Αναδυόμενος και βιομηχανικός κόσμος γυρίζουν την πλάτη σε Μέρκελ και Σαρκοζί
Του
Αργύρη Παναγόπουλου
Οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέδειξαν στο G20 που πραγματοποιήθηκε στις Κάνες ότι είναι ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις των ευρωπαϊκών κοινωνιών και του σημερινού κόσμου, διαγράφοντας μια καθοριστική διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην επιμονή της Μέρκελ, του Σαρκοζί και του Κάμερον για την εφαρμογή της σκληρής λιτότητας, σε αντίθεση με τον υπόλοιπο κόσμο που προσπαθεί να εφαρμόσει πολιτικές για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Οι προσπάθειες του Ομπάμα να μεταπείσει σε ιδιαίτερη συνάντηση τους εκπροσώπους των χωρών της ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποδείχθηκε μάταια, αφού οι τελευταίοι περιορίστηκαν σε μια έκθεση των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της 26ης και 27ης Οκτωβρίου.
Ράπισμα στο σχέδιο διασώσεων
Η Ευρώπη του γερμανο-γαλλικού άξονα βρέθηκε απομονωμένη στις Κάνες, αφού οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, ο Καναδάς, το Μεξικό, η Βραζιλία, η Αργεντινή, η Νότιος Αφρική, η Νότιος Κορέα και η Αυστραλία έθεσαν την ανάπτυξη και την απασχόληση ως προϋπόθεση για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, ενώ η Ρωσία και η Κίνα παρακολουθούν τις εξελίξεις αποστασιοποιημένες από την ευρωπαϊκή πολιτική.
Οι μεγάλες αναδυόμενες χώρες απέρριψαν οποιαδήποτε άμεση υπόθεση στήριξης της ευρωζώνης διαμέσου του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, προκαλώντας την απογοήτευση του διδύμου Μέρκελ και Σαρκοζί.
Στην ουσία οι αναδυόμενες και βιομηχανικές χώρες, όπως οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία και ο Καναδάς, ζητούσαν από την Μέρκελ και τον Σαρκοζί να δουν μια αλλαγή στην ευρωπαϊκή πολιτική με την εγκατάλειψη της σκληρής λιτότητας και την υιοθέτηση μέτρων για την ανάκαμψη και την απασχόληση στην ευρωζώνη και την Ευρώπη, που θα οδηγούσαν στην ενίσχυση τόσο των δικών τους οικονομιών όσο και της παγκόσμιας οικονομίας.
Οι ΗΠΑ κατέβαλλαν κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποφύγουν την προσφορά κεφαλαίων στο ΔΝΤ, «φωτογραφίζοντας» την οικονομική παρακμή της αμερικανικής αυτοκρατορίας και την υποβάθμιση του γεωπολιτικού της ρόλου στις οικονομικές εξελίξεις.
Αντίθετα η Βραζιλία, τόνισε ότι θα στηρίξει το ΔΝΤ όταν και όσο το χρειαστεί γιατί προσφέρει εγγυήσεις. «Δεν έχω καμία πρόθεση να δώσω άμεσες συνεισφορές» στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, τόνισε η πρόεδρος της Βραζιλίας, Ντίλμα Ρουσέφ, παγώνοντας τη Μέρκελ και το Σαρκοζί. Η Ρουσέφ κατέστησε σαφές στο δίδυμο της ευρωπαϊκής δεξιάς ότι αυτή είναι και η θέση των υπολοίπων χωρών της BRICS, της Βραζιλίας, της Ρωσίας, της Ινδίας, της Κίνας και της Νοτίου Αφρικής.
Από την πλευρά της η Κίνα, που διαθέτει συναλλαγματικά αποθέματα 3,20 τρισ. δολαρίων, πάγωσε κάθε ευρωπαϊκή αισιοδοξία για στήριξη της ευρωζώνης με 100 δισ. δολάρια, περίπου 73 δισ. ευρώ, με εκπρόσωπο της νομισματικής πολιτικής της χώρας να τονίζει στη «Le Figaro» ότι θα πρέπει να υπάρξουν «μερικές προϋποθέσεις» και «εγγυήσεις». Εξανεμίζοντας τις φρούδες ελπίδες της ευρωζώνης από το ταξίδι του διευθυντή του Ταμείου διασώσεων στο Πεκίνο με το τέλος της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 27 Οκτωβρίου.
