Ο «χρυσός κανόνας» του Σαρκοζί είναι μια μεγάλη παγίδα
Θα μπορέσουμε να αποφύγουμε τη χρεοκοπία της Ελλάδος;
Η κατάσταση είναι σοβαρή. Και δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Σχετίζεται με μια λάθος αντίληψη. Η οικονομική και νομισματική ένωση βασίστηκε στην εξισορρόπηση ανάμεσα στην νομισματική και την οικονομική εξουσία. Αυτό συνεπάγεται ότι δίπλα στην ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας θα υπάρχει ένας οικονομικός πόλος, ο οποίος, λαμβάνοντας υπόψη το γράμμα και το πνεύμα της συνθήκης, δεν θα μπορούσε να πάρει παρά μόνο μία μορφή: τη μορφή της συνεργασίας. Αυτή η συνεργασία δεν υπήρξε.
Τι πρέπει να γίνει, λοιπόν, σήμερα;
Επείγει να εφαρμοστούν οι αποφάσεις της 21ης Ιουλίου, που αφορούν την αύξηση των κεφαλαίων του ταμείου σταθερότητας από 440 δισ. στα 770 δισ. ευρώ. Αυτό αρκεί για να εξασφαλιστούν όσοι θέλουν να νιώσουν ασφαλείς. Όμως, υπήρξε ήδη ένα πρώτο σχέδιο διάσωσης, που αποδείχτηκε πως δεν ήταν αρκετό. Κι αυτό γιατί οι ευρωπαίοι ηγέτες φάνηκαν διστακτικοί.
Εννοείτε το γαλλογερμανικό ζεύγος;
Όχι μόνο! Εννοώ και τους δεκαεπτά! Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να αντιληφθούν τι συμβαίνει. Η Άγκελα Μέρκελ είναι διστακτική, άλλοι προτιμούν τις γροθιές στο σαγόνι. Στο διάστημα ανάμεσα σε δύο συνόδους κορυφής, όλοι κάτι έχουν να πουν. Πώς θέλετε οι επενδυτές, και δεν μιλώ μόνα για τους κερδοσκόπους, να νιώσουν ασφαλείς;
Βρίσκεστε πιο κοντά στη στάση που κράτησε ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ, ο επικεφαλής της ΕΚΤ;
Ναι, αντιστάθηκε στην υπερβολική αυστηρότητα ορισμένων Γερμανών. Δικαίως παρενέβη για να στηρίξει την αγορά κρατικών ομολόγων τής Ελλάδας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας. Πρόσφερε την αναγκαία ρευστότητα στις τράπεζες και με τη στάση του ώθησε τους διστακτικούς ηγέτες να πάρουν μέτρα. Ήταν ο πιο ευρωπαίος απ’ όλους.
Η Γερμανία ταλαντεύεται ανάμεσα στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και την άρνηση να πληρώσει για όσους αρνούνται να σεβαστούν τους κανόνες. Πώς θα εξελιχθεί, κατά τη γνώμη σας, η στάση της;
Πριν από δέκα μέρες ήμουν στη Γερμανία. Πιστεύω ότι η κ. Μέρκελ είναι πεισμένη, στο βάθος της καρδιάς της και του μυαλού της, ότι θα ήταν τραγικό για τη Γερμανία να γνώριζε μια ιστορική αποτυχία το ευρώ. Κάνει, λοιπόν, βήματα, αλλά συναντώντας μεγάλες δυσκολίες τόσο στο κόμμα της όσο και στους φιλελεύθερους εταίρους της.
Μπορεί η Ελλάδα να εγκαταλείψει το ευρώ;
Αν το κάνει, θα προκληθεί ένα ντόμινο. Οι αγορές θα στρέψουν πιο πολύ το ενδιαφέρον τους προς την Ισπανία και την Ιταλία. Η σωτηρία του έλληνα στρατιώτη, λοιπόν, είναι σωτηρία του ευρώ.
Για τη δημοσιονομική εξισορρόπηση και τη σταθεροποίηση της ευρωζώνης χρειάζεται κάποιος «χρυσός κανόνας», όπως θέλει ο κ. Σαρκοζί;
Πίσω από τη φόρμουλα αυτή που επέλεξε, υπάρχει το κενό. Διάβασα το σχετικό κείμενο και βλέπω ότι θα χρειαστεί να περιμένουμε τον οργανικό νόμο, που δεν υπάρχει ακόμα, για να δούμε περί τίνος ακριβώς πρόκειται. Ας μου συγχωρέσετε την έλλειψη κομψότητας, αλλά ο «χρυσός κανόνας» είναι μια παγίδα για την αντιπολίτευση.
Πώς μπορεί να τεθεί τέρμα στην τραπεζική κρίση;
Η Κριστίν Λαγκάρντ διέπραξε ένα σοβαρό πολιτικό σφάλμα εκτιμώντας ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες είχαν επείγουσα ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης. Στην πραγματικότητα, οι τράπεζες αύξησαν τα ίδια κεφάλαια από το 2008 και μετά και είναι σήμερα σε θέση να αντιμετωπίσουν μια χρεοκοπία ή μια μείωση της αξίας των απαιτήσεών τους. Θα αρκούσε απλώς να το πουν οι κυβερνήσεις.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
