Μια «ήσυχη επανάσταση» για την Ιρλανδία

Έως το τέλος του χρόνου αλλάζει ο νόμος για τις εκτρώσεις

Μια από τις πιο συντηρητικές ευρωπαϊκές χώρες στο ζήτημα των εκτρώσεων, η Ιρλανδία, αποφάσισε να αλλάξει πλεύση. Με συντριπτική πλειοψηφία, οι πολίτες ψήφισαν υπέρ της αλλαγής κατά 66%. Η προσέλευση στις κάλπες άγγιξε το 64,1% και ήταν από τις υψηλότερες που έχουν καταγραφεί για δημοψήφισμα από την υιοθέτηση του υπάρχοντος συντάγματος το 1937 (το υψηλότερο ποσοστό ήταν 70% για το δημοψήφισμα του 1972 και αφορούσε την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση). Η ισχύουσα τροπολογία προσδίδει τα ίδια δικαιώματα στη μητέρα και το έμβρυο, κάτι που ουσιαστικά σήμαινε απαγόρευση της έκτρωσης πλην ελάχιστων περιπτώσεων. Ακόμη και στην περίπτωση βιασμού, αιμομιξίας ή δυσμορφίας του εμβρύου, η άμβλωση ήταν παράνομη.
Ο πρωθυπουργός της χώρας, Λίο Βαράντκαρ, ο οποίος ήταν υπέρ της αλλαγής της νομοθεσίας χαρακτήρισε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος «μια ιστορική μέρα για την Ιρλανδία», ενώ επεσήμανε ότι συνέβη μια «ήσυχη επανάσταση». Μετά από αυτό το ιστορικό αποτέλεσμα είναι αδύνατο να αμφισβητηθεί η επερχόμενη νομοθετική αλλαγή από τους συντηρητικούς της αντιπάλους. Η νομοθεσία που θα υιοθετηθεί θα είναι στο πνεύμα των νόμων των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών, που επιτρέπουν την έκτρωση μέχρι την 12η εβδομάδα και μετά το πέρας αυτής ισχύουν αυστηρότεροι κανονισμοί. Ο Βαράντκαρ δήλωσε ότι η αλλαγή θα ενεργοποιηθεί από το τέλος του χρόνου.
Για τους υποστηρικτές της καμπάνιας κατά των αμβλώσεων, το αποτέλεσμα χαρακτηρίστηκε ως «μια τραγωδία ιστορικών διαστάσεων». Ο εκπρόσωπός τους, Τζον ΜακΓκουίρκ, ανέφερε με αρκετά δραματικό τόνο ότι «το ιρλανδικό κράτος δεν αναγνωρίζει πλέον το δικαίωμα στη ζωή για το αγέννητο παιδί». Επίσης δήλωσε ότι θα υπάρξουν διαμαρτυρίες όταν θα ανοίξουν κλινικές για εκτρώσεις. Από την άλλη πλευρά, για πολλούς και πολλές, ήταν μια γλυκόπικρη νίκη για ένα δικαίωμα που έπρεπε να έχει δοθεί πολύ καιρό πριν, παρόλα αυτά είναι καλοδεχούμενο. Γυναίκες και άνδρες, την επομένη του δημοψηφίσματος, μαζεύτηκαν για να τιμήσουν ένα από τα θύματα του νόμου κατά των αμβλώσεων, την ινδικής καταγωγής οδοντίατρο Σαβίτα Χαλαπανάβαρ. Η 31χρονη οδοντίατρος πέθανε, το 2012, λόγω επιπλοκών μιας εγκυμοσύνης, την οποία οι γιατροί αρνήθηκαν να διακόψουν. Μέρος της εκστρατείας υπέρ των εκτρώσεων ήταν αποτέλεσαν τα υψηλά στατιστικά των γυναικών που παραγγέλνουν χάπια για διακοπή κύησης μέσω διαδικτύου ή αναγκάζονται να καταφύγουν σε αγγλικά νοσοκομεία. Για τις γυναίκες αυτές ήταν εμφανές ότι η έκτρωση ήταν μια πραγματικότητα συγκαλυμμένη.
Τώρα η σκυτάλη περνάει στη Βόρεια Ιρλανδία, που συνεχίζει να τηρεί τους ίδιους αυστηρούς νόμους απαγόρευσης των εκτρώσεων. Αγγλίδες πολιτικοί πιέζουν την Τερέζα Μέι να προωθήσει στο κοινοβούλιο της Β. Ιρλανδίας την αλλαγή της νομοθεσίας, όμως η πρωθυπουργός δεν επιθυμεί να αναταράξει τις σχέσεις της με τους συντηρητικούς πολιτικούς της χώρας. Παράλληλα, στο Μπέλφαστ οργανώνονται πορείες και δημόσιες διαμαρτυρίες. Γυναίκες που συμμετείχαν σε διαμαρτυρία έξω από δικαστήρια περιέφεραν τα απαγορευμένα χάπια έκτρωσης και, μάλιστα, ορισμένες κατανάλωσαν κάποια μπροστά στις κάμερες. Η αστυνομία κατάσχεσε τα χάπια και ένα μηχάνημα που είχαν τοποθετήσει για τη διανομή τους στο κοινό. Ο ιρλανδός πρωθυπουργός Λίο Βαράντκαρ ανέφερε ότι, εφόσον ούτως ή άλλως οι πολίτες του βόρειου κρατιδίου δικαιούνται ιατρική περίθαλψη στην Ιρλανδία, συνεκδοχικά θα επιτρέπεται και η έκτρωση.

Όλγα Βερελή