Η Μέρκελ μετά το ράπισμα που δέχθηκε από τον αναδυόμενο και το βιομηχανικό κόσμο αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι «πρακτικά καμία από τις χώρες» του G20 δεν διατύπωσε τη διάθεση στήριξης του ευρωπαϊκού Ταμείου διασώσεων. Ο πρόεδρος του Μεξικού, Φελίπε Καλντερόν, που αναλαμβάνει τη διοργάνωση του G20 για το 2012, διευκρίνισε στην Μέρκελ ότι θα στηρίξει την παρέμβαση του ΔΝΤ σε όσες ευρωπαϊκές χώρες έχουν ανάγκη, για να δημιουργηθεί «ένας τοίχος προστασίας» από πιθανή επέκταση της ελληνικής κρίσης.
Η πρόεδρος της Αργεντινής αναφέρθηκαν μάλιστα στην ανάγκη μέτρων εναντίον του «αναρχο-καπιταλισμού»!
Αναβάθμιση του ΔΝΤ των αναδυόμενων χωρών
Οι ΗΠΑ, η Κίνα και οι υπόλοιπες αναδυόμενες χώρες ζήτησαν από την Ευρώπη να υιοθετήσει μέτρα που να αποτρέπουν την επέκταση της κρίσης χρέους της Ελλάδας και στον υπόλοιπο κόσμο, γιατί θα είχε απρόβλεπτες αρνητικές συνέπειες στην παγκόσμια ανάπτυξη, αυξάνοντας τους φόβους για μια νέα διεθνή ύφεση.
Βλέποντας την αδιαλλαξία της Μέρκελ και του Σαρκοζί οι αναδυόμενες χώρες προχώρησαν στη στρατηγική και γεωπολιτική αναβάθμιση της παρουσίας τους έναντι του βιομηχανικού κόσμου προτιμώντας τη στήριξη του ΔΝΤ με φρέσκο χρήμα, στην απαραίτητη ποσότητα και στον απαραίτητο χρόνο που θα είναι αναγκαίο καθιστώντας σαφές ότι έχουν αλλάξει οι παγκόσμιες ισορροπίες. Χωρίς να προσφέρουν ακριβή ποσά οι αναδυόμενες χώρες κατέστησαν σαφές ότι η γαλλίδα Λαγκάρντ μπορεί να κρατά τα ηνία του ΔΝΤ, αλλά αυτό θα ελέγχεται σταδιακά διαρκώς και περισσότερο από τους νέους χρηματοδότες του, τον αναδυόμενο κόσμο.
Η Λαγκάρντ υποστηρίζει ότι τα κεφάλαια του ΔΝΤ θα αυξηθούν «χωρίς όρια», γεγονός που σημαίνει ότι θα διαθέτει τα απαραίτητα κεφάλαια για να προχωρήσει σε μια πιθανή διάσωση της Ιταλίας και της Ισπανίας. Μια προοπτική που καθιστά σαφές ότι το ΔΝΤ αποτελεί πλέον στρατηγικό εταίρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεδομένου ότι κλήθηκε μετά τις πιέσεις της Μέρκελ και του Σαρκοζί να αναλάβει και την εποπτεία της Ιταλίας του Μπερλουσκόνι.
Επανάληψη μήτηρ μαθήσεως
Επαναλαμβάνοντας τη γνωστή ορολογία ίσων αποστάσεων ανάμεσα στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Κίνα το G20 υπογράμμισε την ανάγκη υιοθέτησης έξι προτάσεων για την ανάπτυξη, εκτιμώντας ότι οι χώρες που έχουν πλεόνασμα, δηλαδή η Γερμανία, θα πρέπει να προχωρήσουν σε μεταρρυθμίσεις για αύξηση της εσωτερικής ζήτησης, ενώ αυτές που έχουν ελεγχόμενες ισοτιμίες να επιτρέψουν μεγαλύτερη ελευθερία διακύμανσης των νομισμάτων τους, όπως η Κίνα. Από την πλευρά τους, οι ΗΠΑ και η ευρωζώνη επανέλαβαν ότι θα φροντίσουν να μειώσουν τα δημόσια ελλείμματα και χρέη τους.
