Με διαδηλώσεις υποδέχθηκε τον Τραμπ το Λονδίνο

kovanis

Δεκάδες χιλιάδες πολίτες στο Λονδίνο κατέβηκαν στους δρόμους για να υποδεχθούν τον πρόεδρο των ΗΠΑ στην πρώτη του επίσκεψη στη Μ. Βρετανία, φωνάζοντας συνθήματα και κρατώντας πλακάτ κατά της πολιτικής του. Οι κινητοποιήσεις δεν περιορίστηκαν στη βρετανική πρωτεύουσα. Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και σε άλλες πόλεις.  Ο Τραμπ έφθασε στο Λονδίνο σε μια δύσκολη στιγμή για την πολιτική ηγεσία της χώρας, που επιχειρεί να διαχειριστεί το πρόβλημα του Brexit. Επέλεξε να ρίξει λάδι στη φωτιά.
Την ίδια τακτική ακολούθησε και απέναντι στους ευρωπαίους συμμάχους των ΗΠΑ. Αφού τους είπε πολλά και αντιφατικά, τελικά τους επέπληξε και τους έπεισε να προσδεθούν γερά στο άρμα της «απαρχαιωμένης», όπως ο ίδιος την είχε χαρακτηρίσει, συμμαχίας να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες στο 40% του ΑΕΠ (δέχθηκε τελικά να τηρηθεί απαρέγκλητα το 2%), για να διαφυλαχθεί η εθνική τους ασφάλεια έναντι του Πεκίνου και της Μόσχας. Ο ίδιος, όμως, επιφύλαξε για τον εαυτό του το δικαίωμα να συναντηθεί αύριο Δευτέρα με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στο Ελσίνκι.

Διαδηλώσεις και στις Βρυξέλλες

Στις Βρυξέλλες την περασμένη εβδομάδα η ατμόσφαιρα ήταν παράξενη. Οι διαδηλωτές που βρέθηκαν στους δρόμους να διαμαρτυρηθούν κατά της φιλοπολεμικής πολιτικής των ΗΠΑ αναμείχθηκαν με τους οπαδούς της εθνικής ομάδας, τους Κόκκινους Διαβόλους, που έφθασαν στα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Στο πλευρό του βρίσκονταν πάντα οι αστυνομικές δυνάμεις για να τους «προφυλάξουν». Σε αυτό το κλίμα έφθασε στη βελγική πρωτεύουσα ο πρόεδρος Τραμπ αποφασισμένος να επιβάλει στους συμμάχους την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών. Δηλαδή να επιβάλει μια πολιτική που οδηγεί στο χάος.
Ασφαλώς, αυτή τη φορά ο κόσμος που κατέβηκε στους δρόμους δεν ήταν ο ίδιος όπως το 2009, όταν πραγματοποιήθηκε στο Στρασβούργο η αντι-σύνοδος Κορυφής στο ΝΑΤΟ. Εκεί όπου οι διαδηλωτές δέχτηκαν άγρια αστυνομική επίθεση και διαλύθηκαν με δακρυγόνα. Στις Βρυξέλλες δεν συνέβησαν αυτά. Οι αστυνομικές δυνάμεις, όμως, ήταν παντού, και κυρίως μπροστά από τα γραφεία και τα κτίρια των οργανισμών που διοικούνται από ανθρώπους των ΗΠΑ και τα οποία βρίσκονται στην καρδιά της πρωτεύουσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δεν είναι ουτοπία «η κοινή ασφάλεια»

Ένα από τα βασικά συνθήματα των διαδηλωτών ήταν η «Άμεση αποπυρηνικοποίηση του κόσμου». Να θυμίσουμε ότι πέρασαν αυτές τις ημέρες 50 χρόνια από τότε που υπογράφτηκε «η συμφωνία για τη μη διάδοση των πυρηνικών και τον περιορισμό των ατομικών όπλων». Με την ευκαιρία αυτή, το κίνημα ειρήνης συνεχίζει τη διεθνή καμπάνια με την επιδίωξη να ξανατεθούν και να εφαρμοστούν οι πρώτοι στόχοι της συμφωνίας, όπως δήλωσε το στέλεχος του Κινήματος Ειρήνης Ρολάντ Νιβέτ (στον οποίο απονεμήθηκε το βραβείο Ειρήνης το 2017). Το αποτέλεσμα αυτής της καμπάνιας είναι ότι το 70% των Γάλλων –και όχι μόνο– τάσσονται ανεπιφύλακτα υπέρ της διεθνούς συμφωνίας για την «ολοκληρωτική απαλλαγή από τα ατομικά όπλα».
Ο ΟΗΕ θα έπρεπε ήδη να είχε εφαρμόσει αυτή τη συμφωνία για την «απαγόρευση των πυρηνικών όπλων» ή τουλάχιστον να είχε ξεκινήσει η διαδικασία. Η εκλογή όμως Τραμπ και η πολιτική που ακολουθεί, άλλαξε τα δεδομένα. Έστειλε στις καλένδες την αποπυρηνικοποίηση και την απαλλαγή από τα ατομικά όπλα.
Γι΄ αυτό προβάλλει τώρα η ανάγκη για τις χώρες της Ευρώπης να ξανατεθεί η ιδέα για την «κοινή ευρωπαϊκή ασφάλεια», όπως τονίζει το στέλεχος του Κινήματος Ειρήνης. «Μια ιδέα που δεν είναι ουτοπική. Για να επιτευχθεί, όμως, αυτός ο στόχος θα πρέπει να δημιουργηθούν οι συνθήκες ώστε να υπάρξει η πολιτική βούληση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Και να παρθεί μια πρωτοβουλία που θα μπορούσε να στηριχθεί στις αρχές της διάσκεψης για την ασφάλεια και τη συνεργασία στην Ευρώπη», όπως ακριβώς είχε διακηρυχθεί το 1975 στο Ελσίνκι.
Ταυτόχρονα σήμερα η κατάσταση επιβάλλει την ανάγκη να δυναμώσει ο αγώνας κατά των ανισοτήτων και την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού. Γι΄ αυτό «θα πρέπει να ξεκινήσουμε με ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα», όπως αυτό που καθορίστηκε από τον ΟΗΕ με τους 17 στόχους για τη διαρκή ανάπτυξη και τη μείωση των στρατιωτικών δαπανών. «Ήρθε η ώρα να προβάλουμε την ιδέα για ένα Ελσίνκι που θα μπορούσε να έχει εξαιρετική επιτυχία στις προσπάθειες για την οικοδόμηση της ειρήνης», κατέληξε ο Ρονάλντ Νιβέτ.

Μ. Κοβάνης