Ψηφίστηκε στις 24/8 από τη Βουλή ο νέος νόμος-πλαίσιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση, εν μέσω πανηγυρισμών από τους κρατούντες, και τα γνωστά στην ελληνική κοινωνία φερέφωνά τους, για την «εθνική συναίνεση» που επετεύχθη.
Παρά τη σφοδρή, γκεμπελικού τύπου, επίθεση ενάντια στα πανεπιστήμια, η κυβέρνηση είχε αποτύχει ολοκληρωτικά να εξασφαλίσει τη στοιχειώδη στήριξη της πανεπιστημιακής κοινότητας.
Oλες οι αποφάσεις των συγκλήτων και των συνόδων των πρυτάνεων, όλες οι φοιτητικές παρατάξεις (συμπεριλαμβανομένων και των προσκείμενων στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ), δεκάδες αποφάσεις μαζικών οργάνων, αντιτάσσονταν σθεναρά στο νόμο – έκτρωμα. Και ως επιστέγασμα, λίγες ώρες πριν την ψήφισή του, η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής επεσήμαινε την αντισυνταγματικότητα πολλών σημείων του.
Στην ορατή πιθανότητα να ψηφιστεί ένας ακόμη θνησιγενής νόμος, επιστρατεύτηκαν όλες οι εφεδρείες και έπεσαν οι μάσκες της δήθεν αντιπαράθεσης. Η ανοιχτή συναίνεση των εναλλασσόμενων κομμάτων εξουσίας (σε αντίθεση με την πάγια τακτική των δήθεν διαφορών, ώστε να συλλέγει ο ένας τη δυσαρέσκεια του άλλου και να παίζεται αενάως το παιχνίδι εξουσίας) ήταν περισσότερο μια πράξη αδυναμίας, αφού η κυβέρνηση είχε απέναντί της το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας. Η εξέλιξη αυτή, αν και μπορεί να ξάφνιασε αρκετούς με δεδομένο ότι η ΝΔ δήλωνε μόλις την προηγούμενη ημέρα πως θα καταψηφίσει το σχέδιο νόμου λόγω της αντισυνταγματικότητας πολλών διατάξεων, δεν πρέπει να ξενίζει. Ήταν η μόνη δυνατότητα της κυβέρνησης να ρίξει στάχτη στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας και να αποφύγει μια κοινωνική έκρηξη με αφορμή τα ζητήματα της παιδείας, όπως έχει συμβεί κατά το παρελθόν. Ήταν μια απαραίτητη πράξη για να δυναμώσει η επιβολή «από έξω προς τα μέσα», αφού μέσα στο πανεπιστήμιο η μάχη είχε οριστικά χαθεί.
Ένας νόμος έκτρωμα
Οι αλλαγές της τελευταίας στιγμής δεν αλλοιώνουν σε τίποτε το χαρακτήρα του νόμου. Εξακολουθεί να παραμένει ένα κείμενο εφιαλτικό, που καταργεί το δημόσιο και δημοκρατικό πανεπιστήμιο, που πλήττει βάναυσα τους φοιτητές και τη δοκιμαζόμενη από την οικονομική κρίση ελληνική οικογένεια:
Εξακολουθεί να διατηρεί ένα πανίσχυρο Συμβούλιο, με διευρυμένες εξουσίες, χωρίς θεσμικά αντίβαρα, χωρίς έλεγχο, χωρίς λογοδοσία, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο τη συναλλαγή, τον κομματισμό και τη διαφθορά.
Η εκλογή του πρύτανη μόνο ελεύθερη επιλογή από το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας δεν είναι, αφού περιορίζεται σε συγκεκριμένη λίστα που αποφασίζεται από το Συμβούλιο και δεν συμμετέχουν φοιτητές και εργαζόμενοι στην εκλογική διαδικασία. Οι μη αρεστοί στο Συμβούλιο απλά θα «κόβονται» στα προκαταρκτικά, για να μην υπάρξουν τυχόν δυσάρεστες εκπλήξεις.
