Κινηματογράφος για τις 11 Μαρτίου

«ΑΓΚΑΘΙ»

Επικίνδυνο ταξίδι του μέλιτος

kers1

Του Στράτου Κερσανίδη

 

Όταν οι ανθρώπινες σχέσεις αγγίζουν ακραίες συμπεριφορές, μπορεί ακόμη και η αγάπη να έχει το άρωμα του κινδύνου. Κι όταν η αφήγηση μιας τέτοιας σχέσης διαχέεται στο χρόνο, σχεδόν καταργώντας τον, όλο αυτό μπορεί να γίνει συναρπαστικά γοητευτικό.

Η ταινία «Αγκάθι» (Thorn) του Γαβριήλ Τζάφκα προβλήθηκε στο 58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, εκτός συναγωνισμού. Εκεί την είδα και συνοπτικά μπορώ να πω ότι μου άρεσε πολύ. Τι είναι όμως η ταινία αυτή, η οποία συνδυάζει το σκανδιναβικό ύφος αφήγησης με την ιδιαίτερη προσωπική ματιά του σκηνοθέτη;

Όλα ξεκινούν όμορφα. Αμέσως μετά το γάμο τους, η Λίζα και ο Γιάκομπ φεύγουν και πηγαίνουν σε ένα εξοχικό σπίτι που ανήκει στην οικογένεια της Λίζα. Ο Γιάκομπ δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτε, αφού η Λίζα έχει προετοιμάσει τα πάντα μυστικά. Την πρώτη μέρα εμφανίζεται ένας ηλικιωμένος άνδρας ο οποίος τους προειδοποιεί να μην πηγαίνουν στο δάσος. Όταν εξαφανίζεται το άλογο που η Λίζα χάρισε στο Γιάκομπ ο τελευταίος πηγαίνει στο δάσος να το βρει και εξαφανίζεται κι αυτός!

Αυτήν είναι σε γενικές γραμμές η ιστορία, αλλά μπορεί και να μην είναι έτσι! Μάλλον αυτή είναι η πρώτη αντίληψη που έχουμε η οποία όμως στο φινάλε ανατρέπεται εντελώς. Γιατί ο Τζάφκας χρησιμοποιεί μια μη συμβατική αφήγηση η οποία εκτείνεται στο χρόνο και τον καταργεί! Εφαρμόζοντας, κατά κάποιον τρόπο την έννοια της φυσικής περί ανυπαρξίας ή περί σχετικότητας του χρόνου στο σινεμά καταλήγει σε μια συναρπαστική ταινία, η οποία κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Το μυστήριο της εξαφάνισης του Γιάκομπ λύνεται κι αυτό με ένα μη συμβατικό τρόπο, αλλά αφού προηγουμένως ο σκηνοθέτης έχει πετύχει το σκοπό του να κάνει μια ταινία η οποία έχει πολύ έντονο άρωμα θρίλερ! Αλλά σε τελευταία ανάλυση το Αγκάθι είναι μια εξερεύνηση των ανθρώπινων σχέσεων και το πώς αυτές επηρεάζονται από ακραίες συμπεριφορές. Όταν η αγάπη μπορεί να γίνει φόβος και η πίστη, υποψία.

Πολύ καλή ταινία, η οποία είναι συμπαραγωγή Ελλάδας και Δανίας, με δανούς ηθοποιούς, οι οποίοι, είναι εξαιρετικοί στους ρόλους τους.

 

strakersan@gmail.com

kersanidis.wordpress.com

 

«DO IT YOURSELF»

