Mια γελοία παράσταση στις πλάτες αθώων

Η «ισχυρότερη πολιτικός» του πλανήτη έχει συρθεί πλέον πίσω από τους Κουρτς, Ορμπάν και Ζέεχοφερ και τις απάνθρωπες απόψεις τους

 

Του Δημήτρη Σμυρναίου

Οι νεοδεξιοί Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας τα «βρήκαν» με τους αδερφούς Χριστιανοδημοκράτες για το προσφυγικό, μετά από μια γελοία παράσταση που απέδειξε ότι τελικά στο συντηρητικό στρατόπεδο της Γερμανίας δεν έχουν πια την ικανότητα ούτε να παραιτηθούν με αξιοπρέπεια. Ο Χορστ Ζέεχοφερ επέστρεψε στο υπουργείο που την περασμένη Κυριακή άφηνε να διαρρεύσει ότι εγκαταλείπει, ικανοποιημένος από την υποχώρηση της Ανγκέλας Μέρκελ, η οποία μοιάζει πολιτικά εξασθενημένη και παλαιοκομματικά γερασμένη όσο ποτέ άλλοτε. Οι συγκυβερνώντες σοσιαλδημοκράτες, αλλά και μια σειρά Ευρωπαίοι γείτονες παρακολούθησαν αποσβολωμένοι το κακόγουστο αυτό θέατρο, το οποίο φυσικά και δεν έλυσε κανένα πρόβλημα και είναι πλέον σίγουρο ότι κάποια στιγμή ο θίασος θα καταρρεύσει οριστικά.

Δυστυχώς αυτή η κωμωδία δεν σου επιτρέπει καν να γελάσεις. Οχι μόνο γιατί είναι τόσο κακοστημένη και σε μεγάλο βαθμό προβλέψιμη. Ούτε τόσο επειδή αφορά τις μέλλουσες πολιτικές εξελίξεις στην ισχυρότερη και μεγαλύτερη χώρα της ΕΕ. Αλλά κυρίως επειδή παίζεται στις πλάτες αθώων ανθρώπων, που κυνηγημένοι από ερειπωμένες, κατεστραμμένες πατρίδες θαλασσοπνίγονται για να κυνηγήσουν την ελπίδα της επιβίωσης και μιας στοιχειωδώς αξιοπρεπούς ζωής. Η επιχείρηση δαιμονοποίησης των προσφύγων έχει περάσει πλέον σε ένα πρωτόγνωρο επίπεδο, επιβεβαιώνοντας τη μετακίνηση όλου του πολιτικού σκηνικού προς τα δεξιά.
Μετά την ολονυχτία της περασμένης Κυριακής στο Μόναχο, όταν ο Βαυαρός υπουργός Εσωτερικών Χορστ Ζέεχοφερ άφηνε να διαρρεύσει ότι είναι ανένδοτος στο αίτημα του για κλείσιμο των συνόρων και ετοιμάζεται να παραιτηθεί, ακολούθησε η επιστροφή στην «καθημερινότητα». Τα δύο αδερφά κόμματα ανακάλυψαν τη μαγική λύση, που ακούει στο όνομα «κέντρα τράνζιτ» για να ξεπεράσουν το βαυαρικό τελεσίγραφο. Θα είναι κάποιες εγκαταστάσεις στο εικονικό «πουθενά», εκεί που θα κρατούνται οι πρόσφυγες χωρίς δικαίωμα εισόδου στη Γερμανία, μέχρι να αποφασιστεί πότε θα σταλούν από εκεί που ήρθαν. Και μάλιστα όσο γίνεται πιο γρήγορα.
Είναι αμφίβολο πώς θα υλοποιηθεί στην πράξη αυτή η συμφωνία, αν θα είναι πράγματι ρεαλιστική και συμβατή με το κοινοτικό δίκαιο, αλλά και πώς θα την αντιμετωπίσουν, όταν έρθει η ώρα, οι γειτονικές χώρες, όπως η Ιταλία, η Αυστρία και η Ουγγαρία, ειδικά σε μια περίοδο, που χτίζονται περιστασιακές, ευκαιριακές συμμαχίες και ο καθένας προσπαθεί να σώσει ό,τι μπορεί για τον εαυτό του.