Οι εκτιμήσεις του Σαρκοζί ότι το G20 προσέφερε «μια εφικτή απάντηση στην κρίση» διαψεύδονται από τις αδυναμίες του G20 να αντιμετωπίσει με αποτελεσματικότητα τις μεγάλες προκλήσεις της κρίσης της ευρωζώνης, τη διαχείριση των ανισοτήτων ανάμεσα στις ανεπτυγμένες και αναδυόμενες χώρες, μια συμφωνία για την υιοθέτηση του «φόρου Τόμπιν» για τη φορολόγηση στις χρηματοοικονομικές κερδοσκοπικές συναλλαγές και κυρίως ένα συγκεκριμένο σχέδιο για την ανάπτυξη και την απασχόληση.
Το G20 αναγνώρισε ότι η παγκόσμια ανάπτυξη δέχεται σκληρό πλήγμα καταστρέφοντας εκατομμύρια θέσεις εργασίας, γεγονός που το εξανάγκασε να παρουσιάσει ένα πραγματικό ευχολόγιο για ένα συντονισμένο σχέδιο για τη δημιουργία 20 με 40 εκατ. θέσεων εργασίας την επόμενη 5ετία, που σύμφωνα με την Λαγκάρντ θα ενισχύσουν κατά 1,50% το παγκόσμιο ΑΕΠ έως το 2016.
Οι ΗΠΑ υπογράμμισαν ότι θα προχωρήσουν στην αντιμετώπιση του χρέους τους με μέτρα μεσοπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου χαρακτήρα με στόχο την ανάκαμψη της οικονομίας που να στηρίζει την άνοδο και της παγκόσμιας οικονομίας.
Η Αυστραλία, η Βραζιλία, ο Καναδάς, η Κίνα, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ισπανία, η Βρετανία, οι ΗΠΑ, η Νότιος Κορέα και η Ινδονησία θα προχωρήσουν σε εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών τους, με την παράλληλη μείωση δημοσίων χρεών και ελλειμμάτων, με τη Γερμανία να υπόσχεται ότι θα υιοθετήσει μέτρα για αύξηση της εσωτερικής της κατανάλωσης και των επενδύσεων. Η Βραζιλία, η Ινδία, η Ινδονησία, το Μεξικό, η Σαουδική Αραβία και η Νότια Αφρική υποσχέθηκαν ότι θα προχωρήσουν σε επενδύσεις στις υποδομές τους.
Σε ό,τι αφορά τις ισοτιμίες, το G20 επανέλαβε ότι θα προχωρήσει στην υιοθέτηση μιας ελαστικοποιημένης συναλλαγματικής αγοράς, που να αντανακλά τα μακροοικονομικά θεμελιώδη, αποφεύγοντας ανταγωνιστικές υποτιμήσεις, ενώ η Κίνα απέφυγε οποιαδήποτε δέσμευση για ανατίμηση του γουάν, διαγράφοντας από τον ορίζοντα οποιαδήποτε τάση να εμφανιστεί ως ο τραπεζίτης που θα δανείσει τη Δύση. Το Πεκίνο απλώς υπογράμμισε ότι θα αυξήσει την εσωτερική κατανάλωση και τα μέτρα κοινωνικής προστασίας.
Στον πάγο ο «φόρος Τόμπιν»
Οι χώρες του G20, που συγκεντρώνουν το 85% του παγκόσμιου ΑΕΠ, δεν κατάφεραν να καταλήξουν σε μια συμφωνία για την φορολόγηση των χρηματοοικονομικών κερδοσκοπικών συναλλαγών που πρότεινε η Ευρώπη, τον αποκαλούμενο «φόρο Τόμπιν», ενώ στην ανακοίνωσή τους μιλούν απροσδιόριστα και γενικόλογα για την ανάγκη για τη ρύθμιση του χρηματοοικονομικού τομέα, προσφέροντας στο ΔΝΤ περισσότερο ελαστικά εργαλεία για να αποτρέψει τις κερδοσκοπικές ροές κεφαλαίων σε ορισμένες χώρες. Η άρνηση των ΗΠΑ, της Κίνας και της Ρωσίας έθαψε την πρόταση της Γερμανίας και της Γαλλίας για την υιοθέτηση του «φόρου Τόμπιν».
