Κώστας Γαβρόγλου: Σύστημα απλό, παιδαγωγικά πρόσφορο και καθόλου εξαντλητικό

gavroglou-1

Τη συνέντευξη πήρε η Τζέλα Αλιπράντη

Ο πρωθυπουργός εξήγγειλε στη ΔΕΘ μια σειρά βελτιώσεων για κάποιες μνημονιακές πολιτικές. Η ΝΔ έχει σπεύσει να τις χαρακτηρίσει σαν παραχολογίες. Πώς σχολιάζετε αυτή τη στάση;
Το να θέλεις να κάνεις πράγματα για τον τόπο σου δεν είναι παραχολογία. Αν κάποιοι νόμιζαν ότι είχαμε δημοσιονομική άνεση τόσο καιρό, ώστε να προχωρήσουμε σε διάφορες ελαφρύνσεις και δεν το κάναμε, τότε φαίνεται ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα. Αφού ολοκληρώθηκε η αξιολόγηση και βγήκαμε από την επιτροπεία, έχουμε πια αυτό το διάδρομο που έχει μία δημοσιονομική άνεση, αλλά και άνεση ως προς τι μπορούμε να κάνουμε το επόμενο διάστημα, γι’ αυτό λοιπόν ο πρωθυπουργός εξήγγειλε τις δεσμεύσεις για την επόμενη μέρα. Παραχολογία είναι το να λες κάτι και να μην το τηρείς ή να το λες για λόγους εντελώς πελατειακούς, αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Εμείς ό,τι είπαμε το τελευταίο διάστημα, το υλοποιήσαμε και θα κρίνει η ελληνική κοινωνία όταν και τα τελευταία μέτρα που ανακοινώθηκαν, υλοποιηθούν και άρα όλη αυτή η κουβέντα περί παραχολογίας θα πέσει στο κενό.

Αντίστοιχα, και τις αλλαγές του υπουργείου Παιδείας συσχέτισαν με τη ΔΕΘ, ότι δηλαδή έγιναν μόνο και μόνο για να έχει να παρουσιάσει κάτι ο πρωθυπουργός. Τι απαντάτε;
Έχουμε τέσσερα μεγάλα σχέδια μεταρρύθμισης στην εκπαίδευση. Το πρώτο είναι η συζήτηση για το μέλλον της ανώτατης εκπαίδευσης. Συζητάμε, δηλαδή, συνέργειες των πανεπιστημίων με τα ΤΕΙ, ίδρυση νέων τμημάτων και αναβάθμιση των τμημάτων που εντάσσονται στα πανεπιστήμια με νέα προγράμματα και διδακτικό προσωπικό. Το δεύτερο είναι η αναμόρφωση της Γ’ Λυκείου και η αναβάθμιση του απολυτηρίου, αυτό που συζητούσαμε δηλαδή ένα χρόνο τώρα και είχαμε δεσμευτεί πως θα ανακοινώσουμε πριν την έναρξη της καινούργιας χρονιάς. Το τρίτο είναι η πρωτοβουλία που έχουμε πάρει για την αναβάθμιση των ΕΠΑΛ και το τέταρτο, βεβαίως, είναι η δίχρονη υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση. Τώρα, αν κάποιοι νομίζουν ότι αυτά τα κάνουμε προς εντυπωσιασμό, θεωρώ ότι οι πράξεις μας δείχνουν το αντίθετο. Στα ΕΠΑΛ έχουμε πάρει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, η υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση εφαρμόζεται από φέτος σε 187 δήμους και θα επεκταθεί σε όλους μέσα σε τρία χρόνια. Για το θέμα της νέας αρχιτεκτονικής της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ιδρύσαμε το πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, ψηφίσαμε ήδη το νόμο για το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, όπως και για το πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και σε λίγες μέρες πρόκειται να καταθέσουμε νομοσχέδιο για το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Άρα, και εδώ έχουμε δώσει δείγματα. Αντίστοιχα και για την αναμόρφωση της Γ’ Λυκείου ετοιμάζουμε το νομοσχέδιο και θα ψηφιστεί πριν το τέλος του χρόνου. Όπως βλέπετε, έχουμε ένα συνολικό σχέδιο που αποτελείται από τέσσερεις βασικούς άξονες: υποχρεωτική δίχρονη προσχολική, ΕΠΑΛ, νέα Γ΄Λυκείου και τρόπος εισαγωγής στα ΑΕΙ και νέα αρχιτεκονική των ΑΕΙ. Και για όλα έχουμε πάρει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, ώστε να μην δημιουργηθεί καμία απολύτως εντύπωση ότι είναι κουβέντες του αέρα.

