Η επιχειρησιακή ανικανότητα στην υπηρεσία της πολιτικής ανεπάρκειας

 
Του Νίκου Σερβετά
 
Θα ήταν τρομερά επιπόλαιο να χρεωθεί η αναβολή των εσωκομματικών εκλογών της Νέας Δημοκρατίας  εξ ολοκλήρου στην εταιρεία που ανέλαβε το τεχνικό μέρος της διεξαγωγής τους, όπως πάντως επιδιώκουν ηγετικά στελέχη του κόμματος.

Ο ακήρυχτος εσωτερικός πόλεμος στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, απόρροια του ιδεολογικού χάσματος που υπάρχει πλέον ανάμεσα στις κυρίαρχες τάσεις, είναι αυτός που δεν επέτρεψε, κατ’ αρχάς, τη σωστή προετοιμασία τους: Από τεχνική άποψη, δουλειά της εταιρείας ήταν η διεξαγωγή της εκλογικής διαδικασίας ως προς την καταγραφή  των ψήφων και των ψηφοφόρων, ώστε να μην υπάρχουν διπλοψηφίες και τριπλοψηφίες (υποτιμητικό για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης) από τους συμπαθούντες που θα ήθελαν να συμμετέχουν στην εκλογή του νέου αρχηγού.

Σύμφωνα με πηγές που δεν επιδέχονται καμία αμφισβήτηση, δεν υπάρχουν στη Νέα Δημοκρατία κατάλογοι μελών και αυτοί που υπάρχουν δεν είναι ούτε ενημερωμένοι ούτε έφθασαν εγκαίρως στα χέρια των υπευθύνων της εταιρείας. Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι συγκροτημένη ως κόμμα μελών, για να υπάρχει και κατάλογός τους, αλλά ως κόμμα – μηχανισμός προώθησης αντιλήψεων και εξυπηρέτησης συμφερόντων.

Οι εκτός Νέας Δημοκρατίας δίνουν, συνήθως, στην εσωτερική διαμάχη του κόμματος ιδεολογικά χαρακτηριστικά, χωρίζοντάς την σε τρία μεγάλα στρατόπεδα:

  • Τους ακραία Νεοφιλελεύθερους, οι οποίοι επιμένουν στην πιο σκληρή εφαρμογή των μνημονίων,
  • τους πολιτικούς της Λαϊκής Δεξιάς, οι οποίοι κινούνται στη λογική του «πατρίς-θρησκεία- οικογένεια και θέλουν να προστατέψουν του «νοικοκυραίους», και
  • τους ακροδεξιούς, που θέλουν να μαζέψουν τις διαρροές που είχαν προς τη Χρυσή Αυγή, αν δεν θέλουν ακόμα και να συνεργαστούν μαζί της.

Οι εντός Νέας Δημοκρατίας βλέπουν ότι ο κομματικός μηχανισμός, έχοντας απομακρυνθεί από την εξουσία έχει γίνει τελείως παρασιτικός αλλά, παρ’ όλα αυτά παραμένει ισχυρός μέσα στο κόμμα και αυτό που επιδιώκει είναι να συνεχίσει να το ελέγχει. Μέλημά του, προς το παρόν, η ανάδειξη στην ηγεσία ενός ατόμου το οποίο θα ήταν προσαρμοσμένο στις επιταγές του μηχανισμού και, ταυτόχρονα, θα μπορούσε να ισορροπήσει ανάμεσα στο να μην ωθήσει την κυβέρνηση, αφενός, προς τα αριστερά και τη Νέα Δημοκρατία, αφετέρου, προς ακροδεξιές θέσεις. Απ’ ότι φαίνεται ο άνθρωπος αυτός δεν βρέθηκε!

Η αποτυχία μίας «εταιρειούλας», όπως χαρακτήρισε σε τηλεοπτικές δηλώσεις του ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης την Infosolution, η οποία είχε αναλάβει την τεχνική υποστήριξη στην εκλογική διαδικασία, έφερε στην επιφάνεια, όχι βέβαια μόνον την δική της ανεπάρκεια (προσωπική επιλογή ανθρώπων που κατά τα άλλα υπερθεματίζουν υπέρ του ελεύθερου ανταγωνισμού, της αριστείας και της αξιολόγησης), αλλά και όλα τα καίρια ζητήματα που αυτή την περίοδο υπάρχουν μέσα στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Έχουμε μάθει πλέον ότι στα σύνθετα ζητήματα ποτέ δεν πρέπει να ψάχνουμε την απάντηση στη «μία ή την άλλη αιτία», καθώς σχεδόν πάντα η απάντηση βρίσκεται «και στη μία και στην άλλη αιτία». Όταν υπάρχει μία αιτία η λύση εύκολα ή δύσκολα βρίσκεται, χρειάζεται να υπάρχουν αρκετές για να καταλήξει μία υπόθεση σε φιάσκο, όπως αυτό στο οποίο βρέθηκε σήμερα το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

                Το σημερινό επεισόδιο ανέδειξε τα στοιχεία εκείνα που θέλουν να κρύψουν οι νεοδημοκράτες πολιτικοί, τόσο όταν μιλούν από το βήμα της βουλής όσο κι όταν συμμετέχουν, στον όποιο, δημόσιο διάλογο. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στερούμενο πραγματικών θέσεων εξαντλείται στο να εκμεταλλεύεται ευκαιριακά τις κυβερνητικές αντιφάσεις, αναδεικνύοντας ως κεντρικό συνεκτικό ιστό, μεταξύ των στελεχών του, όχι την εφαρμογή κάποιου κοινά αποδεκτού προγράμματος – που εκ των πραγμάτων δεν υπάρχει – αλλά τη διαιώνιση αυτού του, έστω και παρασιτικού, μηχανισμού.