Ο Μπαρόζο παρουσίασε ως επιτυχία την απλή αναφορά της ευρωπαϊκής πρότασης στην ανακοίνωση του G20, αλλά οι άλλες χώρες επέβαλαν από την πλευρά τους την ανάγκη διαφορετικών συμφωνιών με στόχο την αντιμετώπιση της φτώχειας στον κόσμο και της κλιματολογικής αλλαγής διαμέσου φορολόγησης των θαλάσσιων μεταφορών.
Ο τιμωρός Σαρκοζί ξεσπάθωσε εναντίον των φορολογικών παραδείσων, που οδήγησε σε μια άμεση διπλωματική σύγκρουση της Γαλλίας με την Ουρουγουάη.
Οι «χωροφύλακες» του Κάμερον
Ο συντηρητικός Βρετανός πρωθυπουργός Κάμερον παρουσίασε μια έκθεση για την παγκόσμια διακυβέρνηση, ζητώντας πρακτικά τη δημιουργία ενός είδους διαρκούς γραμματείας – διευθυντηρίου του G20, για να μπορεί να παρεμβαίνει άμεσα στις εξελίξεις, όπως και την αναβάθμιση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου «σαν φύλακα όλου του συστήματος του παγκόσμιου εμπορίου», αυξάνοντας τις εξουσίες ελέγχου για την πάταξη του προστατευτισμού, αυτές για την επίλυση των εμπορικών διαφορών και την ενίσχυση της απελευθέρωσης των αγορών. Ο Κάμερον πρότεινε και την αναβάθμιση του Συμβουλίου Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας σε ανεξάρτητη αρχή από συμβουλευτικό οργανισμό του G20.
Συνδικάτα εναντίον κερδοσκόπων και λιτότητας
Η Διεθνής Συνδικαλιστική Συνομοσπονδία CSI σε συνάντησή της με το Σαρκοζί τόνισε την ανάγκη υιοθέτησης μέτρων για την ανάπτυξη και την αξιοπρεπή απασχόληση και την καταπολέμηση της κερδοσκοπίας στο χρηματοοικονομικό τομέα, υποστηρίζοντας παράλληλα την ανάγκη υιοθέτησης του «φόρου Τόμπιν».
Η CSI ζήτησε την υιοθέτηση ενός ελάχιστου δικτύου κοινωνικής προστασίας των εργαζομένων στις χώρες του G20, τη στήριξη των εισοδημάτων των εργαζομένων στις πιο φτωχές χώρες, ενώ κατήγγειλε ότι η ελληνική κρίση αντιμετωπίστηκε επιφανειακά.
Ο ηγέτης του γαλλικού συνδικάτου CFDT, Φρανσούαν Σερεκέ, ζήτησε από το Σαρκοζί να έχει μεγαλύτερο σεβασμό προς τους έλληνες εργαζομένους όταν αναφέρεται στην ελληνική κρίση. «Η κοινωνική πίεση που δέχονται οι έλληνες εργαζόμενοι είναι αβάσταχτη και απαράδεκτη, τους υποχρεώνεται να κάνουν μια τεράστια προσπάθεια, ενώ άλλοι επιχειρηματικοί τομείς δεν πληρώνουν την ίδια τιμή για την κρίση», τόνισε ο Σερεκέ.
ΙΡΛΑΝΔΙΑ: Νέα λιτότητα μετά από δώρα στους τραπεζίτες
Νέο πακέτο λιτότητας 12,40 δισ. ευρώ θα επιβάλει η κυβέρνηση του Δουβλίνου για την επόμενη 4ετία, προσπαθώντας να κρατήσει αποστάσεις ασφαλείας από την κατάσταση στην Ελλάδα, σύμφωνα με το Bloomberg.
