Ο κορωνοϊός δίνει μαθήματα

΄

Εμμεσα πλην σαφέστατα η εισβολή του κορωνοϊού δίνει μαθήματα στους μαθητευόμενους νεοφιλελεύθερους μάγους με τη σημαία της ιδιωτικοποίησης των πάντων. Λίγους μόλις μήνες από την παρουσίαση των κυβερνητικών σχεδίων για την επιβολή ΣΔΙΤ στο χώρο του ΕΣΥ, με τη δικαιολογία ότι η σύμπραξη με τα ιδιωτικά κέντρα συμφέρει, τρέχουν να καλύψουν τα επικίνδυνα κενά του δημόσιου συστήματος υγείας.
Δεν μπορεί να καλυφθεί, όμως, το γεγονός ότι τα κενά οφείλονται στη χρόνια υποβάθμιση του ΕΣΥ, το οποίο είχε δεχτεί, με αφορμή τις μνημονιακές διαταγές, με πρόσχημα τον περιορισμό της σπατάλης, μεγάλη επίθεση: κλείσιμο νοσηλευτικών μονάδων, συγχώνευση άλλων, αδιαφορία για την πρωτοβάθμια φροντίδα, δραστική μείωση του προϋπολογισμού υγείας… Με αποτέλεσμα, τώρα που χρειάζονται προσλήψεις, να μη βρίσκεται προσωπικό και λόγω διαρροής στο εξωτερικό. Ενώ οι 1.500 θέσεις που είχαν από την προηγούμενη κυβέρνηση προκηρυχθεί, έχουν μπει στον πάγο.
Αυτή την κρίσιμη στιγμή δεν μπορεί να μην θυμηθούμε όσα κατά καιρούς έχουν πει εναντίον του ΕΣΥ όσοι σήμερα μας κυβερνούν. Ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης έλεγε ότι έχουμε στα νοσοκομεία περισσότερους γιατρούς από όσους χρειαζόμαστε. Ο αντιπρόεδρός του κ. Γεωργιάδης ζητούσε να μην πιστωθούν στον Τόμψεν οι απολύσεις προσωπικού από το ΕΣΥ. Ο κ. Οικονόμου τομεάρχης υγείας της ΝΔ υποστήριζε ότι οι πρωτοβάθμιες μονάδες υγείας είναι σοβιετικού τύπου. Είναι ο πρωθυπουργός που στις προγραμματικές του εκθίαζε την ιδιωτικοποίηση τμημάτων των νοσοκομείων. Μπορούμε να τους εμπιστευόμαστε;
Αυτό που μας αποκαλύπτει ο κορωνοϊός, είναι ότι οι ανάγκες που χρειάζεται επειγόντως να καλυφθούν δεν είναι έκτακτες. Και ότι τα μεθοδευμένα πλήγματα που δέχεται το ΕΣΥ, δεν μπορούν να θεραπευτούν με διαλείμματα αλλαγής της κυβερνητικής πολιτικής, χρειάζεται μόνιμη και σταθερή φροντίδα και διαχρονική απόρριψη των νεοφιλελεύθερων ιδεολογημάτων. χρειάζονται μόνιμα μέτρα. Τα κενά του δημόσιου συστήματος σπεύδουν να τα καλύψουν τώρα οι κερδοσκόποι. Η εκτίναξη των τιμών μέσων προστασίας και τεστ στα ιδιωτικά κέντρα είναι μικρό μόνο δείγμα για το πώς λύνει η «αγορά» τα προβλήματα.