• Ο ΧΥΤΑ της Ξερόλακκας έχει υπερκορεστεί και η δημοτική αρχή αδυνατεί να διαχειριστεί το πρόβλημα των σκουπιδιών
• Το θαλάσσιο μέτωπο διεκδικείται από τον Δήμο χωρίς σχέδιο και οικονομική δυνατότητα αξιοποίησής του, με κίνδυνο να παραχωρηθεί σε ιδιώτες για εμπορική εκμετάλλευση
• Η οικονομία της πόλης στενάζει από την ανεργία, την αποβιομηχάνιση, την εξάρθρωση του μεσαίου εμπορίου.
• Οι υγειονομικές υπηρεσίες αποδιοργανώνονται τόσο από την συρρίκνωση υπηρεσιών στα δημόσια νοσοκομεία, όσο και από την εισβολή του ΕΟΠΥΥ στις τσέπες των ασφαλισμένων
• Η πολιτιστική δραστηριότητα διαρκώς συρρικώνεται και μετά την διάλυση του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου, το…Καρναβάλι απομένει ως η μόνη «κερδοφόρα» δραστηριότητα
• Ύποπτη «συναλλαγή» κυβέρνησης και περιφερειάρχη Α. Κατσιφάρα, με την απόδοση στην Περιφέρεια των εγκαταστάσεων του ΕΟΤ και του έλους της Αγυάς, που ήδη έχουν εκχωρηθεί στο Δήμο από το 1995.
Η Πάτρα που βιώνουμε δεν (πρέπει να) είναι αυτή που ονειρευόμαστε… Μια πόλη με «σαλαμοποιήμενη» οικιστική ανάπτυξη, που της στερούν, χρόνια τώρα, την επαφή με τη θάλασσα, μια πόλη εγκλωβισμένη στις μικροκομματικές διαμάχες και την (εκάστοτε) κυβερνητική αδιαφορία. Μια πόλη με σταδιακή αποβιομηχανοποίηση, με έξαρση της υποαπασχόλησης και της ανεργίας, με βυθιζόμενη την τοπική εμπορική κίνηση και «δανεική» ανάπτυξη… Μια πόλη αφιλόξενη προς τους οικονομικούς μετανάστες, εχθρική ακόμη και προς τους κατοίκους της… Μια πόλη που σήμερα στενάζει από το βάρος της πολιτικής του μνημονίου και των αντίστοιχων κυβερνητικών επιλογών…
Η Πάτρα της ανάπτυξης και της βιωσιμότητας έχει αρχίσει εδώ και καιρό να ξεθωριάζει, να φθίνει μέρα με την μέρα και να οδηγείται σε μαρασμό.
Διαιωνίζεται το πρόβλημα των απορριμμάτων
Η τοπική αυτοδιοίκηση πρώτου βαθμού, ο Δήμος της Πάτρας βιώνει τη χειρότερη εμπειρία του στα χρονικά του θεσμού, όχι μόνο από τις επιπτώσεις του «Καλλικρατικού» νόμου ένα χρόνο μετά την εφαρμογή του, αλλά και εξαιτίας της ανικανότητας της δημοτικής αρχής να λειτουργήσει συνεκτικά διατηρώντας την συνοχή του δημοτικού σχήματος ώστε να παράγει πολιτική. Μικροπολιτικές σκοπιμότητες, προσωπικές φιλοδοξίες αλλά και, εξ υπαρχής, έλλειψη πολιτικής συνοχής χαρακτηρίζουν το δημοτικό σχήμα του Γ. Δημαρά, που πλειοψήφησε και έχει οδηγηθεί σε διάλυση με αντανάκλαση στη λειτουργία του Δήμου. Δεν είναι μόνο η καταψήφιση του τεχνικού προγράμματος 2012 που τορπιλίζει τη δημοτική αρχή και τις λειτουργίες του Δήμου.
Η διαχείριση των σκουπιδιών, αποτελεί μείζον πολιτικό πρόβλημα αλλά και πρόβλημα δημόσιας υγείας. Τόσο από τη συνέχιση λειτουργίας του υπερκορεσμένου ΧΥΤΑ στη θέση «Ξερόλακκα», όσο και από τις κατά διαστήματα κινητοποιήσεις των κατοίκων των γύρω περιοχών, που, έχοντας αγανακτήσει από την ανυπαρξία δημοτικής πολιτικής, εμποδίζουν την εναπόθεση των σκουπιδιών εκεί, με αποτέλεσμα να σωρεύονται τόνοι σκουπιδιών στους δρόμους της πόλης και των συνοικιών της.
