Καλό Αύγουστο, φίλες και φίλοι της «Εποχής»

Σήμερα ενώ εσείς διαβάζεται, όπου και αν είστε, το τελευταίο φύλλο του Ιουλίου της «Εποχής», οι εργαζόμενοι της εφημερίδας και οι συνεργάτες της, ελεύθεροι για το μήνα Αύγουστο, φορτώνουν τις μπαταρίες τους για τη νέα σεζόν που προβλέπεται να είναι ενδιαφέρουσα πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά, με άρωμα σκληρών προεκλογικών συγκρούσεων και ταυτόχρονα περίοδος ανάπτυξης πρωτοβουλιών από την κυβέρνηση, μιας και η «θηλιά» των προγραμμάτων, μετά από οκτώ χρόνια, αν μη τι άλλο θα έχει χαλαρώσει.
Όπως κάθε χρόνο λίγο πριν τις διακοπές για το καλοκαίρι, έτσι και φέτος, το Σάββατο 21.7.2018 οργανώσαμε τη θερινή γιορτή μας. Η πλατεία Αυδή εκείνο το βράδυ άλλαξε χρώμα. Μια μεγάλη οικογένεια από 300 και πλέον μέλη, γιόρταζε. Φίλοι, συνεργάτες, σύντροφοι αλλά και αιφνιδιασμένοι ευχάριστα θαμώνες της περιοχής έζησαν μια όμορφη βραδιά πέρα για πέρα οικογενειακή. Και πως να μην ένιωθαν έτσι αφού οι ίδιοι συμμετείχαν στην οργάνωση με το κατιτίς τους. Άλλοι με τη δουλειά τους, άλλοι με το σπιτικό φαγητό τους, τα γλυκά τους, τις σαλάτες τους, τα δώρα τους, το κέφι τους. Πολλές οι απουσίες, αυτοί οι τυχεροί προφανώς «την έχουν ήδη κάνει», όπως λένε στην αργκό οι νέοι, για πιο δροσερά μέρη. Αλλά και πάρα πολλές οι παρουσίες ανθρώπων που είναι πάντα εκεί γιατί ξέρουν πως τα γλέντια της «Εποχής» είναι οικογενειακή παράδοση της Ανανεωτικής Αριστεράς, που ξεκίνησαν από τις γνωστές μακαρονάδες στον «Πολίτη», του αείμνηστου συντρόφου και πρωταγωνιστή στην έκδοση της «Εποχής» Άγγελου Ελεφάντη, για να συνεχιστούν καθημερινά από το προσωπικό της «Εποχής» και δύο φορές το χρόνο με τη συμμετοχή της μεγάλης οικογένειας συνεργατών, φίλων και αναγνωστών. Επίσης, γνωρίζουν ότι εκτός της οικογενειακής ατμόσφαιρας υπάρχει και ποιοτική ατμόσφαιρα. Αν εξαιρέσει κανείς τη δική μας ανημποριά για τέλεια οργάνωση (ζητάμε συγγνώμη για πιθανόν λάθη, παραλείψεις, ελλείψεις και υπερβολές), υπήρχε το εξαιρετικό συγκρότημα του Γιάννη Λεμπέση που έδωσε τον τόνο και μας έκανε να φύγουμε όλοι με ένα πλατύ χαμόγελο στο τέλος.
Ευχαριστούμε πολύ τον Γιάννη Λεμπέση που μας διασκέδασε με τα όμορφα τραγούδια του και τον τζουρά του. Την Εύα Κανέλη που τραγούδησε όμορφα ρεμπέτικα, λαϊκά και παραδοσιακά τραγούδια. Τον Πορφίρη Κανά που συνόδευε με το εξαιρετικό ακορντεόν του το συγκρότημα. Το δεξιοτέχνη του μπουζουκιού Βασίλη Μούζο και τέλος τον Θόδωρο Κυδωνιεύ που με την κιθάρα του και το τραγούδι του έδωσε κι αυτός το δικό του χρώμα. Ακούσαμε παλιά παραδοσιακά, ρεμπέτικα και λαϊκά καθώς και τραγούδια από το CD «Έχουνε μπλεχτεί οι ρόλοι», ντουέτο του Γιάννη Λεμπέση με την Εύα Κανέλη και το διπλό CD που συνοψίζει τα 30 χρόνια της παρουσίας του Γιάννη Λεμπέση στη δισκογραφία με τη συμμετοχή ξεχωριστών ερμηνευτών και μουσικών, δουλειά με τίτλο «Θέλουμε και τα τραβάμε».