Η Γ’ Λυκείου ξαναποκτά εκπαιδευτικό ρόλο

gavroglou-2

Για ποιο λόγο κρίνονται απαραίτητες οι αλλαγές στη Γ’ Λυκείου, ποια είναι η παιδαγωγική φιλοσοφία του νέου συστήματος;
Όταν κάνεις μια μεταρρύθμιση πρέπει να συμφωνήσουμε ποιο είναι το πρόβλημα που πάμε να λύσουμε, αλλιώς δεν έχει κανένα νόημα να διαφωνούμε για τη λύση. Εμείς εδώ και ένα χρόνο έχουμε πει με μεγάλη σαφήνεια ότι το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι έχουμε ένα σχολείο χωρίς ουσιαστικά την Γ΄Λυκείου. Και μάλιστα έτσι όπως είναι η Γ’ Λυκείου εκφυλίζει και τη Β’, είναι σαν ένα καρκίνωμα που απλώνεται. Εκπαιδευτικοί μας λένε ότι υπάρχουν σοβαρά δείγματα ότι ακυρώνεται και η Β’ Λυκείου. Οπότε να συμφωνήσουμε ότι κάτι πρέπει να γίνει με τη Γ’ Λυκείου, γιατί έτσι όπως είναι σήμερα συμβάλλει στο να καταντήσει το σχολείο πάρεργο του φροντιστηρίου. Εμείς λέμε ότι αυτό πρέπει να σταματήσει άμεσα και όχι να το αφήσουμε να διαιωνίζεται. Στόχος, λοιπόν, είναι να ξαναποκτήσει η Γ’ Λυκείου τον εκπαιδευτικό της ρόλο και ως εκ τούτου να αποκτήσει κύρος το απολυτήριο, που μέχρι σήμερα είναι ένα ένα χαρτί χωρίς καμία κοινωνική και εκπαιδευτική υπόσταση και αξία. Το σχέδιο λέει: ολοκληρώνονται οι εγκύκλιες σπουδές στη Β’ Λυκείου και η Γ’ γίνεται προπαρασκευαστικό έτος. Μην μπούμε στην εύκολη κριτική που λέει ότι τα παιδιά στη Γ’ δεν θα έχουν γενική εκπαίδευση, το να έχεις προπαρασκευαστικό έτος δεν σημαίνει ότι δεν μορφώνονται οι μαθητές-ριες ευρύτερα. Έχουμε κοινά μαθήματα, υποχρεωτικά για όλους, 6 ώρες γλώσσα και γραμματεία μαζί. Αυτό δεν είναι μόνο για να μπορέσεις να μπεις στο πανεπιστήμιο προφανώς, αλλά αποτελεί και μέρος της γενικής παδείας. Η Γ’ Λυκείου, όμως, γίνεται ένα έτος που είναι πολύ πιο προσανατολισμένο και αυτός είναι και ο ρόλος που πρέπει να έχει ως προπαρασκευαστικό. Το σύστημά μας θέλουμε να έχει μια δωρικότητα. Μέχρι σήμερα έχουμε μαθήματα γενικής παιδείας και μαθήματα κατεύθυνσης. Τα γενικής δεν τα παίρνει κανείς στα σοβαρά, αυτό συμβάλλει σε έναν εκφυλισμό. Γιατί να μην το ομολογήσουμε; Μετά για τα μαθήματα κατεύθυνσης, έτσι όπως είναι σήμερα, οδηγούν τις οικογένειες να βρίσκουν τη «λύση» στην παραπαιδεία, γιατί νιώθουν ότι αυτός ο θεσμός θα εξασφαλίσει την είσοδο στο πανεπιστήμιο. Εμείς κρίνουμε ότι και τα δύο αυτά φαινόμενα εκφράζουν τη στρέβλωση της δημόσιας εκαπίδευσης. Για αυτό το λόγο αφαιρούμε τις 15 ώρες των λεγόμενων μαθημάτων γενικής παιδείας, επικεντρωνόμαστε σε 4 μαθήματα, δηλαδή στη γλώσσα-λογοτεχνία που είναι για όλους υποχρεωτικό μάθημα και σε τρία του κάθε επιστημονικού πεδίου με έξι ώρες το κάθε μάθημα, με μια αύξηση της ύλης, η οποία όμως δεν θα είναι αναλογική της αύξησης των ωρών, θα είναι μικρότερη. Ακριβώς επειδή θέλουμε να δώσουμε έμφαση στους καθηγητές, να τους δώσουμε το περιβάλλον να λειτουργήσουν, να έχουν τον απαραίτητο χρόνο ώστε να δοθεί ανάσα στην τάξη, να ανοίξουν παρενθέσεις και να συζητάνε με τα παιδιά, χωρίς το άγχος να ολοκληρωθεί η ύλη μέσα σε πολύ λίγες ώρες. Θα καταργήσουμε επίσης τη μερική γνώση των συγγραμμάτων, γιατί τα βιβλία γράφονται με μία δομή, μια συνοχή, δεν μπορείς να τα εξετάζεις αποσπασματικά. Ταυτόχρονα, θα αναβαθμίσουμε τα βοηθήματα και θα σχεδιάσουμε νέα βιβλία, αλλά ήδη το υλικό που έχουμε να διδαχθεί σε περισσότερες ώρες και με έναν ενιαίο τρόπο, θεωρούμε ότι είναι ικανό να σου δώσει τα απαραίτητα εφόδια για να πας στο πανεπιστήμιο. Επίσης κάθε καθηγητής της Γ’ Λυκείου θα έχει, μέσα στο ωράριό του, και μια ώρα διαθέσιμη για τα παιδιά να πηγαίνουν να ρωτάνε απορίες. Άρα, θεωρούμε πως οι γονείς θα σκεφθούν πολλοί σοβαρά αν θα χρειάζεται να ξοδεύουν τόσα χρήματα για να στέλνουν τα παιδιά τους φροντιστήριο, όταν δουν ότι το σχολείο μπορεί να τα προετοιμάσει με τόσο καλό τρόπο.

