Οι κερδοσκόποι των αγορών εναντίον των ιταλών εργαζομένων
Η απομάκρυνση του Μπερλουσκόνι από την εξουσία υπάρχει κίνδυνος να συνοδευτεί από μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας με στόχο την εφαρμογή των αντικοινωνικών πολιτικών που επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση και η ΕΚΤ, τόνισε στην «Εποχή» ο γραμματέας της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, Πάολο Φερέρο, επιστρέφοντας από τη διαμαρτυρία του κόμματος έξω από το υπουργείο Οικονομικών εναντίον των ελεγκτών της τρόικας.
Η Επανίδρυση, που είναι ένας από τους πλέον δυναμικούς πυρήνες αγώνα εναντίον του μπερλουσκονισμού, στηρίζει τη δημιουργία ενός δημοκρατικού μετώπου και τη διενέργεια πρόωρων εκλογών απορρίπτοντας το σχηματισμό μιας κυβέρνησης υπό την ηγεσία του πρώην επιτρόπου της ΕΕ Μάριο Μόντι.
Τη συνέντευξη πήρε
ο Αργύρης Παναγόπουλος
Τις τελευταίες ημέρες η πολιτική κρίση συνοδεύει την οικονομική κρίση στην Ιταλία, που έχει υπαχθεί πια στην εποπτεία της τρόικας.
Πριν από λίγο ολοκληρώθηκε η συγκέντρωση που κάναμε έξω από το υπουργείο Οικονομικών, για να διαμαρτυρηθούμε για την παρουσία των ελεγκτών από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την ΕΚΤ.
Το θετικό είναι ότι ζούμε το τέλος του Μπερλουσκόνι. Αυτή είναι εξαιρετικά θετική εξέλιξη, που ίσως κλείσει μια ολόκληρη εποχή. Η απομάκρυνση του Μπερλουσκόνι αποτελεί μια ελπίδα για οποιοδήποτε αξιοπρεπή άνθρωπο. Η Επανίδρυση και η αριστερά αποτελέσαμε τους πιο συνεπείς αντιπάλους του μπερλουσκονισμού στο πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο.
Μπροστά σε αυτή την κρίση της μπερλουσκονικής δεξιάς αναδύεται όμως μια τεχνοκρατική δεξιά, με αποτέλεσμα να διατρέχουμε τον κίνδυνο μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας με στόχο την εφαρμογή των επιταγών της τρόικας.
Η Επανίδρυση και η Ομοσπονδίας της Αριστεράς προτείνουν την άμεση διενέργεια εκλογών και τη δημιουργία ενός δημοκρατικού μετώπου με άξονα την κεντροαριστερά, για να κερδίσουμε τις εκλογές. Για να έχουμε μια καλύτερη πολιτική ισορροπία.
Η πολιτική που εφαρμόζεται στην Ιταλία, μοιάζει σε πολλά σημεία με αυτή που εφαρμόζεται στην Ελλάδα του Μνημονίου…
Μοιάζει ή είναι η ίδια;
Συγκυβέρνηση και στην Ιταλία
Την ίδια στιγμή όμως ο Μόντι φαίνεται ότι ετοιμάζει ήδη την κυβέρνηση των τεχνοκρατών. Ποια πλειοψηφία θα τον στηρίξει στη βουλή;
Αυτή τη στιγμή στήριξη στο Μόντι προσφέρει το Δημοκρατικό Κόμμα, κεντρώες δυνάμεις και ένα μεγάλο τμήμα από το Λαό της Ελευθερίας του Μπερλουσκόνι. Η Λέγκα του Βορρά θα είναι στην αντιπολίτευση και θα πρέπει να δούμε πώς θα συμπεριφερθεί έως το τέλος το κόμμα του Μπερλουσκόνι.
Η πτώση του Μπερλουσκόνι, η επιτήρηση της χώρας από την τρόικα, ο πιθανός σχηματισμός της κυβέρνησης Μόντι …Φαίνεται να αλλάζουν τις σχέσεις της αριστεράς με την κεντροαριστερά. Υπάρχουν ακόμη πιθανότητες για την υποψηφιότητα του Βέντολα στην πρωθυπουργία;
Όλα αυτά θα θέματα θα επιλυθούν στο αμέσως επόμενο διάστημα. Πριν από λίγες ημέρες ο Βέντολα έδωσε μια συνέντευξη στην Corriere della Sera υποστηρίζοντας την ανάγκη μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Αυτές τις ώρες οι εκπρόσωποι της Αριστεράς Οικολογίας και Ελευθερίας του Βέντολα υποστηρίζουν ότι οι θέσεις του προέδρου της δημοκρατίας αποτελούν σημείο αναφοράς. Ο Ναπολιτάνο ως γνωστό υποστηρίζει το σχηματισμό της κυβέρνησης Μόντι. Πρέπει να δείξουμε υπομονή και να περιμένουμε. Προς το παρόν εναντίον του σχηματισμού της κυβέρνησης Μόντι έχουμε τοποθετηθεί εμείς και η Ιταλία των Αξιών του Ντι Πιέτρο.
