Μια εγκύκλιος που η ΝΔ θέλει να ξεχάσουμε

 

Του Τάσου Γιαννόπουλου

Ο ΣΥΡΙΖΑ, κατά την προεκλογική του εκστρατεία, υπερτόνισε τα πεπραγμένα του στα εργασιακά, θεωρώντας τα προνομιακό πεδίο αντιπαράθεσης με τη ΝΔ.
Από την άλλη, η αξιωματική αντιπολίτευση απέφυγε επιμελώς να μιλήσει συγκεκριμένα. Έδωσε, βέβαια, λαβές σε όσους θεωρούν ότι ευαγγελίζεται την πλήρη απορρύθμιση της αγοράς εργασίας.
Κάτι οι αναφορές του Μητσοτάκη (επταήμερη εργασία, «ξεπερασμένο» 8ωρο, δουλειά από το σπίτι κ.α.), κάτι οι προτάσεις του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ) του οποίου τον «ριζοσπαστισμό» έχει εξάρει ο πρόεδρος τη ΝΔ, τα εργασιακά «χώρεσαν» κάπως στην προεκλογική ατζέντα, παρά τη θέληση της Πειραιώς.

Θα αξιοποιήσουν το ΣΕΠΕ που… ήθελαν να διαλύσουν

Δεν θα μπούμε στον πειρασμό να αποδομήσουμε τις γενικόλογες υποσχέσεις της ΝΔ.
Σημειώνουμε, όμως, ενδεικτικά ότι σε αυτές περιλαμβάνεται η «τήρηση της εργατικής νομοθεσίας, αξιοποιώντας την ηλεκτρονική διακυβέρνηση και τα νέα συστήματα για στοχευμένους και ουσιαστικότερους ελέγχους».
Φαίνεται ότι η παρέμβαση του ΣΕΠΕ έγινε «μόδα», από την οποία δεν παραδέχεται ότι θα «ξεφύγει» η ΝΔ. Ωστόσο, σε προηγούμενο φύλλο (ΣΕΠΕ: Από την αδράνεια, στην υπηρεσία του κόσμου της εργασίας, 16/6/19) αναλύσαμε τα πεπραγμένα της ΝΔ και τη συνειδητή εκ μέρους της απαξίωση των ελεγκτικών μηχανισμών στο πολύ πρόσφατο παρελθόν.
Στις δεσμεύσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν αναφέρεται καθόλου κάτι που ενδέχεται να αποτελέσει την πρώτη της «μεταρρύθμιση», κατ’ εντολήν του ΣΕΒ: η κατάργηση/αλλαγή της διάταξης, σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να υπάρχει «βάσιμος λόγος» ως απαραίτητη προϋπόθεση για να θεωρείται μια απόλυση έγκυρη ή/και η μείωση των αποζημιώσεων απόλυσης.

Στο στόχαστρο οι ΣΣΕ

Αξίζει, όμως, να θυμίσουμε την αντίληψη της ΝΔ σε 2 άξονες που ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να προτάξει το προηγούμενο διάστημα: τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ), οι βασικές αρχές των οποίων αποκαταστάθηκαν το καλοκαίρι του 2018 και τους νέους εργαζόμενους, κάτω των 25 ετών, που πλέον «απαλλάχθηκαν» από τη ρατσιστική διάκριση που ονομάστηκε «υποκατώτατος μισθός».
Σήμερα, ο κ. Μητσοτάκης εμφανίζεται με διφορούμενες απόψεις και αφήνει υπόνοιες ότι η ευνοϊκότερη ρύθμιση δεν είναι ταμπού. Φαίνεται ότι έχει βάλει από τώρα στο μάτι, αν τυχόν εκλεγεί, την υπερίσχυση των επιχειρησιακών έναντι των κλαδικών συμβάσεων, κάτι που θα σήμαινε βίαιο πισωγύρισμα από βήματα που έγιναν τους τελευταίους μήνες με την επέκταση 15 κλαδικών ΣΣΕ.
Όπως είχε δηλώσει στις 12/5/19: «Αυτό το οποίο λέμε, είναι ότι και εκεί που μπορεί να υπάρχει μια κλαδική σύμβαση, αν μια επιχείρηση αποφασίσουν τα δύο μέρη να συμφωνήσουν σε κάτι διαφορετικό, μόνο υπό την προϋπόθεση ότι θα συμφωνήσουν τα δύο μέρη, αυτή η συμφωνία να υπερισχύει»…
Άλλωστε, όπως ισχυρίστηκε την Τετάρτη 3/7/19 στον Alpha, «oι (σ.σ. επιχειρησιακές) συμβάσεις υπογράφονται με τη σύμφωνη γνώμη εργαζομένων και άρα για να τις υπογράφουν σημαίνει πως είναι ικανοποιημένοι» (!) .