Σε αυτό το σημείο έχει γίνει κριτική για την πιθανότητα δημιουργίας μαθητών δύο ταχυτήτων. Αυτών που θα έχουν χρήματα και θα μπορούν να πηγαίνουν φροντιστήριο και να δίνουν πανελλήνιες για τις πιο περιζήτητες σχολές, και των πιο ασθενών οικονομικά, που θα σπρώχνονται στα τμήματα ελεύθερης πρόσβασης.
Αν θέλεις να δώσεις πανελλήνιες, πιστεύουμε ότι όταν θα έχεις μόνο τέσσερα μαθήματα, και έξι ώρες για το καθένα εβδομαδιαία, δεν έχεις λόγο να πας σε φροντιστήριο. Διότι θα έχεις μια ύλη λογική, θα υπάρχει ο χρόνος στην τάξη για επανάληψη και για τις απαραίτητες ασκήσεις, θα υπάρχει η έξτρα ώρα για απορίες στους καθηγητές, άρα και για τις πανελλήνιες, η δομή του συστήματος δεν θα σε ωθεί να πας έξω από το σχολείο. Προτείνουμε ένα σύστημα απλό, παιδαγωγικά πρόσφορο, καθόλου εξαντλητικό, που θα σε προετοιμάζει όντως για το πανεπιστήμιο. Και, βέβαια θα έχεις και τη δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης στα ΑΕΙ με μόνον το απολυτήριο.