Στην Ελλάδα έχουμε ήδη μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας και ανησυχούμε για την πολιτική που θα εφαρμόσει. Ποια είναι τα περιθώρια της πολιτικής που μπορεί να ακολουθήσει ο Μόντι;
Ο Μόντι θα εφαρμόσει μια αντικοινωνική πολιτική που οδηγεί στην ύφεση. Την γνωρίζεται πολύ καλά στην Ελλάδα. Μια πολιτική που δεν θα αντιμετωπίσει την κερδοσκοπία του χρηματοοικονομικού τομέα. Πραγματοποιήσαμε μια διαμαρτυρία έξω από το υπουργείο Οικονομικών για να καταγγείλουμε την απάτη των κερδοσκόπων του χρηματοοικονομικού τομέα και το γεγονός ότι η ΕΚΤ δεν αγοράζει απευθείας τα κρατικά ομόλογα στην πρωτογενή αγορά και δανείζει με χαμηλά επιτόκια στις ευρωπαϊκές τράπεζες για να κερδοσκοπήσουν με τα ίδια χρήματα αγοράζοντας κρατικά ομόλογα. Οδηγούν έτσι τα επιτόκια στα ύψη και στραγγαλίζουν τις χώρες που θέλουν να δανειστούν.
Η ΕΚΤ αποτελεί τη μοναδική Κεντρική Τράπεζα του κόσμου που δανείζει απευθείας χρήματα στους κερδοσκόπους. Θα πρέπει να δανείζει τόσο τους ιδιώτες όσο και τα κράτη.
Υπό την προστασία της τρόικας
Η Ιταλία διατρέχει πραγματικό κίνδυνο να ζητήσει την προστασία της τρόικας;
Αυτό θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες. Εμείς απλά λέμε ότι η κυβέρνηση Μόντι θα εξυπηρετήσει μόνο όσους θέλουν τις ιδιωτικοποιήσεις, θα περικόψει τους μισθούς και τις συντάξεις, το κοινωνικό κράτος. Θα εφαρμόσει όλη αυτή την αντικοινωνική πολιτική, που αποτελεί τον πραγματικό στόχο της Μέρκελ και της ΕΚΤ, με μέσο την κερδοσκοπία των αγορών. Η κερδοσκοπία των αγορών αποτελεί το όπλο με το οποίο προσπαθούν να κερδίσουν στον ταξικό τους αγώνα εναντίον των εργαζομένων. Αυτή είναι η ουσία του προβλήματος.
Την ίδια στιγμή η Μέρκελ και ο Σαρκοζί θέλουν να αλλάξουν τις ευρωπαϊκές συνθήκες, με την πιθανή δημιουργία και της ευρωζώνης των δύο ταχυτήτων, χωρίς να αποκλείουμε να δούμε τη Γαλλία στη δεύτερη ταχύτητα …
Η γερμανική κυβέρνηση φαίνεται ότι υπαναχώρησε, γιατί αυτή η θέση δεν αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα της γερμανικής βιομηχανίας. Η Βρετανία απέρριψε την προοπτική αυτή. Μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων κατά κάποιο τρόπο θα οδηγούσε σε ένα είδος «υποτίμησης» του ευρώ σε κάποια πλευρά της ευρωζώνης και της Ευρώπης, που κατά κάποια άποψη μπορεί να ήταν και πιο συμφέρουσα για κάποιες περιοχές, γιατί θα καθιστούσε περισσότερο ανταγωνιστικές τις βιομηχανίες του Ευρωπαϊκού Νότου. Αυτές όμως είναι υποθέσεις που δέχονται πολλές συζητήσεις.
Πώς θα αντιστραφεί η πορεία
Η κρίση όμως δημιούργησε αμφιβολίες και ερωτηματικά για τη συμμετοχή ή μη αρκετών χωρών στην ευρωζώνη…
Η Επανίδρυση αγωνίζεται για την αλλαγή της οικονομικής πολιτικής της Ευρώπης και των ευρωπαϊκών συνθηκών, με άξονα την αλλαγή της πολιτικής της ΕΚΤ, που θα πρέπει να αγοράζει απευθείας τα κρατικά ομόλογα των χωρών της ευρωζώνης.