Αντεργατικότερη του ΔΝΤ

Αλλά πάμε στις πράξεις: το (θεωρητικά) μακρινό 2012, η ΝΔ με μεγάλη σαφήνεια και χωρίς αοριστολογίες υπερκέρασε ακόμα και τις ισοπεδωτικές παρεμβάσεις που «επέβαλλε» το ΔΝΤ, φανερώνοντας το πολιτικό της σχέδιο για τον κόσμο της Εργασίας.
Θυμίζουμε συγκεκριμένα ότι ο μνημονιακός νόμος Ν.4046/12 απαιτούσε τη μείωση των μισθών των εργαζομένων από 25 ετών και κάτω κατά 32%, αυτών που αμείβονται με τα κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων, δηλαδή αυτών που προέβλεπε τότε η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ). Με την έκδοση της ΠΥΣ 6/2012 καθορίστηκε η μείωση αυτή (από 14-2-2012).
Στον τότε υπουργό Εργασίας της ΝΔ, Γ. Βρούτση, δεν αρκούσε αυτό: μέσω της ερμηνευτικής Εγκυκλίου (ΑΠ 4601/304/12-3-2012) για την εφαρμογή της ΠΥΣ 6/2012 όρισε ότι η μείωση αφορά και τους εργαζόμενους κάτω των 25 για τους οποίους ισχύουν ΣΣΕ (ανεξαρτήτως κλάδου και ειδικότητας, έγραφε χαρακτηριστικά η εγκύκλιος), δηλαδή αμείβονται με ΣΣΕ που βρισκόταν σε πλήρη ισχύ, πολλές από τις οποίες και υποχρεωτικά κηρυγμένες!
Χωρίς να του το ζητήσει κανείς, τορπίλισε τα δικαιώματα όσων νέων καλύπτονταν από κλαδικές ΣΣΕ και δεν ήταν λίγοι: τότε βρίσκονταν σε ισχύ πάνω από 133 ΣΣΕ, πολλές και υποχρεωτικά κηρυγμένες. Υπάλληλοι γραφείου, φύλακες, καθαρίστριες, οδηγοί φορτηγών, εμπορικών επιχειρήσεων, επισιτιστικών (ταβέρνες ,καφέ κ.λ.π), ξενοδοχείων, ηλεκτρολόγων, καπνοβιομηχανίας, μετάλλου, κονσερβοποιίας, γάλακτος, αρτεργατών, βιβλιοπωλείων κ.α.
Πρόσχημα; Η «απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας», και η διάταξη που είχε ήδη ψηφιστεί και προέβλεπε ότι:
«Νέοι, ηλικίας από 18 έως 25 ετών, είναι δυνατόν να συνάπτουν με εργοδότες συμβάσεις εργασίας για την απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας, διάρκειας μέχρι 24 μήνες και με αποδοχές μικρότερες έως είκοσι τοις εκατό (20%) από τις προβλεπόμενες για νεοπροσλαμβανόμενο, χωρίς προϋπηρεσία της ειδικότητάς τους, όπως αυτή ορίζεται στην οικεία συλλογική σύμβαση εργασίας (ομοιοεπαγγελματική, κλαδική, επιχειρησιακή ή εθνική γενική) και ασφαλίζονται στους κλάδους σύνταξης, ασθενείας σε είδος και επαγγελματικού κινδύνου του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ, οι δε σχετικές ασφαλιστικές εισφορές αποδίδονται στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ από τον εργοδότη».
Δηλαδή, με απλά λόγια, για να αιτιολογηθεί η περικοπή των μισθών όλων των νέων εργαζομένων, ακόμα και αυτών που υπάγονταν σε ισχύουσες τότε ΣΣΕ, όλοι οι νέοι θεωρήθηκε ότι εργάζονται για την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας και δεν είναι «κανονικοί» εργαζόμενοι. Ακόμη και οι εξειδικευμένοι σε μία εργασία, η οποία διέπεται από ΣΣΕ που βρισκόταν σε ισχύ.
Όσοι το 2019 βομβαρδίζονται με προεκλογικές υποσχέσεις για «πολλές και καλές νέες δουλειές», πριν ακριβώς 7 χρόνια, για τη ΝΔ ήταν απλά ένα «λάθος» που διορθώθηκε με μία ερμηνευτική εγκύκλιο.
Η οποία σε ένα βράδυ τους μετέτρεψε από εργαζόμενους εντός ενός συγκεκριμένου κλάδου, σε ανειδίκευτους που ζητούν εμπειρία και θα αρκεστούν στον αναξιοπρεπή υποκατώτατο μισθό.
Αυτόν για τον οποίο, μην ξεχνιόμαστε, υπερηφανευόταν ο κ. Βρούτσης τον Νοέμβριο του 2013, σε ημερίδα του ALBA COLLEGE (περισσότερα στο: https://left.gr/news/i-dikaiosi-vroytsi-sti-hora-ton-lotofagon).
Για τη ΝΔ, τα αντεργατικά πεπραγμένα φυγείν αδύνατον.