Όπου δεν φτάνει ο χάρακας της Κεραμέως φτάνει το γκλοπ του ματατζή

Του Θωμά Τσαλαπάτη

Υπάρχει μια συμπεριφορά και μια στάση, που διαπερνά διαφόρους φορείς της εξουσίας και τους εξισώνει σε μια κοινή πρακτική και ιδεολογία. Από τα ΜΑΤ και τους εκπροσώπους της αστυνομίας μέχρι βουλευτές και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, παρατηρούμε μια αχαλίνωτη έκφραση βίας, λεκτικής και πραγματικής βίας, απειλής και υπόσχεσης. Το νέο αυτό φορτίο που συγκεντρώνεται τους πολιτικά ήσυχους μήνες του καλοκαιριού αποτελεί παρακαταθήκη για όσα περιμένουμε να ξεκινήσουν το φθινόπωρο. Και πίσω από το φορτίο αυτό βλέπουμε τη ριζωμένη ιδεολογία που εκπροσωπεί η Νέα Δημοκρατία: Ρατσισμός, ομοφοβία, αυταρχισμός και μισαλλοδοξία. Στην πιο ευγενική της (ως προς τους τύπους) έκφραση η ιδεολογία αυτή εκφράζεται από περιπτώσεις όπως η νίκη κεραμέως (που αν το γράψεις με μικρά ακούγεται σαν ποδοσφαιρική ομάδα). Γονυκλισίες μπροστά σε ιεράρχες, κατάργηση ασύλου, εντατικοποίηση και η υπόσχεση πως το μάθημα της Ιστορίας θα αλλάξει, προκειμένου «να μην είναι κοινωνικού χαρακτήρα, αλλά να αναπτύσσει εθνική συνείδηση». Αυτό για το οποίο όλοι αναρωτιόμαστε είναι πότε επιτέλους θα επαναφέρει τις ποδιές στα σχολεία.

Οι δηλώσεις και η στάση αυτή που θυμίζει κοσμοπολίτικο χωροφύλακα έρχεται να συνδυαστεί με μια σειρά από περιστατικά: ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρης Μαρκόπουλος εξέφρασε την άποψη πως τα μέσα ενημέρωσης αμέσως σπεύδουν να πουν «πω πω το παιδί» μόλις «λίγο αιματάκι τρέξει από τον όποιον μπαχαλάκια», ζητώντας ουσιαστικά εμμέσως αίμα από την αστυνομία και σιωπή από τους δημοσιογράφους. Ο Θοδωρής Γιάνναρος, μέλος του τομέα Υγείας της Νέας Δημοκρατίας, σχολίασε πρόσφατα ανάρτηση ιρανού πρόσφυγα στο twitter: «Θα πας εκεί από όπου ήρθες, πίθηκε», ενώ λίγη ώρα αργότερα, σε νέο του ποστάρισμα, ανέφερε: «Δεν θα έπρεπε το ζώο αυτό που έρχεται ως συριζοκαλεσμένος, μόλις φθάνει βγάζει σέλφι με το iPhone του, μας βρίζει χυδαία και ονομάζει την Ελλάδα… νέα πατρίδα του; Εγώ την πατρίδα μου δεν τη χαραμίζω για αποβράσματα! Κυκλοφορήσετε τη φώτο, να βρεθεί και να τα πει αυτά στην αστυνομία!». Το υγιές αυτό μέλος διαγράφηκε από τη Νέα Δημοκρατία.
Βεβαίως δεν μπορεί κανείς να περιμένει από βουλευτές και στελέχη να είναι στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Αυτή είναι τους τελευταίους μήνες η δουλειά της αστυνομίας. Τα ΜΑΤ καθημερινά επιδίδονται σε έναν αγώνα κατήχησης των ιδεωδών του καθεστώτος με όποιο τρόπο μπορούν. Πετούν καθημερινά δακρυγόνα σε κλειστούς χώρους, σπάνε συναυλίες και πετάνε πάγκους με βιβλία, δέρνουν καθημερινά με αλτρουισμό, επιδίδονται σε ομοφοβικά σχόλια στο δρόμο και στη συνέχεια χτυπούν τους ομοφυλόφιλους που νομίζουν πως έχουν το δικαίωμα να διαμαρτυρηθούν. Γενικά υπερωρίες. Ή όπως σχολίασε ο εκπρόσωπος της Πανελλήνιας Συνομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων (ΠΟΑΣΥ), Σταύρος Μπαλάσκας, λίγο μετά το νέο «Ξένιο Δία» στα Εξάρχεια, με στόχο πρόσφυγες και μετανάστες με μικρά παιδιά: «Εκκίνησε μια αθόρυβη νέας τεχνολογίας ηλεκτρική σκούπα η οποία είναι η αστυνομία, η οποία σιγά σιγά θα ρουφήξει όλα τα σκουπίδια από τα Εξάρχεια».
Η στάση αυτή δεν είναι απλώς κάποιες επιχειρήσεις με πρακτικό σκοπό. Εγγράφουν ιδεολογία. Διδάσκουν και προτρέπουν. Εξάρουν το ρατσισμό, την ομοφοβία και τη χρήση βίας δίνοντας ένα μήνυμα στην κοινωνία. Περιγράφουν τα όρια μιας συμπεριφοράς, τη μετατόπιση της γραμμής που χωρίζει το επιτρεπτό από το παράνομο, ορίζουν την ορθή πράξη. Είναι ταυτόχρονα εφαρμοσμένος ρατσισμός αλλά και θέαμα προς μίμηση. Και στο σημείο αυτό μιλούν απευθείας με τις εξαγγελίες του υπουργείου Παιδείας. Περιγράφοντας μαζί τους μια κοινωνία κλειστή, όπου τίποτα πέρα από την πατρίδα, τη θρησκεία και την οικογένεια δεν βρίσκει χώρο, όπου ο φοίνικας ξαναγεννιέται από τις στάχτες του.
Ευτυχισμένο το 1970 συνέλληνες!

tsalapatis.blogspot.com