Ο κοσμήτορας, που παίζει καθοριστικό ρόλο στην καθημερινότητα, εξακολουθεί να διορίζεται από το Συμβούλιο και όχι να εκλέγεται από τα μέλη της σχολής. Ο διορισμένος κοσμήτορας θα αποφασίζει για τις προκηρύξεις θέσεων και θα χειραγωγεί την αξιολόγηση των μελών ΔΕΠ με τη βοήθεια ελεγχόμενων ολιγομελών εκλεκτορικών σωμάτων, επιλεγμένα από τον ίδιο.
Τα μέλη ΔΕΠ θα κληθούν να ζήσουν σε ένα πανεπιστήμιο υπό «υπαλληλικούς όρους». Καμία συμμετοχή σε κρίσιμες αποφάσεις, αφού όλα τα όργανα πλην του Συμβούλιου είναι διακοσμητικά και έχουν μόνο συμβουλευτικό ρόλο. Η κατάσταση θα είναι ακόμη χειρότερη για τα μέλη ΔΕΠ των χαμηλότερων βαθμίδων, μετά την κατάργηση του Τομέα και την επί της ουσίας επαναφορά του θεσμού της Έδρας. Όσοι φυσικά από τους λέκτορες και επίκουρους μπορέσουν να «επιβιώσουν» μετά τις «καλλικράτειες» ενώσεις, με δεδομένο ότι οι επίκουροι καθίστανται πλέον συμβασιούχοι διδάσκοντες με ορισμένη θητεία και οι λέκτορες εξαφανίζονται από το χάρτη.
Κατεδαφίζονται οι πανεπιστημιακές σπουδές και τα πτυχία με ενιαίο γνωστικό αντικείμενο και αντικαθίστανται με ταχύρρυθμα τριετή προγράμματα, μετατρέποντας την εκπαίδευση σε κατάρτιση. Τα πτυχία «μιας ζωής» μετατρέπονται σε ένα φάκελο προσόντων «μιας χρήσης». Προετοιμάζεται έτσι ένα νέο εργασιακό δυναμικό με περιορισμένα επαγγελματικά δικαιώματα.
Ανοίγει διάπλατα η πόρτα για την εισαγωγή διδάκτρων, για όποιον επιθυμεί πτυχίο με επαγγελματικό αντίκρισμα. Πώς; Στο ΕΜΠ, για παράδειγμα, με 5ετή σήμερα κύκλο σπουδών, ο πρώτος κύκλος τριετούς ή τετραετούς φοίτησης θα είναι «δωρεάν» (τύποις, αφού θα περικοπούν δραματικά οι δαπάνες για φοιτητική μέριμνα), αλλά στο δεύτερο κύκλο, ο οποίος θα δίνει τα ουσιαστικά επαγγελματικά δικαιώματα, θα υπάρχουν δίδακτρα. Με απλά λόγια, κάποιος φοιτητής που εισάγεται στο Πολυτεχνείο θα αποκτά δωρεάν πτυχίο ΤΕΙ (αν όχι ΙΕΚ) με τον πρώτο κύκλο σπουδών. Αν θέλει να αποκτήσει δίπλωμα μηχανικού, αντίστοιχου κύρους και επαγγελματικών δικαιωμάτων με το σημερινό, θα πρέπει να πληρώσει.
Οι φοιτητές και οι οικογένειές τους οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια στην «αγκαλιά» των τραπεζικών δανείων. Οι περικοπές μισθών από τη μία και η κατακόρυφη αύξηση του κόστους φοίτησης από την άλλη (λόγω διδάκτρων, εξαφάνισης της φοιτητικής μέριμνας, κ.λπ.) θα σπρώξει χιλιάδες φοιτητές στην απόγνωση και στην έξοδο από τα πανεπιστήμια. Ή στα φοιτητικά δάνεια. Στην Αγγλία, για παράδειγμα, σύμφωνα με στοιχεία της Ένωσης Πανεπιστημίων του Ηνωμένου Βασιλείου, το 2006 – 2007 είχαν πάρει φοιτητικό δάνειο πληρωμής διδάκτρων το 80-82% των νεοεισερχόμενων φοιτητών. Στις Η.Π.Α., τον Ιούνιο του 2010, το συνολικό χρέος των φοιτητών και αποφοίτων ανερχόταν σε 833 δισ. δολάρια! Αυτό είναι το όραμα της κυβέρνησης του Μνημονίου για τη νέα γενιά!
