Νόμος και ταξικότητα

Λίγα λόγια και πολλή δουλειά ζήτησε ο κ. Μητσοτάκης μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ και όσοι τον άκουσαν, πίστεψαν ότι δήλωνε έτσι την προτίμησή του στα έργα παρά στα λόγια. Στην πραγματικότητα, επιβεβαίωνε με το λόγο τον κανόνα που η κυβέρνησή του κάνει πράξη από την πρώτη κιόλας μέρα: να γίνεται η δουλειά μας, χωρίς να το παίρνουν είδηση πολλοί. Αρκεί να παίρνουν το μήνυμα αυτοί που πρέπει: προστασία των πιο ευνοημένων τάξεων και χάιδεμα του συντηρητισμού.
Η προσπάθεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να μειώσει τη συνολική επιβάρυνση από τον ΕΝΦΙΑ καθιστώντας ταυτόχρονα το φόρο αυτό προοδευτικό με κλιμάκωση της φοροελάφρυνσης, ακυρώνεται με την καθιέρωση της οριζόντιας μείωσης αρχικά κατά 10%. Δηλαδή, ελάχιστη φορολογική ελάφρυνση γι’ αυτόν που έχει ένα σπίτι, και τεράστια γι’ αυτόν που έχει μια πολυκατοικία. Κοντά στο νου κι η γνώση για ποιον τα χαράς ευαγγέλια.
Αλλά η κατάργηση του ΣΕΠΕ και του ΣΔΟΕ, που είχαν γίνει συνώνυμα των αυστηρών και αποτελεσματικών ελέγχων κατά της καταστρατήγησης της εργατικής και φορολογικής νομοθεσίας, και η αντικατάστασή τους από μια γενική γραμματεία «φορολογικής πολιτικής και δημόσιας περιουσίας», κλείνει χωρίς ντροπή το μάτι σε όσους θεωρούν τον έλεγχο εμπόδιο στην επιχειρηματικότητα.
Όσο για τη Γραμματεία Ισότητας των Φύλων, δεν φτάνει που μεταφέρθηκε στο υπουργείο Εργασίας, συστεγάζεται και με την «οικογενειακή πολιτική», μάλλον για να δοθεί η γραμμή για τον τόπο και τον τρόπο με τον οποίο κατοχυρώνεται η διαιώνιση των ανισοτήτων. Αν προσθέσουμε εδώ και την κατάργηση της γενικής γραμματείας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μπορούμε να συμπληρώσουμε το παζλ που θα ικανοποιήσει όσους στο άκουσμα της λέξης «δικαιώματα» κάνουν τη σκέψη ότι το ΄χουμε παρακάνει με όλα αυτά.