Ο υπουργός Οικονομικών, Μάικλ Νούναν, παραδέχθηκε ότι «ο δρόμος δεν θα είναι εύκολος» στοχεύοντας να περικόψει περαιτέρω τις δημόσιες δαπάνες και να αυξήσει τα δημόσια έσοδα κατά 3,80 δισ. ευρώ το 2012, μετά τα 6 δισ. ευρώ της προσαρμογής του 2011. Η αύξηση των περικοπών και της φορολογικής πίεσης κρίνεται αναγκαία για να επιτευχθεί ο στόχος μείωσης του δημοσίου ελλείμματος στο 8,12% του ΑΕΠ το 2012.
«Η μεγάλη τάφρος που εξακολουθεί να υπάρχει ανάμεσα στις δημόσιες δαπάνες και των εσόδων πρέπει να κλείσει. Εάν συνεχίσουμε να παρουσιάζουμε τεράστια ελλείμματα θα οδηγήσει σε περαιτέρω απώλεια της εθνικής κυριαρχίας», παραδέχθηκε ο Νούναν.
Οι φιλοδοξίες της κυβέρνησης του Δουβλίνου διαψεύδονται καθημερινά από τα μακροοικονιμικά στοιχεία, αφού μετά την εκτίναξη των δημοσίων δαπανών αναγκάστηκε να διορθώσει προς τα κάτω και τις εκτιμήσεις για την οικονομία για άνοδο στο 1,60% για το 2012, από το 2,50% των προηγούμενων εκτιμήσεων, και στο 2,40% για το 2013, αναμένοντας αύξηση της εσωτερικής ζήτησης κατά 1% το 2012. Η κυβέρνηση του Κένι αναμένει άνοδο του χρέους στο 114,30% του ΑΕΠ το 2012 και στο 118,30% για το 2013, για να αρχίσει να υποχωρεί στο 117% του ΑΕΠ το 2014. Από «λογιστικό λάθος» το χρέος της χώρας ήταν κατά 3,60 δισ. ευρώ μικρότερο, αποκάλυψε στις αρχές του μήνα η κυβέρνηση του Δουβλίνου.
Το δημόσιο έλλειμμα της χώρας εκτινάχθηκε στα 22,20 δισ. ευρώ το πρώτο 10μηνο του έτους, από τα 14,40 δισ. ευρώ του πρώτου 10μηνου του 2012, εξαιτίας του φρέσκου χρήματος που χορηγήθηκε στις τράπεζες, ενώ τα φορολογικά έσοδα αυξήθηκαν στα 16,70 δισ. ευρώ από 24,70 δισ. ευρώ αντιστοίχως.
Η κυβέρνηση της καθολικής Ιρλανδίας αποφάσισε το κλείσιμο της πρεσβείας της στο Βατικανό και το Ιράν και του γραφείου της αντιπροσωπείας στο Ανατολικό Τιμόρ για να εξοικονομίσει 1,25 εκατ. ευρώ. Το κλείσιμο της πρεσβείας στο Βατικανό πραγματοποιείται εν μέσω των καταγγελιών του Δουβλίνου ότι η Καθολική Εκκλησία συγκάλυπτε ακόμη και πρόσφατα τη σεξουαλική κακοποίηση παιδιών από ιερείς στην Ιρλανδία.
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ: Το καλό παιδί της Μέρκελ
Η κυβέρνηση της Λισαβόνας, αποκλείοντας την ανάγκη δεύτερου πακέτου στήριξης, όσο η Ελλάδα αποφεύγει την πτώχευση, υποστηρίζει ότι έχει καταφέρει να ελέγξει την κατάσταση, σε σχέση με την Αθήνα, προτείνοντας αλλαγές: το… μνημόνιο.
