Από την αρχή της συνένωσης των δύο οργανώσεων που αποτέλεσαν το κόμμα die Linke είχε συμφωνηθεί να μην ψηφιστεί πρόγραμμα, ώσπου να υπάρξει η αναγκαία όσμωση μέσα από την κοινή πολιτική δράση και τις εμπειρίες της. Παράλληλα, είχε συμφωνηθεί μια διαδικασία καθορισμού της ηγεσίας που βαθμιαία θα οδηγούσε από την ποσόστωση –στην πρώτη ηγετική ομάδα συμμετείχαν τα δύο ιδρυτικά μέρη με ίσο αριθμό εκπροσώπων– στην εκλογή χωρίς περιορισμούς. Αυτό θα γίνει στο επόμενο συνέδριο.
Για το πρόγραμμα η αρμόδια επιτροπή παρουσίασε πέρσι το πρώτο σχέδιο, στο οποίο έγιναν τροποποιήσεις έπειτα από δημόσια συζήτηση. Τέλος, η διοίκηση του κόμματος, με προσωπικές παρεμβάσεις του Όσκαρ Λαφοντέν και του Γκρέγκορ Γκίζι, παρουσίασε το σχέδιο που συζητήθηκε και εγκρίθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο στο συνέδριο της Ερφούρτης.
Προτάθηκαν συνολικά και συζητήθηκαν 1.500 τροπολογίες και η συζήτηση ήταν ορισμένες φορές θυελλώδης. Τελικά, το πρόγραμμα ενέκριναν σχεδόν 97% των 506 συνέδρων, με μόνο δυο όχι και 13 λευκά.
Είχε προηγηθεί συμφωνία των μελών της διεύθυνσης του κόμματος να υποστηρίξουν όλα τα μέλη της το σχέδιο προγράμματος. Σε συνέντευξή της η Ζάρα Βάγκενκνεχτ, αντιπρόεδρος του κόμματος και εκπρόσωπος της «Κομμουνιστικής Πλατφόρμας», της μεγαλύτερης τάσης στην αριστερή πτέρυγα, είχε πει ότι το σχέδιο προγράμματος είναι βέβαια αποτέλεσμα συμβιβασμού, όπως κάθε πρόγραμμα, αλλά «χρειαζόμαστε ένα πρόγραμμα που ενώνει το κόμμα και όχι το πρόγραμμα μιας ισχνής πλειοψηφίας που θα το διασπάσει». Η επιρροή της αριστερής πτέρυγας ήταν εμφανώς αυξημένη, ιδίως στη μορφή της συνεργασίας με την πτέρυγα Λαφοντέν.
Τα βασικά σημεία που υπήρξαν αντικείμενο συγκρούσεων στην προσυνεδριακή συζήτηση ήταν οι τράπεζες και το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Το πρόγραμμα προβλέπει κρατική ιδιοκτησία των μεγάλων τραπεζών και παράλληλα τράπεζες στην ιδιοκτησία των ομόσπονδων κρατιδίων και των δήμων, όπως και συνεταιριστικές τράπεζες. «Χρειαζόμαστε ταμιευτήρια και όχι τράπεζες καζίνα» ήταν το σχετικό σύνθημα. Επίσης η Αριστερά ζητά την απαγόρευση των τραπεζικών παραγώγων και της δραστηριότητας των κερδοσκοπικών χετζ φαντς.
Προβλέπει επίσης την κατάργηση της μεγάλης καπιταλιστικής ιδιοκτησίας με διάφορες μορφές, αλλά επίσης της προστασία των ιδιωτικών μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων με όρους και προδιαγραφές.
Ζητάει την πλήρη αποχή της Γερμανίας από στρατιωτικές αποστολές, ακόμα κι αν είναι του ΟΗΕ. Αντ’ αυτού ο Λαφοντέν πρότεινε, και το συνέδριο υιοθέτησε, αν και με αντιρρήσεις εξ αριστερών, να δημιουργηθεί ένα άοπλο σώμα παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας. Αυτό ήταν ιδέα του ηγέτη των σοσιαλδημοκρατών Βίλι Μπράντ στη δεκαετία του 1970, και ο Λαφοντέν πρότεινε και την ονομασία «σώμα Βίλι Μπραντ», σαν νεύμα προς τους σοσιαλδημοκράτες, όπως είπε. Αυτό, η συμμετοχή δηλαδή του γερμανικού στρατού σε διεθνείς εκστρατείες, υπήρξε προσυνεδριακά αντικείμενο έντονης συζήτησης, γιατί ουσιαστικά αποκλείει τη συμμετοχή του die Linke σε κυβερνήσεις συνεργασίας σε ομοσπονδιακό επίπεδο.
Η έγκριση του προγράμματος έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους συνέδρους. Επρόκειτο για μια μεγάλη στιγμή που η αριστερά «γράφει ιστορία» είπε ο Όσκαρ Λαφοντέν σε μια εντυπωσιακή ομιλία καταγγέλλοντας «τη δικτατορία των χρηματοπιστωτικών αγορών στην Ευρώπη». Το νέο πρόγραμμα θα τεθεί για έγκριση στα μέλη του κόμματος. «Εμείς εργαστήκαμε και πετύχαμε κάτι το απίστευτο» είπε ο Κλάους Έρνστ.