Νέα αρχιτεκτονική στην τριτοβάθμια

Από τα δεξιά πάλι η κριτική είναι ότι με την ελεύθερη πρόσβαση θα μειωθεί το κύρος των σχολών.
Έτσι όπως το έχουμε σχεδιάσει, η μεταρρύθμιση που κάνουμε στην τριτοβάθμια εκπαίδευση , θα συναντηθεί με τη μεταρρύθμιση του λυκείου το Σεπτέμβριο του 2020. Τα παιδιά, λοιπόν, που θα εισαχθούν στο πανεπιστήμιο τότε με το νέο σύστημα, θα αντικρύσουν μια τριτοβάθμια με καινούργια αρχιτεκτονική. Θα είναι, δηλαδή, κάποια τμήματα ΤΕΙ που θα έχουν ενταχθεί στα πανεπιστήμια με νέο, αναβαθμισμένο πρόγραμμα σπουδών. Θα έχουν ιδρυθεί εντελώς καινούργια τμήματα. Όλα επίσης τα τμήματα θα έχουν επιτέλους τον απαραίτητο αριθμό διδασκόντων για να ανταποκρίνονται στο πρόγραμμα σπουδών. Θα λειτουργούν τα διετή προγράμματα για τους απόφοιτους των ΕΠΑΛ μέσα στα πανεπιστήμια. Θα έχουμε για πρώτη φορά ένα νέο θεσμό, που θα είναι τα πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα. Θα έχουμε συνεργασίες των πανεπιστημίων και με άλλους φορείς, όπως τεχνολογικά πάρκα, αγροδιατροφικά, διάφορα κληροδοτήματα που ήταν παρατημένα και τώρα εντάσσονται στα πανεπιστήμια, συνεργασία με τα ινστιτούτα του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης κ.α. Θα έχουν δοθεί πόροι για βελτίωση των υλικοτεχνικών υποδομών. Άρα, τα τμήματα ελεύθερης πρόσβασης δεν πρόκειται να είναι τα παρατημένα τμήματα, που δεν έχουν ούτε τους απαραίτητους καθηγητές και απλά σε πετάει το σύστημα εκεί, όπως γίνεται τώρα. Τα παιδιά θα πάνε σε κανονικά, καλά τμήματα, γιατί θα έχει ολοκληρωθεί η αναβάθμιση της τριτοβάθμιας. Επίσης, ποιος είπε ότι τα τμήματα που δεν έχουν μεγάλη ζήτηση, είναι δεύτερης ποιότητας; Λόγω της πίεσης της ανεργίας και της αγοράς, το ξεχνάμε αυτό, αλλά πολλά παιδιά θέλουν να σπουδάσουν κάτι γιατί τους ενδιαφέρει το γνωστικό αντικείμενο και θέλουν να μορφωθούν.

