Παρεμβάσεις στο κέντρο της Αθήνας

anoixti-poli

Πα­ρα­τη­ρού­με την τε­λευ­ταία πε­ρίο­δο το ι­διαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον της δη­μο­τι­κής αρ­χής για πα­ρεμ­βά­σεις στο κέ­ντρο της Αθή­νας. Στο τε­λευ­ταίο δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο πα­ρου­σιά­στη­κε «το ξε­κα­θά­ρι­σμα των πε­ρι­πτέ­ρων», μια λί­στα ά­τα­κτης πα­ρά­θε­σης πε­ρι­πτέ­ρων ό­που συ­νυ­πήρ­χαν κλει­στά, ε­γκα­τα­λειμ­μέ­να, αλ­λά και πε­ρί­πτε­ρα προς με­τα­κί­νη­ση που, ό­μως, εί­ναι α­κό­μα σε λει­τουρ­γία. Με τη συ­νή­θη τα­κτι­κή, της προ­χει­ρό­τη­τας, χω­ρίς τεκ­μη­ρίω­ση, χω­ρίς με­λέ­τη και κυ­ρίως χω­ρίς προ­τά­σεις, οι δη­μο­τι­κοί σύμ­βου­λοι της πλειο­ψη­φίας ψή­φι­σαν κά­τι που δεν ή­ταν καν σα­φές. Και δεν εί­ναι η πρώ­τη φο­ρά. Το ί­διο συ­νέ­βη πριν α­πό λί­γους μή­νες με την πε­ρί­φη­μη «Κα­νο­νι­στι­κή για το Κο­λω­νά­κι», μια πρω­τό­τυ­πη ό­σο και αυ­θαί­ρε­τη α­πό­φα­ση του συμ­βου­λίου της πρώ­της Κοι­νό­τη­τας για «ει­δι­κές το­πι­κές ρυθ­μί­σεις» που άρ­χι­σαν και τε­λείω­σαν στην, ει­δι­κής ση­μα­σίας για τον κ. Κα­μί­νη και τους ψη­φο­φό­ρους του, πε­ριο­χή του Κο­λω­να­κίου. Στό­χος α­πο­τέ­λε­σαν, τε­λι­κώς, με­ρι­κά τρα­πε­ζο­κα­θί­σμα­τα και κα­τα­σκευές στην ο­δό Τσα­κά­λωφ και στην πλα­τεία Κο­λω­να­κίου. Εντέ­λει, οι ί­διοι οι κά­τοι­κοι έ­μει­ναν με την α­πο­ρία, ποιο ή­ταν το κρι­τή­ριο της ε­φαρ­μο­γής της ει­δι­κής κα­νο­νι­στι­κής.

