Πλεόνασμα «χορηγιών», έλλειμμα δημοκρατίας

 

 

Σκίτσο του Χρήστου Πικριδά

 

Είκοσι χρόνια κοντεύουν να συμπληρωθούν από την ημέρα που ο κ. Θ.Τσουκάτος παρέλαβε ένα εκατομμύριο γερμανικά μάρκα από τα μαύρα ταμεία της Ζίμενς, για να τα καταθέσει, σύμφωνα με ομολογία του, στο εξίσου μαύρο ταμείο τού εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ, και η δικαστική αποτίμηση της υπόθεσης δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Την είχαμε σχεδόν λησμονήσει, καθώς μάλιστα τον τελευταίο καιρό συζητούσαμε για υψηλού επιπέδου θέματα αναθεώρησης του συντάγματος. Ευτυχώς, η απολογία τού άλλοτε «στρατηγού» του ΠΑΣΟΚ ενώπιον του δικαστηρίου μας επανέφερε στη σκληρή πραγματικότητα.
Η σκληρή πραγματικότητα, όπως την περιέγραψε ο κ. Τσουκάτος, είναι ότι για πολλά χρόνια ένας πακτωλός χρημάτων προσφερόταν με το αζημίωτο στα κόμματα που κυβερνούσαν ή ήταν ενδεχόμενο να κυβερνήσουν. Δεν γίνεται λόγος για το ψωροεκατομμύριο των μάρκων, αλλά για τα 48 εκατομμύρια ευρώ, που δόθηκαν στο ΠΑΣΟΚ μόνο το 2000, για τις τρέχουσες ανάγκες του. Ο κ. Τσουκάτος επιμένει, και μάλλον κάτι θα ξέρει περισσότερο από εμάς, ότι δεν ήταν μόνο το ΠΑΣΟΚ που επωφελήθηκε και ότι ακόμα και σήμερα οι ίδιοι καλοθελητές συνεχίζουν να προσφέρουν τα εκατομμύρια των οβολών τους. Με μεγαλύτερη προσοχή ίσως και με μικρότερη απλοχεριά πιθανότατα, αλλά δεν ξεχνούν ποτέ όσους τους έχουν ευεργετήσει. Και δεν φαίνεται απίθανο, καθώς τα υπερχρεωμένα, παρά τον πακτωλό, κόμματα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με τους δικούς τους ισχυρισμούς, ακόμα και την κρατική ενίσχυση τη διαθέτουν για την αποπληρωμή των απίστευτων δανείων τους. Προφανώς, κάποιο τρόπο θα έχουν βρει για να επιβιώνουν.

Ζήτημα δημοκρατίας

Δεν έχει νόημα να μιλήσουμε άλλη μια φορά για διαφθορά. Άλλωστε, μόλις προχθές σημαίνον στέλεχος του ΠΑΣΟΚ μάς εξήγησε ότι το κόμμα του έκανε την αυτοκριτική του, πλήρωσε για τα λάθη του και πάμε γι’ άλλα…Δυστυχώς, δεν πρόκειται μόνο για τη διαφθορά. Πρόκειται για την αποκατάσταση της δημοκρατικής ομαλότητας, που έχει βαρύτατα και διαχρονικά τρωθεί. Όρος για τη στοιχειώδη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος είναι η ισότητα και η ισονομία. Και παρότι γνωρίζουμε ότι προϋπόθεση ύπαρξης μιας κοινωνίας του κέρδους είναι να μη μοιράζεται ισότιμα το χρήμα, αυτό που μας περιγράφουν ότι συνέβη στα χρόνια του «εκσυγχρονισμού», ξεφεύγει από κάθε λογική. Τα συγκεκριμένα δύο κόμματα μπουκώθηκαν κυριολεκτικά με δισεκατομμύρια απ’ ευθείας από τον κρατικό προϋπολογισμό, από τον αστείρευτο με κρατική εντολή τραπεζικό δανεισμό, από τα μπαχτσίσια των κρατικοδίαιτων εργολάβων και από το μαύρο πολιτικό χρήμα πολυεθνικών και εγχώριων «χορηγών». Ποιος θα μπορούσε να τους ανταγωνιστεί, να τους παλέψει κάπως ισότιμα; Και όχι μόνο την εποχή της παντοδυναμίας τους, αλλά και στα χρόνια που ακολούθησαν, ακόμα και μέχρι πρόσφατα. Το παιχνίδι είχε στηθεί έτσι, ώστε να μην μπορεί να παρεμβληθεί τρίτος. Δεν υπήρχε πολιτικό παιχνίδι. Το έγκλημά τους ήταν πολύ βαρύτερο από αυτό για το οποίο σήμερα κατηγορούνται. Ανέστειλαν βασικές αρχές λειτουργίας ενός δημοκρατικού πολιτεύματος.
Θα πήγαιναν όλα όπως τα είχαν σχεδιάσει, αν δεν ερχόταν η κρίση και τα μνημόνια, που έγιναν αιτία, αφενός, να περιοριστούν δραστικά οι πακτωλοί, αφετέρου να αγανακτήσει και να ξεσηκωθεί ο κόσμος, τόσο που να μην αρκούν τα συνηθισμένα μέσα ελέγχου των αντιδράσεών του. Χωρίς αυτές τις δραστικές ανατροπές δεν υπήρχε ισχυρή πιθανότητα να μπει τρίτος στο δικομματικό παιχνίδι και να το ανατρέψει. Γι’ αυτό τις μισούν τις πλατείες, γι’ αυτό τις συκοφαντούν μέρα και νύχτα. Γι’ αυτό μισούν και τον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και μετά το συμβιβασμό. Λαϊκό κίνημα και ΣΥΡΙΖΑ αποπειράθηκαν και ως ένα βαθμό πέτυχαν να αποκαταστήσουν, έστω προσωρινά, μια σχετική ισοτιμία στους όρους του πολιτικού παιχνιδιού, παρά τη λυσσασμένη προσπάθεια των συστημικών διαμορφωτών τής κοινής γνώμης.