Ο Πάσος Κοέλιο παραδέχθηκε ότι ο προϋπολογισμός του 2012 διατρέχει ρίσκο γιατί δεν προβλέπει μαξιλάρια και πως τα νέα μέτρα ήταν απαραίτητα από την καταστροφική εκτέλεση του προηγούμενου προϋπολογισμού από τους σοσιαλιστές και την επιδείνωση των εξωτερικών παραγόντων, αποκλείοντας οποιαδήποτε σχέση της κατάστασης της χώρας του με την Ελλάδα. Η Μέρκελ και ο Σαρκοζί μοιράζουν εύσημα στον Πάσος Κοέλιο, παρόλο που δεν πέτυχε κανένα από τους στόχους του μνημονίου.
Ο πορτογάλος πρωθυπουργός φρόντισε να διευκρινίσει, μετά την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος στην Ελλάδα, ότι είχε συμβουλευτεί τη τρόικα πριν ζητήσει δημοσίως μια αλλαγή του μνημονίου, ενώ την Τετάρτη ο δεξιός πρόεδρος της χώρας Καβάκο Σίλβα θα επισκεφθεί το Λευκό Οίκο, για να ζητήσει τη στήριξη των ΗΠΑ λίγες ημέρες μετά την περιοδεία του ιδίου και του Πάσος Κοέλιο στην Κεντρική και τη Λατινική Αμερική.
Ο νέος γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος Σεγούρο υπογράμμισε ότι η αποχή του κόμματός του στην ψήφιση του προϋπολογισμού για το 2012 διευκολύνει την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη, ενώ σε προηγούμενες δηλώσεις του υπογράμμισε ότι δεν θα έκανε ποτέ αντιπολίτευση σαν αυτή που κάνει η αξιωματική αντιπολίτευση στην Ελλάδα! «Αυτός δεν είναι ο δικός μου προϋπολογισμός… η ψήφος του Σοσιαλιστικού Κόμματος αποτελεί ένα πολιτικό μήνυμα ότι το κόμμα αγωνίζεται για να βγει η Πορτογαλία από την κρίση», τόνισε ο Σεγούρο, εκτιμώντας πως ο προϋπολογισμός «δεσμεύει αποκλειστικά την πλειοψηφία του PDS και του CDS-PP». Ο ιστορικός σοσιαλιστής ηγέτης Αλέγκρε τόνισε ότι «η δεξιά προσπαθεί να μετατρέψει τη λιτότητα σε ιδεολογικό ξεκαθάρισμα» με «μια ιδεολογική, συντηρητική και υπερ-νεοφιλελεύθερη επανάσταση» διαμέσου του προϋπολογισμού.
Ο γραμματέας του ΚΚ της Πορτογαλίας Ζερόνιμο ντα Σόουσα τόνισε ότι η Πορτογαλία δεν έπρεπε να συμμετάσχει στο ευρώ, γιατί δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τις ισχυρές οικονομίες, όπως της Γαλλίας, Ισπανίας ή Γερμανίας, εκθειάζοντας εμμέσως τις χώρες της ΕΕ που δεν μπήκαν στην ευρωζώνη. Παράλληλα, ο ηγέτης του ΚΚ της Πορτογαλίας τόνισε την ανάγκη εθνικοποίησης των τραπεζών τη στιγμή που ο Πάσος Κοέλιο σχεδιάζει να προσφέρει στους τραπεζίτες νέο πακτωλό 12 δισ. ευρώ φρέσκου χρήματος από το πακέτο διάσωσης, διαμέσου της αγοράς προνομιούχων μετοχών.
Το ΔΝΤ υπογράμμισε ότι διατίθεται να συζητήσει τη διόρθωση των οικονομικών μέτρων που έχουν ληφθεί στη Πορτογαλία, ενώ ο συντονιστής του Μπλόκου της Αριστεράς Φρανσίσκο Λούσα, κατήγγειλε ότι δεν πρόκειται για επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας, αλλά για τη χορήγηση νέων διευκολύνσεων και κεφαλαίων για τις τράπεζες, καταγγέλλοντας παράλληλα ότι ο Πάσος Κοέλιο επιβάλλει την πρώτη δωρεάν αύξηση ωραρίων εργασίας στην Ευρώπη εδώ και δύο αιώνες.