Μικροί και μεγάλοι απατεώνες

kers2

Όλα ξεκινούν με ένα βίντεο. Ένας άνδρας, χτυπημένος, ομολογεί μια παρανομία. Σύντομα ανακαλύπτουμε πως όλα είναι φτιαχτά, με σκοπό να αποφυλακιστεί ένας μεγαλοαπατεώνας. Ο άνδρας στο βίντεο, ενώ περιμένει την αμοιβή του, ανακαλύπτει πως η σπείρα έχει σκοπό να τον σκοτώσει για να μην αποκαλυφθεί το σχέδιο. Και έτσι βάζει σε εφαρμογή ένα σχέδιο απόδρασης. Ο άνδρας αυτός είναι ο Άλκης, μικροαπατεώνας, ο οποίος για να βγάλει μερικά χρήματα, δέχεται να εμφανιστεί σε ένα πλαστό βίντεο. Και όλη η σκηνοθεσία έχει γίνει προκειμένου να φανεί «καθαρός» ο μεγαλοαπατεώνας επιχειρηματίας Δανιήλ Μπερεζιάνος. Επειδή όμως δεν πρέπει να υπάρχουν αποδείξεις για όλα αυτά, οι συνεργοί του Άλκη σχεδιάζουν να τον σκοτώσουν. Αυτός δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια αλλά προσπαθεί να σώσει τη ζωή του.

Το «Do it yourself» του Δημήτρη Τσιλιφώνη είναι ένα σύγχρονο νουάρ, με ρυθμό και ένταση που κερδίζει το ενδιαφέρον. Καλοδουλεμένο και πανέξυπνο σενάριο και εξαιρετικές ερμηνείες. Όταν είχα δει την ταινία στο 58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και έγραψα γι’ αυτήν, είχα κάνει την ευχή, όταν βγει στις αίθουσες, οι θεατές να την εκτιμήσουν όπως της αξίζει. Γιατί, είμαι σίγουρος, πως εάν η ταινία ερχόταν από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, θα πήγαινε πολύ καλά. Να, λοιπόν που ήρθε η ώρα η πολύ καλή δουλειά του Δημήτρη Τσιλιφώνη να εκτιμηθεί δεόντως από το κοινό. Γιατί το ελληνικό σινεμά, όχι μόνο υπάρχει, αλλά μερικές φορές δημιουργεί και διαμάντια.

 

Στρά. Κερ.

 

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

kers3

Προβάλλονται επίσης οι ταινίες:

 

«Ο θάνατος του Στάλιν» (The death of Stalin) του Αρμάντο Ιανούτσι: Ο Ιωσήφ Στάλιν πέθανε στις 2 Μαρτίου 1953. Ποιος όμως θα τον αντικαταστήσει στη θέση του γγ του Κ.Κ.Σ.Ε.; Μια σειρά από μνηστήρες της εξουσίας συνωστίζονται, συνεδριάζουν και μηχανορραφούν, ενώ ο θάνατος του ηγέτη δεν ανακοινώνεται στο λαό, μέχρις ότου κλείσει το ζήτημα της διαδοχής.

Μια καυστική σάτιρα για την εξουσία, τον ολοκληρωτισμό, την ανηθικότητα, τον κυνισμό και τη φιλοδοξία, βασισμένη -δυστυχώς- σε πραγματικά γεγονότα. Η ταινία απαγορεύτηκε στη Ρωσία από το καθεστώς Πούτιν, επειδή προσβάλει τον Στάλιν. Είναι γνωστό πως πολλές κυβερνήσεις -ιδίως όσες δεν φημίζονται για την αγάπη τους προς τη δημοκρατία- δεν διαθέτουν καθόλου χιούμορ. Δεν καταλαβαίνω όμως πως ο άγριος ρωσικός καπιταλισμός δεν ανέχεται μια σατιρική ταινία για τον κακοφορμισμένο «κομμουνισμό» του Ιωσήφ Βησαριόνοβιτς.

«Death wish» του Ιλάι Ροθ: Ο Γιατρός Πολ Κέρσεϊ εργάζεται ως χειρούργος στα επείγοντα ενός νοσοκομείου στη Νέα Υόρκη. Φροντίζει τα θύματα της εγκληματικής βίας στην πόλη. Μια μέρα τα θύματα που φτάνουν στα επείγοντα είναι η γυναίκα και η κόρη του που δέχτηκαν επίθεση μέσα στο σπίτι. Μπροστά στην αδυναμία της αστυνομίας να βρει τους ενόχους, ο Πολ αποφασίζει να πάρει το νόμο στα χέρια του.

Η ταινία είναι ριμέικ της ταινίας που γύρισε το 1974 ο Μάικλ Ουίντερ, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μπράιαν Γκάρφιλντ, με πρωταγωνιστή τον Τσαρλς Μπρόνσον. Μόνο που στην ταινία εκείνη ο πρωταγωνιστής δεν ήταν γιατρός αλλά αρχιτέκτονας.