Λύση στο πρόβλημα δεν φαίνεται να βρίσκεται, καθώς και ο Δήμος Δυτικής Αχαΐας αρνείται την εναπόθεση σκουπιδιών της Πάτρας στον ΧΥΤΑ της περιοχής Φλόκα, αλλά και ο Δήμος Ναυπάκτου, δυσκολεύεται να βοηθήσει στην εκτόνωση του προβλήματος. Για χρόνια, τοπικά και υπερτοπικά, διεξάγονται συζητήσεις, χωρίς να δίνονται λύσεις είτε μεσοπρόθεσμα, είτε μακροπρόθεσμα και όλοι δείχνουν να προσβλέπουν στη δημιουργία εργοστασίου στην θέση Φλόκα, δίπλα στο σημερινό ΧΥΤΑ… Τα διαχρονικά παιχνιδάκια δημοτικών και νομαρχιακών παραγόντων του ΠΑΣΟΚ (κυρίως Φούρα - Κατσικόπουλου) αλλά και η νεοδημοκρατική αδιαφορία, έχουν φέρει την Πάτρα σε απελπιστική θέση.
Θάλασσα ακούμε, θάλασσα δεν βλέπουμε
Το θαλάσσιο μέτωπο το βλέπουν οι Πατρινοί από τα κάγκελα του Λιμενικού. Όπως και οι μετανάστες που περιμένουν κάποια νταλίκα για να χωθούν μέσα και να εξαφανιστούν στην Ιταλία. Η σημερινή διεκδίκηση από τον Δήμο πρέπει να συνοδεύεται και από ολοκληρωμένο πρόγραμμα διαχείρισης του χώρου, εφόσον παραχωρηθεί, προκειμένου να αποδοθεί στους Πατρινούς και όχι δια της πλαγίας οδού να εκχωρηθεί σε επιχειρηματίες, που θα κάνουν την προσπέλαση των Πατρινών απαγορευτική. Η παραλιακή ζώνη πρέπει να γίνει αποκλειστικά χώρος περιπάτου και αναψυχής για τους πολίτες της Πάτρας κι όχι «θέρετρο» επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.
Σήμερα, για τον Δήμο Πατρέων, το θαλάσσιο μέτωπο δεν οριοθετείται στην πρώην λιμενική ζώνη, αλλά εκτείνεται πολλά χιλιόμετρα και προς την Αθήνα, φθάνοντας μέχρι τον Ψαθόπυργο, αλλά και προς Πύργο φθάνοντας μέχρι την περιοχή Καμίνια. Γι’ αυτή την τεράστια ζώνη του αιγιαλού, ο Δήμος της Πάτρας πρέπει να διαθέτει ολοκληρωμένο πρόγραμμα ανάπλασης και αναδιάταξης των χρήσεων. Ιδιαίτερη αίσθηση έχει προκαλέσει τις τελευταίες μέρες, η απόφαση της κυβέρνησης να εκχωρήσει στην Περιφέρεια και τον Περιφερειάρχη (πρώην υφυπουργό Δικαιοσύνης) Απ. Κατσιφάρα, την έκταση των εγκαταστάσεων του ΕΟΤ που έχουν ήδη εκχωρηθεί από το 1995 και για 30 χρόνια στον Δήμο Πατρέων! Παράλληλα, σχεδιάζεται νομοθετική ρύθμιση εκχώρησης επίσης στην Περιφέρεια της έκτασης του έλους της Αγυάς, που κι αυτή έχει παραχωρηθεί από το 1998 στον Δήμο Πατρέων, με αποτέλεσμα να γεννιούνται υποψίες για «περίεργες» συναλλαγές... Η περιοχή αυτή που βρίσκεται μέσα στον οικιστικό ιστό της Πόλης των Πατρών, πρέπει να παραμείνει στον Δήμο αλλά κι ο Δήμος πρέπει να τις αξιοποιήσει κατάλληλα προς όφελος του κοινωνικού συνόλου και ιδίως των πολιτών που δεν έχουν τη δυνατότητα να μετακινηθούν για μπάνια σε πιο μακρινές παραλίες.
Η Πάτρα μας κάνει τον βίο, αβίωτο, γίνεται απροσπέλαστη όχι εξαιτίας της ρυμοτομίας της, αλλά εξαιτίας της κακής συνήθειας να σωρεύονται όλοι στο κέντρο, ιδιωτικώς! Οι συγκοινωνίες χρησιμοποιούνται λίγο, η αλόγιστη στάθμευση κάνει το κέντρο ασφυκτικό, τα περιφερικά πάρκινγκ ακολουθούν… «αντιμνημονιακή» πολιτική επιβάλλοντας αυξήσεις στα εισιτήρια ενώ η επιτήρηση και τα πρόστιμα της Δημοτικής Αστυνομίας δεν πτοούν την μικροαστική μας νοοτροπία.