Αξίζει να σημειώσουμε μερικές από τις διακριτές παρουσίες, όπως του δικού μας Μπάμπη Γεωργούλα που εργάστηκε από το μεσημέρι μέχρι πρωίας. Την εκδότρια Άση Κλαυδιανού, που βοήθησε όπως πάντα στην προετοιμασία και συμμετείχε στην ομάδα εργασίας μαζί με τον Γιάννη Σταματάκη, τον Βασίλη Μπαλωμένο και τον Κωστή Γιούργο, παλαίμαχους του ΣΦΕΑ. Αυτά για να βλογήσουμε τα γένια μας.
Ο Πάνος Σκουρλέτης, η Έφη Αχτσιόγλου, ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, ο Αριστείδης Μπαλτάς, ο Νάσος Ηλιόπουλος, η Ελένη Σταματάκη, η Αννέτα Καββαδία, ο Κώστας Πουλάκης, ο Μιχάλης Βεροιόπουλος, η Μαρία Καραμεσίνη. Η Ράνια Σβίγκου εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, ο Νίκος Σβέρκος από το «Κόκκινο», η Κάκη Μπαλή από την «Αυγή». Η Φανή Πετραλιά και η Φανή Δημητρακούδη δημοσιογράφοι φίλες της «Εποχής». Οι δικοί μας Νίκος Πολίτης, Χάρης Γολέμης και Πάνος Λάμπρου. Ζητάω συγγνώμη αν κάποιους ξέχασα. Ίσως κάποια στιγμή πρέπει να αρχίσουμε από τους «ανώνυμους» εργάτες που στέκονται αρωγοί στην προσπάθειά μας. Μας δίνουν με τη συμμετοχή τους και τη βοήθειά τους κουράγιο και δύναμη να συνεχίσουμε την προσπάθειά μας.
Φύγαμε όλοι με ένα πλατύ χαμόγελο περιμένοντας να τελειώσει η εβδομάδα και ο καθένας μας να πάρει το δρόμο για τα βουνά και τις παραλίες, για τα χωριά και τους φίλους μας.
Τι κρίμα! Το χαμόγελο πάγωσε δύο μέρες μετά, όταν μια ανείπωτη τραγωδία βύθισε τη χώρα μας στο πένθος. Τι ήταν αυτό το κακό; Τις πταίει; Θα ρωτούσε ο Χαρίλαος Τρικούπης αν ζούσε. Φταίει ο άθεος Τσίπρας κατά πως λέει ο Αμβρόσιος; Και γιατί ο μεγαλοδύναμος έκαψε τους άλλους; Φταίει ο στρατηγός άνεμος που έλεγε ο Βύρων Πολύδωρας. Φταίει η διαχρονική αδυναμία του ελληνικού κράτους να προστατεύσει αποτελεσματικά τις ζωές και τις περιουσίες των πολιτών του, όπως είπε ο Κ. Μητσοτάκης και ο Δ. Κουτσούμπας. Φταίει η κακιά η ώρα ή η κακιά μας μοίρα. Φταίει η πλεονεξία μας και η αυθάδειά μας έναντι των φυσικών νόμων.
Τώρα είναι η ώρα του αγώνα. Να σώσουμε ό,τι σώζεται. Να απαλύνουμε τον πόνο όσων έχουν πληγεί. Να θάψουμε τους νεκρούς μας. Αύριο, χωρίς κανείς να σηκώσει το δάχτυλο στον άλλο, ας μιλήσουμε ψύχραιμα. Ας εντοπίσουμε τις αδυναμίες μας, τα λάθη μας, τις ελλείψεις μας και με τρόπο σοβαρό, χωρίς όλοι να γινόμαστε ειδικοί, ας αποφασίσουμε να βελτιωθούμε ως πολίτες και ως οργανωμένο κράτος. Τίποτα και κανένας να μην ξεχαστεί όπως δεσμεύτηκε ο πρωθυπουργός. Τίποτα και κανένας να μη μείνει αβοήθητος και χωρίς τη συνδρομή της πολιτείας. Τίποτα να μη μείνει αναπάντητο.
Με ένα χαμόγελο πικρό, καλό Αύγουστο, φίλες και φίλοι της «Εποχής». Και να θυμόσαστε πως η αλληλεγγύη είναι τρόπος ζωής και όχι ανάγκη της στιγμής.

Πέτρος Ζούνης