«Alpha» του Άλμπερτ Χιουγκ: Βρισκόμαστε στην Εποχή των Παγετώνων και ο νεαρός Ζίτα, στο πρώτο του κυνήγι, τραυματίζεται και αργοπεθαίνει κοντά σε ένα κοπάδι βίσωνες. Καθώς συνέρχεται ανακαλύπτει πως βρίσκεται μακριά από το χωριό του. Προσπαθώντας να επιβιώσει, εξημερώνει ένα λύκο, τον Άλφα και γίνονται φίλοι. Κυνηγούν μαζί και η επιβίωση του ενός εξαρτάται από την επιβίωση του άλλου. Ο βαρύς χειμώνας πλησιάζει και ο Ζιτα πρέπει να επιστρέψει στο χωριό του.

«Foxtrot» του Σαμουέλ Μαόζ: Όταν δύο αξιωματικοί τους επισκέπτονται για να τους ανακοινώσουν το θάνατο του στρατιώτη γιου τους, Τζόναθαν, ο Μίκαελ και η Ντάφνα καταρρέουν. Μετά από λίγο καιρό ο Μίκαελ, μη αντέχοντας τις υπερβολές από το συγγενικό περιβάλλον, αρχίζει να αντιδρά. Σε συνδυασμό με τη στρατιωτική γραφειοκρατία, βρίσκεται μπροστά σε μια σειρά από παράλογες καταστάσεις που αγγίζουν τα όρια του σουρεαλισμού.

Η θαυμάσια αυτή σάτιρα κέρδισε τον Αργυρό Λέοντα στη Βενετία και το Βραβείο Σκηνοθεσίας, στο 23ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας. Θυμίζουμε πως με την πρώτη του ταινία, τον εξαιρετικό «Λίβανο», ο Μαόζ είχε κερδίσει το Χρυσό Λέοντα.

«Το παιχνίδι του δολοφόνου» (Hangman) του Τζόνι Μάρτιν: Ένας κατά συρροή δολοφόνος, έχει αναστατώσει την πόλη. Ακολουθώντας μια διεστραμμένη εκδοχή του παιχνιδιού «κρεμάλα», ο δολοφόνος εμπαίζει τις αρχές, αφήνοντας κάθε 24 ώρες ένα κρεμασμένο πτώμα. Ο έμπειρος ντεντέκτιβ Ρέι Άρτσερ και ο ειδικός στη σκιαγράφηση προφίλ, Γουίλ Ρούνει, αναλαμβάνουν να τον αποκαλύψουν. Αρωγός τους γίνεται και η δημοσιογράφος Κρίστι Ντέιβις, η οποία καλύπτει την υπόθεση.

«Mom and dad» του Μπράιαν Ταέιλορ: Ένα νεαρό κορίτσι και ο μικρός αδελφός της πρέπει να επιβιώσουν ένα άγριο 24ωρο κατά το οποίο μια μαζική υστερία άγνωστης προέλευσης οδηγεί τους γονείς να συμπεριφέρονται βίαια στα παιδιά τους. Ταινία τρόμου.

«Η μεγάλη κακιά αλεπού και άλλες ιστορίες» (Le grand mechant renard et autres contes) των Πατρίκ Ιμπέρ, Μπέντζαμιν Ρένερ: Σε αυτή τη φάρμα μια αλεπού κάνει την μαμά σε μια ομάδα από κοτοπουλάκια, ένα κουνέλι νομίζει ότι είναι πελαργός και μια πάπια θέλει να γίνει ο Άγιος Βασίλης. Κινούμενα σχέδια.

«Επιχείρηση: μαμά!» (Resan till fjaderkungens rike) του Έσμπεν Τοφτ Γιάκομπσεν: Ο μικρός κούνελος Γιόχαν ξεκινά ένα περιπετειώδες ταξίδι για να βρει τη μητέρα του, η οποία έχει εξαφανιστεί. Μετά από τρομερές δυσκολίες, φτάνει στο βασίλειο του πιο ισχυρού αντίπαλου του: του Βασιλιά του Φτερού! Κινούμενα σχέδια.

 

Σινεφίλ