Καταργείται (και μάλιστα τηλεφωνικά!) το άσυλο, ένας θεσμός βαθειά ριζωμένος στον ελληνικό πολιτισμό, με μεγάλη συμβολική και όχι μόνο σημασία. Προωθείται έτσι η ποινικοποίηση των φοιτητικών αγώνων και η ωμή καταστολή κάθε φωνής αντίστασης. Ο ήλιος του ΠΑΣΟΚ δύει οριστικά, προσχωρώντας στα ιδεολογικά λάβαρα του ΛΑΟΣ.
Ολομέτωπη επίθεση
στα ΑΕΙ-ΤΕΙ
Ο νόμος αυτός έρχεται δήθεν για να δημιουργήσει ένα καλύτερο πανεπιστήμιο. Στην πραγματικότητα αποσκοπεί στην κατάργηση του πανεπιστημίου και στην αντικατάστασή του από ένα αυταρχικό διδακτήριο πολλαπλών ταχυτήτων, λάφυρο στη νεοφιλελεύθερη πολιτική της αγοράς. Η κυβέρνηση εξάλλου έχει από καιρό δείξει τις πραγματικές της προθέσεις για το δημόσιο πανεπιστήμιο: δραστική περικοπή κρατικής χρηματοδότησης καθιστώντας αδύνατη τη λειτουργία των ιδρυμάτων (πριν λίγες ημέρες πληροφορηθήκαμε τη μείωση των πιστώσεων του ΕΜΠ κατά 5 εκατ. ευρώ επιπλέον, στον ήδη μειωμένο κατά 50% προϋπολογισμό σε σχέση με το 2009), μείωση των πιστώσεων για συμβασιούχους διδάσκοντες κατά 60% οδηγώντας πολλά προγράμματα σπουδών περιφερειακών ΑΕΙ σε αδιέξοδο, σημαντικές καθυστερήσεις στο διορισμό των εκλεγμένων συναδέλφων, κ.λπ.
Σε αυτή την κατάσταση, σημαντικό μερίδιο ευθύνης φέρει και η ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ, η οποία μπορεί να επιχαίρει για τα μεγάλα επιτεύγματά της, με τελευταίο την περικοπή του ερευνητικού επιδόματος κατά 20%… Παίζοντας μόνιμα το ρόλο του «πρόθυμου συνομιλητή» προσέφερε συστηματικά, όλο το προηγούμενο διάστημα, άλλοθι στην κυβέρνηση προκειμένου να περάσει αβρόχοις ποσί η αντιπανεπιστημιακή λαίλαπα.
Η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών ΕΜΠ δηλώνει ότι είναι κάθετα αντίθετη στο συγκεκριμένο νόμο, γιατί είναι αντισυνταγματικός, αντικοινωνικός και αντιεκπαιδευτικός. Αν εφαρμοστεί, η ελληνική κοινωνία θα χάσει μια μεγάλη της κατάκτηση: τη δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Η πανεπιστημιακή κοινότητα (εκπαιδευτικό, ερευνητικό και διοικητικό προσωπικό και φοιτητές) και η ελληνική κοινωνία θα παλέψουν με όλες τους τις δυνάμεις και με κάθε πρόσφορο μέσο για την κατάργηση του νόμου. Θα παλέψουν γιατί, πάνω απ’ όλα, επιθυμούν για τα παιδιά της ελληνικής οικογένειας στιβαρές σπουδές και επαγγελματικά δικαιώματα, δωρεάν και σε ένα κύκλο. Γιατί επιδιώκουν ένα καλύτερο μέλλον για τη νέα γενιά.
Αν κρατηθεί αρραγής η ενότητα που οικοδομήθηκε μέχρι σήμερα στην πανεπιστημιακή κοινότητα, αν απαντήσουμε στον χωρίς όρια κυνισμό με τον οποίο προωθήθηκε και ψηφίστηκε ο νόμος, αν δεν υποχωρήσουμε αλλά δυναμώσουμε την αντίδρασή μας, τότε πολύ γρήγορα θα φανεί ότι οι κρατούντες δεν είναι τόσο ισχυροί όσο προσπαθούν να δείξουν. Και ο νόμος αυτός, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν, θα καταργηθεί.
Συσπείρωση Πανεπιστημιακών Ε.Μ.Π.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
