Πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι

Δεν κατάφερε να συναντηθεί με την αλήθεια η Νίκη Κεραμέως αναφορικά με τη ρύθμιση που προέβλεπε τη ζωντανή μετάδοση των μαθημάτων στα σχολεία και η οποία προωθήθηκε υπό το πρόσχημα ότι αρκετοί από τους μαθητές θα αποφύγουν να επιστρέψουν στα μαθήματα, διότι συγκατοικούν με άτομα που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες. Μια εβδομάδα που άρχισε με ψέματα, συνεχίστηκε έτσι και τελείωσε όπως ακριβώς άρχισε, με θύμα την κοινή λογική την οποία η υπουργός Παιδείας πολλές φορές επικαλείται αλλά σπανίως υπηρετεί με τα μέχρι τώρα πεπραγμένα της στο ΥΠΑΙΘ.

Σε μια προσπάθεια να πείσει για το ορθό της επιλογής της εν λόγω ρύθμισης η κα Κεραμέως ισχυρίστηκε στις αρχές της εβδομάδας ότι είχε αποσπάσει τη σύμφωνη γνώμη της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ). Μάλιστα, στον ίδιο ακριβώς ισχυρισμό προέβη και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας, δίνοντας έτσι την απόλυτη κυβερνητική κάλυψη στην υπουργική τοποθέτηση.
Κάπου εδώ όμως το μονοπάτι που επέλεξε η υπουργός Παιδείας αρχίζει να ξεστρατίζει από το δρόμο της αλήθειας. Αρκούσε μία και μόνο συνάντηση των συνδικαλιστικών φορέων των δασκάλων και των καθηγητών με εκπροσώπους της Αρχής, για να διαπιστωθεί στην πράξη ότι δεν υπήρχε σύμφωνη γνώμη της για την επίμαχη ρύθμιση, ούτε γραπτή, όπως ισχυρίζονταν Κεραμέως και Πέτσας, αλλά ούτε καν προφορική. Κατά το κοινώς λεγόμενο η υπουργός πιάστηκε με τη γίδα (του ψέματός της) στην πλάτη.

Πιάστηκε με τη… γίδα στην πλάτη

Ξέσπασε, όπως ήταν αναμενόμενο, σάλος. Ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσω του αρμόδιου τομεάρχη Νίκου Φίλη, ζήτησε εξηγήσεις για την προφανή εξαπάτηση. Η ΟΛΜΕ και η ΔΟΕ δικαιώθηκαν για τις ζωηρές αντιρρήσεις που από την πρώτη στιγμή εξέφρασαν. Και η κυβέρνηση άρχισε να τρέχει και να μην φτάνει.
Η Αρχή βέβαια βρέθηκε σε δύσκολη θέση και τόνισε ότι «ο σκοπός της συγκεκριμένης επεξεργασίας που συνίσταται στην παροχή εκπαίδευσης, είναι κατ’ αρχήν νόμιμος και μπορεί να αποτελέσει, υπό προϋποθέσεις, τη βάση για τη σύννομη επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων των διδασκόντων και των μαθητών στο πλαίσιο της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης».
Ωστόσο, την ίδια ώρα τονίστηκε αρμοδίως και σαφώς ότι «η εφαρμογή της διάταξης δεν μπορεί να γίνει πριν από την έκδοση της Υπουργικής Απόφασης, η οποία προϋποθέτει την έκδοση σοβαρής και τεκμηριωμένης εκτίμησης αντίκτυπου που θα διασφαλίζει τα δικαιώματα όλων των εμπλεκόμενων».
Και το πιο σημαντικό: «Στο πλαίσιο της συζήτησης εκτιμήθηκε ότι μια τέτοιας έκτασης μελέτη δεν μπορεί να εκδοθεί σε διάστημα μικρότερο του ενός μήνα, στην καλύτερη των περιπτώσεων». Σ’ ένα μήνα όμως η σχολική περίοδος θα έχει ήδη τελειώσει ή θα βρίσκεται λίγο πριν το τέλος της.

Αχρείαστο ρίσκο

Και όμως, ακόμα και μετά από αυτή τη θεαματική εξέλιξη, η κα Κεραμέως επιμένει. Στις σχετικές ανακοινώσεις της Αρχής, η υπουργός «διέγνωσε» αποδοχή της ρύθμισής της, μένοντας στο ότι είναι κατ’ αρχήν νόμιμη χωρίς όμως να πει κουβέντα για την εκτίμηση αντικτύπου που ζητήθηκε και η οποία θεωρείται εξόχως σημαντική για να δοθεί ή όχι η τελική έγκριση.
Επέμεινε επίσης ότι πρόκειται να εκδοθεί άμεσα η απαραίτητη κανονιστική πράξη για την εφαρμογή της διάταξης και κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι με τη στάση της είναι σαν να ζητάει να μείνουν χωρίς ελπίδα και χωρίς υποστήριξη τα παιδιά που δεν θα έχουν τη δυνατότητα να επιστρέψουν στο σχολείο.
Φυσικά, η υπουργός Παιδείας θα μπορούσε να προστατεύσει το σύνολο της μαθητικής κοινότητας από αυτό το αχρείαστο, όπως πολλάκις το έχει χαρακτηρίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, ρίσκο με το να αποφασίσει να μην ανοίξουν ξανά τα σχολεία για τη φετινή περίοδο, παρά μόνο για την Γ’ Λυκείου που αποτελεί έτσι και αλλιώς ιδιάζουσα περίπτωση. Αντ’ αυτού όμως επιμένει και αύριο φέρνει πρώτα στις τάξεις τους μαθητές των δύο πρώτων τάξεων των Λυκείων και του συνόλου των τάξεων των Γυμνασίων της χώρας.
Η κα Κεραμέως επέλεξε να έχει απέναντί της το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας (διδακτικό προσωπικό, γονείς, μαθητές). Επιδεικνύει αλαζονεία που δεν συνάδει με τη θεσμική θέση της αλλά απολαμβάνει της στήριξης του πρωθυπουργού. Επικαλείται τις σχετικές απόψεις των επιστημόνων που της άναψαν το πράσινο φως αλλά την ίδια ώρα, με δική της απόφαση, δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές να απέχουν από τα μαθήματα με απλή δήλωση.
Ποιος, σε τελική ανάλυση, είναι ο λόγος που «υποχρεώνει» την υπουργό να διατάξει την επαναλειτουργία των σχολείων της δεύτερης βαθμίδας αλλά και να συζητά την επαναλειτουργία των μονάδων της πρώτης; Πρόκειται για ερωτήματα που χρήζουν απαντήσεων. Προσώρας πάντως οι απαντήσεις της κα Κεραμέως ζυγίζονται και βρίσκονται … ελλιπέστατες.

Νίκος Γιαννόπουλος