kill TINA: Ολοκληρώθηκε η ιδρυτική συνδιάσκεψη

Το περασμένο Σαββατοκύριακο ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες της πρώτης πανελλαδικής, ιδρυτικής διαδικασίας της αυτόνομης νεολαιίστικης οργάνωσης με την προσωρινή ονομασία kill ΤΙΝΑ. Η οργάνωση συγκροτείται με πυρήνα όσους και όσες υπέγραψαν το κείμενο αποχώρησης της πλειοψηφίας των μελών του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, μετά την υπογραφή του 3ου μνημονίου και την προκήρυξη πρόωρων εκλογών. Η διαδικασία της συνδιάσκεψης ολοκληρώθηκε με την εκλογή του πανελλαδικού συντονιστικού της νέας οργάνωσης.

Σε ένα διήμερο που κυριάρχησε ο αναστοχασμός και η αυτοκριτική για επιλογές και λάθη της πρώτης περιόδου διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και της οργάνωσης νεολαίας του, τέθηκαν οι βάσεις για την δημιουργία μιας νέας, αριστερής, νεολαιίστικης οργάνωσης, που σύμφωνα με την πολιτική εισήγηση που υπερψηφίστηκε, σκοπό έχει «να δράσει προς όφελος μιας “νέας Αριστεράς”, βγαλμένης από τον πυρήνα των υποκειμένων, των σχεδίων και των πρακτικών που μας έφεραν ως εδώ, η οποία, όμως, σ’ αυτή την κρίσιμη συγκυρία του αγώνα, θα μπορέσει να κατανοήσει τη σημερινή φάση της καπιταλιστικής κρίσης τόσο ως προς τα εμπόδια που θέτει σε μια αριστερή στρατηγική, αλλά και όσον αφορά τις δυνατότητες που ανοίγει».
Η απόφαση της ιδρυτικής συνδιάσκεψης απολογίζει την πορεία της Ευρώπης, τη διαδικασία μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ και σκιαγραφεί την αντίληψη της οργάνωσης για τις ανασυνθετικές διαδικασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Ευρώπη και αριστερά

Η απόφαση ασκεί κριτική στις δυο αυταπάτες της αριστεράς σχετικά με την Ευρώπη. Από τη μία στον αριστερό ευρωπαϊσμό, που θεωρώντας την οικοδόμηση της ΕΕ ένα μεγάλο βήμα που έθεσε ιστορικά στο περιθώριο το φασισμό και τις συγκρούσεις στον ευρωπαϊκό χώρο, παραγνώρισε τη φύση της, ως μηχανισμού επιβολής της νεοφιλελεύθερης στρατηγικής και δεν αντιλήφθηκε ποια συμφέροντα εκπροσωπεί και με ποιον τρόπο. Από την άλλη στην αντιευρωπαϊκή ρητορεία, που όσο παραμένει στο επίπεδο της ρητορείας, αφενός ενισχύει ένα νέο τύπου εθνικισμό και αφετέρου αδυνατεί να τοποθετήσει την έξοδο από το ευρώ στο πλαίσιο μιας πολιτικής σύγκρουσης με συγκεκριμένο ταξικό πρόσημο στη δεδομένη συγκυρία.
Ο προβληματισμός που αναπτύσσεται τονίζει τη σημασία της χρονικής στιγμής που αμφισβητείται  η παραμονή στην ΕΕ, μακριά από γραμμικές και άχρονες προσεγγίσεις, προτείνοντας την προοπτική της ρήξης, όχι ως ένα τεχνοκρατικό σχέδιο, αλλά ως ένα πολιτικό εγχείρημα που έρχεται σε σύγκρουση με το μακρόπνοο νεοφιλελεύθερο στρατηγικό σχέδιο της ΕΕ, μέσω της παγίωσης των μνημονίων, των πολιτικών λιτότητας και της αποπληρωμής του χρέους.
Εξάλλου, επερωτάται η προσέγγιση της αριστεράς με τη σοσιαλδημοκρατία σε ευρωπαϊκό επίπεδο με στόχο την από κοινού αντιμετώπιση της δεξιάς και της ακροδεξιάς. Με δεδομένη την υιοθέτηση από τα σοσιαλδημοκρατικά ευρωπαϊκά κόμματα της στρατηγικής του σοσιαλφιλελευθερισμού, που σκοπό έχει την καλύτερη διαχείριση των μνημονίων και της λιτότητας, τίθεται εν κινδύνω η ενδυνάμωση των ριζοσπαστικών εναλλακτικών σε πολιτικό επίπεδο μέσω της συμπόρευσης αυτής και κινδυνεύει με αποδυνάμωση η πολιτική έκφραση των υπαρκτών κοινωνικών κινημάτων και η δυνατότητα χάραξης μιας ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής στρατηγικής στην Ευρώπη.