Η κυβέρνηση αρνήθηκε ότι σχεδιάζει τη δημιουργία μιας «κακής τράπεζας» για τα «τοξικά» πάγια πορτογαλικών τραπεζών, ενώ είναι σαφές ότι αρκετές από αυτές θα πρέπει να περάσουν κάτω από κρατική εποπτεία, με την κυβέρνηση να εκτιμά πως η στήριξη τω τραπεζών θα διαρκέσει μια 5ετία.
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε επίσης ότι η τιμή πώλησης του 21,35% της ηλεκτρικής EDP θα ξεκινήσει από τα 2,20 δισ. ευρώ, ενώ επικρατέστερος μνηστήρας εμφανίζεται η γερμανική ΕΟΝ και σε απόσταση δύο εταιρείες από τη Βραζιλία και μια εταιρεία από την Ιαπωνία, την Κίνα και την Ινδία.
ΙΣΠΑΝΙΑ: Σαρώνει η δεξιά και ανακάμπτει η αριστερά
Ο Θαπατέρο λίγες ημέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές της 20ης Νοεμβρίου υπογράμμισε κατά τη διάρκεια του G20 στις Κάνες ότι η Ισπανία έχει την ικανότητα να χρηματοδοτηθεί στις αγορές, χωρίς νέες περικοπές, εκτιμώντας πως οι μέχρι τώρα θυσίες απομακρύνουν την Ισπανία από την ομάδα των προβληματικών χωρών της ευρωζώνης, και κυρίως όπως της Ελλάδας ή της Ιταλίας.
Τη στιγμή που το ΔΝΤ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το G20 βλέπουν την ανάγκη προληπτικών μέτρων για μια πιθανή διάσωση της Ισπανίας ο Θαπατέρο επέστρεψε στη Μαδρίτη υποστηρίζοντας ότι η χώρα του αποτελεί τη μόνη χώρα των ?Γουρουνιών? που δεν έχει δεχθεί εξωτερική βοήθεια ή στήριξη από το ΔΝΤ, κρατώντας σαφείς αποστάσεις από την Ελλάδα και την Ιταλία, εκθειάζοντας το γεγονός ότι στις Κάνες δεν ζητήθηκαν επιπρόσθετα μέτρα από την Ισπανία. Δηλώσεις που έχουν ως στόχο να χρησιμοποιηθούν για εσωτερική κατανάλωση, γιατί κανείς δεν μπορούσε να ζητήσει από μια κυβέρνηση με ημερομηνία λήξης και το κοινοβούλιο σε διαδικασία ανανέωσης να υιοθετήσει νέα μέτρα λιτότητας.
Οι δηλώσεις του Θαπατέρο στοχεύουν σε άμεση χρήση και κατανάλωση δεδομένου ότι η τελευταία δημοσκόπηση του CIS δίνει μια πανηγυρική νίκη στο δεξιό Λαϊκό Κόμμα, σχεδόν ανάλογη με τη νίκη του σοσιαλιστή Φελίπε Γκονθάλεθ το 1982, με το Ραχόι να κατακτά με το 46,60%, περίπου 190 με 195 έδρες και τον σοσιαλιστή Ρουμπαλκάβα με το 29,10% μόλις 116 με 121 έδρες.
Η Ενωμένη Αριστερά – Πρωτοβουλία για την Καταλονία με το 6,17% θα πάρουν 8 από 2 βουλευτές, ενώ ο συντονιστής της ΕΑ Κάγιο Λάρα έθεσε το πήχη αρκετά ψηλότερα, φιλοδοξώντας σε μια ισχυρή ομάδα 21 βουλευτών.
Το νέο μετριοπαθές οικολογικό κόμμα ?Έκου? μπορεί να μπει στη βουλή διαμέσου του εθνικιστικού μετριοπαθούς κόμματος της Βαλένθια. Με βάση το ληστρικό εκλογικό νόμο το δεξιό κόμμα των Καταλανών εθνικιστικών με 3,31% θα εκλέξει 13 βουλευτές, ενώ σίγουρη θεωρείται και η εκπροσώπηση της βασκικής ριζοσπαστικής αριστεράς Amaiur με 3 βουλευτές και 1,23%. Το 31,50% πάντως των πολιτών δεν έχει αποφασίσει ακόμη εάν και ποιόν θα ψηφίσει.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