Εάν η ΕΚΤ δεν αλλάξει την πολιτική της, εμείς υποστηρίζουμε ότι η Ιταλία δεν θα πρέπει να πληρώσει το χρέος της προς τις τράπεζες ξένων χωρών. Αυτή η στάση αποτελεί για εμάς μια μορφή διαπραγμάτευσης. Λόγω του τεράστιου όγκου του ιταλικού χρέους μια τέτοια απόφαση θα εξανάγκαζε τους πάντες να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Τότε θα μπορούσαμε να δούμε καλύτερα τι θα γίνει.
Εμείς δεν προτείνουμε την έξοδο της Ιταλίας από το ευρώ, γιατί δεν θα είχε ιδιαίτερα θετικές επιπτώσεις για την Ιταλία, για να μην πούμε το αντίθετο.
Η κρίση έχει θέσει το πρόβλημα της Ευρώπης και σε άλλους πολιτικούς χώρους. Βλέπετε να διαμορφώνεται στην Ευρώπη μια νέα πιθανή συμμαχία δυνάμεων, που να μπορεί να αντιστρέψει το νεοφιλελευθερισμό;
Κάποια στοιχεία υπάρχουν, αλλά είναι ανεπαρκή. Η πιθανή δημιουργία της κυβέρνησης Μόντι στην Ιταλία υπάρχει κίνδυνος να κλείσει αυτή την προοπτική. Η Μέρκελ προσπαθεί να επιβάλει μια πολιτική που η Ευρώπη δεν μπορεί να την αντέξει. Μας οδηγούν σε πραγματική καταστροφή. Η αριστερά πρέπει να προτείνει και να αγωνιστεί για ένα διαφορετικό δρόμο, για μια ενιαία οικονομική, νομισματική, φορολογική και περιβαλλοντολογική πολιτική. Πρέπει να ενισχύσουμε το ρόλο της ευρωπαϊκής αριστεράς και να δουλέψουμε για την ενίσχυση της κοινωνικής αντιπαράθεσης. Δύο στοιχεία που μπορούν να επιδράσουν θετικά στα υπόλοιπα στοιχεία της κρίσης, που θα καθορίσουν αυτές τις πολιτικές. Γιατί η πολιτική που έχει υιοθετηθεί έως σήμερα, επιδεινώνει και δεν επιλύσει την κρίση.
Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα καταφέρουμε να πιέσουμε τις σοσιαλδημοκρατικές και άλλες δυνάμεις για να αλλάξουν πολιτική. Χρειάζονται οι αγώνες και οι προτάσεις της αριστεράς.
Υπό την πίεση για κυβέρνηση τεχνοκρατών και αποτροπή εκλογών
Η εποχή του Μεγάλου Αδελφού κλείνει στην Ιταλία με την ευρωπαϊκή εκτελεστική εξουσία των Βρυξελλών, τη Γερμανία και τις αδηφάγες αγορές να ζητούν έναν οικουμενικό τεχνοκράτη για να καλύψει την ανικανότητα του Καβαλιέρε και να καταφέρει να επιβάλει μια σκληρή λιτότητα, ιδιωτικοποιήσεις και τη διάλυση όσων οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων παραμένουν ακόμη όρθια. Πάντα μέσα στο πλαίσιο των δημοκρατικών κανόνων των συσχετισμών της μικροπολιτικής για τη «σωτηρία της πατρίδας» και κάτω από την άγρυπνη εποπτεία των ελεγκτών της τρόικας που έχουν πιάσει ήδη δουλειά στο υπουργείο Οικονομικών τη Ρώμης.
Η Ιταλία πρέπει να εκδώσει ομόλογα περίπου 150 δισ. ευρώ έως τα τέλη Μαρτίου, με το επιτόκιο δανεισμού να έχει φθάσει σε νέα απαγορευτικά επίπεδα ρεκόρ, παίζοντας μεταξύ 6 και 7%, ενώ ο γερμανο-γαλλικός άξονας αποτρέπει οποιαδήποτε προσπάθεια της ΕΚΤ να διασφαλίσει το δανεισμό στη Ρώμη και οι ευρωπαϊκές αρχές να φοβούνται ότι η Ιταλία είναι πολύ μεγάλη για να σωθεί, παρόλο που είναι πολύ μεγάλη για να καταρρεύσει.
Μπροστά στο δίλημμα των καιρών, χρεοκοπία ή κυβέρνηση τεχνοκράτη, ο Λαός της Ελευθερίας του Μπερλουσκόνι χωρίστηκε ήδη στα ιδεολογικά στρατόπεδα προέλευσης, με τους πρώην νεοφασίστες του MSI να χάνουν το παιχνίδι για τη δημιουργία μιας δεξιάς κυβέρνησης με τον πρώην Επίτροπο της Κομισιόν και νεόκοπο ισόβιο γερουσιαστή Μόντι και εξωτερικούς στυλοβάτες, ενώ ένα μεγαλύτερο τμήμα του μπερλουσκονισμού φαίνεται έτοιμο να συμπράξει με τις άλλες συντηρητικές, κεντρώες και κεντροαριστερές δυνάμεις του κοινοβουλίου σε μια κυβέρνηση ευρείας συνεργασίας.