Η πορεία της ενσωμάτωσης

Το κείμενο περιγράφει την ενσωμάτωση του ΣΥΡΙΖΑ, ως ένα ενδεχόμενο και όχι μια νομοτέλεια, που επήλθε, όμως, λόγω της μετατροπής του σε αρχηγικό κόμμα, της επιλογής προσώπων από τη σοσιαλδημοκρατία και της φοβικής αντιμετώπισης της έγκλισης του κράτους για υπευθυνότητα και ρεαλισμό και. Η προσμονή ενός έντιμου συμβιβασμού κατά το πρώτο εξάμηνο των διαπραγματεύσεων, είχε ως αποτέλεσμα μικρούς συμβιβασμούς με το υπάρχον πολιτικό σύστημα, τους μηχανισμούς του κράτους, τμήματα της αστικής τάξης και επιμέρους παραχωρήσεις στη νεοφιλελεύθερη λογική, με αποτέλεσμα, τελικά, υπό τη σκέπη της αφήγησης της παραγωγικής ανασυγκρότησης να επιχειρηθεί ο συγκερασμός συχνά αντιτιθέμενων κοινωνικών συμφερόντων, χωρίς σαφή ταξική μεροληψία.

Η ανασύνθεση της αριστεράς

Παρά την παροδική απάντηση στις κρίσεις εκπροσώπησης και ηγεμονίας -μέσω του ΣΥΡΙΖΑ και του δόγματος ΤΙΝΑ- αυτές παραμένουν ζωντανές, όσο παραμένει η κρίση υπερσυσσώρευσης. Γι’ αυτό το λόγο η ανασύνθεση της υπάρχουσας αριστεράς είναι μια επιθυμία, αλλά κυρίως μια ανάγκη, σύμφωνα με την απόφαση της συνδιάσκεψης. Αυτή θα πρέπει να πραγματοποιηθεί με βάση τις εμπειρίες του κοινωνικού πειραματισμού, να απολογίζει τις διαδικασίες και τα παράγωγά του και συνάμα μέσα από αυτές τις διαδικασίες να προσπαθεί, όχι απλά να ανασυνθέτει τάσεις και πολιτικές τοποθετήσεις, αλλά, να παραγάγει μία πρωτότυπη πολιτική στρατηγική, που θα αποτελεί γέννημα αυτών των διαδικασιών κι όχι συγκόλληση των παλαιών πολιτικών στρατηγικών με λίγη αυτοκριτική.
Τις διαδικασίες της συνδιάσκεψης χαιρέτησαν εκπρόσωποι των ΑΡΑΝ, ΛΑΕ, ΔΕΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Δίκτυο για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, ΣΕΚ, νΚΑ και ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ.

Το πανελλαδικό συντονιστικό

Στο τέλος της διήμερης διαδικασίας, η απόφαση εμπλουτίστηκε με στοιχεία ή κείμενα συμβολής από τις πέντε θεματικές διαδικασίες που πραγματοποιήθηκαν τη δεύτερη ημέρα της συνδιάσκεψης και αφορούσαν τη σπουδάζουσα, το φύλο, το μεταναστευτικό, τους συνεταιρισμούς και τις γειτονιές. Μετά την υπερψήφιση της απόφασης, εκλέχθηκε το 25μελες πανελλαδικό συντονιστικό που αποτελείται από τους κάτωθι: Αργυριάδου Λουκία, Ασημακόπουλος Γιάννης, Γιαννόπουλος Σωκράτης, Γραβάνης Δημήτρης, Θεοδώρου Λίνα, Θηβαίος Γιάννης, Καλαθάς Ιάσονας, Καπλάνη Θέμιδα, Κολιαράκη Κυριακή, Κουτσουδάκη Δέσποινα, Λινάρδος-Κατερίνης Μιχάλης, Μαντζούκας Δημήτρης, Ματσούκα Αναστασία, Μενιδιάτης Θωμάς, Οικονόμου Κατερίνα, Παπαζαχαρίας Δημήτρης, Σαλίβερου Μαργαρίτα, Σταματελάτος Ντίνος, Σωτηροπούλου Μάνια, Τζήμας Αλέξανδρος, Τσουκαλά Κωνσταντίνα, Τυροβολάς Στέφανος, Φάρας Αντώνης, Χρήστου Χρήστος, Χριστοδούλου Ορέστης.

*πληροφορίες για την νέα οργάνωση στο blog: https://killtina.wordpress.com/
Πέτρος Κοντές