Η ολιγωρία σκοτώνει τα δελφίνια

Πέντε συνολικά κητώδη έχουν χάσει τη ζωή τους σε αιχμαλωσία στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο

H ολιγωρία στην εφαρμογή του νόμου στοίχισε τη ζωή σε ακόμα ένα δελφίνι, από τα πέντε που έχουν πεθάνει τα τελευταία πέντε χρόνια στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, που κατά παράβαση του νόμου 4039/2012 (ΦΕΚ Α΄15) επιμένει να λειτουργεί δελφινάριο, διατηρώντας σε αιχμαλωσία και εκμεταλλευόμενο τα πανέμορφα κητώδη. Από τα έντεκα δελφίνια που είχαν φτάσει στη χώρα μας το 2010, γεννήθηκαν -σύμφωνα με τις πληροφορίες της Πρωτοβουλίας Κατά της Αιχμαλωσίας των Κητωδών (ΠΚΑΚ)- έξι, από τα οποία τα τέσσερα απεβίωσαν πρόωρα μαζί με ένα ενήλικο αλλά νεαρό θηλυκό. Ενώ όσα δελφίνια επέζησαν μεταφέρθηκαν στο δημόσιο δελφινάριο της Λιθουανίας, εκτός από τα δύο εναπομείναντα.

Από την αρχή σχεδόν της λειτουργίας του εν λόγω δελφιναρίου, η ΠΚΑΚ έχει ενημερώσει το αρμόδιο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας καθώς και τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες για τις επιπτώσεις τέτοιων επιχειρήσεων στα κητώδη. Σε πρόσφατο δελτίο Τύπου της ΠΚΑΚ, επισημαίνεται ότι «σήμερα πλέον, η κατάργηση των δελφιναρίων, αποτελεί παγκόσμιο αίτημα που προκύπτει από την επιστημονική γνώση και την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση. Το πείραμα της αναπαραγωγής στην αιχμαλωσία έχει αποτύχει παγκοσμίως εδώ και πολλές δεκαετίες. Η θνησιμότητα, πάντοτε και παντού, είναι τόσο υψηλή. (…) Ο ισχυρισμός πως τα δελφίνια που γεννήθηκαν στην αιχμαλωσία υποφέρουν λιγότερο έχει καταρριφθεί. Τα δελφίνια που έχουν απομείνει στο Αττικό πάρκο είναι πλέον μόνο δύο. Τι περιμένετε κ.κ. αρμόδιοι του υπουργείου; Νέες εισαγωγές και νέους θανάτους;»

Καίρια ερωτηματικά

Σε σχετική ερώτηση που κατέθεσε προς τον αρμόδιο υπουργό Γιάννη Τσιρώνη, ο βουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Γιώργος Δημαράς, την περασμένη Τετάρτη, επισημαίνει ότι «τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, με τις επίμονες και δυναμικές προσπάθειες των κινημάτων και των συλλόγων για την προστασία των ζώων, αλλά και την ευθυγράμμιση της εθνικής με την ευρωπαϊκή και τη διεθνή νομοθεσία, έχουν γίνει μικρά αλλά σημαντικά βήματα για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των ζώων. Μια σημαντική εξέλιξη προς αυτή την κατεύθυνση ήταν και η ψήφιση του ν.4039/2012 (ΦΕΚ Α΄15) “Για τα δεσποζόμενα και αδέσποτα ζώα συντροφιάς και την προστασία των ζώων από την εκμετάλλευση ή τη χρησιμοποίηση με κερδοσκοπικό σκοπό”. Μια από τις πιο σημαντικές προβλέψεις του παραπάνω νόμου ήταν, με το άρθρο 12, η απαγόρευση της χρησιμοποίησης κάθε είδους ζώου σε κάθε είδους θεάματα και άλλες συναφείς δραστηριότητες».
Ωστόσο, συνεχίζει στην ερώτηση ο βουλευτής, παρά τη ρητή απαγόρευση των ανωτέρω διατάξεων, στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο εξακολουθούν κατά τα τελευταία χρόνια και πραγματοποιούνται παραστάσεις με δελφίνια κατά παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας. «Επιπροσθέτως, με έκπληξη διαπιστώνεται ότι με την από 14.6.2016 υπ’αρ.πρωτ.οικ.30289 απόφαση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας με θέμα “Έγκριση Περιβαλλοντικών όρων για την επέκταση και λειτουργία του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου στο Δήμο Σπάτων- Αρτέμιδος, Π.Ε. Ανατολικής Αττικής”, γίνεται αναφορά σε εγκαταστάσεις που φιλοξενούν θαλάσσια θηλαστικά καθώς και σε “εκπαιδευτικό θαλάσσιο πάρκο”, όρος που δεν συναντάται πουθενά στις εξαιρέσεις που προβλέπονται από το ν.4039/2012. Πέρα από το γεγονός ότι η ανωτέρω υπουργική απόφαση περιβαλλοντικών όρων εκδίδεται τουλάχιστον έξι χρόνια μετά την έναρξη λειτουργίας του δελφιναρίου και τέσσερα χρόνια από τη ρητή απαγόρευση του ν.4039/2012 για παραστάσεις με ζώα, στη σελίδα 10 της απόφασης υπάρχει διατύπωση -και μάλιστα εντός εισαγωγικών- του άρθρου 13 του ν.4039/2012 που δεν υφίσταται ούτε στον αρχικό νόμο ούτε στην τροποποίησή του με το ν.3235/2014».

Η ευθανασία αποτρέπεται

Συνεπώς, εγείρονται καίρια ερωτηματικά για τις αιτίες της ολιγωρίας και της συνεχιζομένης μη εφαρμογής του νόμου από το αρμόδιο υπουργείο. Μάλιστα, για την αποφυγή στρεβλών δικαιολογιών, η ΠΚΑΚ επισημαίνει ότι οι ισχυρισμοί περί ευθανασίας των δελφινιών σε περίπτωση που κλείσει το δελφινάριο του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου είναι ανυπόστατοι. «Μέχρι σήμερα, όταν ένα δελφινάριο κλείνει, τα δελφίνια μεταφέρονται σε ένα άλλο δελφινάριο. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε με βεβαιότητα, ότι ποτέ και πουθενά κανένα δελφίνι σε αιχμαλωσία δεν έχει θανατωθεί ως πλεόνασμα, σε αντίθεση με άλλα είδη. (…) Για παράδειγμα, από το δελφινάριο της Βαλτιμόρης που έκλεισε μετά από απόφαση του ιδιοκτήτη να εγκαταλείψει αυτή την αναχρονιστική και απάνθρωπη δραστηριότητα, τα δελφίνια θα απελευθερωθούν με τον τρόπο αυτό (σε ελεγχόμενο καταφύγιο) μέχρι το 2020. Κάτι ανάλογο προβλέπεται και για τα δελφίνια του μοναδικού δελφιναρίου της Φιλανδίας που έκλεισε τον Οκτώβριο του 2015, με πρωτοβουλία του Δήμου της πόλης Tampere, που υιοθετήθηκε πλήρως από τον υπουργό Περιβάλλοντος».

Ζωή Γεωργούλα