Το Δημοκρατικό Κόμμα και η Ιταλία των Αξιών του Ντι Πιέτρο διευκόλυναν στο κοινοβούλιο την ψήφιση από τη δεξιά του μνημονιακού προϋπολογισμού, που αποκαλείται πλέον Νόμος Σταθερότητας, για να διασφαλίσουν την παραίτηση του Μπερλουσκόνι, ενώ καλλιεργούν την ψευδαίσθηση ότι η κυβέρνηση Μόντι θα στηρίξει την εμπιστοσύνη στη χώρα, θα απομακρύνει τα κακά πνεύματα των κερδοσκοπικών αγορών και θα καταφέρει να στηρίξει την ανάπτυξη και να προχωρήσει στη μείωση των ελλειμμάτων αποφεύγοντας τη διάλυση του κοινωνικού κράτους. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Γερμανία, το ΔΝΤ και η Γαλλία εκδήλωσαν την ικανοποίησή τους για την προοπτική σχηματισμού κυβέρνησης από τον Μόντι, αναμένοντας ότι θα προσφέρει τα ίδια εχέγγυα που προσέφερε ο Παπαδήμος μετά την ορκωμοσία της ελληνικής κυβέρνησης.
Η κεντροαριστερά εκτιμά πως το ευρωπαϊκό κόμμα της λιτότητας και οι αγορές θα ικανοποιηθούν με την ενίσχυση της φορολογικής πίεσης στα υψηλά εισοδήματα και τις μεγάλες περιουσίες, τη δραστική μείωση των αμυντικών δαπανών και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.
Στο ίδιο μήκος κύματος η Αριστερά Οικολογία και Ελευθερία υποστηρίζει το σχηματισμό της κυβέρνησης Μόντι και ζητά εκλογές μέσα σε λίγες εβδομάδες, γιατί αισθάνεται να χάνει το παιχνίδι των προκριματικών εκλογών για να προωθήσει την υποψηφιότητα του Νίκι Βέντολα ως υποψηφίου πρωθυπουργού της νέας κεντροαριστερής Ελιάς, παραπαίοντας με εκκλήσεις για αλλαγή του εκλογικού νόμου, χωρίς να ζητά την απλή αναλογική.
Η Ομοσπονδία της Αριστεράς, με άξονα την Κομμουνιστική Επανίδρυση και τους Ιταλούς Κομμουνιστές, αποτελεί τη μόνη αντιμνημονιακή δύναμη στο πολιτικό σκηνικό. Η ριζοσπαστική αριστερά στηρίζει κάθε προσπάθεια για να επισφραγιστεί η ήττα του Μπερλουσκόνι και υποστηρίζει την ανάγκη δημιουργίας ενός μεγάλου Δημοκρατικού Μετώπου εναντίον της δεξιάς, ενώ παραμένοντας έξω από κάθε κυβερνητική λογική ζητά τη διεξαγωγή εκλογών.
Η πολυπόθητη ήττα του Μπερλουσκόνι ενίσχυσε την αυτοπεποίθηση και την αισιοδοξία των διαφόρων κινημάτων, με ορισμένα από αυτά να έχουν ήδη κινητοποιηθεί εναντίον του σχηματισμού μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας από τους υποτιθέμενους τεχνοκράτες.
Χρησιμοποιώντας ως άλλοθι τον κίνδυνο των κερδοσκοπικών αγορών ο πρόεδρος της Ιταλίας Ναπολιτάνο, σε συνεργασία με την τρόικα, επιταχύνει τις πιέσεις για τη δημιουργία της κυβέρνησης Μόντι και την αποτροπή των εκλογών.
Από τη στιγμή που η πιθανή κυβέρνηση Μόντι θα είναι αναγκασμένη να ακολουθήσει τις υποδείξεις σκληρής λιτότητας που επιβάλλει η τρόικα θα οδηγήσει σε αναζωπύρωση των κινημάτων που αντιπολιτεύθηκαν το διεφθαρμένο μπερλουσκονισμό. Η Ιταλία βρίσκεται στα πρόθυρα μιας μεγάλης οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής κρίσης, οι συνέπειες της οποίας μπορεί να συμπαρασύρουν τη λογική της λογιστικής πολιτικής της τρόικας.
Α.Π.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