Πολιτιστικός Καρνάβαλος...
Ο πολιτισμός και οι πολιτιστικές δραστηριότητες μετρώνται στα δάκτυλα, η δημοτική σκηνή καταργήθηκε λόγω έλλειψης πόρων και το μόνο πολιτιστικό δρώμενο που μας έχει απομείνει είναι ο… Καρνάβαλος!
Οι καρναβαλικές εκδηλώσεις από παράδοση, θεωρούνται στοιχείο πολιτισμικό για την Πάτρα, μόνο που τα τελευταία 20-25 χρόνια ο Δήμος επιχειρεί να πατρωνάρει τις εκδηλώσεις, ώστε να αποκομίζει οικονομικά οφέλη από την εμπορευματοποίηση του καρναβαλικού θεάματος. Γύρω από τη διοργάνωση των καρναβαλικών εκδηλώσεων έχει στηθεί εδώ και χρόνια ένας δημοτικός μηχανισμός και παράλληλα μία παρα-οικονομική δραστηριότητα, που ο Δήμος ελάχιστα ελέγχει.
Χρόνια τώρα γίνονται «καμπάνιες» για την τόνωση της τοπικής οικονομίας, μόνο που ελάχιστα αυτή ωφελείται πραγματικά αφού κατά πλειοψηφία επικρατούν οι «παρασιτικές» οικονομικές δραστηριότητες και η παρα-οικονομία. Φέτος ειδικά, στους αγανακτισμένους της πλατείας λόγω του μνημονίου και των συνεπειών του, προστέθηκαν και οι «αγανακτισμένοι καρναβαλιστές» (τίτλος της τοπικής «Αλλαγής») που αντιδρούν στην απόφαση του Δήμου να διοργανώσει μέρα μεσημέρι την τελετή έναρξης, ώστε να ελαχιστοποιήσει τα έξοδα (για 17.000 ευρώ μιλά ο υπεύθυνος του Δήμου Ηλ. Γρηγόρης) και όχι βράδυ με πολλαπλάσια έξοδα (πάνω από 50.000 ευρώ!).
Έτσι, την ώρα που η Πάτρα αδυνατεί να υπολογίσει τους ανέργους της, την ώρα που τα εμπορικά καταστήματα βάζουν λουκέτο, την ώρα που χιλιάδες πολίτες δηλώνουν αδυναμία να πληρώσουν τους λογαριασμούς του ρεύματος που είναι φορτωμένοι με το κυβερνητικό χαράτσι κι απειλούνται με διακοπή ηλεκτροδότησης, κάποιοι επιτήδειοι προσπαθούν τώρα να αποκομίσουν ποικίλα οφέλη…
Ανεργία, αποβιομηχάνιση, εξάρθρωση του μεσαίου εμπορίου… Στο τρίπτυχο των τελευταίων δεκαετιών έρχονται να προστεθούν οι περικοπές στις αποδοχές, οι σημερινές απολύσεις, οι εφεδρείες, οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις χωρίς καταβολή σύνταξης…
Και η φτώχεια δεν γεννάει μόνο γκρίνια, γεννάει και αρρώστιες! Πράγματι, η νοσηρότητα δείχνει αυξητικές τάσεις το τελευταίο διάστημα με τα δημόσια νοσοκομεία όχι μόνο να είναι ανέτοιμα να αντιμετωπίσουν αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση, αλλά και να πλήττονται από την πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και του Παπαδήμου, ουσιαστικά την μνημονιακή πολιτική Λοβέρδου, που θέλει λιγότερο κράτος (δηλαδή οικονομική στήριξη) στα δημόσια νοσοκομεία, λιγότερο κράτος (δηλαδή κοινωνικές παροχές) στα ασφαλιστικά ταμεία με τη δημιουργία του υδροκέφαλου αλλά και με… οστεοπέτρωση ΕΟΠΥΥ που αφήνει τους ασφαλισμένους στο έλεος της τύχης. Η υποβάθμιση των δημόσιων νοσοκομείων, η ουσιαστική εγκατάλειψη του «Αγίου Ανδρέα» μετά τον σεισμό του 2008, η οριακή λειτουργία του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου και η αποψίλωση των άλλων περιφερειακών νοσοκομείων και κέντρων υγείας, ευνοούν την ανάπτυξη διαπλοκής σε τομείς όπου οι ασθένειες δεν περιμένουν….
Την Πάτρα που βιώνουν σήμερα οι Πατρινοί θέλουν να την αλλάξουν. Το ζητούμενο για κάθε Πατρινό είναι να γίνει η Πάτρα βιώσιμη, φιλόξενη, ανθρώπινη…
Τάκης
Γεωργακόπουλος
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