Όσον αφορά το ζήτημα του αδιάβλητου, που θέτει η ΝΔ, για την είσοδο στο πανεπιστήμιο χωρίς πανελλήνιες, τι απαντάτε;
Πράγματι οι πανελλήνιες εξετάσεις είναι αδιάβλητες, ταυτόχρονα παιδαγωγικά δεν είναι αξιόπιστες, γιατί δεν εξασφαλίζει τα παιδιά να σπουδάζουν αυτό που θέλουν, ενισχύουν την παπαγαλία και υπονομεύουν τις μαθησιακές διαδικασίες, αφού η έμφαση είναι στην εκμάθηση τεχνικών για να πετυχαίνει κανείς στις εξετάσεις και όχι για να εμβαθύνει ουσιαστικά στα γνωστικά πεδία. Εμείς αυτό που λέμε είναι ότι για να πάρεις το απολυτήριό σου, θα πρέπει να περάσεις κάποιες εξετάσεις που να έχουν κύρος. Άρα, κάνουμε ομάδες σχολείων, στις οποίες οι καθηγητές-ριες του κάθε μαθήματος από όλα τα σχολεία της ομάδας θα διομορφώνουν μια σειρά ερωτήσεων, θα μπουν όλες σε κλήρωση, θα σταλούν στα σχολεία και θα γράψουν τα παιδιά με κλειστές κόλλες, που θα διορθωθούν από καθηγητή από κάποιο άλλο σχολείο της ομάδας. Άρα, σε όλη αυτή τη διαδικασία δεν μπορούμε να πούμε ότι τίθεται ζήτημα διαβλητού. Αυτό που φοβούνται είναι ότι δεν θα είναι κοινά τα θέματα σε όλα τα σχολεία, και άρα μην μπουν πιο εύκολα θέματα σε κάποιες περιοχές σε σχέση με άλλες. Αυτό βέβαια δεν έχει σχέση με το αδιάβλητο, το υπουργείο πάντως, που έχει μεγάλη εμπειρία από τις πανελλήνιες, θα δώσει κατευθύνσεις προς όλους τι είδους θέματα θα μπαίνουν, ποια θα είναι η κλιμάκωση, θα δώσουμε παραδείγματα και θα κάνουμε κάποιου είδους σεμινάρια για να καταλάβει ο κόσμος τον τύπο των θεμάτων που θα μπαίνουν. Και σε αυτό το σημείο, είναι βασικό χαρακτηριστικό του συστήματος που φτιάχνουμε ότι δίνουμε πρωτοβουλία στους καθηγητές.

Πιο ήρεμη σχολική καθημερινότητα
gavroglou-3
Οι εξετάσεις στα ίδια μαθήματα δύο φορές -μία ενδοσχολικά για όλους, και μία πανελλαδικά για όσους θέλουν- δεν υπάρχει κίνδυνος να είναι πιο εξαντλητικές για τα παιδιά;
Τα παιδιά έτσι κι αλλιώς έδιναν ενδοσχολικές εξετάσεις για να πάρουν απολυτήριο. Απλώς ήταν της πλάκας. Να σημειωθεί εδώ ότι μετράνε 40% για το βαθμό του απολυτηρίου, το υπόλοιπο 60% είναι οι βαθμοί των τετραμήνων. Αυτό που αλλάζει είναι ότι θα δίνουν τα ίδια μαθήματα με αυτά που μετά θα δώσουν και πανελλαδικά όσοι θέλουν. Αυτό είναι ακόμα καλύτερο, γιατί έτσι θα έχουν τη δυνατότητα να δουν τι ξέρουν καλά, που δυσκολεύτηκαν κοκ, και άρα να το διορθώσουν στις πανελλήνιες.

Υπάρχει κίνδυνος ο φόβος της αποτυχίας στις πανελλήνιες να οδηγήσει τα παιδιά να διαλέξουν τμήματα ελεύθερης πρόσβασης, που και πάλι όμως, όπως στα παλαιότερα συστήματα, δεν ήταν το όνειρό τους;
Ώσπου να σταθεροποιηθεί το σύστημα, θα υπάρχουν και διάφοροι ψυχισμοί, αυτά δεν αλλάζουν από τη μία μέρα στην άλλη. Τώρα τα παιδιά καλούνται να ακολουθήσουν δύο διαφορετικά προγράμματα, ένα του σχολείου, ένα του φροντιστηρίου, και αυτό μπερδεύει απίστευτα πολύ τη σχολική καθημερινότητα. Η δική μου αίσθηση είναι ότι όταν τα πράγματα ηρεμήσουν στο λύκειο και αρχίζει να υπάρχει μια κανονικότητα, μαθητές, μαθήτριες και εκπαιδευτικοί θα έχουν τον απαραίτητο χρόνο να συζητούν τις επιλογές που έχουν για το επόμενο στάδιο της ζωής τους. Τον Ιούλιο της Β’ Λυκείου θα συζητήσουν με τους καθηγητές τους ποια Τμήματα να βάλουν στο πρώτο μηχανογραφικό. Μέχρι το Φεβρουάριο της Γ’ Λυκείου θα έχουν το χρόνο να το ξανασκεφθούν, θα έχουν διερευνήσει τις δυνατότητες που θα προσφέρει κάθε Τμήμα και θα κατευθυνθούν σε ένα πεδίο που τους ενδιαφέρει.

