Να μπει τέρμα στην εργασιακή ζούγκλα

«Να μην διανοηθούν να παρεκκλίνουν των διατάξεων της εργατικής νομοθεσίας (και να υιοθετήσουν), πρακτικές καθυστερήσεων στις πληρωμές, μισθολογικές συμπιέσεις, απειλές απολύσεων και κατάργηση των κανόνων υγιεινής…»
Τις προειδοποιήσεις αυτές απηύθυνε προφανώς προς τους πάσης φύσεως επιχειρηματίες και εργοδότες ο πρόεδρος της ΝΔ κ. Κ. Μητσοτάκης, σε μια από τις πρόσφατες τηλεοπτικές του εμφανίσεις στον (ALPHA). Ο κ. Μητσοτάκης εξέφρασε, υποτίθεται, το επίσημο πρόγραμμά του για τα ζητήματα της εργασίας. Αναφέρουμε το «επίσημο», γιατί αναμφισβήτητα υπάρχει και το ανεπίσημο που δεν επιτρέπεται να γίνει γνωστό προεκλογικά. Γιατί όσες φορές το επιχείρησε ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης να αναφέρει κάτι σχετικό όπως τις «7 ημέρες εργασίας» ή το πιο σαφές το κλασσικό «δυτικό οκτάωρο είναι ξεπερασμένο» ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων.
Έτσι αναγκάστηκε να αναδιπλωθεί, να μιλήσει για διαστρέβλωση των δηλώσεων του από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους συνοδοιπόρους του δημοσιογράφους. Έκτοτε το έργο των διαρροών έχουν αναλάβει διάφορα έμπειρα στελέχη στην επικοινωνία, όπως ο Μπ. Παπαδημητρίου. Κι αυτοί όμως δεν είχαν καλύτερη τύχη. Κι έτσι η προεκλογική περίοδος φθάνει στο τέλος της με παρερμηνείες και διαψεύσεις.

Επίσημο και ανεπίσημο

Αλλά αν σταθούμε στα προγράμματα της ΝΔ, το επίσημο και το ανεπίσημο, και τα δύο βασίζονται στις ίδιες επεξεργασίες και αναπαράγουν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ). Δεν πρόκειται ασφαλώς για κάποιες νέες ιδέες και πολιτικές. Οι ίδιες ακριβώς άρχισαν να γίνονται γνωστές με τις απόπειρες εφαρμογής τους και στη χώρα μας από τις αρχές του 1990 από την κυβέρνηση Κων/νου Μητσοτάκη. Στη συνέχεια, ανέλαβε την προσπάθεια αυτή μαζί με τον εκσυγχρονισμό της χώρας ο Κ. Σημίτης, μιλώντας όχι πια για εργαζόμενους αλλά για «απασχολήσιμους».
Απασχολήσιμος, λοιπόν, μπορεί να θεωρηθεί ο καθένας που αναζητάει μια δουλειά χωρίς κανονικές εργασιακές συνθήκες, ωράριο, ασφάλιση κ.λπ. Το μοντέλο αυτό εργασίας επιδιώκεται να γενικευθεί. Οι διάφοροι ειδικοί επιστήμονες του ΚΕΦΙΜ δεν αναφέρουν τυχαία ότι το πρώτο που απασχολεί σήμερα κάθε πολίτη είναι να έχει μια κάποια δουλειά χωρίς πολλές απαιτήσεις και προϋποθέσεις.
Πάνω στη λογική αυτή, εμφανίστηκαν και νομιμοποιήθηκαν επί κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ οι πάσης φύσεως εργολάβοι, υποεργολάβοι κ.λπ., οι οποίοι απάλλαξαν τους επιχειρηματίες και τα στελέχη των επιχειρήσεων από τις βαριές και ανθυγιεινές εργασίες. Αυτές πια είναι στη δικαιοδοσία των εργολάβων που ανέλαβαν να επιβάλουν τα 12ωρα, την εκ περιτροπής εργασία, δηλαδή το «περίμενε και θα σου τηλεφωνήσουμε αν σε χρειαστούμε». Όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να ανατρέψει αυτή την κατάσταση, θεωρώντας και τους επιχειρηματίες ως υπεύθυνους για τυχόν ατυχήματα, σήκωσαν θύελλα αντιδράσεων κάνοντας λόγο για καταπολέμηση ή για παρεμπόδιση της επιχειρηματικότητας.

Τρεις προϋποθέσεις

Είναι γνωστό ότι η κατάσταση στους χώρους εργασίας είναι πολύ σκληρή και δύσκολη και ορισμένοι ομιλούν για εργασιακή ζούγκλα. Για την αντιμετώπισή της απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις: Η πολιτική βούληση, η συνδικαλιστική οργάνωση, που δυστυχώς λείπει και κυρίως στα υψηλότερα κλιμάκια και τεράστια προσπάθεια. Για την ΝΔ όχι μόνο λείπει η πολιτική βούληση, αλλά θα μπορούσαμε να πούμε ότι φαντάζεται ένα εργασιακό μέλλον εντελώς αντίθετο απ’ ότι απαιτούν οι σύγχρονες συνθήκες. Είναι βέβαιο πως θα συμβάλει προς την κατεύθυνση της γενίκευσης της σημερινής κατάστασης. Σε αυτή την πολιτική, θα πρέπει να μπει φραγμός. Θα πρέπει σήμερα να αποφασίσουμε όλοι μαζί και ιδιαίτερα οι νέοι, ότι δεν μας ταιριάζει ένα τέτοιο μέλλον.

Μπ. Κοβάνης