Δεν έχουν παραιτηθεί

Δεν πρέπει να υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι η μάλλον ευνοϊκή αυτή κατάσταση είναι ασταθέστατη. Έχουν ήδη συγκεντρώσει δυνάμεις και αντεπιτίθενται. Δεν έχουν κανένα πρόβλημα να αποκαλυφθούν οι προθέσεις τους. Δείτε τον μεγιστάνα με πόσο θράσος μιλάει για χούντα που πρέπει να πέσει, την ίδια στιγμή που βάζει το χέρι στην τσέπη, για να ενισχύσει αυτούς που θέλει να τη διαδεχτούν στην κυβέρνηση. Αλλά δεν είναι μόνον αυτός. Είναι κι άλλοι, ακόμα πιο επικίνδυνοι, που καιροφυλακτούν, ώστε να γίνουν χορηγοί τού παρείσακτου ΣΥΡΙΖΑ μετατρέποντάς τον σε μέρος ενός νέου στημένου παιχνιδιού. Δείτε με πόση μανία καταφέρονται εναντίον της απλής αναλογικής, που ανοίγει πάρα πολύ το παιχνίδι, σε βαθμό απροσδιοριστίας. Δείτε με πόση επιμονή προσπαθούν να αποδείξουν ή να πείσουν ότι όλοι ίδιοι είναι, ότι, επομένως, το παιχνίδι παίζεται σε ισότιμη, εν τη ατιμία της, βάση. Δείτε με πόση μαεστρία διαδίδουν ότι ακόμα και η παροχή τού μαύρου χρήματος είναι τελικά «δημοκρατική», γιατί αυτό μοιράζεται σε όλους, έστω και ανισότιμα.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, απαντώντας προχθές σε σχετική ερώτηση, επισήμανε ορθά ότι το νομικό πλαίσιο προστασίας από την εισροή του μαύρου πολιτικού χρήματος έχει βελτιωθεί. Το θέμα, είπε, είναι αν παραβιάζεται. Και ο πειρασμός είναι πολύ μεγάλος. Όχι τόσο γιατί το χρήμα, όπως συνήθως λέγεται, είναι γλυκό, αλλά γιατί αυτό μπορεί να κρίνει την έκβαση πολλών πολιτικών αναμετρήσεων. Πραγματική θωράκιση, λοιπόν, μπορεί να επιχειρηθεί με τη διαρκή ενίσχυση των θεσμών της πληθυντικής και συγκρουσιακής δημοκρατίας. Εκείνων που επιτρέπουν και ευνοούν την εκδήλωση των υπαρκτών αντιθέσεων και την αυθεντική έκφρασή τους στο πολιτικό επίπεδο, και δεν εμποδίζουν την εμφάνιση και ανάδειξη αναγκαίων παρείσακτων. Μαζί με όλα τα άλλα, αυτό θα πρέπει να έχουμε πια διδαχτεί.

Χ.Γεωργούλας