Γιατί καταργείται η δυνατότητα να μπορούν τα παιδιά να πάνε με ένα μάθημα επιλογής και σε σχολές άλλων πεδίων;
Γιατί έτσι όπως ήταν το σύστημα μέχρι τώρα, ήταν μια κοροϊδία. Έδινες τα δύσκολα μαθήματα κατεύθυνσης και μετά ένα από τα γενικής παιδείας για να μπορείς να πας σε ένα άλλο πεδίο, χωρίς τις απαραίτητες γνώσεις. Ούτως ή άλλως τα τμήματα σε κάθε πεδίο είναι σχεδόν ισοκατανεμημένα. Δεν υπάρχει πεδίο με λίγες επιλογές.

Τα Θρησκευτικά γιατί παραμένουν στα μαθήματα της γενικής παιδείας;
Στο θέμα των Θρησκευτικών δεν αλλάζουμε τίποτα, γιατί αυτή είναι η συμφωνία που είχε γίνει μετά τη συνάντηση του πρωθυπουργού και του τέως υπουργού Παιδείας, Νίκου Φίλη, με τον αρχιεπίσκοπο στο Μαξίμου. Εμείς είμαστε σε ένα διάλογο με την εκκλησία και υλοποιούμε τα συμφωνηθέντα.

Ανάγκη μόνιμων διορισμών

Την εβδομάδα που μας πέρασε βγήκαν και οι θέσεις των αναπληρωτών, με μεγάλη αύξηση προσλήψεων. Πότε, όμως, θα έχουμε μόνιμους διορισμούς για να λειτουργήσει σωστά το σύστημα;
Πρώτη φορά είχαμε τόσες πολλές προσλήψεις αναπληρωτών, η κανονικότητα έχει εξασφαλιστεί, όμως όντως το σύστημα δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί έτσι. Οι συμβάσεις των αναπληρωτών επειδή πληρώνονται από τα ΕΣΠΑ, είναι ιδιαίτερα προβληματικές και οι ίδιοι ταλαιπωρούνται, γιατί αναγκάζονται να τρέχουν από σχολείο σε σχολείο. Η λύση είναι να υπάρξουν μόνιμοι διορισμοί. Είναι προφανές ότι είναι πρώτο μας μέλημα, γιατί ανεξάρτητα από τη σημαντική συμβολή των αναπληρωτών, δεν μπορεί ένα εκπαιδευτικό σύστημα να εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από αναπληρωτές καθηγητές.