Η λευκή πετσέτα της Μέρκελ

Η Ανγκέλα Μέρκελ έδειξε αναγκασμένη να υποχωρήσει μπροστά στα «επαρχιώτικα» καπρίτσια του αδερφού κόμματος της Βαυαρίας και αυτό σίγουρα θα την κάνει πιο ευάλωτη στο μέλλον απέναντι σε ανάλογους εκβιασμούς από το εσωτερικό ή το εξωτερικό. Ισως μια μερίδα της κοινής γνώμης να καταγράψει στα θετικά της αυτή τη στάση με στόχο τη σωτηρία της κυβέρνησής της, αλλά αυτό που φαίνεται να έχουν κατανοήσει όλοι στη Γερμανία είναι όχι μόνο ότι η «χρυσή εποχή» της βαίνει με άλματα προς το τέλος της, αλλά και ότι η επόμενη μέρα δεν φαντάζει καθόλου αισιόδοξη. Οι φωνές εκείνων που την επικρίνουν για την απόφασή της να διεκδικήσει την καγκελαρία για τέταρτη φορά, αλλά χωρίς ουσιαστικό πρόγραμμα έχουν πολλαπλασιαστεί. Και η κοινή γνώμη μοιάζει σίγουρη ότι αυτή η κυβέρνηση δεν θα αντέξει μια ολόκληρη τετραετία.
Η Γερμανία μπαίνει ολοένα και βαθύτερα σε ένα τέλμα αιχμαλωσίας, που έχουν δημιουργήσει οι εθνικιστές της «Εναλλακτικής για τη Γερμανία» με την αγαστή συνεργασία των καθολικών Βαυαρών. Γίνεται πιο κλειστή, πιο φοβική, πιο επαρχιώτικη πιο σκοτεινή. Στις τάξεις της Χριστιανοδημοκρατίας ακούγονται ανοιχτά σκέψεις για τερματισμό της συνεργασίας των δύο κομμάτων και για το ενδεχόμενο να στηθεί πλέον και στη Βαυαρία ένας ανεξάρτητος κομματικός μηχανισμός των Χριστιανοδημοκρατών. Αυτή θα ήταν μια κοσμογονική πολιτική αλλαγή, αλλά κατά πολλούς και η μοναδική λογική αντίδραση για ένα πολιτικό σύστημα, που δείχνει ορατά σημάδια σήψης. Αλλά είναι αμφίβολο αν η Ανγκέλα Μέρκελ έχει πλέον το κουράγιο για μια τέτοια τομή. Μετά τη λευκή πετσέτα, που πέταξε στους Χριστιανοκοινωνιστές το πιο πιθανό είναι να οδηγηθεί κάποια στιγμή σε ολοκληρωτική αποχώρηση από τον πολιτικό στίβο. Οσοι την άκουσαν την περασμένη Τετάρτη να μιλάει στη Βουλή ενισχύθηκαν στην εκτίμησή της ότι η καγκελάριος βρίσκεται σε ένα παράλληλο σύμπαν, όπου όλα κυλούν αρμονικά, η κυβέρνηση λειτουργεί αρμονικά και η Γερμανία παραμένει μια χώρα με ελάχιστα προβλήματα. Το ίδιο βράδυ στη σύντομη τηλεοπτική της εμφάνιση, επαλήθευσε τις δυσάρεστες προβλέψεις που την θέλουν να έχει οριστικά μεταπηδήσει στο στρατόπεδο εκείνων που υιοθετούν μια σκληρή πολιτική.
Αν δεχτεί κανείς το αξίωμα «τα στερνά τιμούν τα πρώτα» αυτό που θα θυμούνται οι περισσότεροι από την καγκελάριο θα είναι μια σειρά από γελοίες παραστάσεις που συνόδευσαν τη δύση της καγκελαρίας της. Την κοροϊδία των Φιλελευθέρων του Λίντνερ, τα παιδιάστικα καβγαδάκια για τις καρέκλες με τους Σοσιαλδημοκράτες, τους χωριάτικους εκβιασμούς των Βαυαρών «αδερφών». Αλλά το πρόβλημα δεν είναι η υστεροφημία της Μέρκελ και η θέση της στα βιβλία της ιστορίας. Το μεγάλο ζήτημα είναι ότι η «ισχυρότερη πολιτικός» του πλανήτη έχει συρθεί πλέον πίσω από τους Κουρτς, Ορμπαν και Ζέεχοφερ και τις απάνθρωπες απόψεις τους. Η επιλογή αυτή δεν μπορεί να μην έχει παρενέργειες για ολόκληρη την Ευρώπη. Μια χρονιά πριν τις ευρωεκλογές κατά τη διάρκεια της οποίας νεοσυντηρητικοί πολιτικοί θα διαγωνίζονται για το ποιός είναι ο αυστηρότερος συνοριοφύλακας, προφανώς και δεν μπορεί να σημαίνει κάτι καλό για το μέλλον της Ευρώπης.

Χριστιανο-ακρο-δεξιά

Η μέχρι τώρα εμπειρία έχει αποδείξει ότι η αποδοχή και υιοθέτηση της επιχειρηματολογίας της ακροδεξιάς από την «καθωσπρέπει» χριστιανική δεξιά όχι μόνο δεν αποδυναμώνει την πρώτη, αλλά αντίθετα της φουσκώνει ακόμα περισσότερο τα πανιά. Οι Ευρωπαίοι συντηρητικοί, όπως άλλωστε δείχνει και το παράδειγμα της Ελλάδας όχι μόνο δεν έχουν διδαχτεί τίποτα από αυτό, αλλά αντίθετα ερωτοτροπούν δημόσια και ανερυθρίαστα με τον εθνικισμό και το ρατσισμό. Τον έβαλαν στα σαλόνια και στα κοινοβούλια. Εχουν κάνει σε πολλές περιπτώσεις κυρίαρχες τις θεωρίες του σε συστημικά μέσα ενημέρωσης. Αδιαφορώντας για το ποιούς θα κατασπαράξει κάποια στιγμή αυτό το τέρας που γιγαντώνεται.