Παρά την προσπάθεια να διακοπεί, μετά το συνέδριο, η περίοδος της εσωστρέφειας, την επομένη κιόλας άρχισε η συζήτηση για την εκλογή νέας ηγεσίας που θα γίνει του χρόνου. Η συμπρόεδρος Γκεζίνε Λετς δήλωσε δημοσίως ότι θα είναι υποψήφια, ενώ ο άλλος του διδύμου, ο Κλάους Ερνστ, επιφυλάχθηκε. Έτσι ένα νέο συνέδριο θα πραγματοποιηθεί τον Ιούνιο στην πόλη Γκετίνγκεν, αφού απέφυγαν να θέσουν τώρα το ζήτημα αυτό για να μην αποπροσανατολίσουν τη συζήτηση. «Εμείς αποφασίσαμε το διαχωρισμό για να συζητήσουμε σε βάθος το πρόγραμμα». Πρέπει να σημειωθεί ότι η δικέφαλη ηγεσία εδώ και ενάμισι χρόνο έχει γίνει στόχος έντονης κριτικής.
«Οι λαοί της Ευρώπης να ξεσηκωθούν»
Συνέντευξη του συμπροέδρου του die Linke, Κλάους Ερνστ
Είσαστε ικανοποιημένος από το συνέδριό σας;
Βεβαίως, γιατί το συνέδριό μας απέδειξε ότι τα μέλη του μπορούν να συμφωνήσουν στα ουσιαστικά ζητήματα. Οι συμβιβαστικές προτάσεις που έγιναν από την Γκεζίνε Λετς κι εμένα έγιναν με μεγάλη πλειοψηφία δεκτές. Η θέλησή μας να είμαστε ενωμένοι θριάμβευσε.
Ποια είναι τα κρίσιμα ζητήματα στο νέο πρόγραμμά σας;
Υπάρχουν τρία προβλήματα-κλειδιά κατά την άποψή μου: Η πιο δίκαια κατανομή του πλούτου, η αύξηση των μισθών και η διασφάλιση των κοινωνικών υπηρεσιών. Και τέλος όλα τα δικαιώματα που αναφέρονται στη δημοκρατική οικονομική, όπως τα δικαιώματα διαχείρισης στις μεγάλες επιχειρήσεις, όπου οι εργαζόμενοι θα πρέπει να αποφανθούν με δημοψηφίσματα για τα ζητήματα που τους απασχολούν.
Πώς αντιμετωπίζεται την κρίση του ευρώ;
Θα πρέπει να περιορίσουμε σε απόλυτο βαθμό τις ανισορροπίες που εμφανίστηκαν στους κόλπους της ευρωζώνης. Τα υπερβολικά πλεονάσματα της Γερμανίας είναι πολύ καθοριστικά. Το μέσο για τον περιορισμό τους είναι η αύξηση των μισθών και των κοινωνικών παροχών. Θα πρέπει όμως να δράσουμε επίσης και στο χρηματοπιστωτικό τομέα. Οι τράπεζες διασώθηκαν από τα κράτη, τα οποία για να βοηθήσουν το χρηματοπιστωτικό σύστημα χρεώθηκαν υπερβολικά σ’ αυτές τις ίδιες τις τράπεζες. Πρόκειται για ένα παραλογισμό. Εμείς προτείνουμε ότι οι χρηματοδοτήσεις των κρατών θα πρέπει να αποδεσμευτούν από τις αγορές. Και αυτό μπορεί να συμβεί μέσω της δημιουργίας μιας Ευρωπαϊκής Δημόσιας Τράπεζας (ΕΔΤ), η οποία θα αναχρηματοδοτείται απ’ ευθείας από την ΕΚΤ. Όσο για τις τράπεζες που συνεχίζουν σήμερα να μας επιβάλουν την άποψή τους, θα πρέπει να τις θέσουμε κάτω από δημόσιο ουσιαστικό έλεγχο, ώστε να αλλάξουν προσανατολισμό, να χρηματοδοτήσουν την πραγματική οικονομία. Πρόκειται δηλαδή για μια ουσιαστική εθνικοποίηση σε αντίθεση με την κρατικοποίηση που εφαρμόστηκε στην πράξη το 2008-2009 για να διασωθούν οι τράπεζες που είχαν σαρωθεί από την κρίση.
Ποια μηνύματα στέλνετε στους άλλους λαούς;
Το κίνημα των αγανακτισμένων θα πρέπει να πάρει ευρύτερες διαστάσεις, να επεκταθεί παντού. Οι λαοί της Ευρώπης οφείλουν να ξεσηκωθούν, να ασκήσουν ισχυρές πιέσεις στις κυβερνήσεις τους. Οι τράπεζες θα πρέπει να λειτουργήσουν με βάση κανόνες, που θα επιβάλει η πλατιά λαϊκή βούληση.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
