Κινηματογράφος

«SUGAR TOWN: ΓΙΑ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΨΗΦΟΥΣ»
Μια τριλογία για τη Ζαχάρω

Επιμέλεια: Στράτος Κερσανίδης

Το 2006, ένα ντοκιμαντέρ τάραξε τα νερά και κίνησε το ενδιαφέρον του κοινού. Ήταν το «Sugartown: Οι γαμπροί», μια ταινία που έκανε γνωστή την κωμόπολη της δυτικής Ηλείας, Ζαχάρω, όχι μόνον στο ελληνικό κοινό αλλά και στο εξωτερικό. Ο ανδρικός πληθυσμός της Ζαχάρως αντιμετώπιζε πρόβλημα έλλειψης γυναικών. Το πρόβλημα ανέλαβε να λύσει ο δήμαρχος, Πανταζής Χρονόπουλος, ο οποίος είχε μια φαεινή ιδέα: Να φέρει γυναίκες από τη Ρωσία ώστε να αποκατασταθούν οι εργένηδες της πόλης. Ξεκίνησαν οι επαφές, αντηλλάγησαν επιστολές και φωτογραφίες, ακολούθησαν ταξίδια των υποψήφιων γαμπρών στη Ρωσία και ένας αριθμός ανδρών κατάφερε έτσι να επιλύσει το πρόβλημα που τους απασχολούσε.
Δεν ξέρουμε τι συνέβη από τότε με τους γάμους εκείνους, αυτό όμως που γνωρίζουμε είναι πως, ο σκηνοθέτης Κίμων Τσακίρης, ο οποίος κατέγραψε όλη αυτήν την ιστορία, δημιούργησε ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ, το οποίο αντιμετώπισε το γεγονός και τους ανθρώπους με τρυφερότητα και χιούμορ. Το αποτέλεσμα ήταν η 45 λεπτών διάρκειας ταινία να κερδίσει το Κρατικό Βραβείο Ντοκιμαντέρ και τον επόμενοι χρόνο να προβληθεί στους κινηματογράφους αποσπώντας θετικές κριτικές. Η ταινία προβλήθηκε στην Ιταλία, τη Ρουμανία, τις ΗΠΑ (Ατλάντα, Σικάγο), τη Σκοτία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Γαλλία, την Ουγγαρία, το Μεξικό, την Κροατία ενώ μια 30λεπτη εκδοχή της προβλήθηκε από το Μπι Μπι Σι.
Το 2010, τρία χρόνια από τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007 στην Ηλεία, οι οποίες άφησαν πίσω τους δεκάδες ανθρώπινα θύματα και ανυπολόγιστες ζημιές, ο Κίμων Τσακίρης επιστρέφει, με το ντοκιμαντέρ «Sugartown: Η επόμενη μέρα». Καταγράφει τις καταστροφές και τις πληγές που άφησαν στους κατοίκους, αλλά και το ρόλο που έπαιξαν διάφοροι προσπαθώντας να πλουτίσουν επάνω στα αποκαΐδια. Ο Πανταζής Χρονόπουλος έχει τεθεί σε αργία, έχοντας καταδικαστεί ήδη τρεις φορές για παράβαση καθήκοντος και για πρόκληση οικονομικής ζημίας στο Δήμο. Με την απόφαση αυτή δεν του επιτρέπεται να θέσει ξανά υποψηφιότητα για δήμαρχος. Παρόλα αυτά έθεσε υποψηφιότητα και εξελέγη με ποσοστό 56% στο δεύτερο γύρο, χωρίς όμως να μπορεί να ασκήσει τα καθήκοντά του, καθότι είχε κριθεί έκπτωτος.
Τώρα, ο Κίμων Τσακίρης, κλείνει την τριλογία του για τη Ζαχάρω και τον Πανταζή Χρονόπουλο, με την ταινία «Sugartown: Για μια χούφτα ψήφους». Ο έκπτωτος δήμαρχος επιμένει και προσπαθεί να διεκδικήσει και πάλι το Δήμο. Έτσι μια βδομάδα πριν από τις εκλογές τα καταφέρνει και του επιτρέπεται να θέσει υποψηφιότητα. Ο σκηνοθέτης καταγράφει τις τελευταίες μέρες του προεκλογικού αγώνα του. Όπως σημειώνει ο ίδιος «κινηματογράφησα την ίδια τη διαδικασία των εκλογών, γιατί και στα δυο προηγούμενα Sugartown όλα κινούνται γύρω από τη σχέση πολίτη-πολιτικού, την προσπάθεια των πολιτών να επωφεληθούν κάτι από τους πολιτικούς και των πολιτικών να ανταποκριθούν για να επανεκλεγούν! Βλέποντας κάποιος αυτό το τρίτο Sugartown θα καταλάβει και τα άλλα δυο ακόμα βαθύτερα».
Η ταινία προβλήθηκε στο τμήμα «Όλα είναι πολιτική» στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης του 2019. Για την ιστορία αναφέρουμε πως η παράταξη «Δυναμική Πρωτοβουλία» του υποψηφίου δημάρχου Πανταζή Χρονοπούλου στο Δήμο Ζαχάρως θεωρήθηκε άκυρη και αποκλείστηκε από τις εκλογές της 26ης Μαΐου.

strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com

 

«ΜΠΕΡΓΚΜΑΝ, ΕΝΑΣ ΑΙΩΝΑΣ»
Ο ποιητής με την κάμερα

«Θυμάμαι τον Μπέργκμαν να φτάνει στο Μόναχο το 1976/1977, πριν από 40 και βάλε χρόνια, τη στιγμή που ετοιμαζόμουν να γυρίσω την πρώτη μου ταινία. Γνώρισα τον ίδιο τον Δάσκαλο, για πρώτη φορά, σε αυτή την πολύ σημαντική στιγμή της καριέρας μου.
Όταν τον συνάντησα ξανά, πολύ αργότερα, ως μέλος της Επιτροπής για την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου (ήταν το 1990 και με είχε ο ίδιος, προσωπικά, επιλέξει ως μέλος της Επιτροπής όπως και τους υπόλοιπους) μου είπε πως είχε δει την ταινία μου «Marianne and Juliane» πολλές φορές και πως κάθε φορά έβρισκε και κάτι νέο. Μου είπε πως ήταν δυστυχισμένος και απογοητευμένος εκείνη την περίοδο και πως η ταινία μου του έδωσε κουράγιο. Αρχικά θεώρησα πως μου έκανε μια φιλοφρόνηση για να με ενθαρρύνει ως δημιουργό, αλλά δύο χρόνια αργότερα, όταν το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Γκέτεμποργκ τού ζήτησε μια λίστα με τις αγαπημένες του ταινίες η δική μου ήταν μία από τις έντεκα που επέλεξε. Ήμουν η νεότερη και μόνη γυναίκα σκηνοθέτης της λίστας», σημειώνει ανάμεσα σε άλλα η διάσημη γερμανίδα σκηνοθέτιδα Μαργκαρέτε φον Τρότα, η οποία μαζί με την Μπετίνα Μπόλερ σκηνοθέτησαν το ντοκιμαντέρ «Μπέργκμαν, ένας αιώνας» (Ingmar Bergman, Vermachtnis eines), για το μεγάλο σουηδό δημιουργό του κινηματογράφου.
Ο αποκαλούμενος και «ποιητής με την κάμερα» υπήρξε ένα δημιουργός που με τις ταινίες του εξερεύνησε βαθιά τις ανθρώπινες κοινωνικές και οικογενειακές σχέσεις καθώς και την ανθρώπινη ψυχή. Οι ήρωές του διαθέτουν τεράστιο βάθος, είναι χαρακτήρες αντιπροσωπευτικοί οι οποίοι δρουν και αντιδρούν εντός ενός καθορισμένου πλαισίου. Λένε πως στα έργα της Μαργκαρέτε φον Τρότα διακρίνεται μια πνευματική θεματολογική συγγένεια με το έργο του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Η ίδια αυτό που επιχειρεί στο εν λόγω ντοκιμαντέρ είναι να αποτυπώσει τα βασικά μοτίβα και τα θέματα τα οποία διατρέχουν το έργο του και το πώς έχουν επηρεάσει άλλους σύγχρονους σκηνοθέτες.
Ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν υπήρξε ένας πραγματικός διανοούμενος, ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες στην ιστορία του σινεμά. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ, έχει συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου κινηματογράφου, ενώ το 1997, στο Φεστιβάλ των Κανών, ανακηρύχθηκε ως ο Καλύτερος Σκηνοθέτης Όλων των Εποχών.