Ενίσχυση του ρόλου των καθηγητών και της κλασικής παιδείας

Αναφέρατε πολλές φορές πως με το νέο σύστημα αναβαθμίζεται ο ρόλος των καθηγητών. Ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ άσκησε κριτική για τις αλλαγές που γίνονται, μάλιστα συσχέτισε την κατάργηση των Λατινικών με έλλειψη φιλολόγων.
Ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο, γιατί στις δηλώσεις του αναφέρει πως το σύστημα είναι κακό, γιατί οι γονείς θα αυξήσουν την πίεση πάνω στους καθηγητές για βαθμούς. Όπως εξήγησα πριν κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί έτσι όπως θα είναι δομημένο το σύστημα των εξετάσεων. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι δεν είναι δυνατόν να είσαι πρόεδρος των καθηγητών και να λες ότι τα μέλη σου δεν είναι ικανά να αντισταθούν στις πιέσεις. Προσβάλλει τους καθηγητές ότι έχουν χαμηλή κοινωνική συνείδηση, είναι απαράδεκτο. Το δεύτερο είναι ότι δίνουμε μεγάλες και επί της ουσίας ευθύνες στους καθηγητές, κάτι που είναι αίτημα του ίδιου του κλάδου, αλλά απ’ ό,τι φαίνεται δεν το θέλει ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ. Με περισσότερες ώρες και με μία ύλη πολύ πιο ορθολογικά κατανεμημένη, οι καθηγητές θα μπορούν να έχουν εκείνο τον χώρο ώστε να ενισχυθεί η παιδαγωγική διάσταση της διδασκαλίας. Οι καθηγητές θα έχουν έναν έναν ιδιαίτερα ενισχυμένο ρόλο στη διαμόρφωση του πτυχίου. Επίσης, θα έχουν μία σημαντικότατη συμβολή στη καθηδήγηση των παιδιών στη συμπλήρωση των μηχανογραφικών. Και αντί να ενισχύσει τον αναβαθμισμένο ρόλο των καθηγητών, ο πρόεδρος τους έρχεται να μας πει ότι οι καθηγητές δεν είναι σε θέση να επομισθούν τέτοιες ευθύνες και θα υποχωρήσουν σε πιέσεις! Οι απόψεις του δεν αντιπροσωπεύουν τους καθηγητές, και πάνω απ’ όλα τους προσβάλλει. Όσον αφορά στο θέμα των Λατινικών, οι συντηρητικοί κύκλοι επικεντρώνουν την κριτική τους εκεί, το έχουν θεωρητικοποιήσει, γιατί δεν θέλουν να μιλήσουμε επί της ουσίας για τη νέα δομή. Όποιος έχει παρακολουθήσει το μάθημα των Λατινικών, ξέρουν ότι γελοιοποιεί τα Λατινικά. Δεν έλαβα καμία πρόταση από όσους σήμερα διαμαρτύρονται για το πώς θα μπορούσαν να διδαχθούν πιο σοβαρά. Προσπαθούν να συνδυάσουν το ζήτημα με την υπονόμευση της κλασικής παιδείας, που είναι χυδαίο επιχείρημα, γιατί πρέπει να τους θυμίσουμε ότι είναι οι ίδιοι που την υπονόμευαν επί χρόνια, όταν έβλεπαν τα αρχαία κείμενα σαν γραμματική και συντακτικό και δεν έδιναν κανένα βάρος στο περιεχόμενό τους. Το να γίνουν αυτά τα κείμενα ανοιχτά στον κόσμο με τις μεταφράσεις ήταν αίτημα της αριστεράς και αυτή τα κατάφερε. Εμείς, μέσα από φοβερές επιθέσεις, καταφέραμε να μην είναι «μουμιοποιημένες» οι κλασικές σπουδές. Όσοι κάνουν αυτήν την τόσο ιδεολογικοποιημένη επίθεση με αφορμή τα Λατινικά, είναι εκείνοι που απειλούνται από την μαγεία των αρχαίων κειμένων και θέλουν να τα έχουν ως μουσειακά ακτικείμενα. Προτείνουμε έξι ώρες στα Αρχαία και έξι στα Νεοελληνικά, δεν μπορεί να μας κατηγορεί κανείς για υπονόμευση της κλασικής παιδείας. Τέλος, τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μια έκρηξη στον τομέα της Κοινωνιολογίας και είναι απαραίτητη σε πολλά περισσότερα τμήματα του ανθρωπιστικού πεδίου. Αυτό που είπε ο Άδωνις Γεωργιάδης, ότι βάζουμε την Κοινωνιολογία για να γίνουν τα παιδιά αριστερά, πέρα από βλακεία είναι επικίνδυνο. Στη δεκαετία του ’30 οι Ναζί απαγόρευσαν τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, γιατί τη θεώρησαν ότι είναι εβραϊκή επιστήμη. Αν μπούμε στη λογική ότι τα γνωστικά αντικείμενα έχουν ιδεολογικό πρόσημο, πάμε σε πολύ επικίνδυνο δρόμο. Η ΝΔ θα πρέπει να καταγγείλει αυτή τη δήλωση.