Ασά­φειες και πα­ρα­λεί­ψεις

Ένα α­κό­μα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα εί­ναι το σχέ­διο πε­ζο­δρό­μη­σης του Εμπο­ρι­κού Τρι­γώ­νου, το ο­ποίο συ­νε­χί­ζει ο Δή­μος Αθη­ναίων, προ­σθέ­το­ντας α­νά δια­στή­μα­τα δρό­μους ό­που α­πα­γο­ρεύει την κί­νη­ση ο­χη­μά­των. Οι πε­ζο­δρο­μή­σεις α­πο­τε­λούν μια συ­γκε­κρι­μέ­νη κα­τεύ­θυν­ση για τη δια­μόρ­φω­ση ε­νός α­στι­κού συ­στή­μα­τος. Στην πε­ρί­πτω­ση του κέ­ντρου της Αθή­νας δεν φαί­νε­ται να υ­πάρ­χει κα­μία ο­λο­κλη­ρω­μέ­νη ει­κό­να για την ει­κό­να του κέ­ντρου με την ο­λο­κλή­ρω­ση του σχε­δίου των πε­ζο­δρο­μή­σεων. Ποιος εί­ναι ο πο­λε­ο­δο­μι­κός σχε­δια­σμός που θα δια­σφα­λί­ζει την α­πρό­σκο­πτη κυ­κλο­φο­ρία πε­ζών και ο­χη­μά­τω­ν; Όταν η κί­νη­ση των ο­χη­μά­των α­πό το Σύ­νταγ­μα και τη ο­δό Στα­δίου προς την ο­δό Αθη­νάς γί­νε­ται μό­νο α­πό τις ο­δούς Μη­τρο­πό­λεως, Κα­ρα­γιώρ­γη Σερ­βίας και Σο­φο­κλέ­ους, πό­σο φορ­τίο μπο­ρεί να ε­ξυ­πη­ρε­τη­θεί και πό­ση ρύ­παν­ση προ­κα­λεί­ται στο πε­ρι­βάλ­λον α­πό τη συμ­φό­ρη­ση των ο­χη­μά­τω­ν; Υπάρ­χει πρό­τα­ση για τον έ­λεγ­χο ει­σό­δου και ε­ξό­δου α­πό τους πε­ζό­δρο­μους; Υπάρ­χει πρό­νοια, ώ­στε τα ε­μπο­ρι­κά κα­τα­στή­μα­τα να μπο­ρούν να α­νε­φο­διά­ζο­νται ή στο­χεύου­με στη με­τα­τρο­πή του ε­μπο­ρι­κού κέ­ντρου σε α­πέ­ρα­ντο κα­φε­νείο και των δρό­μων σε χεί­μαρ­ρους τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­τω­ν;
Ο κ. Κα­μί­νης, χρειά­στη­κε να φτά­σει στο ό­γδοο έ­τος της θη­τείας του, ή στην α­φε­τη­ρία της προ­ε­κλο­γι­κής κα­μπά­νιας για την ε­πό­με­νη ε­κλο­γι­κή α­να­μέ­τρη­σή του, ό­που κι αν θα γί­νει αυ­τή, για να κά­νει κά­ποιες ε­λά­χι­στες κι­νή­σεις, ε­νώ έ­χουν μεί­νει στα χαρ­τιά ε­ξαγ­γε­λίες και δια­γω­νι­σμοί που δεν υ­λο­ποιή­θη­καν πο­τέ. Θυ­μί­ζου­με τον Πα­νελ­λή­νιο Δια­γω­νι­σμό Ιδεών για τον Σχε­δια­σμό Πρό­τυ­που Πε­ρι­πτέ­ρου που έ­γι­νε το 2016. Ακό­μα, το πρό­γραμ­μα Athens Partnership, μια σύ­μπρα­ξη του Δή­μου με το Ίδρυ­μα Σταύ­ρος Νιάρ­χος, αλ­λά και με το Bloomberg Associates, μια χρη­μα­το­δο­τι­κή πη­γή γε­νι­κευ­μέ­νης οι­κο­νο­μι­κής στή­ρι­ξης, που α­πέ­δω­σε μό­νο στα Ανοι­χτά Σχο­λεία, αλ­λά στο ο­ποίο πε­ρι­λαμ­βα­νό­ταν και η α­νά­πλα­ση του Ιστο­ρι­κού κέ­ντρου και του Εθνι­κού Κή­που. Με α­γω­νία α­να­ζή­τη­σε τό­τε η δη­μο­τι­κή αρ­χή τα κον­δύ­λια για να δου­λέ­ψει για την πό­λη μας. Τε­λι­κά βρή­κε μό­νο τα χρή­μα­τα και ξέ­χα­σε την α­γω­νία και τον στό­χο της.

