αδράνειας και ακινησίας , στοιβάζοντας τα προβλήματα κάτω από το χαλί, με την ανεύθυνη δικαιολογία ότι «δεν είναι ώριμες οι συνθήκες».
• Δεν υποκύπτει στο φόβητρο του πολιτικού κόστους, έχοντας το βλέμμα στραμμένο στις επόμενες εκλογές.
• Δεν υποτάσσεται στους οικονομικά ισχυρούς για να απολαμβάνει την εύνοια τους και να εξασφαλίζει την επανεκλογή της.
• Είναι αποφασισμένη να σπάσει αυγά, στην αγωνία της να αφήσει θετική παρακαταθήκη, ξεκολλώντας τη χώρα από το τέλμα και την παρακμή και τονώνοντας την εθνική αυτοπεποίθηση.
• Ασκεί ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, με σύνεση και όραμα, για να αναβαθμίσει το κύρος και τη θέση της χώρας, χωρίς μεγαλοστομίες, εθνικιστικές εξάρσεις και καλλιέργεια εχθρότητας με άλλες χώρες.
Είναι βέβαιο ότι οι πολίτες θα εκτιμήσουν τα ποιοτικά αυτά χαρακτηριστικά και τη σημασία τέτοιων σημαντικών γεγονότων, όταν μάλιστα συμβαίνουν σε συνθήκες οικονομικής δυσπραγίας και εξωτερικών περιορισμών. Αν δεν το πράξουν, δικές τους οι επιλογές, ολοδικές τους και οι συνέπειες.