ΙΤΑΛΙΑ: Οι αόρατοι βγαίνουν και πάλι στο προσκήνιο

 

Της Νόρμα Ραντζέρι

Οι επιχειρήσεις που κατασκεύαζαν σουτιέν τώρα θα φτιάχνουν μάσκες. Δεν είμαστε στο επιθυμητό νέο μοντέλο ανάπτυξης, είναι όμως αναμφισβήτητα μια επιλογή κοινωνικής ωφέλειας. Την είδηση των μασκών στη θέση των σουτιέν την έδωσε ο γραμματέας της Cgil Λαντίνι στην ασυνήθιστη συνέντευξη τύπου στο Facebook, έπειτα από τη συμφωνία στην οποία κατέληξε με την κυβέρνηση και μερικές μεγάλες ενώσεις επιχειρηματιών.
Μετά από 18 ώρες διαπραγμάτευσης, το συνδικάτο απέσπασε 4 δισεκατομμύρια για την κοινωνική προστασία και όλα τα μέτρα υγειονομικής προστασίας για όποιον είναι υποχρεωμένος να εργάζεται. Εκατοντάδες συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι καλούνται τώρα να εφαρμόσουν τις αποφάσεις και εκεί όπου το συνδικάτο δεν υπάρχει θα είναι όλα δυσκολότερα. Οι αόρατοι του καπιταλισμού smart, απομυθοποιώντας το παραμύθι ότι όλοι θα είμαστε επιχειρηματίες του εαυτού μας, εκείνοι οι εργαζόμενοι που εγκαταλείφθηκαν χωρίς προστασία το έτος 2020 της πανδημίας, μέσα και έξω από το εργοστάσιο, ύψωσαν τη φωνή τους, απείλησαν με απεργίες, απαίτησαν το δικαίωμα στην υγεία. Οι εργαζόμενοι κάθε παραγωγικού, μεταποιητικού και υλικοτεχνικού τομέα, επέστρεψαν στο προσκήνιο και δεν έχουν καμία διάθεση να ονομαστούν «ήρωες». Ακριβώς όπως δεν έχουν διάθεση να ονομάζονται «ήρωες» και οι γιατροί και οι νοσηλευτές που καταγγέλλουν την κατάρρευση των νοσοκομείων, καρπό των 30 δισεκατομμυρίων που εδώ και χρόνια αποσπάστηκαν από τη δημόσια υγεία.
Αντίθετα, αποκαλούνται ήρωες εκείνα τα στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος που τους εξανάγκασαν να φορέσουν τον ζουρλομανδύα του εργασιακού νόμου jobs act, πιστοί στην ιδεολογία της εξαφάνισης της σύγκρουσης ανάμεσα σε εκείνους που κατέχουν τα πάντα και σε εκείνους που έχουν για αντάλλαγμα μόνο μια ζωή εξαρτώμενης εργασίας. Βλέπουμε λοιπόν ότι αυτός ο καταραμένος ιός αποκαλύπτει, ανάμεσα στις πολλές εστίες κοινωνικής ανισότητας, την υποβάθμιση της υγείας ως διαθέσιμου αγαθού στην αλυσίδα του κέρδους.
Στην περιβόητη δεκαετία του ’70 του προηγούμενου αιώνα, στις εμπειρίες των εργοστασιακών συμβουλίων, η υγεία αποτέλεσε έναν πυλώνα των εργατικών και συνδικαλιστικών αγώνων, με τη δημιουργία της Δημοκρατικής Ιατρικής. Εμπειρίες που ήταν χώροι παρέμβασης και ταυτόχρονα σχολεία πολιτικής και συμμετοχής, για την υπεράσπιση των εργαζομένων, για την υπεράσπιση όλων.
Τα αναγκαία μέτρα της συμφωνίας που επιτεύχθηκε με κόπο είναι μόνο χρήσιμα μπαλώματα για να καλύψουν τα βάραθρα ενός συστήματος παραγωγής και ζωής που αποκαλύφθηκε σε πλανητικό επίπεδο. Η πρόκληση τώρα είναι να μπορέσουμε να το παραδώσουμε σε έναν κύκλο της σύγχρονης προϊστορίας.

Μετάφραση από το Manifesto: Τόνια Τσίτσοβιτς