Πό­λη, σύ­στη­μα λει­τουρ­γι­κό

Εί­ναι προ­φα­νές ό­τι ό­λες αυ­τές οι πα­ρεμ­βά­σεις, με τον τρό­πο που γί­νο­νται, δεν δη­μιουρ­γούν κα­μία αι­σιο­δο­ξία για βελ­τίω­ση των συν­θη­κών στην πό­λη μας. Μέ­χρι τώ­ρα, κα­μία δη­μο­τι­κή αρ­χή δεν έ­χει α­ντι­με­τω­πί­σει την πό­λη ως έ­να σύ­στη­μα που χρειά­ζε­ται συ­νο­λι­κό σχε­δια­σμό, ώ­στε να εί­ναι λει­τουρ­γι­κό. Η Ανοι­χτή Πό­λη έ­δι­νε πά­ντα στο πρό­γραμ­μά της με­γά­λη ση­μα­σία στο κέ­ντρο της Αθή­νας, ό­πως και σε ό­λες τις γει­το­νιές της πό­λης. Η πρό­τα­σή μας εί­χε πά­ντα στη βά­ση της ό­τι πρώ­τα θα πρέ­πει το κέ­ντρο να κερ­δί­σει τους κα­τοί­κους του, με ε­νί­σχυ­ση της κα­τοι­κίας και έ­λεγ­χο των χρή­σεων γης. Χω­ρίς κα­τοί­κους κα­μία πό­λη δεν έ­χει μέλ­λον. Προ­τεί­να­με την α­πο­κα­τά­στα­ση της πρό­σβα­σης των κα­τοί­κων σε κοι­νω­νι­κές υ­πο­δο­μές για την υ­γεία, τον α­θλη­τι­σμό και τον πο­λι­τι­σμό, την ε­πα­να­λει­τουρ­γία και ε­νί­σχυ­ση των σχο­λι­κών δο­μών σε ό­λες τις βαθ­μί­δες. Την α­νά­λο­γη δια­μόρ­φω­ση των δη­μο­τι­κών τε­λών για εν­θάρ­ρυν­ση νέων κα­τοί­κων. Ήπιες και ο­λο­κλη­ρω­μέ­νες πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές πα­ρεμ­βά­σεις για την ε­νί­σχυ­ση του πρα­σί­νου και την α­πε­λευ­θέ­ρω­ση κοι­νό­χρη­στων χώ­ρων. Ει­ση­γη­θή­κα­με και πε­τύ­χα­με την πα­ρά­τα­ση του ω­ρα­ρίου του με­τρό. Ση­μα­ντι­κή θεω­ρού­με την α­πο­θάρ­ρυν­ση της χρή­σης ΙΧ στο κέ­ντρο της πό­λης, την προώ­θη­ση ο­λο­κλη­ρω­μέ­νου σχε­δια­σμού δι­κτύων μέ­σων μα­ζι­κής με­τα­φο­ράς και πο­δη­λα­το­δρό­μων, τη συ­νο­λι­κή με­λέ­τη για την κυ­κλο­φο­ρία και τη στάθ­μευ­ση των ο­χη­μά­των χω­ρίς ε­πι­βά­ρυν­ση των κα­τοί­κων. Σή­με­ρα, με την ρα­γδαία α­νά­πτυ­ξη του του­ρι­σμού, ο­φεί­λου­με να με­ρι­μνή­σου­με για την προ­σβα­σι­μό­τη­τα, τη δια­χεί­ρι­ση πλή­θους και την προ­στα­σία της κα­τοι­κίας α­πό ε­μπο­ρι­κές χρή­σεις, αλ­λά και την προ­στα­σία της μι­κρο­με­σαίας πα­ρα­δο­σια­κής ε­πι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. Προ­τεί­να­με την α­ξιο­ποίη­ση και διά­σω­ση των κτι­ρίων που εί­ναι υ­πό ε­γκα­τά­λει­ψη, με πα­ράλ­λη­λους στό­χους την α­νά­δει­ξη της αρ­χι­τε­κτο­νι­κής κλη­ρο­νο­μιάς και την ε­νί­σχυ­ση των δο­μών υ­πο­στή­ρι­ξης στις ευά­λω­τες ο­μά­δες και συμ­με­το­χής των πο­λι­τών σε πρω­το­βου­λίες συν­δια­χεί­ρι­σης.
Επι­δίω­ξή μας εί­ναι η εκ­πό­νη­ση ε­νός συ­νο­λι­κού σχε­δίου για την α­να­συ­γκρό­τη­ση του κέ­ντρου της Αθή­νας με προϋπο­θέ­σεις και στό­χους. Θεω­ρού­με την πρω­το­βάθ­μια αυ­το­διοί­κη­ση την πιο ά­με­ση και α­πο­δο­τι­κή μορ­φή κοι­νω­νι­κής και πο­λι­τι­κής δρά­σης. Απαι­τεί­ται, ό­μως, η ου­σια­στι­κή ε­να­σχό­λη­ση και η βα­θιά γνώ­ση των προ­βλη­μά­των, και ό­χι ε­πι­κοι­νω­νια­κή δια­χεί­ρι­ση προς ά­γρα χρη­μα­το­δο­τή­σεων, τη στιγ­μή μά­λι­στα που εί­μα­στε ό­λοι κοι­νω­νοί της υ­πο­βάθ­μι­σης της πό­λης. Εί­ναι ση­μα­ντι­κός ο συ­ντο­νι­σμός των πρω­το­βου­λιών που έ­χουν α­να­λά­βει κα­τά και­ρούς οι διά­φο­ροι φο­ρείς, οι ο­ποίοι μπο­ρούν α­κό­μα να συ­νερ­γα­στούν α­πο­δο­τι­κά και να α­ντι­στρέ­ψουν το κλί­μα ε­γκα­τά­λει­ψης και χα­ο­τι­κής δια­μόρ­φω­σης που ε­πι­κρα­τεί αυ­τή τη στιγ­μή στο κέ­ντρο της Αθή­νας. Ανα­μέ­νου­με με ι­διαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον την πλή­ρη α­νά­πτυ­ξη της πρω­το­βου­λίας που α­να­λαμ­βά­νει η κε­ντρι­κή διοί­κη­ση με την κα­τά­θε­ση του νο­μο­σχε­δίου και τη δη­μιουρ­γία του φο­ρέα για την α­νά­πλα­ση πό­λης της Αθή­νας. Σε μια α­νά­λο­γη πρω­το­βου­λία, άλ­λω­στε, ο­φεί­λου­με την διά­σω­ση της Πλά­κας.

Ανοι­χτή Πό­λη