ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΔΕΙΕΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
* Ηλεκτρονικό «φακέλωμα» από 6 ετών και νομιμοποίηση
της δουλεμπορίας προτείνει η κυβέρνηση
* Χωρίς υπαλλήλους και πόρους καλείται η Διεύθυνση
Αλλοδαπών να επεξεργαστεί τα αιτήματα παραμονής
Με τον τίτλο «Αναδιοργάνωση του συστήματος αδειοδότησης για τη διαμονή αλλοδαπών στη χώρα υπό όρους αυξημένης ασφάλειας» φροντίζει η κυβέρνηση να εξαλείψει οποιαδήποτε ψευδαίσθηση βελτίωσης της μεταναστευτικής πολιτικής της χώρας. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, το οποίο κατατίθεται στην Ολομέλεια της Βουλής αύριο, προτάσσει την «ασφάλεια» και την καταστολή έναντι των δικαιωμάτων και της πολιτικής ένταξης των αλλοδαπών στην ελληνική κοινωνία.
Φακέλωμα στα 6 τους
Από το πρώτο του άρθρο διασαφηνίζεται η γενικευμένη άποψη που έχει η κυβέρνηση για τους μετανάστες: είναι όλοι τους (εν δυνάμει) «εγκληματίες». Συγκεκριμένα το νομοσχέδιο προβλέπει γενικευμένο ηλεκτρονικό φακέλωμα με τη λήψη βιομετρικών χαρακτηριστικών και ηλεκτρονικών αποτυπωμάτων σε όλους τους μετανάστες από έξι ετών και άνω. Μάλιστα τα παιδιά θα υποχρεούνται σε συνεχή ανανέωση αυτών λόγω της φυσιολογικής ανάπτυξής τους, πληρώνοντας οι γονείς τους κάθε φορά εκ νέου τα παράβολα. Τα στοιχεία θα συλλέγονται στις Διευθύνσεις Αλλοδαπών χωρίς, όμως, να χαρακτηρίζονται απόρρητα αφού το Σύστημα πληροφοριών Σένγκεν θα έχει πρόσβαση, όπως και κάθε υπηρεσία που έχει υπογράψει ανάλογη σύμβαση.
Νομιμοποιείται η «δουλεμπορία»
Σε επόμενα άρθρα αναλύεται το εργασιακό καθεστώς των εποχικών εργαζομένων, όπου αντί ο νομοθέτης να προστατεύσει τον ευάλωτο αλλοδαπό εργαζόμενο προστατεύει τον εργοδότη, αφήνοντάς του πολλά παράθυρα, ακόμα και να μην καταβάλει τα δεδουλευμένα στους εργαζόμενούς του. Συγκεκριμένα στο άρθρο 5 προβλέπεται ότι «η θεώρηση εισόδου για εποχιακή εργασία είναι ισόχρονη με τη διάρκεια της απασχόλησης, όπως προκύπτει από τη σχετική σύμβαση εργασίας, δεν μπορεί να υπερβαίνει τους έξι μήνες και παρέχει δικαίωμα πρόσβασης στην αγορά εργασίας αποκλειστικά για την παροχή της συγκεκριμένης εργασίας και στον συγκεκριμένο εργοδότη, ύστερα από πρόσκληση του οποίου αυτή χορηγήθηκε». Με αυτή τη ρύθμιση ποινικοποιείται η «άνευ προσκλήσεως του εργοδότη» παραμονή στη χώρα, ενώ ενισχύεται το φαινόμενο της ανακύκλωσης των εποχικών εργαζομένων από χώρα σε χώρα, που θα υποχρεούνται να ζουν και να εργάζονται υπό άθλιες συνθήκες σαν αυτές που είδαμε στη Μανωλάδα.
Ένα θετικό σημείο
Μονάχα ένα σημείο από ολόκληρο το νομοσχέδιο κινείται προς θετική κατεύθυνση: η μείωση του ελάχιστου χρόνου διαμονής από τα 12 χρόνια στα 10. Την αντίθεσή τους για το συγκεκριμένο άρθρο έχουν εκφράσει η Νέα Δημοκρατία και το ΛΑΟΣ, που θεωρούν ότι η κυβέρνηση φοβάται «μια νέα Υπατία». Σαφώς πρόκειται για μια νίκη του μεταναστευτικού κινήματος και των 300 απεργών πείνας, η οποία, όμως, ξεθωριάζει μπροστά στο αντιμεταναστευτικό μένος που εκφράζει η φιλοσοφία του νομοσχεδίου.
Χωρίς προσωπικό
οι Διευθύνσεις Αλλοδαπών
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, στην συζήτηση για το νομοσχέδιο τόνισε, μεταξύ άλλων: «Η βασική ένσταση και ανησυχία που έχουμε ως πολιτικός χώρος είναι με ποιους ανθρώπους, με ποιες υποδομές και με ποιους πόρους θα γίνουν αυτά, έτσι ώστε επάνω σε αυτά να χτιστούν και τα καλύτερα που εμείς θα θέλαμε ή άλλες πολιτικές δυνάμεις που δεν έχουν αντιμεταναστευτικό μένος». Και αυτός είναι ένας δεύτερος σκόπελος που προκύπτει από το νομοσχέδιο, αφού οι εργαζόμενοι καλούνται να τον εφαρμόσουν, χωρίς, ωστόσο, να φροντίζει η κυβέρνηση να επανδρώσει τα αρμόδια τμήματα που υπολειτουργούν.
Σύμφωνα με τον Ηλία Χρονόπουλο, πρόεδρο του Συλλόγου Υπαλλήλων Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής «Στην Αττική υπάρχουν πλέον δέκα μόνο σημεία υποδοχής αλλοδαπών, όταν πριν από τον Καλλικράτη αντιστοιχούσε ένα σημείο σε κάθε Δήμο ή Κοινότητα (120 σε σύνολο). Έτσι καθημερινά πλέον θα γίνεται “διαδήλωση” έξω από κάθε διεύθυνση από αλλοδαπούς που θα περιμένουν να εξυπηρετηθούν. Για παράδειγμα πριν από ένα έτος στη Διεύθυνση Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη εργαζόμασταν 140 άτομα, ενώ σήμερα –μετά τις απολύσεις των συμβασιούχων- είμαστε μόλις 40, αδυνατώντας να δώσουμε στους αλλοδαπούς την άδεια παραμονής στην ώρα τους, παρότι έχουν κληθεί να πληρώσουν το υψηλό “χαράτσι” των 300 ευρώ. Έτσι έχουμε φτάσει κάθε μήνα να υπολειπόμαστε ένα μήνα από τις υποχρεώσεις μας. Δηλαδή, αυτή τη στιγμή ανταποκρινόμαστε σε αιτήματα του φθινοπώρου του 2010. Και σαν να μην έφτανε αυτό μας έκοψαν με προφορική εντολή, χωρίς οποιαδήποτε απόφαση και το επίδομα των 100 ευρώ, το οποίο λειτουργούσε ως ελάχιστο κίνητρο για τον δημόσιο υπάλληλο προκειμένου να δεχτεί να εργαστεί στα “τάγματα των ανεπιθύμητων”, στη Διεύθυνση Αλλοδαπών».
Ιωάννα Δρόσου
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
