* Π. Φερέρο: Βελούδινη ορολογία τραπεζίτη για λιτότητα
Του
Αργύρη Παναγόπουλου
Η μικρή και ευέλικτη οικουμενική κυβέρνηση των τεχνοκρατών του Μάριο Μόντι κατάφερε να αποσπάσει μια «πατριωτική» συναίνεση ρεκόρ από τα δύο σώματα του ιταλικού κοινοβούλιου, ενώ η ρατσιστική και αντιδραστική Λέγκα του Βορρά μετατράπηκε de facto σε αξιωματική αντιπολίτευση και η Ομοσπονδία της Αριστεράς στη μεγαλύτερη εξωκοινοβουλευτική αντιπολιτευτική δύναμη.
Ο Μπερλουσκόνι φαίνεται ότι ξεκινά την επόμενη προεκλογική εκστρατεία του από το διαδίκτυο, προειδοποιώντας ότι «η κυβέρνηση Μόντι θα αντέξει όσο εμείς το θέλουμε». Απειλές που απέτρεψαν τον Μόντι να επαναφέρει από το βήμα της γερουσίας και της βουλής τα σχέδια του για φορολόγηση των μεγάλων περιουσιών, με αποτέλεσμα να περιοριστεί στη διάθεση της κυβέρνησης σε μια περισσότερο ίση κατανομή των θυσιών.
Ο πρώην πρύτανης του Μπουκόνι, του ιδιωτικού οικονομικού πανεπιστημίου του Μιλάνου, που ανήκει στη Συνομοσπονδία Βιομηχάνων, ισοπέδωσε κάθε έννοια για τη νεανική ανεργία εκτιμώντας πως οφείλεται στον προστατευτισμό των γονέων που δεν επιτρέπουν στα παιδιά τους να γίνουν…σκλάβοι. Ο Μόντι δήλωσε ότι δεν σκοπεύει να είναι υποψήφιος στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, που αναμένονται σε μια διετία με το τέλος της θητείας του σημερινού κοινοβουλίου, ενώ δεν παρέλειψε να πραγματοποιήσει διαδοχικές δηλώσεις απαξίωσης της πολιτικής και των πολιτικών, σχολιάζοντας για την κυβέρνησή του ότι «είμαστε πιο δυνατοί από τους πολιτικούς».
Το Δημοκρατικός Κόμμα και η Ιταλία των Αξιών του Ντι Πιέτρο στήριξαν τον Μόντι, ενώ σχετικά απογοητευμένος από τις προγραμματικές δηλώσεις φάνηκε ο Νίκι Βέντολα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς Οικολογίας και Ελευθερίας, που στηρίζει, πάντως, τη κυβέρνηση.
Τη «φιέστα» της ψήφου της Γερουσίας και της Βουλής αμαύρωσε, όμως, το γεγονός ότι η κυβέρνηση έκανε το πολιτικό της ντεμπούτο σπάζοντας τα κεφάλια των φοιτητών, μαθητών και εκπαιδευτικών και των συνδικαλιστών των Επιτροπών Βάσης COBAS στο Μιλάνο και το Παλέρμο την ημέρα που σε 60 μεγάλες ιταλικές πόλεις διαδήλωναν εναντίον της κυβέρνησης των τραπεζών και της λιτότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι «ο αφοπλισμός της κοινωνικής σύγκρουσης» και «η διαχείριση του υπουργείου Παιδείας και Εσωτερικών» θα αποτελέσουν προτεραιότητες για τη νέα κυβέρνηση.
Ο Μόντι κέρδισε την ψήφο της βουλής, με τις γνωστές απειλές και εκβιασμούς περί χρεοκοπίας της χώρας και εξόδου από το ευρώ διαμέσου του στραγγαλισμού της στις αγορές ομολόγων. Η Ιταλία θα πρέπει να δανειστεί στις αγορές περίπου 200 δισ. ευρώ έως τα τέλη Μαρτίου, ενώ η άνοδος των επιτοκίων δανεισμού ξεπέρασε το 7%, προκαλώντας ένα νέο κύμα πανικού για τη σταθερότητα της ευρωζώνης, δεδομένου ότι η Ιταλία είναι πολύ μεγάλη για να σωθεί και πολύ μεγάλη για να καταρρεύσει χωρίς να συμπαρασύρει πίσω της την παγκόσμια οικονομία.
Ο Μόντι ετοιμάζεται να κερδίσει τα εύσημα του Μπαρόζο και του Βαν Ρομπάι, την Τρίτη, και των Μέρκελ και Σαρκοζί, την Πέμπτη, προσφέροντας και αυτοπροσώπως γη και ύδωρ στο Βερολίνο, το Παρίσι και τις Βρυξέλλες, που τρέμουν για την ικανότητα των ευρωπαϊκών και κυρίως ιταλικών και ισπανικών τραπεζών να αντέξουν τους κλυδωνισμούς και τις προκλήσεις της αύξησης των κεφαλαίων τους, ενώ ο ιταλός πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι συνεχίζει να αγοράζει ιταλικά και ισπανικά ομόλογα για να αποφύγει την κατάρρευση των δύο χωρών.
O γραμματέας της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης Πάολο Φερέρο αναγνώρισε ότι οι προγραμματικές δηλώσεις του Μόντι έδειξαν «μια αλλαγή στο στιλ, τους τόνους, αλλά όχι στο πολιτικό περιεχόμενο», εκτιμώντας πως «με αυτό το πρόγραμμα η κρίση θα επιδεινωθεί».
Σύμφωνα με το Φερέρο ο Μόντι παρουσίασε «το πρόγραμμα της Συνομοσπονδίας Βιομηχάνων Confindustria, της Μέρκελ και της ΕΚΤ», που αποτελεί «ένα ξεκάθαρο παράδειγμα συνέπειας μιας κυβέρνησης εκφραστή των ισχυρών που προτείνει το πρόγραμμα ισχυρών και που οδηγεί σε ακραίες θέσεις τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που μας οδήγησαν στην κρίση. [Ο Μόντι] είναι έτοιμος να επαναφέρει τη φορολόγηση της πρώτης κατοικίας, χωρίς να αναφέρει καν το πρόβλημα [της φορολόγησης] των εισοδημάτων από χρηματοοικονομικές δραστηριότητες και μεγάλες περιουσίες. Ο νέος πρωθυπουργός χρησιμοποίησε μια βελούδινη ορολογία, τυπική των τραπεζιτών, λέγοντας ότι θα συνεχίσει το δρόμο των μέτρων που επέβαλε ο Μπερλουσκόνι. Δεν υπάρχει καμιά αλλαγή πολιτικής κατεύθυνσης», κατέληξε ο Φερέρο.
Το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες διατηρούν την ψευδαίσθηση ότι ο Μόντι θα καταφέρει να αποτρέψει την ύφεση στην Ιταλία, να πετύχει τους δημοσιονομικούς στόχους της λιτότητας, να προχωρήσει σε αντιμεταρρυθμίσεις και να αποτρέψει την υποβόσκουσα κοινωνική έκρηξη. Γνωρίζουν καλά ότι μια ανεξέλεγκτη κοινωνική έκρηξη στην Ιταλία θα αποτελέσει μεταδιδόμενη νάρκη και για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές κοινωνίες ανατρέποντας τους εκβιαστικούς πολιτικούς συσχετισμούς της τελευταίας διετίας στη Νότιο, και όχι μόνο, Ευρώπη.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