Σ. Κ.

 

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

«Μια απίθανη σχέση» (Long shot) του Τζόναθαν Λεβίν: Ο Φρεντ Φλάρσκι γράφει ιδιαίτερα αιχμηρούς πολιτικούς λόγους. Η Σάρλοτ Φιλντ είναι υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ. Κάποτε οι δυο τους έζησαν έναν τρελό νεανικό έρωτα και τώρα οι δρόμοι τους ξανασυναντιούνται. Τώρα η Σάρλοτ ετοιμάζεται να διεκδικήσει την προεδρία της χώρας και προσλαμβάνει τον παλιό της έρωτα για να την βοηθήσει στο δρόμο προς το Λευκό Οίκο, γράφοντας τους λόγους της. Όμως, όπως λένε, καλύτερα είναι να μην μπλέκει κανείς τη δουλειά με τον έρωτα. Μια μοντέρνα κωμωδία η οποία έχει γυριστεί σε ολόκληρο σχεδόν τον κόσμο.

«John Wick: Κεφάλαιο 3» (John Wick: chapter 3 – Parabellum) του Τσαντ Σταχέλσκι: Επιστροφή του Τζον Γουίκ, ο οποίος καταδιώκεται από τους πιο μοχθηρούς εγκληματίες του κόσμου, επειδή σκότωσε έναν δικό τους. Έχει επικηρυχτεί για 14 εκατομμύρια δολάρια και δεν είναι λίγοι εκείνοι που θέλουν να κερδίσουν αυτό το μεγάλο χρηματικό ποσό.

«Πόκεμον, ντετέκτιβ Πίκατσου» (Pokemon, detective Pikachu) του Ρομπ Λέτερμαν: Οι άνθρωποι συλλέγουν τερατάκια τσέπης (πόκεμον). Ένα αγόρι συναντά ένα τέτοιο τερατάκι, το οποίο φιλοδοξεί να γίνει ντετέκτιβ. Και δεν πρόκειται να κάνει πίσω από την επιθυμία του αυτή. Ταινία στην οποία τα κινούμενα σχέδια συναντιούνται με αληθινούς ηθοποιούς με ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον και διασκεδαστικό αποτέλεσμα.

«Μια αγάπη ανέφικτη» (Un amour impossible) της Κατρίν Κορσινί: Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, η Ρασέλ, μια απλή κοπέλα η οποία εργάζεται σε γραφείο, ερωτεύεται τον Φιλίπ, ένα νέο αριστοκρατικής καταγωγής. Αποτέλεσμα του παθιασμένου έρωτά τους είναι η γέννηση ενός κοριτσιού, της Σαντάλ. Με τον Φιλίπ να αρνείται λόγω της κοινωνικής διαφοράς να παντρευτεί την Ρασέλ, η κοπέλα αποφασίζει να μεγαλώσει μόνη την κόρη της. Και τότε αρχίζει ένας μεγάλος αγώνας από τη μεριά της, ώστε ο Φιλίπ να αναγνωρίσει επίσημα την Σαντάλ ως κόρη του. Η 10η ταινία της Κατρίν Κορσινί είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Κριστίν Ανγκότ.

«Αλεξάντερ Νιέφσκι» (Aleksandr Nevskiy) του Σεργκέι Αινζεστάιν: Στη Ρωσία του 13ου αιώνα, ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Νιέφσκι ηγείται της αντίστασης κατά της εισβολής των αιμοβόρων Τευτόνων Ιπποτών. Αφού ενισχύει το εξασθενημένο ηθικό του λαού, στήνει παγίδα στον εχθρό, παρασύροντάς τον με το βαρύ οπλισμό του στην παγωμένη λίμνη Τσουντ, η οποία γίνεται τάφος τους. Το αριστούργημα του Αιζενστάιν, η πρώτη ομιλούσα ταινία του σκηνοθέτη η οποία γυρίστηκε το 1938.

Σινεφίλ